بی بی سی می گوید رژیم اسد هفته ها ربودن روزنامه نگار آمریکایی را برنامه ریزی کرده بود

آستین تایس در طول جنگ داخلی سوریه گزارش‌های خبری مهمی را منتشر کرد

بی بی سی می گوید آستین تایس، روزنامه نگار آمریکایی، که در سال 2012 در سوریه ناپدید شد، در یک عملیات حساب شده ربوده شد که بیش از یک ماه در برنامه ریزی بود.

یکی از اعضای گروهی که تایس را بازداشت کرده است نیز مدعی شده است که این آدم ربایی توسط بشار اسد، رئیس جمهور وقت سوریه، تایید شده است.

تایس با راننده‌ای که می‌شناخت و به او اعتماد داشت سوار ماشینی شد. برای سال‌ها، بسیاری تصور می‌کردند که به یک ایست بازرسی دولتی برخورد کرده‌اند و ربوده شدن این روزنامه‌نگار فرصت‌طلبانه بوده است.

اما ما شواهدی را کشف کرده ایم که در واقع ناپدید شدن او چیزی جز شانس بوده است.

پرونده او توسط رسانه های بین المللی به دقت دنبال شده و توسط روسای جمهور متوالی ایالات متحده مورد استناد قرار گرفته است.

جاش بیکر وارد دنیای خطرناک ترس، طمع و خیانت می شود که در یکی از بزرگترین پرونده های مفقودی زمان ما - ربوده شدن آستین تایس - رخ داده است.

تایس، دانشجوی حقوق دانشگاه جورج تاون، که به عنوان کاپیتان تفنگداران دریایی ایالات متحده خدمت کرده بود، آخرین بار در ویدئویی که بیش از یک ماه پس از دستگیری او منتشر شده بود - با چشمان بسته و در ناراحتی ظاهری دیده شد.

با سقوط رژیم 12 سال بعد، ده ها هزار نفر از زندان های دولت بیرون آمدند. تایس یکی از آنها نبود.

ما از یک منبع اطلاعاتی برای مکان‌های متعددی که مقامات آمریکایی گمان می‌کردند که او می‌توانست در آن‌ها نگهداری شود، مختصات دریافت کردیم و بیش از یک ماه به دنبال او بودیم، اما هیچ نشانه‌ای از او پیدا نکردیم.

یک فرمانده سابق سوری گفته است که تیسه اعدام شده است. دیگران این حساب را زیر سوال برده اند و هیچ بقایایی پیدا نشده است.

اما پس از فروپاشی رژیم، ما پرونده‌های اطلاعاتی مخفی سوریه را در تایس کشف کردیم - صدها صفحه از سوابق داخلی که اولین مدرک قطعی را ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد این رژیم بود که روزنامه‌نگار را نگه داشته است.

با این حال، دو سوال مهم بی پاسخ ماند: تایس در وهله اول دقیقا چگونه گرفته شده بود؟ و چه کسی مسئول ربوده شدن او بود؟

ما با تعدادی از مردان رژیم درگیر در بازداشت تایس صحبت کرده‌ایم و ضبط‌های گفتگوهای مربوط به آن را بررسی کرده‌ایم. مردی که با او صحبت کردیم، ابوعلی، یکی از اعضای سابق نیروهای دفاع ملی (NDF) است، شبه نظامی که به شدت به اسد وفادار بود.

او می گوید که عملیات آدم ربایی زمانی آغاز شد که راننده تایس - که منابع متعدد می گویند برای مدتی اطلاعات رژیم را منتقل می کرد - به یکی از اعضای ارشد NDF گفت که تایس در مناطق تحت کنترل شورشیان حرکت می کرد و از مخالفان گزارش می داد.

تایس به مناطقی نفوذ کرده بود که اکثر روزنامه نگاران آن را خیلی خطرناک می دانستند و در صفحه اول برای واشنگتن پست داستان می نوشت. رژیم اسد هر کسی را که نقض حقوق بشر خود را برجسته می کرد سرکوب می کرد.

به ما گفته شده است که راننده تایس، عضو صندوق توسعه ملی، صکر رستم با او صحبت کرده است - نه تنها یک تماس با شبه نظامیان NDF، بلکه برادرزاده بسام الحسن، یکی از مورد اعتمادترین شخصیت های امنیتی اسد و رئیس صندوق توسعه ملی.

ابوعلی می‌گوید که اطلاعات تیسه به حسن منتقل شد و گفته می‌شود که پس از آن با اسد تماس تلفنی برقرار کرد.

ابوعلی مدعی است: «او را نزد ما بیاورید» اسد پاسخ داد.

ابوعلی می گوید که متعاقبا او را به دفتر حسن فراخواندند و به رئیس جمهور گفتند که عملیات را تأیید کرده است.

اما تایس بلافاصله گرفته نشد. ابوعلی می‌گوید که راننده به او و نیروهای NDF پیشنهاد کرد که به تماشای او ادامه دهند تا اطلاعات بیشتری در مورد کاری که انجام می‌داد کشف کنند.

ابوعلی به یاد می آورد که راننده می گفت: «او به من اعتماد دارد.

ابوعلی می گوید مدتی بعد راننده گزارش داد که اقدامات تایس مشکوک به نظر می رسد.

تایس، به عنوان یک تفنگدار آموزش دیده، گاهی تجربیات نظامی خود را با جنگجویان شورشی در میان می گذاشت - به گفته چند نفری که با آنها صحبت کردیم - و مبارزان را در مورد نحوه استفاده از سلاح هایشان تصحیح می کرد.

