تجزیه و تحلیل: انتشار CO2 از سوخت فسیلی در سال 2026 کاهش می یابد زیرا درگیری ایران به استفاده از نفت آسیب می رساند

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

مجموع انتشار گازهای گلخانه ای با افزایش انتشارات استفاده از زمین افزایش می یابد

افزایش انتشار گازهای گلخانه ای استفاده از زمین در سال 2026

انتشار فسیلی در بیشتر اقتصادهای بزرگ کاهش می یابد

با افزایش اندکی انتشار زغال سنگ، انتشار نفت کاهش می یابد

غرق زمین در سال 2025 بالاترین رکورد ثبت شده است

انرژی پاک بیشتر انتشارات ناشی از افزایش تقاضای انرژی را جبران می کند

بر اساس ارقام جدید پروژه جهانی کربن، پیش بینی می شود انتشار دی اکسید کربن (CO2) از سوخت های فسیلی و سیمان در سال 2026 با حدود 0.4 درصد کاهش به 38.2 میلیارد تن CO2 (GtCO2) برسد.

این پست مهمان توسط:

دکتر زیک هاوسفادر، مشارکت کننده علوم آب و هوا در Carbon Brief

پروفسور پیر فریدلینگشتاین، رئیس مدل‌سازی ریاضی سیستم‌های آب و هوایی در دانشگاه اکستر و بخشی از تیم پروژه جهانی کربن.

بر اساس ارقام جدید پروژه جهانی کربن، پیش بینی می شود انتشار دی اکسید کربن (CO2) از سوخت های فسیلی و سیمان در سال 2026 با حدود 0.4 درصد کاهش به 38.2 میلیارد تن CO2 (GtCO2) برسد.

بیست و یکمین نسخه گزارش سالانه «بودجه کربن جهانی» که امروز منتشر شد، می‌گوید این کاهش اندک عمدتا به دلیل کاهش 1.9 درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای نفت و شوک انرژی ناشی از درگیری با ایران و بسته شدن تنگه هرمز است.

انتشار زغال سنگ همچنان اندکی افزایش می یابد.

پیش‌بینی‌های پروژه جهانی کربن برای سوخت‌های فسیلی و انتشار CO2 سیمان در سال 2026 مقدماتی است، با دامنه‌ای که از کاهش -1.5 درصد تا افزایش +0.6 درصد را شامل می‌شود.

این بدان معنی است که افزایش اندک در انتشار را نمی توان رد کرد.

پیش بینی می شود انتشارات ناشی از تغییر کاربری زمین، مانند جنگل زدایی، در سال 2026 افزایش یابد.

این امر عمدتا ناشی از آتش‌سوزی ذغال سنگ نارس و تخریب جنگل‌ها در جنوب شرقی آسیا است و با توسعه یک رویداد قوی ال نینو در سال جاری مرتبط است.

در نتیجه، پیش‌بینی می‌شود که مجموع انتشار CO2 ناشی از سوخت‌های فسیلی و استفاده از زمین به رکورد بالای 43.3GtCO2 در سال 2026 برسد که اندکی بالاتر از 42.8GtCO2 در سال 2025 است.

تحقیقات منتشر شده در کنار گزارش همان تیم در Nature Climate Change نشان می‌دهد که رشد خودروهای خورشیدی، بادی و الکتریکی (EVs) اکنون حدود دو سوم از انتشار گازهای گلخانه‌ای را که در غیر این صورت از افزایش تقاضای انرژی ناشی می‌شود، خنثی می‌کند.

با این حال، بر اساس این مطالعه، استفاده از این فناوری ها هنوز برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای جهانی کافی نیست.

گزارش بودجه جهانی کربن در سال 2026 همچنین برآورد می کند که:

پیش بینی می شود انتشار فسیلی در چین (-0.9٪)، ایالات متحده (-1.3٪) و اتحادیه اروپا (-1.5٪) در سال 2026 کاهش یابد، اما در هند 4.4٪ افزایش یابد.

پیش‌بینی می‌شود که انتشار نفت در هر منطقه اصلی کاهش یابد و بیشترین کاهش در چین (-4.6٪) باشد.

میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در استفاده از زمین طی سال‌های 25-2016 به طور متوسط ​​4.9GtCO2 در سال بوده که حدود 21 درصد کمتر از دهه قبل است.

