پرش به محتوای اصلی

بونو: آلبوم جدید U2 به نام…

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۱, چهارشنبه، ساعت ۰۹:۳۰حدود 7 دقیقه مطالعه

Story Lines – خانه داستان سرایی صوتی از The Irish Times

وقتی U2 در قسمت پایانی پادکست جدید Irish Times Drummer Seeks Musicians: The Making of U2 (در حال حاضر از طریق پخش کننده بالا و در Spotify و Apple در دسترس است) ظاهر می شود، هیچ انتظاری از یک انحصاری جهانی وجود ندارد. این مصاحبه فرصتی است برای آنها تا در هفته ای که پنجاهمین سالگرد تشکیل یک گروه است، در مورد داستان اصلی خود فکر کنند. اما در پایان مصاحبه، خواننده خوش صحبت آنها بونو اجازه می دهد چیزی از بین برود:

"پس آیا من اجازه دارم نام آلبوم را بگویم یا نه؟" او می پرسد، همانطور که هم گروه هایش لری مولن، آدام کلیتون و اج نگاه می کنند.

التماس می‌کنم: «لطفا بگو».

بونو با شکوفایی بکتی می گوید: «نمی توانم آن را بگویم. می خواهم بگویم.

آلبوم جدید Carnaval de Luz نام دارد.

Carnaval de Luz، زیرا در واقع این نام رکورد جدید U2 است، اولین آلبوم استودیویی با مواد اصلی از زمانی است که گروه Songs of Experience را در سال 2017 منتشر کرد. Street of Dreams، اولین تک آهنگ گروه از آلبوم منتشر شده در تابستان، فراخوانی نشاط آور و شاد برای اقدام اجتماعی بود. اوایل امسال، دو EP با استقبال خوب به نام‌های Days of Ash و Easter Lily منتشر کردند.

بونو در حالی که نام آلبوم را اعلام می‌کند، می‌گوید: "آهنگ، آن ضبط و این آلبومی که ساخته‌ایم، دوباره آن را گرفتیم. و چیزهای قوی‌ای است." منظور او از "آن" همان برند خاص جادوی U2 است که باعث شده است در نیم قرن گذشته بیش از 170 میلیون رکورد بفروشند و 22 جایزه گرمی برنده شوند. "همانطور که افرادی که Days of Ash و Easter Lily را شنیده اند، خواهند شنید، این واقعا پیش درآمد هر دوی آنهاست."

چهار عضو گروه از طریق زوم صحبت می کنند، برای قسمت 3: Sing A New Song، پایان پادکست سه قسمتی Drummer Seks Musicians. آدام با یک پیراهن صورتی هلویی در سمت چپ نزدیک دوربین، بونو دورتر با سایه‌های آبی رنگی که یک آی‌پد روی پاهایش گرفته است، لری سیاه‌پوش با اج کنارش، با کلاه بیسبال، نزدیک دوربین و سمت راستش نشسته است. من در استودیوی پادکست The Irish Times هستم. من اولین بار نه ماه پیش کار روی این پادکست را شروع کردم و از آن زمان به دنبال مصاحبه با آنها هستم. من امیدم را از دست داده بودم اما الان اینجا هستند. روز زیبایی است

این یک هفته عظیم برای گروه دوبلین است. این جمعه، در 25 سپتامبر، دقیقا 50 سال از زمانی که آن چهار نفر به همراه چند نفر دیگر امیدوار بودند، برای اولین تمرین گروه به آشپزخانه لری مولن در خیابان Rosemount 60 در حومه دوبلین در آرتان می گذرد.

چند هفته قبل، لری مولن 14 ساله یادداشتی را بر روی تابلوی اعلانات مدرسه خود در Mount Temple Comprehensive در شمال شهر چسبانده بود: "درامر به دنبال نوازندگان برای تشکیل گروه است، با لری مولن سال سوم تماس بگیرید." بقیه اساطیر سنگ است. آن روز آنها به Feedback تبدیل شدند، سپس The Hype قبل از تبدیل شدن به U2، گروهی که تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های جهان شد.

یادداشت به دلیلی عرفانی است. تعداد کمی از همکلاسی ها یا معلمانی که برای پادکست با آنها صحبت کردم، به یاد دارند که آن را دیده اند، به غیر از معلم تعلیمات دینی آنها، سوفی شرلی، که اکنون 80 سال دارد. او می دانست که لری تنها چیزی که می خواست این بود که در یک گروه موسیقی نواز باشد زیرا یک روز در کلاس به او گفته بود. او در قسمت 1 به من می گوید: «وقتی یادداشت را دیدم، با خودم فکر کردم، لری در حال انجام کاری برای آن است. لری مولن قطعا یادداشت را به خاطر می آورد. در آن زمان برای او نوعی راه نجات بود.

او اکنون با تأمل در مورد خود 14 ساله اش می گوید: «تعلیم دادن به من سخت بود. "من به طور کامل چیزهای آکادمیک را درک نکردم ... بنابراین وقتی اعلامیه را گذاشتم ... اینطور نبود که به دنبال کمی سرگرمی باشم. من این کار را به خاطر تنها کاری که می توانستم انجام دهم انجام می دادم."

