تالاب پناهگاه قو در حال مبارزه با تغییرات آب و هوایی

قوها و اردک ها به مدت 80 سال از ذخیره تالاب اسلیبریج لذت برده اند

اکثر مردم می دانند که جنگل های بارانی در مبارزه با تغییرات آب و هوایی حیاتی هستند، اما اکنون دانشمندان می گویند تالاب ها می توانند حتی مهم تر باشند.

به گفته مؤسسه خیریه Wildfowl and Wetlands Trust (WWT)، نمکزارها، مرداب‌های حرا و تالاب‌ها می‌توانند «چهار برابر سریع‌تر از درختان» کربن را جذب کنند.

با جشن گرفتن 80 سال از تاسیس اولین ذخیره گاه پرندگان تالاب WWT در اسلیبریج، در گلاسترشایر، رهبران این موسسه خیریه خواستار بازسازی یک میلیون هکتار از تالاب ها در سراسر جهان شدند.

سارا فاولر، مدیر عامل WWT، گفت: "آنها خلق و خوی، سیل زدا، تصفیه کننده آب و زیستگاه های باورنکردنی هستند. اما ما 85 درصد از تالاب های جهان را از دست داده ایم."

سر پیتر اسکات به قوها و غازهای مهاجر در اسلیبریج در سال 1947 غذا می دهد، همراه با دزموند هاوکینز، تهیه کننده بی بی سی از بریستول.

WWT اکنون 10 ذخیره گاه پرندگان تالابی را در سراسر بریتانیا اداره می کند.

بسیاری از مردم برای لذت بردن از قوها، غازها، فلامینگوها و پرندگان وحشی مهاجر می آیند، اما نمی دانند که این زیستگاه ها چقدر می توانند در جذب کربن و کاهش سرعت تغییرات آب و هوایی قدرتمند باشند.

بنابراین، تالاب ها چقدر برای پرندگان حیاتی هستند و چقدر می توانند در مبارزه با تغییرات آب و هوایی قدرتمند باشند؟

در نوامبر 1946، یک طبیعت‌شناس به نام پیتر اسکات به منطقه‌ای باتلاقی وحشی در کرانه‌های رودخانه سورن، نزدیک اسلیبریج آمد. او توسط هزاران غاز مهاجر و قو که هزاران مایل از قطب شمال روسیه پرواز می کردند تا زمستان را در اینجا بر روی زمین های گلی و مرداب ها بگذرانند، کشیده شد.

اسکات که مجذوب خود شده بود در یک کلبه کوچک ساکن شد و بعدا خانه ای درست روی یک دریاچه با پنجره ای بزرگ برای تماشای پرندگان وحشی ساخت.

او دریاچه‌ها و کانال‌های ارتباطی را حفر کرد، پوست‌ها و حتی برج‌هایی ساخت تا پرندگان را بدون مزاحمت تماشا کند.

با گذشت سالها، این ذخیره گاه رشد کرد و به خانه هزاران اردک، قو، غاز و همچنین پرندگان وحشی مهاجر تبدیل شد.

سر پیتر اسکات با نه غاز اول ننه که در سال 1952 در اسلیمبریج پرورش داد.

کریس مور، مورخ اسلیمبریج و نویسنده کتاب پیتر اسکات و تولد حفاظت مدرن می گوید: «او واقعا در حفاظت پیشگام بود.

اسکات علاوه بر ایجاد یک پناهگاه امن برای گونه های در حال انقراض، یک مبارز سرسخت برای طبیعت بود.

او مبارزه برای توقف صید تجاری نهنگ را رهبری کرد، برخی از اولین برنامه های تاریخ طبیعی بی بی سی را به نام زنده از اسلیبریج ارائه کرد و به راه اندازی WWF، صندوق جهانی حیات وحش کمک کرد.

در سال 1973 سر پیتر اسکات اولین فردی بود که به خاطر کارهای حفاظتی به عنوان شوالیه لقب گرفت.

مور توضیح داد: «اسکات در مورد تأثیر انسان بر جهان طبیعی صحبت می کرد، مدت ها قبل از اینکه صحبت در مورد تغییرات آب و هوا و گرم شدن کره زمین را شروع کنیم.

مور افزود: «دیوید آتنبرو او را حامی حفاظت از محیط زیست نامید و من فکر می‌کنم که شایسته‌تر است».

اقلام الکتریکی باعث آتش سوزی مرگبار شده است، تحقیق می شنود

اعتراض ساکنان به طرح خانه‌های کمربند سبز

یکی از پروژه های جاه طلبانه اسکات نجات غاز هاوایی یا ننه بود.

Nēnē که منحصر به جزایر اقیانوس آرام است، تحت تأثیر جاده سازی و توسعه قرار گرفت. تا سال 1949 به سختی 24 پرنده باقی مانده بود.