از نظر مردانی که او را تماشا می‌کردند، این رفتار باعث شد تایس کمتر شبیه یک روزنامه‌نگار و بیشتر شبیه فردی از سازمان سیا باشد. بی بی سی هیچ مدرکی برای اثبات این موضوع پیدا نکرده است و یک مقام ارشد سابق آمریکایی که مسئول بخشی از پرونده تایس بوده است، افسر اطلاعاتی بودن او را رد کرده است.

در روزهای قبل از ناپدید شدن تایس، راننده زمانی که تایس در حال مصاحبه با جنگجویان شورشی بود، یک حرکت گستاخانه انجام داد. منابع متعدد می گویند که او مخفیانه کوله پشتی آمریکایی را که حاوی مک بوک، یک فرستنده ماهواره ای و سایر اقلام شخصی او بود، برد تا عوامل رژیم آن را بررسی کنند.

در 11 اوت 2012، تایس تولد 31 سالگی خود را در محل امن شورشیان در حاشیه غربی دمشق، چند مایلی از کاخ ریاست جمهوری اسد جشن گرفت. تایس در آخرین توییتش فاش کرد که یک استخر شنا، جنگجویان ارتش آزاد سوریه، موسیقی تیلور سویفت و ویسکی وجود داشت.

دبرا، مادر تایس، روسای جمهور متوالی ایالات متحده را تحت فشار قرار داده است تا به جستجوی پسرش ادامه دهند

سپس زمان خروج تایس از سوریه فرا رسید. او به افراد مختلف گفته بود که قصد دارد در لبنان وقت بگذارد.

اما او به سمت امن نمی رفت. به گفته چندین منبع، او به سمت یک مرکز دولتی می رفت که حسن در آن دفتر داشت، در منطقه ای به نام طاحونه در حومه دمشق. ابوعلی در آنجا منتظر تیسه بود.

ابوعلی می‌گوید راننده تایس به او گفت که وقتی به سمت دروازه‌ها رفت، اسلحه‌ای را بیرون آورد.

تایس ابتدا خندید، علی به یاد می آورد که راننده می گفت، ظاهرا معتقد بود مرد مورد اعتمادش شوخی می کند. ابوعلی می‌گوید اما راننده به تایس گفت که او جدی است و روزنامه‌نگار متوجه شد که چه اتفاقی می‌افتد.

به گفته علی، تایس دسته چک خود را بیرون آورد و از راننده خواهش کرد که به جای اینکه ماجرای آدم ربایی را دنبال کند، قیمت او را ذکر کند.

ابوعلی می گوید که اعضای شبه نظامیان NDF سپس تیسه را گرفتند و چشمان او را پوشاندند.

یکی دیگر از اعضای NDF به ما گفت که هرگز بیان تایس را فراموش نخواهد کرد زیرا متوجه شد به او خیانت شده است. ابوعلی می گوید حسن بلافاصله با رئیس جمهور اسد تماس گرفت و به او گفت که آنها آمریکایی را دارند.

سال‌هاست که هویت راننده تایس یک راز باقی مانده است.

بی‌بی‌سی با بیش از 20 نفر صحبت کرد تا بفهمد او کیست، که در نهایت به شهر حمص منتهی شد و خانواده مردی به نام حمید ابوعبید.

آنها تأیید کردند که او مردی است که تایس را از خود دور کرده است، حسابی که توسط چندین عضو NDF نیز پشتیبانی می‌شود. اما زمانی که او را شناسایی کردیم، ابوعبید ناپدید شده بود.

خانواده او می گویند که نمی دانند او کجاست و نگران امنیت او هستند. آنها می گویند که از دخالت حمید در پرونده تایس بی اطلاع بوده و پس از آن از او مطلع شده اند.

اما آنها انگیزه ای برای خیانت او به تایس ارائه کردند.

خانواده ابوعبید، پناهندگان فلسطینی از غزه، در فقر زندگی می کنند. طبق قوانین سوریه، آنها حق شهروندی سوری را ندارند و تحت محدودیت های قابل توجهی زندگی می کنند.

به گفته برادر حمید، به او وعده پاسپورت، شهروندی سوری، خانه و اسلحه داده شده بود، در ازای تحویل تایس - جوایزی که زندگی را تغییر می دهد. اما پس از ربوده شدن، خانواده می گویند تنها چیزی که او به دست آورده یک تپانچه بوده است.

سپس، پس از سقوط رژیم اسد، همسر ابوعبید می‌گوید مردی با شوهرش تماس گرفت که از دخالت او در پرونده تیسه خبر داشت و تهدید کرد که به سفارت آمریکا می‌گوید، به این امید که ممکن است به او کمک کند تا بتواند پناهندگی بگیرد.

ابوعبید از او خواست که این کار را نکند. او سپس مقداری پول گرفت، به همسرش گفت که قصد خرید دارد، و او می گوید که از آن زمان او را ندیده است. او نمی داند که آیا او مخفی است یا بازداشت یا کشته شده است.

مدتی پس از ناپدید شدن او، او می گوید که مردان نقابدار - برخی از آنها لباس نظامی پوشیده بودند - تعدادی از اموال ابوعبید، از جمله لپ تاپ و سایر وسایل او را با خود بردند.

آرزوهای همسر ابوعبید اکنون به طرز وحشتناکی منعکس کننده خواسته های مادر و خانواده تیس است. در طرف مقابل ناپدید شدن که بیش از یک دهه پیش آغاز شد، هر دو خانواده در جستجوی یک چیز هستند: عزیزی که ناپدید شد و پاسخی به جایی که او رفت.