"بیمار نشوید": کارگران بهداشت مکزیک به کمبود مزمن اعتراض کردند

"مطمئن شوید که بیمار نمی شوید، زیرا هیچ منبعی وجود ندارد."

این هشدار در خیابان‌های مونتری به صدا درآمد، جایی که ده‌ها پزشک، پرستار و سایر کارکنان مراقبت‌های بهداشتی راه‌های اصلی را برای اعتراض به شرایط بزرگترین ارائه‌دهنده خدمات بهداشت عمومی مکزیک مسدود کردند.

معترضان، از جمله تکنسین های آزمایشگاه و کارکنان اداری، با شعار "قهرمانان کووید دوباره بیرون آمدند"، ترافیک را برای بیش از یک ساعت در 21 اکتبر متوقف کردند و خواستار افزایش دستمزدها، پرسنل بیشتر و پایان دادن به کمبود مداوم دارو و تجهیزات پزشکی شدند.

تظاهرات آنها علیرغم طرح اقدام جدید دولت با هدف رسیدگی به مشکلات طولانی مدت در موسسه تامین اجتماعی مکزیک (IMSS) ادامه یافته است.

اعتراضات کوچک تری هفته گذشته در مکزیکو سیتی و مونتری برگزار شد و کارگران قول دادند تا زمانی که خواسته هایشان برآورده نشود ادامه خواهند داشت.

زوئی روبلدو، مدیر IMSS، یک برنامه اضطراری 12 ماده‌ای را اعلام کرده است که تا فوریه 2027 اجرا می‌شود، شامل افزایش 8 درصدی دستمزد، ارتقاء تجهیزات، تعمیر و نگهداری تسهیلات و اقداماتی برای اطمینان از تامین دارو.

اما برای بسیاری از کارگران، وعده ها کوتاهی می کند.

خوزه روزالس، متخصص پاتولوژی و بیوشیمی مولکولی که به اعتراضات مونتری پیوست، گفت: "ما به نقطه شکست رسیده ایم." او به آنادولو گفت: «در طول سال‌ها، ما کمبودهای زیادی را متحمل شده‌ایم، از دستمزد ناکافی و کمبود تجهیزات لازم گرفته تا سیستم بازنشستگی که دیگر جذاب نیست.

معترضان با در دست داشتن بنرها و پلاکاردهای دست ساز در مقابل بیمارستان زنان تحت مدیریت IMSS تجمع کردند و گفتند وخامت شرایط کاری باعث دور شدن متخصصان پزشکی از مراقبت های بهداشتی عمومی شده است.

روزالس افزود: «در این مرحله، کار برای این موسسه برای پزشکان جذاب نیست.

کارکنان مراقبت های بهداشتی تظاهراتی را در سراسر مکزیک برگزار کرده اند و خواستار کارمندان بیشتر و اقدام برای رسیدگی به گزارش های گسترده کمبودهای پزشکی در بیمارستان ها و کلینیک های IMSS شده اند.

طی یک مشاوره ملی در اواسط اکتبر، کارگران پیشنهاد افزایش حقوق 2.9 درصدی و افزایش 3.9 درصدی مزایا را رد کردند و در عوض خواهان افزایش مستقیم حقوق پایه خود حداقل 10 درصد شدند.

برای آلخاندرو رامیرز، دستیار عمومی، این پیشنهاد کافی نبود.

وی گفت: با توجه به تورمی که در سال آینده پیش بینی می شود، هزینه های خود و خانواده مان کفایت نمی کند.

مکزیک حدود 5.9 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف مراقبت های بهداشتی می کند که کمتر از میانگین OECD 9.3 درصد است.

در 21 اکتبر، اندکی قبل از شروع تظاهرات جدید، روبلدو افزایش 8 درصدی را پیشنهاد کرد که کارگران معترض بلافاصله آن را رد کردند.

کارگران می گویند که دستمزدهای ناکافی پزشکان را به سمت بخش خصوصی سوق می دهد و فشار بیشتری را بر مراکز دولتی وارد می کند که در حال حاضر با کمبود کارکنان، زمان انتظار طولانی و منابع ناکافی دست و پنجه نرم می کنند.

این ناامیدی به رهبری اتحادیه آنها نیز کشیده می شود.

معترضان با پوشیدن ماسک هایی که به تصویر رافائل اولیووس هرناندز، رئیس اتحادیه کارگران تامین اجتماعی ملی (SNTSS) نشان داده شده بود، خواستار استعفای او شدند و این سازمان را به عدم دفاع از منافع خود متهم کردند.