مجموع انتشار CO2 (فسیلی و کاربری زمین) در دهه گذشته (2016-2025) به طور متوسط ​​0.3٪ در سال رشد داشته است، در حالی که این میزان در دهه قبل از 1.7٪ در سال بود.

بودجه کربن باقیمانده برای محدود کردن گرمایش به 1.5 درجه سانتیگراد 150GtCO2 یا کمتر از چهار سال انتشار فعلی است.

فرورفتگی زمین در سال 2025 بالاترین رکورد ثبت شده بود، پس از تضعیف در ال نینو 2023-24. انتظار می رود ال نینوی فعلی در سال 2027 غرق زمین را تضعیف کند.

غلظت CO2 در اتمسفر قرار است در سال 2026 به 427.7 قسمت در میلیون (ppm) برسد که 54 درصد بالاتر از سطوح قبل از صنعتی است.

(برای اطلاعات بیشتر در مورد نسخه های قبلی گزارش سالانه پروژه جهانی کربن، به پوشش Carbon Brief در سال های 2025، 2024، 2023 و 2022 مراجعه کنید.)

مجموع انتشار گازهای گلخانه ای با افزایش انتشارات استفاده از زمین افزایش می یابد

پیش‌بینی می‌شود که مجموع انتشار CO2 جهانی، که ترکیبی از سوخت‌های فسیلی و تغییر کاربری زمین است، به رکورد 43.3GtCO2 در سال 2026 برسد که از 42.8GtCO2 در سال 2025 افزایش یافته است.

این افزایش در سال 2026 به طور کامل ناشی از افزایش پیش بینی شده در انتشارات استفاده از زمین است که برآورد آن از انتشارات فسیلی چالش برانگیزتر است.

(بودجه جهانی کربن، انتشارات ناشی از سوخت‌های فسیلی و تولید سیمان را به عنوان «انتشارهای فسیلی» دسته‌بندی می‌کند. Carbon Brief این قرارداد را در سراسر این قطعه دنبال می‌کند.)

اگر انتشارات کاربری زمین در سطح سال 2025 باقی می ماند، مجموع انتشار در سال 2026 اندکی کاهش می یافت و به حدود 42.6GtCO2 می رسید.

هر نسخه از بودجه جهانی کربن با در دسترس قرار گرفتن داده ها و روش های جدید، رکورد تاریخی را به روز می کند. نمودار زیر کل انتشار را در بودجه امسال در مقایسه با پنج نسخه قبلی نشان می دهد.

ناحیه سایه دار عدم قطعیت انحراف یک استاندارد را برای بودجه 2026 نشان می دهد. مقادیر 2026 پیش بینی هستند.

برآوردهای امسال از انتشارات فسیلی تاریخی حدود 0.3GtCO2 در سال بیشتر از بودجه سال گذشته است.

این عمدتا به این دلیل است که این گزارش اکنون در پی تحقیقاتی که امسال در Communications Sustainability منتشر شد، یک مخزن کوچکتر "کربناسیون سیمانی" را تخمین می زند. به عبارت دیگر، تخمین می‌زند که سیمان می‌تواند در طول عمر خود به آرامی CO2 کمتری نسبت به آنچه قبلا تصور می‌شد بازجذب کند.

برآوردهای انتشار گازهای گلخانه ای از زمین نیز تجدید نظر شده است، از جمله افزایش در سال 2018 - قابل مشاهده در نمودار بالا - مرتبط با داده های به روز شده زمین های زراعی برای کلمبیا.

اعداد به روز شده نشان می دهد که انتشار کل 0.3 درصد در سال در دهه گذشته (2016-25) در مقایسه با 1.7 درصد در سال طی سال های 2006-2015 رشد داشته است.

انتشارات فسیلی در دهه گذشته حدود 0.9 درصد در سال رشد داشته است، در مقایسه با 1.9 درصد در دهه قبل. در همین دوره، انتشارات استفاده از زمین کاهش یافته است.

در حالی که این کاهش سرعت پیشرفت واقعی را منعکس می کند، فلات انتشار گازهای گلخانه ای هنوز با کاهش سریع مورد نیاز برای رسیدن به انتشار خالص صفر و تثبیت دمای جهانی فاصله زیادی دارد.

با رسیدن گرمایش ناشی از انسان به 1.37 درجه سانتیگراد بالاتر از سطوح پیش از صنعت (1850-1900) در سال 2025، این گزارش تخمین می زند که بودجه کربن باقیمانده برای محدود کردن گرمایش به 1.5 درجه سانتیگراد، با احتمال 50 درصد، 150GtCO2 از ابتدای سال 2027 است. این میزان کمتر از 4 سال انتشار است206.

