تجزیه و تحلیل بیش از 38 هزار آهنگ نشان می‌دهد که متن آهنگ محبوب در طول زمان احساسات کمتری را بیان می‌کند

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تحقیقات جدید دانشگاه ایالتی میشیگان نشان می‌دهد که موسیقی عامه پسند به تدریج در مورد احساسات و روابط آشکارتر شده است - هم در بین نسل‌های هنرمندان و هم در حرفه هنرمندان.

این مطالعه که در Psychology of Aesthetics, Creativity and the Arts منتشر شده است، بزرگترین مطالعه در نوع خود برای تجزیه و تحلیل اشعار آهنگ است. مجموعه داده‌های نهایی شامل 38467 آهنگ از 230 هنرمند است که تقریبا یک قرن موسیقی محبوب از سال 1947 تا 2024 را در بر می‌گیرد. دیسکووگرافی‌ها پس از جمع‌آوری اشعار اولیه توسط تیمی متشکل از 30 دستیار پژوهشی به صورت دستی بررسی شدند.

یان براسکمپ، یکی از نویسندگان این مطالعه و دانشیار دپارتمان روانشناسی، می گوید: «بسیاری از کارهای قبلی پرسیده اند که آیا موسیقی در طول دهه ها تغییر می کند یا خیر، اما کمتر مورد بررسی قرار گرفته است که آیا همان هنرمندان در طول حرفه خود تغییر می کنند یا خیر. با نگاهی همزمان به هر دو، می‌توانیم تغییراتی را که در درون هنرمندان اتفاق می‌افتد از تغییرات گسترده‌تر در فرهنگ و صنعت موسیقی جدا کنیم.»

این مطالعه نشان داد که اشعار با گذشت زمان کمتر احساسی و تمرکز اجتماعی کمتری پیدا کردند. در حرفه هنرمندان، کلمات مثبت و منفی، و همچنین ارجاع به خانواده و دوستان کاهش یافت. تغییرات خاص نشان می دهد که زبان مربوط به اضطراب افزایش یافته در حالی که غم در اشعار کاهش یافته است.

محققان هنگام مقایسه هنرمندان دوره های مختلف، الگوهای تاریخی مشابهی پیدا کردند. این تفاوت‌های تاریخی گسترده‌تر عموما بزرگ‌تر از تغییراتی بود که در حرفه‌ی هنرمندان منفرد رخ داد.

از بین 230 هنرمند، ویلی نلسون بیشترین تعداد آهنگ را داشت در حالی که مایلز دیویس کمترین آهنگ را با اشعار داشت. سول کلاسیک و هنرمندان اولیه راک، مانند ماروین گی و سوپریمز، تمایل داشتند که از نظر احساسات مثبت و ارجاعات اجتماعی رتبه بالایی کسب کنند، در حالی که هنرمندان در ژانرهای ضدفرهنگی تر، مانند ناین اینچ نیلز و تپانچه جنسی، اغلب در انتهای پایین ظاهر می شوند. دسته بندی های مرتبط با غم و اندوه به طور نامتناسبی توسط هنرمندان قدیمی کانتری و بلوز مانند هنک ویلیامز و پتسی کلین ارائه می شود.

محققان از این که متوجه شدند اشعار آهنگ به طور منظمی با پیری روانی معمولی نگاشت شگفت زده شدند.

لوگان گیبسون، نویسنده اصلی و همکار پژوهشی MSU، می‌گوید: «افراد معمولا با افزایش سن، از نظر عاطفی تنظیم‌تر می‌شوند و بیشتر روی روابط معنادار سرمایه‌گذاری می‌کنند، بنابراین ممکن است انتظار داشته باشیم که اشعار در طول زندگی حرفه‌ای یک هنرمند مثبت‌تر یا ارتباطی‌تر شوند». در عوض، احساسات مثبت و ارجاعات اجتماعی کاهش یافت. این نشان می دهد که اشعار آهنگ ممکن است به شدت توسط نیروهای هنری، فرهنگی یا صنعتی شکل گرفته باشد."

محققان امیدوارند این مطالعه نشان دهد که چگونه مجموعه‌های بزرگی از محصولات فرهنگی روزمره از آهنگ‌ها، کتاب‌ها، رسانه‌های اجتماعی و فیلم‌ها را می‌توان برای مطالعه چگونگی ابراز احساسات مردم و چگونگی تغییر روابط در طول زمان مورد استفاده قرار داد.

ویلیام چوپیک، یکی از نویسندگان و دانشیار سابق دپارتمان روانشناسی، گفت: "موسیقی فقط سرگرمی نیست. مردم از آهنگ ها برای تنظیم احساسات، درک خود، توسعه هویت و احساس ارتباط با افراد دیگر استفاده می کنند. این باعث می شود اشعار رکورد جالبی از آنچه هنرمندان - و احتمالا مخاطبان و فرهنگ های اطراف آنها - در مورد آن صحبت می کنند." "بنابراین، هنگامی که شاهد کاهش گسترده در زبان عاطفی و اجتماعی هستیم، سؤالات جالبی در مورد اینکه آیا نحوه ابراز احساسات و روابط ما به طور گسترده‌تری تغییر کرده است، ایجاد می‌کند."

لوگان سی گیبسون و همکاران، تغییرات در محتوای اجتماعی و عاطفی در اشعار آهنگ در دیسکووگرافی هنرمندان محبوب، روانشناسی زیبایی‌شناسی، خلاقیت و هنر (2026). DOI: 10.1037/aca0000905

دکتری مهندسی نانو از دانشگاه دلفت. محقق منتشر شده و داور مجلات. بینش علمی را به استانداردهای محتوا می رساند. نمایه کامل →