تاکتیک‌های منچستریونایتد در دوران اولید مشکل ساز شد

اوا اولید از سه بازی ابتدایی خود در WSL در هدایت منچستریونایتد یک تساوی به دست آورد

اوا اولید به خاطر بازی در فوتبال هجومی با مالکیت بالا به منچستریونایتد شهرت داشت و دوران تاثیرگذار او در هارتز این ایده‌آل‌ها را نشان داد.

با این حال، در هفته‌های ابتدایی خود در سوپرلیگ زنان، او برای اینکه تیمش این نوع فوتبال مسلط را به نمایش بگذارد، تلاش کرده است، حتی اگر پیروزی چشمگیر 10-1 مقابل شفیلد یونایتد در جام اتحادیه در روز چهارشنبه حاکی از پیشرفت او باشد.

در شب افتتاحیه WSL، یونایتد 2-1 مقابل لندن سیتی لیونسز شکست خورد و 5-0 از چلسی شکست خورد. آنها با تساوی 1-1 مقابل آرسنال پاسخ دادند، عملکردی بسیار عملگراتر از آنچه که بسیاری انتظار داشتند.

پس از شروع پرتلاطم، اولید یونایتد را تجزیه و تحلیل کردیم، رویکرد تاکتیکی او و ترفندهایی را که از مارک اسکینر قبلی انجام داده بود، باز کردیم.

منچستریونایتد 10 بلیدز را پشت سر گذاشت و اولید اولین برد را کسب کرد

منچستریونایتد اولید بعد از "هفته سخت" گام بزرگی به جلو برداشت

تحت اولید، یونایتد به دنبال بازی از عقب است. برای تیمی که در نهایت می خواهد بر توپ مسلط شود، پاس های کوتاه به کاهش ماهیت 50-50 توپ های بلند کمک می کند.

ترکیب آنها معمولا از پایه 4-2 یا 3-2 شروع می شود و هافبک های مرکزی یک دو باریک را تشکیل می دهند.

وینگر که در همان سمت توپ قرار دارد، تمایل دارد در بالا و باز بماند، در حالی که وینگر سمت دور عمیق‌تر می‌افتد و در کنار شماره 10 بازی می‌کند و یک جعبه در میانه میدان ایجاد می‌کند.

در اینجا می بینیم که یونایتد به دنبال ساختن از عقب است.

از اینجا، دو هافبک میانی باریک برای توپ نشان می دهند. خط دفاعی یونایتد یک دفاع چهار را تشکیل می دهد - با دفاع راست خارج از تصویر. این همان چیزی است که از پایه 4-2 آنها در بیلد آپ استفاده می شود.

توپ به سمت جناح چپ حرکت می کند و هر دو هافبک مرکزی برای حمایت از اطراف توپ روبرو می شوند.

Simi Awujo در عمق زمین می افتد و جس پارک از موقعیت جناح راست برعکس می شود تا به هافبک های هجومی مرکزی اضافی تبدیل شود زیرا یونایتد از پرس آرسنال از وسط فرار می کند.

اگرچه اسکینر یونایتد نیز از پایه 4-2 یا 3-2 استفاده می کرد، اما اصول آنها متفاوت بود.

ترکیب او به طور کلی 3-2-2-3 کشیده تر و متقارن تر بود و بازیکنان موقعیت های ثابت بیشتری برای اشغال داشتند.

از شماره 10 او اغلب خواسته می شد که در جیب های خود قرار بگیرد، یا توپ را در مناطق خطرناک دریافت کند یا حریفان را برای ایجاد فضا در جای دیگر بکشاند.

در اینجا می‌توانیم شکل 3-2-2-3 یونایتد را در فصل گذشته ببینیم. سه مدافع در خط اول بازی می کنند. دو هافبک نگهدارنده در خط دوم. شماره 10 ها بالا و در نیمه فضا بازی می کنند، در حالی که وینگرها عرض را فراهم می کنند. فاصله بین بازیکنان قابل توجه است.

به بازیکنان مرکزی او مجوز بیشتری برای آمدن به سمت توپ داده می شود که احتمالا در وسط زمین بار اضافی ایجاد می کنند.

به عنوان مثال، اگر پارک از جناحین به هافبک مرکزی تبدیل شود، مدافع کناری حریف باید او را دنبال کند؟ اگر این کار را نکنند، باید به یونایتد یک مزیت عددی در اطراف توپ بدهد.

در اینجا پارک را می بینیم که روی کاغذ در سمت راست خط میانی بازی می کند. موقعیت مرکزی او کار را برای یک بازیکن آرسنال دشوار می کند تا او را انتخاب کند. این فاصله زیادی برای بیرون کشیدن دفاع چپ حریف از موقعیت است

این منعکس کننده جایی است که یونایتد اکنون بازی خود را متمرکز کرده است.