در همین حال، بودجه 1.7C و 2C به ترتیب 510GtCO2 و 1035GtCO2 است - یا حدود 12 و 24 سال انتشار فعلی.

انتشارات فسیلی حدود 88 درصد از کل انتشار CO2 در دهه گذشته را تشکیل می دهد و تغییر کاربری زمین 12 درصد باقی مانده را تشکیل می دهد.

این یک تغییر قابل توجه نسبت به نیمه اول قرن بیستم است، زمانی که انتشار گازهای گلخانه ای از زمین بیشتر از سوخت های فسیلی بود.

شکل زیر انتشار جهانی را نشان می دهد که به اجزای فسیلی و کاربری زمین تقسیم شده است.

انتشارات فسیلی عامل سینک کربناته شدن سیمان است. مقادیر 2026 پیش بینی هستند.

انتشار سرانه فسیلی در جهان در اوایل دهه 2010 به اوج خود رسید و از آن زمان تاکنون اندکی کاهش یافته است. با حدود 4.6 تن به ازای هر نفر در سال 2026، آنها حدود 4 درصد کمتر از این اوج هستند.

شایان ذکر است که این میانگین جهانی تفاوت های بسیار زیادی بین کشورها را پنهان می کند. به عنوان مثال، انتشار سرانه سال 2025 در هند تنها 2.2 تن است در حالی که این میزان در ایالات متحده 14.5 تن است.

انتشار گازهای فسیلی عامل سینک کربناته سیمان است. جمعیت 2026 از رشد 2024-2025 برون یابی شده است. داده های سال 2026 یک پیش بینی است.

افزایش انتشار گازهای گلخانه ای استفاده از زمین در سال 2026

انتشارات استفاده از زمین از جنگل زدایی، تخریب جنگل، برداشت چوب، زهکشی زمین های ذغال سنگ نارس و آتش سوزی ناشی می شود. آنها تا حدودی با رشد مجدد جنگل و جنگل های جدید جبران می شوند.

انتشار خالص استفاده از زمین به طور متوسط ​​4.9GtCO2 در سال در سال 2016-25 بوده است که از 6.2GtCO2 در سال در سال 2006-15 کاهش یافته است که نشان دهنده کاهش حدود 21 درصدی است. این کاهش در هر سه مدل «حسابداری» که توسط پروژه جهانی کربن برای ردیابی انتشارات استفاده از زمین استفاده می شود، وجود دارد.

(برای اطلاعات بیشتر در مورد روند انتشار جهانی استفاده از زمین و نحوه محاسبه آنها، به توضیح Carbon Brief مراجعه کنید.)

پیش بینی می شود که انتشارات کاربری زمین در سال 2026 به 5.1GtCO2 افزایش یابد که از 4.4GtCO2 در سال 2025 افزایش می یابد.

این گزارش علت افزایش آتش سوزی ذغال سنگ نارس را که تقریبا همگی توسط مردم شعله ور شده است، و تخریب جنگل ها در جنوب شرقی آسیا به دلیل شرایط خشک تر مرتبط با ال نینو می داند.

با توجه به چالش هایی که در ردیابی آنها وجود دارد، عدم قطعیت در انتشارات استفاده از زمین بسیار بیشتر از انتشارات فسیلی است.

در حالی که سال 2026 افزایش اسمی را نشان می دهد، تنها کمی بالاتر از میانگین در دهه گذشته است.

برزیل، جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) و اندونزی روی هم 2.6GtCO2 از انتشارات استفاده از زمین در سال را طی سال های 2015-2025 یا حدود 54 درصد از کل جهانی را به خود اختصاص دادند.

شکل زیر نشان می دهد که چگونه انتشارات استفاده از زمین برای این سه کشور و بقیه جهان از سال 1960 تغییر کرده است.

شامل زهکشی ذغال سنگ نارس و آتش سوزی ذغال سنگ نارس است. انتشار گازهای گلخانه ای در سطح کشور برای سال 2026 هنوز در دسترس نیست.