السا گونزالس، که بیش از 20 سال به عنوان پرستار IMSS در یک کلینیک تخصصی کار کرده است، این نگرانی ها را تکرار کرد.

گونزالس گفت: "آنها به ما پشت می کنند، بنابراین ما در اینجا - با تکیه بر منابع خود، بدون هیچ کمکی از اتحادیه - به مبارزه ادامه می دهیم."

کارگران خواستار برگزاری کنگره فوق العاده اتحادیه هستند که به گفته رامیرز به آنها فرصتی می دهد تا اطمینان حاصل کنند که رئیس کلودیا شینبام و مدیریت IMSS نگرانی های آنها را می شنوند.

وی همچنین از فاصله دستمزد کارگران با حقوق مقامات ارشد انتقاد کرد.

رامیرز تأکید کرد: «آنها (مقامات بلندپایه) مبالغ هنگفتی به دست می آورند و جیب خود را می بندند، در حالی که همان افرادی که این کشور را اداره می کنند، بدون دارو، بدون قرارهای پزشکی و بدون دسترسی به مراقبت های بیمارستانی در خدمات مختلف مانده اند.

شینبام مشروعیت مطالبات کارگران IMSS را پذیرفته و گفته است که دولت به آنها رسیدگی می کند، در حالی که از کارمندان اتحادیه می خواهد که در مذاکرات انعطاف نشان دهند.

سیستم مراقبت های بهداشتی مکزیک به شدت تکه تکه شده است و دسترسی به خدمات عمدتا بر اساس وضعیت شغلی تعیین می شود.

IMSS، بزرگترین ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی عمومی کشور، به طور مشترک توسط دولت فدرال، کارفرمایان و کارمندان از طریق کمک های حقوق و دستمزد تامین می شود.

اگرچه مکزیک برای یک سیستم مراقبت بهداشتی یکپارچه کار می کند، بیماران همچنان با زمان انتظار طولانی، قرار ملاقات های تاخیری و زیرساخت ها و تجهیزات بیمارستانی رو به وخامت هستند.

بیرون از اتاق اورژانس در کلینیک IMSS 17 در مونتری، دیدن ده‌ها خانواده که روی صندلی‌های کنار پیاده‌رو نشسته‌اند و منتظر ساعت‌های ملاقات هستند، امری عادی است.

بسیاری بیش از 24 ساعت می مانند و با وجود عواملی که وجود دارد می مانند.

برای سزار کاستیو 23 ساله، انتظار در سه ماه گذشته به یک روال روزمره تبدیل شده است.

او اخیرا برای مراقبت از مادرش که به دلیل عفونت مجرای صفراوی به دنبال جراحی کیسه صفرا در بیمارستان بستری شده بود، شغل خود را رها کرد.

کاستیلو گفت که مادرش در حین برداشتن یک سنگ کوچک از مجرای صفراوی خود آسیب دید. او گفت که عوارض ناشی از آن، همراه با انتظارهای طولانی و پاسخ های پزشکی آهسته، بر سلامت جسمی و روانی وی تأثیر گذاشته است.

او گفت: "ما فکر می کردیم که مادرم ما را ترک می کند."

خانواده او شکایتی رسمی مبنی بر سهل انگاری پزشکی و تاخیرهای طولانی ارائه کرده اند، در حالی که همچنان منتظر نشانه هایی از بهبود وضعیت او هستند.

کاستیلو گفت در حال حاضر کمبود شدید دارو به این معناست که مادرش فقط پاراستامول دریافت می کند که معمولا برای درمان درد خفیف تا متوسط ​​و کاهش تب استفاده می شود.

او گفت: «آنها فقط به ما می گویند کمبود وجود دارد. به عبارت دیگر، هیچ دارویی در دسترس نیست، به جز پاراستامول. این تنها چیزی است که آنها می توانند در حال حاضر به ما ارائه دهند.

کارکنان مراقبت های بهداشتی و ذینفعان IMSS خواهان عرضه قابل اعتماد دارو و تجهیزات پزشکی در مراکز عمومی هستند.

شینباوم نیاز به بهبود توزیع دارو و تجهیزات پزشکی در بیمارستان ها را تایید کرده است.

