بلیچرها جوجه ها را برای پایان دادن به پنج شب کم کاری در تروبادور بیرون می آورند

بلیچرز سه شنبه شب در لس آنجلس در تروبادور وست هالیوود به مجموعه نادری از بازی های ضعیف پایان داد و جوجه ها را به پایان رساند تا یک دایره کامل را برای اولین بار راکرهای مستقل نیوجرسی از سال 2014 در این مکان نمادین بازی کنند.

بلیچرز به رهبری جک آنتونوف، برنده جایزه گرمی، با صدای نوستالژیک و اشعار عمیق خود در خانه با جادوی تروبادور، نگاهی بسیار نزدیک‌تر از حد معمول در اتاق 500 نفره به طرفداران ارائه کرد.

تروبادور حال و هوای صمیمانه‌تری نسبت به سالن‌ها و تئاترهایی که معمولا بازی می‌کنند، مانند مدیسون اسکوئر گاردن در ژوئن به وجود می‌آورد. با فضای کوچک‌تر، گروه می‌توانست آزادانه‌تر مستقیما با تماشاگران درگیر شود، در حالی که جانبازان در ردیف جلویی در لبه صحنه قرار دارند. داستان‌های مرتبط موسیقی اد شیران اوپرز فینیاس، لوکاس گراهام و آرون رو تور در همبستگی با تلویزیون مکلمور ترک می‌کنند نوح کاهان «پلی بر روی آب آشفته» را در طول امی 2026 به یادگار اجرا می‌کند.

تمام پنج شب شبیه بازگشت به شروع گروه بود، با لیست مجموعه ترکیبی از نوستالژی از اولین آلبوم آنها، Strange Desire، و برش های تازه از همه برای ده دقیقه، پنجمین آلبوم استودیویی گروه که در ماه می منتشر کردند. با نمایش مطالب مورد علاقه قدیمی و مطالب جدید، به تماشاگران کنسرت مجموعه‌ای از آثار کلاسیک گرامی مانند «پول نگیر» و «صبح بخیر» و آهنگ‌های جدید از جمله «تو و برای همیشه» و همه آهنگ‌های افتتاحیه ده دقیقه‌ای «sideways» که برنامه روز سه‌شنبه را نیز آغاز کرد، به تماشاگران داده شد.

گنجاندن یک مجموعه آکوستیک صمیمیت را بیشتر کرد و آواز آنتونوف درخشید. بعد از نیمه راه مجموعه خود، آنها نمادهای کانتری The Chicks را برای حضور غافلگیرکننده مهمان برای جلد «I Wanna Get Better» مطرح کردند، که تماشاگران را به دیوانگی کشاند. Carly Rae Jepsen همان آهنگ را - که در ابتدا توسط Bleachers در سال 2014 در اولین آلبوم آنها منتشر شد - با Antonoff در شب اول اجرا کرد. در برنامه روز سه‌شنبه، پدر آنتونوف، ریکی آنتونوف نیز حضور داشت که برای آهنگ «How Dare You Want More» به گروه پیوست.

علیرغم ظرفیت سالن فقط 500 نفر، شرکت کنندگان در کنسرت انرژی الکتریکی ایجاد کردند و فضایی پر جنب و جوش و پر جنب و جوش را ایجاد کردند. برخی از جمعیت حباب‌هایی را به همراه آوردند تا در طول چند آهنگ پاشیده شوند و در برخی از آهنگ‌های آرام‌تر و احساسی‌تر مانند «Merry Christmas, Please Don't Call»، آهنگ غم‌انگیز گروه در مورد تعیین مرزهای احساسی و درخواست از یک فرد سمی که در طول تعطیلات با شما تماس نگیرد، پویایی خنده‌دار بیشتری به آن اضافه کردند.

اقامتگاه کوچک بلیچرز به خوبی یادآور اهمیت ارتباط گروه‌های محبوب با مکان‌های صمیمی بود و نه تنها از موسیقی، بلکه شادی مشترک بین گروه و طرفدارانشان را نیز حمایت می‌کرد. برای برخی، این اولین نمایش بلیچرز و برخی نوزدهمین، 30مین یا در مورد یکی از طرفداران، 98مین نمایش آنها بود. شاید سفیدکننده ها از زمان خود در این اتاق های کوچکتر فارغ التحصیل شده باشند، اما غرفه هفته گذشته در تروبادور یادآوری می کند که هنوز جادویی است که هنرمندان راه خود را به فضاهای صمیمی که در آن کار خود را آغاز کرده اند باز می کنند.