انتشار فسیلی در بیشتر اقتصادهای بزرگ کاهش می یابد

پیش‌بینی می‌شود انتشار گاز CO2 فسیلی در جهان در سال 2026 حدود 0.4 درصد کاهش یابد. با این حال، چالش‌های مرتبط با اندازه‌گیری دقیق و پیش‌بینی سال 2026 به این معنی است که این میزان ممکن است بین 1.5 درصد کاهش تا 0.6 درصد افزایش یابد.

شکل زیر تجزیه و تحلیل انتشارات فسیلی در طول زمان را بر اساس کشور و منطقه اصلی، از جمله چین، ایالات متحده، اتحادیه اروپا، هند و بقیه جهان نشان می دهد.

مجموع انتشار جهانی اندکی بیشتر از گزارش شده در جاهای دیگر است، زیرا داده ها از سینک کربناته شدن سیمان خارج می شوند، زیرا کشورها این داده ها را گزارش نمی کنند. "بقیه جهان" شامل حمل و نقل هوایی و حمل و نقل بین المللی است. داده های 2026 یک پیش بینی است.

گزارش بودجه جهانی کربن پیش‌بینی‌های زیر را برای سال 2026 در اقتصادهای بزرگ نشان می‌دهد:

کشور، منطقه یا بخش درصد انتشار جهانی پیش‌بینی انتشار گازهای گلخانه‌ای 2026

چین 32 درصد پیش‌بینی می‌شود چین پس از دو سال رشد کم شاهد کاهش 0.9 درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای باشد (با دامنه 2.6- تا 0.8+ درصد).

انتشار نفت به شدت 4.6 درصد کاهش می یابد، گاز 0.9 درصد کاهش می یابد و زغال سنگ تنها 0.3 درصد افزایش می یابد. این گزارش دلیل این امر را رشد قوی انرژی‌های تجدیدپذیر و دمای ملایم‌تر تابستان نسبت به رکوردهای سال 2025 می‌داند که تقاضا برای سرمایش را کاهش داد.

این با تجزیه و تحلیل کربن بریف مطابقت دارد که نشان می دهد انتشار گازهای گلخانه ای چین در سه ماهه دوم سال 2026 با کاهش مصرف نفت کاهش یافته است، هرچند هنوز برای تعیین اینکه آیا این کاهش منعکس کننده اوج انتشار گازهای گلخانه ای است یا خیر، خیلی زود است.

ایالات متحده 13% پیش بینی می شود که ایالات متحده 1.3% کاهش (-3.4% به +0.8%) داشته باشد که عمدتا به دلیل کاهش 6.7% در انتشار زغال سنگ پس از افزایش غیرمعمول در سال 2025 ناشی از قیمت بالای گاز و هوای سرد است. نفت 1.1 درصد کاهش یافت در حالی که گاز 0.5 درصد افزایش یافت.

هند 8 درصد پیش‌بینی می‌شود هند شاهد افزایش 4.4 درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای باشد (1.7+ تا 7.1+ درصد)، که بالاتر از میانگین رشد سالانه 3.5 درصدی آن در دهه گذشته است. زغال سنگ 5.9 درصد افزایش می یابد، در حالی که انتشار نفت اندکی 0.9-٪ کاهش می یابد.

اتحادیه اروپا 6% پیش بینی می شود که اتحادیه اروپا 1.5% کاهش (-4.0% به +0.9%) داشته باشد، با زغال سنگ 2.9% و نفت 1.8%.

ژاپن 2.5 درصد پیش بینی می شود ژاپن با کاهش 1.0 درصدی روبرو شود و این روند همچنان ادامه دارد زیرا حمل و نقل برقی شده است، جمعیت آن پیر می شود و نیروگاه های هسته ای دوباره آنلاین می شوند.

هوانوردی بین المللی و کشتیرانی 3 درصد پیش بینی می شود که حمل و نقل هوایی و کشتیرانی بین المللی هر یک 1 درصد کاهش یابد که بخشی از آن به دلیل کاهش ترافیک هوایی و دریایی در خاورمیانه است.

سایر نقاط جهان 38 درصد پیش بینی می شود بقیه نقاط جهان شاهد کاهش 0.7 درصدی (2.9- تا 1.5+ درصد) باشند که بیشتر ناشی از نفت است که این گزارش به قیمت های بالا و محدودیت های عرضه مرتبط است.

شکل زیر نشان می دهد که چگونه هر کشور یا منطقه در هر سال بین سال های 2023 و 2026 در تغییرات انتشار فسیلی جهانی نقش داشته است.