در این لحظه، بونو خم می شود و از لری می پرسد که اگر در U2 نبود، چه کاری انجام می داد. من پیشنهاد می کنم که او یک نگهبان خوب ساخته است. همه آنها به هم می ریزند. بونو می‌گوید: «به طور قطع، سلامت و ایمنی». لری می گوید: «من دوست دارم خودم را بیشتر به عنوان یک آتش نشان بدانم.

اج که در آن زمان 15 ساله بود، می‌گوید که از این یادداشت بسیار سپاسگزار است. "در واقع، نکته عجیب این است که من هرگز از نظر فیزیکی این نت را ندیدم، زیرا معلم موسیقی من، آلبرت بردشاو، [که] به من گفت... اجازه دادم که گیتار الکتریک می نوازم. و عجیب اینکه یکی دیگر از دوستان مدرسه من یک درامر بود، دیوید بارنت، او در یک گروه موسیقی گاراژ بود. و من رفتم تا ببینم او در یک گروه موسیقی عالی است. مثل این… هفته بعد در مورد یادداشت لری شنیدم.

آدام چطور؟ "خب، من صحت این یادداشت را زیر سوال می برم، زیرا هیچ یک از ما آن را ندیده ایم. بنابراین مطمئن نیستم که این یادداشت وجود داشته باشد، اما اگر برای روایت به آن نیاز دارید، خوب است." (من برای روایت به آن نیاز دارم. قسمت اول پادکست Drummer Seeks Musicians به معنای واقعی کلمه The Note نام دارد.)

پادکست همچنین در مورد مدرسه، Mount Temple Comprehensive، جایی که همه آنها در آن ملاقات کردند، است. پس از ماه ها غواصی عمیق در داستان U2، یک نظریه دارم. فکر نمی‌کنم U2 در جای دیگری جز در این آزمایش رادیکال، لیبرال، مدرسه‌ای در شمال دوبلین اتفاق بیفتد. به نظر می رسد اج موافق است.

او می گوید: «این واقعیت است که مدرسه ما یکی از اولین مدارس مختلط چند فرقه ای بود. ما همه با هم آموزش می دیدیم، با بچه هایی با پیشینه های کاملا متفاوت دست و پنجه نرم می کردیم و من فکر می کنم به همان اندازه که این یک آزمایش بود ... از دیدگاه ما این یک موهبت الهی بود.»

چیز دیگری که من سعی کردم با پادکست بفهمم چرا همه آنها پس از 50 سال هنوز به عنوان دوستان و همکاران موسیقی با هم هستند.

لری به نوعی انرژی «بیگانه» را اعتبار می دهد - او توضیح می دهد که آنها چهار نفر نامناسب بودند که همدیگر را نداشتند و جایی برای رفتن نداشتند. "همیشه احساس می‌کردیم که ما به نوعی به این چیز کشیده شده‌ایم... از برخی جهات دور هم جمع شده‌ایم، در کلاس‌های درس با هم نبودیم. ما در سال‌های مختلف، تجربیات بسیار متفاوت و دلایل بسیار متفاوتی برای حضور در مدرسه بودیم. همه ما به دلایل مختلف به آنجا آمدیم. بنابراین ما یک دسته متفاوت از افراد هستیم. ما آن زمان بودیم و اکنون هستیم."

از آدام کلیتون می پرسم چه چسبی است که آنها را در تمام این سال ها کنار هم نگه داشته است. او لبخند می‌زند: «خب، من فکر می‌کنم این تحمل دیگران نسبت به من است، صادقانه بگویم. می‌دانی، ما در ایرلند ماندیم، نزدیک ماندیم، خانواده‌هایمان را بزرگ کردیم. مثل این بود که چرا از هم جدا می‌شویم؟ چرا؟ فقط خیلی جالب‌تر است که هر روز از خواب برخیزیم و به اطراف برویم و همسرت را ببینیم و موسیقی بسازیم.»

همیشه به موسیقی برمی گردد. بونو می‌گوید: «فکر می‌کنم همیشه این تصور وجود دارد که در گوشه و کنار، آهنگ عالی یا اجرای بی‌نقص وجود دارد... گفتنش دیوانه‌کننده است، اما هنوز هم این داروی انتخابی در گروه ماست.» زمانی که ما در اتاق هستیم، این احساسی است که ... اتفاقی می افتد که در هیچ اتاق دیگری نمی تواند اتفاق بیفتد.

من فکر می‌کنم این به روح همکاری و درک این است که بهتر است با یکدیگر کار کنیم تا اینکه بتوانیم تنها باشیم… من بدون ادج، آدام و لری یک هنرمند کامل نیستم. ما به هم نیاز داشتیم که کامل باشیم.»

Drummer Seks Musicians: The Making of U2 در Irishtimes.com و هر جا که پادکست های خود را دریافت کنید در دسترس است.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Bono: ‘The new U2 album is called …’

Story Lines – the home of audio storytelling from The Irish Times

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر