به گفته سردبیر سابق آن، «60 دقیقه» در دو قسمت اول جدیدش چه چیزی را از دست داده بود.
گای کامپانیل، کهنه سرباز 34 ساله مشهور سیبیاس نیوز، دیدگاه خود را درباره فصل جدید ارائه کرد – و کمتر از آن چیزی که شما فکر میکنید تلخ است.
من 34 سال با حدس زدن هر چیزی که میبینم یا میشنوم امرار معاش کردم، بنابراین شما باید آن را در نظر بگیرید.
این یکی از اولین چیزهایی است که گای کامپانیل، سردبیر مشهور سابق 60 Minutes و 34 سال کهنه کار در CBS News، در حین انجام مصاحبه به هالیوود ریپورتر می گوید. در اخبار CBS، او حتی در محیط کاری که از نظر فرهنگی به عنوان بخشی از روند داستانسازی آن بحثهای شدید را تشویق میکرد، به فوقالعاده صریح بودن شهرت داشت. او در ایمیلی به THR نوشت: "در CBS News این راز نیست که من عقب نشینی نکنم. بسیاری از همکاران از صراحت من قدردانی کردند. برخی نه."
بنابراین، او از THR میخواهد که این موضوع را در نظر بگیرد، زیرا تا کنون نظرات خود را در مورد فصل 59 از 60 Minutes ارائه میکند. با توجه به ارزیابی قبلی او از چرایی اخراج او و همکارانش از برنامه در ماه می (اینکه آنها از "همدستی در تخریب معتبرترین برنامه خبری تلویزیون آمریکایی" خودداری کردند، انتقادهای او کمتر از آن چیزی است که ممکن است تصور شود. به طور کلی، Campanile همان چیزی است که حداقل چند منتقد در مورد قسمت اول فصل 59 گفته اند: به نظر تفاوت چندانی با فصل های اخیر برنامه نداشت.
او میگوید: «ما مدام در مورد دفترچهای پر از ایدههایی میشنیدیم که تهیهکننده اجرایی جدید داشت و پخش آن به عنوان یک مکعب یخ در حال آب شدن توصیف شده بود و باید تغییراتی رخ میداد. "و پخشی که در چند هفته اول دیدم، از نظر شکل و فرم، نه از نظر محتوا، خیلی متفاوت به نظر نمی رسد. بنابراین من سعی می کنم بفهمم چرا همه چیز منفجر شد."
در ماه مه، دوران کامپانیل در CBS ناگهان به پایان رسید زیرا او و چندین کارمند دیگر - از جمله خبرنگاران شارین آلفونسی، سیسیلیا وگا و رهبران ارشد برنامه تانیا سیمون، دراگان میهایلوویچ و متیو پولوی - از برنامه اخراج شدند. خبرنگار اسکات پلی نیز پس از درگیری تنشآمیز با یکی از رهبران جدید درباره تغییرات زیر نظر باری وایس، سردبیر سیبیاس نیوز، اخراج شد.
این جدایی ها مورد بررسی شدید قرار گرفت زیرا ویس که به عنوان یک روزنامه نگار عقیده بدون تجربه پخش سنتی مطرح شد، در اوایل تصدی مسئولیت خود بود و برخی از کارکنان اخراج شده ادعا کردند که تحت رهبری او مدیران اجرایی به دلایل سیاسی سعی در مداخله در پوشش خبری آنها داشته اند.
در این زمینه، بزرگترین نقد کامپانیل مربوط به بخش خیمه شب بازی اول است، مصاحبه با یکی از افسران نیروی هوایی ایالات متحده که در ایران سرنگون شد و در یک ماموریت متهورانه توسط ارتش ایالات متحده نجات یافت. این بخش، کامپانیل را به عنوان یک پرده مناسب برای فصل جدید مورد توجه قرار داد، اما این گزارش سوالاتی را برای او ایجاد کرد. جایی که من به عنوان یک بیننده گیر کردم این است که چگونه وزیر دفاع و رئیس ستاد مشترک ارتش را در آن داستان داشته باشیم و در مورد رفتار، قوس و وضعیت جنگ نپرسیم؟
کامپانیل خاطرنشان می کند که پیت هگزت، وزیر دفاع و دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش، که هر دو در این مقاله با آنها مصاحبه شده اند، جلسات توجیهی منظمی درباره وضعیت جنگ به طور گسترده غیرمحبوب در ایران یا مصاحبه های زیادی با خبرگزاری ها انجام نمی دهند.
کامپانیل میگوید: «این باعث شد که بروم، چون در میان برخی از بینندگان ممکن است ببینند، پسر، فکر میکنم نمیخواستند در مورد جنگ بپرسند، زیرا میخواستند این مصاحبه را با [افسر] بگیرند.» (او میگوید که در طول مدت حضورش در برنامهها، هیچوقت شرایطی برای مصاحبه در 60 دقیقه توسط سوژهها تعیین نمیشد؛ خبرنگاران همیشه میتوانستند بپرسند چه میخواهند.)
اما سیبیاس کلیپهایی از خبرنگار نورا اودانل پخش کرد که از هگزث میپرسید پیروزی در ایران چگونه خواهد بود و از کین در مورد تواناییهای موشکی ایران در صبحهای سیبیاس سؤال میکرد. سؤال او از کین در مورد نگرانی او در مورد کمبود مهمات نیز در Face the Nation پخش شد - نه در 60 Minutes.
یکی دیگر از انتقادات Campanile: در قسمت دوم فصل، 60 Minutes اولین مصاحبه تلویزیونی با پاتریک کلنسی، همسر سابق لیندسی کلنسی، مادر ماساچوستی که سه فرزندش را به قتل رساند، پخش کرد. محاکمه کلنسی در تابستان، که با یک زندانی غیرقانونی به پایان رسید، توجه رسانه های جهانی را به خود جلب کرد و جرقه گفتگو در مورد بیماری روانی پس از زایمان را برانگیخت و این مصاحبه را به مدت 60 دقیقه تبدیل به یک دستاورد بزرگ کرد.
اما با تماشای این بخش، کامپانیل به این فکر کرد که هدف بزرگتر از مصاحبه چیست. او میگوید: «فکر میکنم این یک داستان پر علاقه است، درست مانند داستان خلبان جنگنده که یک داستان پر علاقه بود، اما شما باید چیزی فراتر از علاقه زیاد داشته باشید، حداقل من معتقدم که اینطور است، زیرا در غیر این صورت کمی به نظر میرسد تابلیک باشد.» و من فکر نمیکنم این چیزی باشد که مردم از 60 دقیقه میخواهند. من نمیخواهم. فکر میکنم آنها چیز متفکرانهتری میخواهند.
تغییراتی که در 60 Minutes و CBS News به طور کلی رخ میدهد، اکنون که مالکی که آنها را راهاندازی کرده است - پارامونت اسکایدنس - یک شکایت با 12 دادستان کل ایالت را برای ادغام با برادران وارنر دیسکاوری حل و فصل کرده است. WBD مالک سیانان است که در صورت انجام این تراکنش بهزودی میتواند متعلق به پارامونت اسکایدنس نیز باشد.
کامپانیل می گوید که "نگرانی های زیادی" در مورد این چشم انداز دارد: "مهمترین آنها این است که چه کسی این عملیات را اجرا می کند؟ آیا مارک تامپسون خواهد بود یا باری وایس؟" او می افزاید که با توجه به اینکه جزئیاتی در مورد بدنه ارائه نشده است، برای او مشخص نیست که هیئت نظارت تحریریه مورد نیاز توافقنامه چگونه کار می کند. کامپانیل میگوید: "خیلی از بازرس اخبار سیبیاس ساخته شد. آن مرد یک سال ناپدید شده است."
Campanile به کار در روزنامهنگاری ادامه میدهد و به تازگی یک مشاور رسانهای به نام FFWD Media Mentor را راهاندازی کرده است که برای روزنامهنگاران اولیه و دانشجویی طراحی شده است. این مشاوره به سمت متخصصانی است که راهنمایی زیادی در مورد کار دریافت نمی کنند. شرکتکنندگان احتمالا برخی از بازخوردهای بیمعنی که Campanile با آن در 60 دقیقه شناخته شده بود، دریافت خواهند کرد.
وقتی صحبت از محل کار سابقش می شود، سردبیر سابق می گوید که علاقه مند است ببیند برنامه در هفته های آینده چه می کند. او در مورد 60 Minutes می گوید: «شاید، شاید یک سس مخفی وجود داشته باشد که ما آن را درک نکرده باشیم، نوعی معادله که هرگز به آن فکر نکرده ایم. "و ما همه با هم متوجه خواهیم شد. بیننده در همه اینها رای نهایی را دارد. من بارها و بارها گفته ام، شما همان چیزی هستید که تابلوی امتیاز می گوید شما هستید... بنابراین بیایید ببینیم در آوریل و مارس و می کجا هستیم و سپس حکم نهایی صادر می شود."
متن اصلی (انگلیسی)
What ‘60 Minutes’ Was Missing In Its First Two New Episodes, According to Its Ex-Managing Editor
Guy Campanile, a famously exacting 34-year veteran of CBS News, offered his view of the new season — and it’s less bleak than you might think.