دلیلش این است که وقتی حریفان به صورت منطقه ای دفاع می کنند، مناطق مرکزی شلوغ تعداد بیشتری را در میانه به یونایتد می دهد. اگر دفاع با باریک شدن جبران شود، فضای بیرونی برای بازیکنان بدون علامت ظاهر می شود.

در مقایسه، اسکینر بازیکنان کمتری را در مرکز قرار داد. در نتیجه، مالکیت توپ به سمت جناحین هدایت شد، جایی که مدافع کناری، هافبک و وینگر در مثلث ها ترکیب شدند.

در اینجا ما شکل یونایتد اولید را در ترکیب با هشت عدد در مرکز زمین می بینیم. این امر آرسنال را مجبور می‌کند تا در مرکز بازی کند، که به نوبه خود باعث می‌شود که مدافع کناری در فضای باز باقی بماند – گزینه‌ای که در نهایت در این حرکت از آن استفاده نمی‌کنند.

در اینجا ما شکل اسکینر را در ترکیب با تعداد کمی از بازیکنان در مرکز زمین می بینیم. با بازی در سمت چپ، چلسی به طور شگفت انگیزی با چهار مدافع در برابر مثلث پهن یونایتد دچار اضافه بار شد.

ساختار ثابت‌تر اسکینر می‌تواند حریفان شجاع را آسان‌تر کند تا آنها را بازیکن به بازیکن مطابقت دهند. در آن شرایط، تیم اولید با حرکت دادن بازیکن دیگری به سمت توپ برای ایجاد اضافه بار پاسخ می داد.

از طرف دیگر، یونایتد اولید با تمرکز بر ترکیب‌های فضای کوچک از طریق مرکز، احتمال بیشتری دارد که مالکیت توپ را در مناطق خطرناک از دست بدهد، و آنها را مستعد ضد حملات می‌کند، چیزی که از قبل در دوران تصدی او مشهود بوده است.

پس از سه بازی لیگ، یونایتد به طور میانگین 37 درصد مالکیت توپ را به دست آورده است و اولید آخر هفته گذشته دو مشکل را شناسایی کرد: "ما پاس های ساده را از دست می دهیم و نمی توانیم بازیکن آزاد را تشخیص دهیم."

دروازه بان Phallon Tullis-Joyce با توپی که در پاهایش قرار دارد به مشکل خورده است و برخی از ویژگی های این سیستم را ندارد. فشار نفر به نفر چلسی این موضوع را آشکار کرد و مانع از مالکیت طولانی مدت یونایتد شد.

او تنها کسی نیست که با این رویکرد پیچیده تر سازگاری سختی دارد.

یونایتد با دروازه بان روی توپ که به عنوان بازیکن اضافی در اختیار توپ قرار می گیرد، بار اضافی دارد.

پاس تولیس جویس اوره و بالا است که کنترل آن را سخت می کند. این به مخالفان زمان می‌دهد تا فشار قوی‌تری اعمال کنند.

ساخت و ساز با توپ در بسته به هوا با دوئل های بعدی در سوم یونایتد به پایان می رسد.

تاکتیک های اولید برای ایجاد مزیت های عددی برای قرار دادن بازیکنان در فضا طراحی شده اند، اما یونایتد همیشه آنها را پیدا نکرده است، حتی زمانی که حرکت خوب بوده است.

یونایتد در اطراف توپ با هافبک چپ به عنوان بازیکن آزاد خود اضافه بار ایجاد می کند. این پاس پخش نمی شود و در عوض یونایتد طولانی می شود و از مزیت عددی خود استفاده نمی کند.

سبک او به بازیکنان نیاز دارد که از نظر فنی بهتر و از نظر شناختی سریعتر باشند.

بازی در مناطق مرکزی شلوغ به معنای دریافت توپ تحت فشار، ترکیب در فضاهای کوچک و شناسایی بازیکن اضافی است. این اقدامات به جای پیروی از یک الگوی از پیش برنامه ریزی شده، بر شیمی و درک بازی تکیه دارند.

هیناتا میازاوا و جولیا زیگیوتی اولمه مناسب‌ترین افراد به نظر می‌رسند، اما توسعه درک جمعی و از بین بردن تردید زمان می‌برد.

برای گل چهارم چلسی، این معاوضه ها به وضوح دیده می شد زیرا یونایتد مالکیت توپ را از دست داد و سعی کرد از عمق زمین بازی کند و در مرحله انتقال مجازات شد.

در اینجا ما می بینیم که یونایتد به نظر می رسد برای یکی از هافبک های نزدیک بازی کند اما پاس قطع می شود و لحظاتی بعد چلسی چهارمین گل خود را به ثمر می رساند.

