بن بست انتخاباتی اسرائیل نشانه شکاف عمیق این کشور است

دموکراسی بدترین شکل حکومت است به جز همه آن اشکال دیگر که امتحان شده است.» وینستون چرچیل در مجلس عوام در سال 1947 چنین گفت.

کلمات قصار او زمانی به ذهن خطور کرد که نتایج انتخابات اسرائیل در سه‌شنبه شب به پایان رسید - رأی‌گیری‌های خروج از کشور با رأی‌هایی که برای برآورده کردن امیدها و ترس‌های مردم ریخته می‌شد ترکیب شد.

این انتخابات به نوعی جشن دموکراسی بوده است. رای دهندگان به تعداد بی سابقه ای شرکت کردند، چه یهودی و چه عرب. بسیاری از آنها هزاران دلار خرج کردند تا از خارج از کشور رای خود را به صندوق بیندازند.

در مراکز رای گیری در سراسر کشور، ما شور و اشتیاق مبارزان را مشاهده کردیم، زیرا آنها از هر دقیقه برای تغییر آخرین نظر و کسب آخرین رای استفاده می کردند.

رئیس جمهور اسحاق هرتزوگ گفت که این انتخابات "نشان افتخار" برای جامعه اسرائیل است. او گفت: «این قابل توجه است که ببینیم میل به دموکراسی در اسرائیل چقدر عمیق است.

با این حال، این انتخابات مستقرترین دموکراسی در خاورمیانه را بدون راه روشنی برای دولت جدید رها کرد. نتیجه غیرقطعی را به همراه داشت که در آن هیچ یک از جناح های مخالف اکثریت پارلمان را نخواهند داشت.

اسرائیل هرگز دولت تک حزبی نداشته است. سیستم نمایندگی تناسبی و پراکنده آن تقریبا برای حکومت توسط ائتلاف طراحی شده است.

با این حال، بسیاری از مفسران هشدار دادند که این انتخابات اختلافات اساسی و شاید رو به رشدی را که این ملت را زخمی می کند، آشکار کرده است. این یک همه‌پرسی نبود که در آن رای دهندگان حول یک هدف واحد متحد شوند.

نتیجه انتخابات اسرائیل نامرتب است - در اینجا دلیل آن است

برخی از این شکاف ها جدید نیستند. اختلافاتی بر سر اصلاحات قضایی وجود داشت که منجر به تظاهرات گسترده در سالهای اولیه این دولت شد.

همچنین بر سر نحوه واکنش به حملات مرگبار 7 اکتبر 2023 - نجات گروگان ها یا نابودی حماس - اختلاف نظر وجود داشت. تلفات نیروهای ذخیره اسرائیلی در نبردهای غزه که به دنبال تشدید تنش ها بر سر معافیت مردان جوان افراطی ارتدوکس از خدمت سربازی متحمل شدند.

اما آیا این انتخابات در تضاد شدیدتر با خطوط گسل عمیقی که در جامعه اسرائیل نهفته است قرار داده است؟

تنش‌هایی بین مذهبی و سکولار وجود دارد، نه فقط از نظر اعتقادی، بلکه در جامعه.

آیا دولت اسرائیل باید به تحصیل دینی کمک کند؟ آیا برخی از والدین باید پسران و دختران خود را برای دفاع از اسرائیل قربانی کنند در حالی که دیگران این کار را نمی کنند؟ در حال حاضر ارتدوکس های افراطی تقریبا 15 درصد از جمعیت را تشکیل می دهند. جهان بینی آنها قطبی جدا از ساکنان محله های مدرن و پیشرفته تل آویو است.

بر سر سیاست اساسی اختلاف نظر وجود دارد.

بنیامین نتانیاهو خواستار "یک دولت ملی قدرتمند راستگرا" شده است.

حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو متحمل ضررهای قابل توجهی شد، اما همچنان در مسیر تبدیل شدن به بزرگترین حزب در کنست قرار دارد. همه اینها برای یک نخست وزیر متهم به فساد است که او آن را رد می کند. یک رهبر همچنین متهم به شکست در حفاظت از اسرائیل قبل از 7 اکتبر، چیزی است که او اجازه نخواهد داد که مورد تحقیق قرار گیرد.

حدود 10 درصد از رای دهندگان از راست افراطی برتر یهودی حمایت کردند: سیاستمدارانی مانند وزیر دارایی بزالل اسموتریچ که حتی در زمان اعلام نتایج قول ایجاد شهرک های یهودی در غزه را می داد.