مقادیر منفی نشان دهنده کاهش انتشار است. سینک کربناته سیمانی را شامل نمی شود، زیرا داده های سطح ملی در دسترس نیست. "بقیه جهان" شامل حمل و نقل هوایی و حمل و نقل بین المللی است. محور y از صفر شروع نمی شود.

تعداد فزاینده ای از کشورها همزمان با رشد اقتصاد خود، انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می دهند.

این گزارش نشان می‌دهد که 40 کشور که مجموعا 26 درصد از انتشارات فسیلی جهان را تشکیل می‌دهند، انتشار خود را به میزان قابل توجهی کاهش داده‌اند در حالی که اقتصاد آنها طی سال‌های 2016-25 رشد کرده است. این در مقایسه با 22 کشور در دهه گذشته است.

با افزایش اندکی انتشار زغال سنگ، انتشار نفت کاهش می یابد

زغال سنگ حدود 41 درصد از انتشار CO2 فسیلی جهان در سال 2026، نفت 33 درصد و گاز 21 درصد است. پس از کم شدن سینک کربناته، سیمان حدود 2 درصد را تشکیل می دهد.

نفت محرک اصلی کاهش انتشارات فسیلی جهانی در سال 2026 است. پیش بینی می شود انتشار نفت 1.9 درصد (با دامنه 2.6- تا 1.2- درصد) یا 243 میلیون تن CO2 (MtCO2) کاهش یابد.

پانل سمت چپ شکل زیر نشان می دهد که این یکی از بزرگترین سقوط های سالانه در رکورد است، به استثنای سال 2020 در طول همه گیری کووید-19. کاهش بزرگ دیگر در طول بحران مالی جهانی در سال 2009 و در فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1992 رخ داد.

نمودار سمت راست نشان می دهد که چگونه پیش بینی می شود انتشار نفت در هر منطقه بزرگ در سال 2026 کاهش یابد.

"بقیه جهان" شامل حمل و نقل هوایی و حمل و نقل بین المللی است.

بودجه جهانی کربن بیشتر کاهش نفت را به قیمت های بالاتر و کاهش تولید پس از جنگ ایران که منجر به بسته شدن تنگه هرمز شد، مرتبط می کند.

قیمت بنزین و گازوئیل در ایالات متحده، چین و اتحادیه اروپا 10 تا 50 درصد بیشتر از سال 2025 بود، بسته به سوخت و دوره.

مطالعه‌ای که به موازات آن توسط تیم بودجه جهانی کربن منتشر شد، نشان می‌دهد که رشد خودروهای الکتریکی حدود یک پنجم کاهش کلی انتشار نفت در سال 2026 را به خود اختصاص داده است.

این با تجزیه و تحلیل Carbon Brief که در سپتامبر منتشر شد، مطابقت دارد که برآورد می‌کرد انتشار سوخت‌های فسیلی در جهان در سال 2026 در بحبوحه بحران هرمز کاهش یابد.

در مقابل، پیش‌بینی می‌شود که انتشار زغال‌سنگ تا 0.6% افزایش یابد (0.6-% به +1.7%)، با افزایش شدید انتشار در هند تا حدی با کاهش شدید در اتحادیه اروپا و ایالات متحده جبران شده است.

در همین حال، پیش بینی می شود که انتشار گاز 0.3٪ کاهش یابد (-1.6٪ تا +0.9٪) - که آنها را به طور موثر صاف می کند.

شکل زیر انتشار جهانی سوخت را از سال 1959 نشان می دهد.

انتشار سیمان عامل سینک کربناتاسیون سیمان است، بنابراین این پشته به کل فسیل جهانی می رسد.

انتشار زغال سنگ در دهه 2000 به سرعت رشد کرد، حدود 4 درصد در سال، اما از سال 2013 تنها اندکی افزایش یافته است. حتی با رشد مداوم، انتشار زغال سنگ در سال 2026 تنها حدود 6 درصد بیشتر از سطح سال 2013 است.

انتشار نفت حدود 1 درصد بالاتر از سطح قبل از همه‌گیری در سال 2019 باقی می‌ماند.

شکل زیر سهم هر سوخت را در تغییر انتشار جهانی بین سال های 2023 و 2026 نشان می دهد.

مقادیر منفی نشان دهنده کاهش انتشار است. مجموع برای سینک کربناته سیمانی به حساب می آید، با تغییرات در سینک شامل "سیمان و غیره". محور y از صفر شروع نمی شود.