اسکات از وضعیت اسفناک آن مطلع شد و از مقامات هاوایی خواست که چند غاز را به اسلیمبریج بفرستند و او آنها را با دست پرورش داد.

انید کول، یک داوطلب WWT در اسلیمبریج، خندید: «متاسفانه آنها دو زن را برای ما فرستادند.

"پیتر از آنها خواست تا یک بررسی کنند - "این کمک می کند"، او گفت.

نه جوجه بعدا به دنیا آمدند و با موفقیت تا بزرگسالی در اسلیمبریج بزرگ شدند.

دیو هاروی به تغذیه غازهای ننه در اسلیبریج کمک کرد

امروزه بیش از 3000 غاز Nēnē وجود دارد که بیشتر آنها در زمین های گلف هاوایی با آرامش زندگی می کنند. اما تعداد انگشت شماری هنوز در اسلیبریج زندگی می کنند، جایی که انید کول و دوستانش هر روز به آنها کاهو می خورند.

انید لبخند زد: "این یک پروژه شگفت انگیز است، و نمونه ای از سر پیتر است."

طی 80 سال گذشته، تیم‌های اسلیبریج چندین گونه دیگر از جمله جرثقیل معمولی و کمیاب‌ترین اردک غواصی جهان، ماداگاسکن پوچارد را با دست پرورش داده‌اند.

زمانی که آنها برای نجات پوچارد ماداگاسکن کار می کردند، متوجه شدند که زیستگاه های تالاب چقدر حیاتی هستند.

سارا فاولر، مدیر اجرایی WWT توضیح داد: "ما متوجه شدیم که برای نجات آن گونه، باید تالاب را بازگردانیم."

و برای بازگرداندن تالاب، باید با کل جامعه ماداگاسکار کار می‌کردیم.»

ایان هالیستر، نگهبان داوطلب در اسلیبریج، می‌گوید: "تالاب‌ها در جذب کربن عالی هستند، آنها مانند یک سلاح مخفی خیس هستند."

دانشمندان محاسبه می کنند که 85 درصد از زیستگاه های تالاب جهان به دلیل خشک شدن مرداب ها برای کشاورزی و پاکسازی باتلاق ها برای ساخت و ساز با گسترش شهرها از بین رفته اند.

و با این حال، همانطور که فاولر توضیح داد، "40٪ از گونه های جهان برای بقا به زیستگاه های تالاب متکی هستند".

آنچه در اسلیبریج آغاز شد به 10 ذخیره گاه تالاب در سراسر بریتانیا گسترش یافته است و این خیریه اکنون با شوراهای محلی برای احیای تالاب ها، حتی در مناطق کوچک شهر همکاری می کند.

سارا فاولر، مدیر اجرایی مؤسسه خیریه WWT The Wetlands گفت: تالاب‌ها زیستگاه‌هایی هستند که خلق و خوی را تقویت می‌کنند و سیل‌زدایی می‌کنند.

طرحی در بریستول جزایر شناور کوچکی از گیاهان تالابی را در بندر شهر لنگر انداخته است.

در سرتاسر جهان، آنها برای احیای یک میلیون هکتار از تالاب های از دست رفته تلاش می کنند، تا حدی برای ایجاد زیستگاه های ایمن برای گونه های در خطر انقراض اما همچنین به این دلیل که تالاب ها به جذب کربن بسیار سریع تر از جنگل ها کمک می کنند.

"هر بار که جزر و مد بزرگ روی آنها می گذرد، گیاهانی که در باتلاق نمک رشد کرده اند دفن می شوند. آن گیاهان پر از کربن هستند، بنابراین یک غرق کربن عظیم هستند.

"و نکته درخشان در مورد باتلاق های نمکی این است که آنها این کار را چهار برابر سریعتر از درختان انجام می دهند. تالاب ها در مبارزه ما با تغییرات آب و هوایی حیاتی هستند و ما باید آنها را احیا کنیم."

چیزی که 80 سال پیش به عنوان ذخیره‌گاه پرندگان در سواحل رودخانه‌ای در گلاسترشایر آغاز شد، به یک کمپین جهانی برای احیای تالاب‌ها تبدیل شد که آنها آن را "سلاح مخفی خیس" در برابر تغییرات آب و هوایی می‌نامند.

به ما بگویید که کدام داستان ها را در گلاسترشایر پوشش دهیم

BBC Gloucestershire را در فیس بوک، خارجی، X، خارجی و اینستاگرام، خارجی دنبال کنید. ایده های داستانی خود را از طریق ایمیل یا از طریق واتس اپ به شماره 0800 313 4630 برای ما ارسال کنید.

به گفته موسسه خیریه، قوهای کمتری به تالاب های بریتانیا مهاجرت می کنند

سایت تالاب به لطف افزایش نقدینگی بازسازی می شود

مزرعه تبدیل به "فانوس دریایی امید" ذخیره گاه طبیعی