به اعتبار او، اولید رویکرد خود را تطبیق داده است.

اخیرا شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد تالیس-جویس بیشتر وقت‌ها مقابل آرسنال بازی می‌کند، به یاد می‌آورد که Awujo برای آن پاس‌ها هدف توانمندتری نسبت به الا تون قرار داد.

این همچنین به مهاجم الیزابت ترلند اجازه داد تا به جای اینکه مدام در عمق زمین برای شرکت در دوئل‌های هوایی یا بازی هول‌آپ شرکت کند، بالاتر از زمین بماند.

زمانی که یونایتد به مصاف چلسی رفت، ترلند مجبور شد یک نقش نگهدارنده داشته باشد.

Awujo که پشت ترلند بازی می کند، بازی نگهدارنده فوق العاده ای از خود نشان داد و به یونایتد کمک کرد تا فشار را کاهش دهد و پشت توپ سازماندهی کند.

او همچنین رویکرد خود را در زمانی که توپ را از دست داد، توضیح داد و به Sky Sports گفت: "ما تیمی هستیم که باید پرس را بالا ببریم."

اما در مقابل چلسی، این مطبوعات بارها افشا شد.

زمانی که مونیکا جوسو باه در سمت چپ شروع به کار کرد و ترلند هدایت پرس را بر عهده داشت، اولی در حالی که توپ از کنار زمین عبور می کرد به داخل حرکت کرد تا سعی کند کیرا والش، هافبک چلسی را درگیر کند.

این امر به الی کارپنتر، مدافع راست آبی‌ها اجازه داد تا بتوانند به پیش بروند، در حالی که در سمت دیگر، ویکه کاپتین، مدافع چپ یونایتد، آندره آ مدینا را به دفاع رساند.

جوسو باه به سمت داخل حرکت کرد تا یکی از هافبک های چلسی را علامت بزند در حالی که مهاجم یونایتد به دنبال فشار دادن مدافع میانی روی توپ بود.

اما این موضوع با انتقال سریع چلسی به طرف مقابل فاش شد. یونایتد قادر به جابجایی نیست و چلسی می تواند به سمت راست خود پیشرفت کند.

در نیمه دوم اولید خود را تنظیم کرد. ترلند در کنار تونه منفعل تر شد و این زوج هافبک های مرکزی چلسی را بررسی کردند.

این به جوسو باه اجازه داد عریض تر بماند و از دسترسی آسان به کارپنتر جلوگیری کند.

در پیروزی بزرگ مقابل شفیلد یونایتد در روز چهارشنبه، گل سوم و چهارم منچستریونایتد توسط یک پرس فشرده و هماهنگ به ثمر رسید که حریف را مجبور کرد توپ را نزدیک دروازه خودی برگرداند.

این شکل دفاعی با اتخاذ رویکرد معقول تری یونایتد در نیمه دوم اصلاح شد. جوسو باه عریض‌تر قرار گرفت و فضایی را که نجار در جناح داشت کاهش داد.

پیاده‌سازی یک سبک جدید به زمان نیاز دارد، به‌ویژه زمانی که از بازیکنان خواسته می‌شود از فضا استفاده کنند و ریسک را به شیوه‌هایی که عادت ندارند بپذیرند.

یک مشکل رایج برای مربیان با مدل بازی جاه طلبانه، دلبستگی بیش از حد به نسخه نهایی آن و نادیده گرفتن نیازهای تیم فعلی است.

به نظر نمی رسد اولید در آن دام بیفتد.

او گفت: تمرکز [در مقابل آرسنال] شکل دفاعی بود. تلاش برای جلب اعتماد بیشتر آنها است.

حمله به فوتبال به این شیوه روان تر ممکن است هدف نهایی باشد، اما اولید به نظر می رسد که مایل است قدم به قدم به سمت آن حرکت کند.

او در اوایل نقش مدیریتی خود در هارتز، انعطاف‌پذیری مشابهی از خود نشان داد، که امتیاز او، اعتماد بازیکنانش و بستری برای ایجاد فوتبال هیجان‌انگیز را به دست آورد.

اولید گفته است: «[حمله] خواهد آمد. اما ما باید این [ساختار دفاعی] را حفظ کنیم، سپس از آنجا، کم کم، یک تیم هجومی باشیم، موقعیت‌هایی خلق کنیم، گل‌های بیشتری بزنیم.»

و قهرمانی در جام اتحادیه نشانه هایی را نشان داد، اگرچه شفیلد یونایتد در هفته های ابتدایی فصل در انتهای جدول WSL 2 قرار دارد.

آنچه که کلیدی خواهد بود این است که ببینیم آنها چگونه بر این شتاب برای بازی WSL آخر هفته مقابل وستهام در روز یکشنبه ایجاد می کنند.