بسیاری از جوامع محلی می دانند که چگونه در هنگام بلایا ارتباط برقرار کنند. بیایید از آنها یاد بگیریم

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در یک روز گرم و طوفانی در ژانویه 2003، خودم را روی تپه پشت خانه‌ام در کانبرا دیدم و در حال تماشای دود سیاه در حومه‌های همسایه بودم.

بسیاری از دوستان و اعضای خانواده من در جریان آتش‌سوزی‌های جنگلی کانبرا در سال 2003 که تقریبا 500 خانه را ویران کرد و جان چهار نفر را گرفت، دست و پنجه نرم کردند.

تابستان امسال، استرالیا در حال آماده شدن برای یک فصل آتش سوزی چالش برانگیز است. چشم انداز رسمی بهار نسبت به "افزایش خطر آتش سوزی" در بسیاری از ایالت ها و سرزمین ها هشدار می دهد که ناشی از ترکیبی از شرایط خشک و افزایش بار سوخت است.

پس از آتش‌سوزی‌های فاجعه‌بار تابستان سیاه، کمیسیون سلطنتی 2020 ارتباطات بلایای طبیعی را به عنوان یک چالش دائمی شناسایی کرد. این توصیه می‌کند که اطلاعات مربوط به بلایا متناسب‌تر و منسجم‌تر شود.

سیستم رتبه‌بندی خطر آتش‌سوزی ملی استرالیا در روزهای با خطر آتش‌سوزی بالا فعال می‌شود و مردم را تشویق می‌کند شرایط و منابع رسمی را برای هشدار نظارت کنند. اما تحقیقات من نشان می دهد که کانال های ارتباطی غیررسمی به همان اندازه مهم هستند.

برای دهه‌ها، مقامات اضطراری استرالیا بر یک مدل سنتی ارتباط بحران تکیه کرده‌اند - آژانس‌ها پیام‌هایی ارسال می‌کنند و مردم آن‌ها را دریافت می‌کنند.

کمیسیون سلطنتی 2020 بر ارتباطات به عنوان یک نگرانی کلیدی تاکید کرد و خواستار بهبود جریان اطلاعات از مقامات به جامعه شد.

با این حال، گفتگوهای من با بازماندگان فاجعه نشان می دهد که مردم فقط گیرندگان منفعل نیستند. آن‌ها اطلاعات را از طریق شبکه‌های خود پیدا می‌کنند، تأیید می‌کنند و به اشتراک می‌گذارند تا شرایط اضطراری را بفهمند و به آنها پاسخ دهند - رفتارهایی که سازمان‌های رسمی اغلب نمی‌بینند.

تحقیق من بررسی می‌کند که چگونه جوامع به طور فعال شبکه‌های ارتباطی مربوط به بلایای طبیعی خود را در کنار کانال‌های مدیریت اضطراری رسمی و گاهی اوقات به جای کانال‌های رسمی مدیریت اضطراری ایجاد می‌کنند. من روی سه فاجعه خاص تمرکز کردم:

من با 19 عضو جامعه مصاحبه کردم، آنها به من گفتند که برای کسب اطلاعات به چه کسانی اعتماد می کنند. من این افراد را "واسطه اطلاعات" می نامم. آنها فقط پیام ها را به اشتراک نمی گذاشتند، بلکه اخطارها و اطلاعات رسمی و اغلب پیچیده را به راهنمایی های محلی مرتبط ترجمه کردند.

این اعضای جامعه همچنین شکاف های تکنولوژیکی را پر کردند و به ابزارهایی مانند مکالمات رو در رو و درختان تلفن روی آوردند. این به آنها اجازه داد تا اطلاعات را به کسانی که به فناوری دسترسی ندارند برسانند و کانال های ارتباطی را در صورت شکست فناوری باز نگه دارند.

این شبکه های اطلاعاتی مدت ها پس از کنترل فاجعه فوری به کار خود ادامه دادند. به عنوان مثال، چندین انجمن دو گروه یکسان WhatsApp را راه اندازی کردند، یکی برای چت اجتماعی و دیگری برای توزیع اطلاعات حیاتی در مواقع اضطراری.

دو نفر که ایده «واسطه اطلاعات» را تجسم می‌دهند، استوارت و مارگارت هستند (هر دو نام مستعار هستند).