غرق زمین در سال 2025 بالاترین رکورد ثبت شده است

گزارش سالانه بودجه جهانی کربن هم منابع CO2 از سوخت‌های فسیلی و استفاده از زمین و هم «غرق‌های» که آن را جذب می‌کنند: اقیانوس، زمین و جو را دنبال می‌کند.

در طول سال‌های 2016-2025، اقیانوس حدود 27 درصد از کل انتشارات یا 11.1GtCO2 در سال را به خود اختصاص داده است، در حالی که خشکی حدود 22 درصد یا 9.2GtCO2 در سال است. 48 درصد باقی مانده در جو انباشته شده است.

شکل زیر منابع انتشار (بالای صفر) و جایی که در نهایت (زیر صفر) در هر سال ختم می شود را نشان می دهد. مجموع سینک ها برای مقایسه با مجموع گازهای گلخانه ای به صورت خط چین نشان داده شده است.

بودجه هر سال به طور کامل متعادل نمی شود زیرا عدم قطعیت داده های باقی مانده، به ویژه در سینک ها (نوارهای زیر صفر). این عدم تعادل با فاصله بین منابع (نوارهای بالای صفر) و خط چین (مجموع سینک) نشان داده می شود. سینک خشکی 2026 (هچ شده) مقدماتی است و بر اساس تفاوت بین انتشار و غرق اقیانوس و جو است.

پروژه جهانی کربن تخمین می زند که نزول زمین در سال 2025 بالاترین میزان ثبت شده را داشته است، در حدود 13.3GtCO2 - 50 درصد بیشتر از سال 2024.

این نشان دهنده بهبودی قوی در مناطق استوایی پس از ال نینو در سال‌های 2023-24 است که فرونشست زمین را سرکوب کرده بود، همراه با رشد تدریجی سینک مرتبط با غلظت‌های بالاتر CO2 در اتمسفر.

بودجه کربن همیشه متعادل نیست. در سال 2024، سینک های تخمین زده شده از منابع تخمینی 6.7GtCO2 فراتر رفتند که بزرگترین "عدم تعادل" ثبت شده است. این تا حدی عدم تعادل 3.3GtCO2 را در سال 2023 در جهت مخالف جبران کرد.

این گزارش بیشتر اختلافات 2023-24 را به زمان‌بندی نرخ رشد CO2 اتمسفر نسبت می‌دهد. تغییرات در غرق کربن زمین در مناطق استوایی ناشی از ال نینو در آن سال در اواخر سال تقویمی رخ داد، بنابراین آنها در مرز 1 ژانویه که برای محاسبه رشد سالانه استفاده می‌شود، قرار دارند.

یک ال نینو قوی در ژوئن 2026 آغاز شد، اما اثرات آن بر چرخه کربن هنوز قابل مشاهده نیست، زیرا تغییرات در چرخه کربن چندین ماه از تغییرات آب و هوایی عقب است. در نتیجه، محققان بودجه جهانی کربن انتظار دارند که تأثیر ال نینوی فعلی عمدتا در سال 2027 ظاهر شود.

در حالی که سینک های طبیعی همچنان حدود نیمی از گازهای گلخانه ای انسان را جذب می کنند، تغییرات آب و هوایی آنها را تضعیف می کند. این گزارش تخمین می‌زند که غرق‌های خشکی و اقیانوس‌ها در سال‌های 2016 تا 25 به ترتیب 19 و 8 درصد کوچک‌تر از آنچه که بدون تأثیرات تغییرات آب‌وهوایی و نوسانات طبیعی بر آب‌وهوای زمین بود، بوده‌اند.

پیش‌بینی می‌شود که دی‌اکسید کربن اتمسفر در سال 2026 به میزان 2.2ppm افزایش یابد، مشابه افزایش 2.1ppm در سال 2025 و بسیار کمتر از رکورد افزایش 3.8ppm در سال 2024 در آخرین ال نینو. غلظت CO2 در سال 2026 به طور متوسط ​​427.7ppm تنظیم شده است که تقریبا 54٪ بالاتر از سطوح قبل از صنعتی است.

انرژی پاک بیشتر انتشارات ناشی از افزایش تقاضای انرژی را جبران می کند

با پیش‌بینی کاهش انتشار فسیل‌های جهانی در سال 2026، یک سوال طبیعی بعدی این است که آیا اکنون به اوج خود رسیده‌اند یا خیر.

