به زنان در شرایط مشابه نسبت به مردان درمان‌های کمتر تهاجمی و شدید پیشنهاد می‌شود

یک بررسی (منبع به زبان انگلیسی) جدید نشان داده است که احتمال پیشنهاد درمان‌های تهاجمی مانند جراحی یا مسکن‌های قوی به زنان کمتر از مردان است. پژوهشگران با این که می‌گویند مردان و زنان اغلب از سوی نظام‌های درمانی به شکل متفاوتی درمان می‌شوند، تاکید دارند هنوز روشن نیست که آیا این تفاوت‌ها یکی از دو جنس را در وضعیت نامطلوب‌تری قرار می‌دهد یا نه. تفاوت‌های جنسی در سراسر دانش پزشکی دیده می‌شود و در تشخیص و مدیریت بیماران نقش کلیدی دارد. پژوهشگران دانشگاه سنت اندروز در اسکاتلند دریافتند که در شیوه برخورد با مردان و زنان، تفاوت‌های آشکاری وجود دارد. مریم وینهویزن، مدرس افتخاری دانشکده پزشکی سنت اندروز، گفت که «جهت‌گیری نتایج تعجب‌برانگیز نبود، اما این که این الگو تا این حد یکدست و تکرارشونده است، شگفت‌آور بود». پژوهشگران ۴۱ مطالعه منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ را تجزیه‌وتحلیل کردند و همان الگو را در حوزه‌های قلب‌وعروق، جراحی، طب پیوند و مراقبت اورژانسی مشاهده کردند. زنان مبتلا به نارسایی قلبی، سکته قلبی و تاکی‌کاردی بیشتر از مردان با درمان محافظه‌کارانه و دارویی مدیریت می‌شدند تا با روش‌های تهاجمی مانند جراحی بای‌پس عروق کرونر و مداخله کرونری از راه پوست. در میان بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون، احتمال ارجاع مردان برای استفاده از دستگاه‌های تحریک عمقی مغز، که ابزاری کاشتنی برای کنترل علائم است، بیشتر بود. زنان همچنین کمتر از مردان پیوند کبد دریافت می‌کردند یا برای جراحی ارجاع می‌شدند. اندرو اومالی، یکی از سرپرستان این مطالعه، گفت که «برای پزشکان، این یافته‌ها هشداری است تا بررسی کنند آیا درمان بر اساس معیارهای بالینی پیشنهاد می‌شود یا بر پایه فرضیات».دلیل این تفاوت چیست؟با وجود ثبات این روند در بیشتر مطالعات، دلایل پشت آن همچنان نامشخص است.وینهویزن گفت که «کاملا روشن نیست چرا این اتفاق می‌افتد، اما احتمالا به این دلیل است که تا دهه‌های اخیر زنان در کارآزمایی‌های بالینی حضور چندانی نداشتند و در نتیجه بسیاری از دستورالعمل‌ها بر داده‌های مربوط به مردان استوار است». این گروه پژوهشی خواستار انجام تحقیقات بیشتر شد تا روشن شود آیا این تفاوت‌ها بازتاب تفاوت‌های موجه در رویه‌های بالینی است یا ناشی از نابرابری‌های گسترده‌تر، و همچنین تا اطمینان حاصل شود همه بیماران از مراقبت عادلانه برخوردار می‌شوند.