استوارت در ساحل جنوبی نیو ساوت ولز زندگی می کند. قبل از فصل آتش سوزی 2019، استوارت قبلا سیستم هشدار آتش سوزی خود را ایجاد کرده بود. او توانست مکان آتش سوزی را در اپلیکیشنی ردیابی کند و الگوهای باد را در اپلیکیشن دیگری کنترل کند. استوارت همچنین همسایگان خود را متقاعد کرد که یک طرح جمعی آتش سوزی ایجاد کنند.

آنها با نوشیدنی در عرشه پشتی، یک شبکه ارتباطی محلی را تشکیل دادند که به هر خانواده اجازه می داد در مورد تغییر شرایط آب و هوایی مطلع شوند. استوارت نه تنها از خود در برابر آتش سوزی های آینده محافظت کرد، بلکه تمام محله خود را برای آماده سازی خود تجهیز کرد.

مارگارت ساکن بریزبن است که در حین کار پاره وقت در یک مدرسه محلی با والدین و خانواده های زیادی آشنا شد. هنگامی که سیل در بریزبن در سال 2011 غرق شد، مارگارت یک مرکز "مراقبت از کودکان پاپ آپ" را برای کمک به خانواده های محلی راه اندازی کرد.

مارگارت در شش ماه اول این مرکز را به عنوان مرکز پشتیبانی داوطلبانه اداره می کرد. او دهه بعد را صرف جمع آوری حمایت و درخواست برای کمک مالی کرد. تا سال 2022، او مدیر یک مرکز محله ای با بودجه دولتی شد که برای حمایت از مردم محلی، از جمله در زمان بلایای آینده طراحی شده بود.

علاوه بر صدور هشدارها، آژانس های مدیریت اضطراری می توانند فعالانه با جوامع برای ایجاد و به اشتراک گذاری اطلاعات آتش سوزی کار کنند.

در کوتاه مدت، این می تواند شامل شناسایی واسطه های اطلاعات محلی و شبکه های موجود باشد. ثبت اطلاعات تماس و کانال‌های ارتباطی ترجیحی، تماس مستقیم بین افراد محلی مورد اعتماد و مدیریت اضطراری را هنگام وقوع فاجعه تضمین می‌کند.

این به نفع هر دو طرف است: آژانس ها اطلاعات لحظه ای و روی زمین را دریافت می کنند در حالی که واسطه ها می توانند اطلاعات را از کانال های رسمی تأیید و ارسال کنند.

در درازمدت، سازمان‌های آتش‌نشانی می‌توانند افرادی مانند استوارت و مارگارت را به‌عنوان بخش حیاتی واکنش محلی به بلایای طبیعی بشناسند.

در عمل، این بدان معناست که یک آژانس می‌داند قبل از آتش‌سوزی یا سیل به چه کسی تکیه کند، فعالانه این روابط بین بلایا را تقویت می‌کند و از مردم محلی به روش‌های ملموس، مانند مشارکت رسمی دولتی، حمایت می‌کند. این به جای ایجاد یک کانال ارتباطی جدید، از کانال‌هایی که قبلا وجود دارند پشتیبانی می‌کند.

اگر در منطقه‌ای مستعد بلایا زندگی می‌کنید، می‌توانید با ایجاد شبکه‌های خود به انعطاف‌پذیری جامعه خود کمک کنید. این ممکن است به نظر برسد که با همسایگان خود تماس بگیرید که چگونه می توانید به یکدیگر کمک کنید یا چه کسی ممکن است در هنگام وقوع فاجعه به کمک اضافی نیاز داشته باشد.

آژانس های مدیریت اضطراری به سرمایه گذاری در سیستم ملی هشدار آتش سوزی ادامه داده اند و به طور مداوم وضوح، دسترسی و به موقع بودن هشدارهای بلایا را بهبود می بخشند. اما کانال های ارتباطی رسمی تنها بخشی از یک تصویر بسیار بزرگتر هستند.

موفقیت را نه تنها باید با تعداد افراد دریافت پیام رسمی سنجید، بلکه باید با سرعت اطلاعات دقیق به افراد محلی و شبکه های مورد اعتمادی که مردم واقعا به آنها گوش می دهند، سنجیده شود.

سوزان اتکینسون، واسطه های اطلاعاتی: چگونه جوامع زیرساخت های ارتباطی فاجعه را از پایه ایجاد می کنند، دانشگاه کانبرا (2026). DOI: 10.26191/xrsk-3734

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.