آرلی ریس، یک پرستار بالینی با 12 سال تجربه در IMSS، گفت که زیرساخت های ناکافی و کمبود نیز فشار قابل توجهی بر خانواده بیماران وارد می کند.

او گفت: "همه اعضای خانواده بیرون هستند. باران یا می درخشد، حتی در دمای پایین، آنها در پتو پیچیده شده اند."

ریس همچنین از استقرار گارد ملی در بیمارستان ها برای جلوگیری از سرقت و انحراف تجهیزات پزشکی و دارو انتقاد کرد.

در 20 اکتبر، معاون وزیر بهداشت ادواردو کلارک اذعان کرد که داروهای در نظر گرفته شده برای بیمارستان های دولتی به طور غیرقانونی به سرقت رفته و فروخته می شوند، اما سرقت های کوچک را به عنوان دلیل اصلی کمبود در تاسیسات IMSS رد کرد.

ریس گفت: "هیچ منبعی وجود ندارد، چیزی وجود ندارد - اما فساد زیادی وجود دارد." همه تصور می‌کنند این کارگران هستند که مرتکب سرقت‌های کوچک می‌شوند، اما این از همان ابتدا شروع می‌شود.»

برای مقابله با کمبود، بسیاری از خانواده ها می گویند که چاره ای جز خرید دارو ندارند.

کیلا گونزالس مجبور شد برای مادربزرگش که دیابت و فشار خون دارد و با سطوح پایین سدیم در بیمارستان بستری شده بود، خارج از بیمارستان انسولین بخرد.

گونزالس گفت: اگرچه خانواده او توانایی پرداخت دارو را داشتند، اما بسیاری دیگر نمی توانند.

پرداخت های از جیب تقریبا 41 درصد از کل هزینه های مراقبت های بهداشتی مکزیک را تشکیل می دهد که بار مالی قابل توجهی را بر دوش خانواده ها وارد می کند.

گونزالس کیفیت مراقبت در کلینیک 17 را در مقایسه با مرکز نزدیک خانه اش در حومه مونتری تحسین کرد.

سایر خانواده هایی که بیرون بیمارستان منتظر بودند نیز مشکلات سفر به کلان شهرها برای دسترسی به خدمات پزشکی بهتر را شرح دادند.

گونزالس گفت: «در نزدیکی ما یک کلینیک وجود دارد، اما کیفیت آن بسیار بدتر است - شما می‌رسید و آنها حتی به شما مراجعه نمی‌کنند. اگر چنین کنند، بدون انجام آزمایشات لازم، شما را با مقداری دارو به خانه می فرستند.»

عبد لیجا گفت که مادرش در طول بستری فعلی در بیمارستان نسبت به ملاقات های قبلی مراقبت های بهتری دریافت کرده است، اما معتقد است که زیرساخت های بیمارستان به بهبودهای قابل توجهی، به ویژه تهویه مطبوع و تهویه آن نیاز دارد.

لیجا که شب‌ها از مادرش مراقبت می‌کند، گفت که مشاهده ساعات طولانی و کار سنگین کارکنان بیمارستان، حمایت او از خواسته‌های آنها را تقویت کرده است.

لیجا گفت: "من فکر می کنم خواسته های آنها منصفانه است. می توانم درک کنم که این به دلیل حجم کاری زیاد و شیفت های طولانی است."

کارگران استدلال می کنند که استخدام پرسنل پزشکی اضافی برای کاهش این فشارها و بهبود مراقبت از بیماران ضروری است.

با انتظار تظاهرات بیشتر، معترضان می گویند که به تلاش برای دستمزدها، کارکنان و تدارکات بهتر ادامه خواهند داد.

گونزالس، پرستار کهنه کار، تاکید کرد که مبارزه فقط برای بهبود شرایط برای کارکنان مراقبت های بهداشتی نیست، بلکه برای محافظت از بیمارانی است که به آنها وابسته هستند.

او گفت که کارگران «تا زمانی که بدن ما بتواند مقاومت کند» به اعتراض ادامه خواهند داد.

رامیرز این عزم را تکرار کرد و گفت که کارکنان صرفا از مقامات می خواهند که به خواسته های آنها گوش دهند و جدی بگیرند.

رامیرز افزود: «مشکلاتی که در حال حاضر در بیمارستان‌های سراسر کشور تجربه می‌شود باید برطرف شود. "هیچ برانکارد، هیچ دارو، هیچ قرار ملاقات و هیچ متخصص پزشکی وجود ندارد. همه اینها به کجا می رود؟"