تحقیقات تغییر اقلیم طبیعت نشان می دهد که هنوز پاسخی برای این موضوع وجود ندارد.

در این مطالعه، محققان با این فرض که در غیاب آنها همان خدمات انرژی از طریق سوخت‌های فسیلی تامین می‌شد، گازهای گلخانه‌ای را که توسط انرژی خورشیدی و بادی و خودروهای الکتریکی "اجتناب شده" برآورد می‌کنند.

آنها سپس این «انتشارهای اجتناب‌شده» را با رشد انتشار مورد انتظار از افزایش فعالیت اقتصادی و روند شدت کربن در اقتصاد مقایسه می‌کنند. مورد دوم به عنوان "انتشارهای ناشی از تقاضا" توصیف می شود.

این در شکل زیر نشان داده شده است، که نشان می‌دهد چگونه افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای – که عمدتا ناشی از افزایش تقاضای انرژی است – در سال ۲۰۲۶ حدود ۰.۷۸GtCO2 اضافه کرده است.

بقیه کاهش انتشار سوخت های فسیلی جهانی بین سال های 2025 و 2026 توسط محققان بیشتر به قیمت های بالای انرژی و محدودیت های عرضه نسبت داده می شود.

«قیمت‌ها و سایر موارد» باقیمانده‌ای است که برای مطابقت با پیش‌بینی انتشار گازهای فسیلی بودجه جهانی کربن در سال 2026 لازم است. این امر توسط محققان به قیمت بالای نفت و محدودیت عرضه پس از مناقشه ایران نسبت داده می شود. توجه داشته باشید که محور y از صفر شروع نمی شود.

به عبارت دیگر، انرژی پاک به تنهایی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در سال 2026 کافی نبود. برآورد مرکزی محققان حاکی از آن است که اگر شوک انرژی ناشی از جنگ ایران نبود، انتشار گازهای گلخانه ای جهانی همچنان رو به افزایش بود.

با این وجود، مقیاس انتشار اجتناب‌شده بزرگ است و به سرعت در حال رشد است. نویسندگان تخمین می‌زنند که خورشید و باد در سال 2025 از حدود 4.1GtCO2 اجتناب کردند و پیش‌بینی می‌کنند که می‌توانند از 4.6GtCO2 در سال 2026 اجتناب کنند، در حالی که در سال 2010 0.28GtCO2 بود. چین حدود نیمی از این میزان را به خود اختصاص می‌دهد.

بیشتر این انتشارات اجتناب شده ناشی از خورشید و باد است. خودروهای برقی در سال 2025 از 0.19GtCO2 اجتناب کردند. چرخش موجودی خودروهای موجود به زمان نیاز دارد. در حال حاضر، تنها 10 درصد از ناوگان خودروهای جهانی برقی شده است - این رقم در صورت حذف خودروهای هیبریدی غیر پلاگین به 6 درصد کاهش می یابد.

بدون استفاده از انرژی خورشیدی، بادی و برقی، این مطالعه تخمین می‌زند که انتشار فسیل‌های جهانی در سال‌های 2019-25 حدود 1.9 درصد در سال افزایش می‌یابد - بیش از دو برابر نرخ واقعی 0.8 درصد در سال.

همچنین نشان می‌دهد که رشد مراکز داده که عمدتا توسط هوش مصنوعی هدایت می‌شود، در سال ۲۰۲۵ حدود ۰.۰۳GtCO2 یا حدود ۲ درصد از افزایش «تقاضا محور» را اضافه کرد.

با نگاهی به آینده، محققان بررسی می‌کنند که چگونه خودروهای برقی، خورشیدی و باد ممکن است بر انتشار گازهای گلخانه‌ای در سال 2028 تحت دو سناریو تأثیر بگذارند.

در مرحله اول، فروش خودروهای برقی و اضافه شدن انرژی خورشیدی و بادی در سطح 2026 باقی می‌ماند. در مرحله دوم، آنها به شتاب در طول روند اخیر ادامه می دهند.

همانطور که شکل زیر نشان می دهد، افزایش تقاضا برای انرژی حدود 2.6GtCO2 بین سال های 2025 و 2028 اضافه می کند.

فناوری های پاک 63 درصد از این میزان را در سناریوی استقرار فعلی و 79 درصد را در سناریوی تسریع شده جبران می کند. در هر دو مورد، انتشار کلی همچنان در سال 2028 بیشتر از سال 2025 خواهد بود.