احزاب عربی که حدود یک پنجم شهروندان اسرائیلی را تشکیل می دهند، به دستاوردهای بزرگی دست یافتند و حدود 15 درصد آرا را به دست آوردند و به طور بالقوه به آنها کرسی هایی را در رده های بالای نوجوانان دادند.

و سپس بلوک اپوزیسیون، ترکیبی از میانه، چپ و راست به رهبری گادی آیزنکوت بود که نتوانست تغییری را که می خواستند به دست آورد - تغییری که بسیاری معتقد بودند برای آینده این کشور وجودی دارد.

گادی آیزنکوت اعلام کرد که مردم "به نفع تغییر صحبت کرده اند"

اینکه چگونه این دیدگاه‌های بسیار متفاوت در شکلی از حکومت ادغام می‌شوند، اکنون وظیفه‌ی غبطه‌انگیز پیش روی بدنه سیاسی اسرائیل است - انتخاب‌ها و مصالحه‌هایی که ممکن است انجام دهند می‌تواند شامل تصمیم‌گیری‌های اساسی در مورد آینده این کشور باشد.

آیا نتانیاهو آماده است تا متحدان مذهبی خود را کنار بگذارد و با راست‌گرایان بلوک مخالف ائتلافی تشکیل دهد؟ آیا آنها حاضرند دشمنی خود را با نخست وزیر ببلعند و در دولت او بنشینند؟

آیا بلوک اپوزیسیون آماده است تا بسیاری از وعده های انتخاباتی خود را کنار بگذارد و با احزاب عربی همکاری کند تا نتانیاهو را از قدرت کنار بگذارد؟ آیا احزاب عربی آماده اند ریسک پیوستن به دولتی را بپذیرند که ممکن است ظرف چند ماه سقوط کند؟

یایر گولان، رهبر جناح چپ دموکرات، از بلوک اپوزیسیون خواست تا با احزاب عربی همکاری کند. وی گفت: ما دیگر نباید تقسیم نژادپرستانه نتانیاهو بین آرای یهودیان و آرای عرب را بپذیریم.

اما آیا مردم اسرائیل آماده چنین واقعیتی هستند؟

آمیت سگال، مفسر اسرائیلی دلسوز نتانیاهو، گفت که مشارکت بالای رأی‌دهندگان عرب اسرائیلی «به یهودیان هر دو طرف یادآوری کرد که پس از سال‌ها تفرقه، ممکن است مجبور شوند بالاخره کنار هم بنشینند».

خطر این است که این انتخابات، به جای اینکه اسرائیل را در مسیر جدیدی قرار دهد، در عوض تردیدهای بیشتری را در مورد آنچه که شهروندانش را متحد می کند، ایجاد کرده است. عوامل مشترکی که این مجموعه پیچیده و متنوع از مردم را به یک دولت پیوند می دهد چیست؟

دولت‌های خودکامه، که تعدادشان در حال افزایش است، مدت‌هاست که دموکراسی‌ها را به خاطر ایجاد دولت‌های ضعیف و موقت، اغلب ائتلاف‌های شکننده که در تلاش برای حفظ کنار هم هستند، انتقاد کرده‌اند، چه رسد به اینکه آنچه مردم می‌خواهند را ارائه دهند.

اسرائیل اکنون ممکن است ماه ها برای تشکیل دولت مبارزه کند. حتی ممکن است شکست بخورد و مجبور به برگزاری یک انتخابات دیگر شود.

پرزیدنت هرتزوگ در حالی که برای آغاز مذاکرات ائتلافی آماده می شد، این خطر را بطور مستقیم تصدیق کرد: "ما باید هر کاری که می توانیم انجام دهیم، قطعا پس از دیروز، تا از دور دیگری از انتخابات جلوگیری کنیم."

اسرائیل برای سال‌ها بر دفاع از خود در برابر دشمنان خارجی خود تمرکز کرده است. اما آیا اکنون نیز باید آماده دفاع از خود در برابر خطرات درونی باشد، اگر اختلافات گسترده ای که در این انتخابات ایجاد شده غیرقابل کنترل شود؟

در سخنرانی دیگری، چرچیل زمانی گفت که دموکراسی فقط «بیمه در برابر خطرات خارج از کشور» نیست. او همچنین افزود: "بیمه در برابر خطراتی که به ندرت جدی تر و بسیار نزدیک تر و ثابت تر است که ما را اینجا در خانه تهدید می کند."

آیا دموکراسی اسرائیل می تواند از پس این چالش برآید؟

مناقشه تلخ بر سر خدمت سربازی که می تواند آینده اسرائیل را رقم بزند

اسرائیل چگونه توانست از بن بست انتخابات خارج شود؟ در اینجا چهار سناریو وجود دارد