تحقیقات جدید AMCHA نشان می دهد که نقش دانشکده در یهودی ستیزی دانشگاه در دهه گذشته نادیده گرفته شده است.

Tammi Rossman-Benjamin، مدیر ابتکار AMCHA در فصل جدیدی از کتاب استدلال می‌کند که فعالیت‌های ضدصهیونیستی تحت رهبری دانشکده، که عمدتا حول حمایت عمومی از بایکوت‌های دانشگاهی اسرائیل است، به عنوان یک محرک اصلی و نادیده گرفته شده در زمینه یهودستیزی دانشگاه عمل کرده است. جلد جدید به سوی آخرین اردو: فرهنگ دانشگاه و یهودیان قبل و بعد از 7 اکتبر، ویرایش شده توسط آلوین اچ.

Rosenfeld و توسط Wicked Son منتشر شده است. این تحقیق با تکیه بر شش مطالعه تجربی که بیش از یک دهه را در بر می گیرد، نشان می دهد که تأیید هیئت علمی بایکوت های دانشگاهی به طور مداوم پیش بینی می کند که یهودی ستیزی در چه مکانی بیشترین احتمال ظهور، تمرکز و تشدید در سراسر دانشگاه های ایالات متحده را دارد.AMCHA شروع به گردآوری یک پایگاه داده ملی علیه اسرائیلی ها برای بایکوت کردن اعضای هیئت علمی کرد.

بر اساس این تحقیق، حمایت از اساتید به عنوان معیاری عینی برای ضد صهیونیسم عمل می‌کند، زیرا تأییدیه‌ها قابل تأیید هستند، تحریم‌های دانشگاهی مستلزم اقدام ملموس در داخل آکادمی است و هدف صریح آنها عادی‌زدایی اسرائیل و صهیونیسم در زندگی دانشگاهی است. در شش مطالعه، داده‌ها الگوی ثابتی را نشان دادند که تحریم‌های اساتید را به خصومت دانشگاهی مرتبط می‌کند.

پردیس‌هایی با تعداد بیشتری از اعضای هیئت علمی بایکوت‌کننده‌های دانشگاهی، سطوح بیشتری از فعالیت‌های یهودی‌ستیز گزارش‌شده را تجربه کردند، با حمایت اساتید به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده قوی‌تر هدف قرار دادن دانشجویان یهودی برای آسیب حتی از حضور یک گروه دانشجویی ضد صهیونیست.

به طور خاص، واحدهای مطالعات قومی با تحریم تقریبا 10 برابر بیشتر، مطالعات جنسیتی حدود 12 برابر بیشتر، و مطالعات خاورمیانه حدود 5 برابر احتمال بیشتری برای میزبانی چنین رویدادهایی داشتند. به‌علاوه، دانشگاه‌هایی که پنج یا بیشتر بایکوت کننده دانشگاهی دارند، تقریبا هفت برابر بیشتر احتمال دارد که مشکلی از اداره داشته باشند یا بیانیه‌ای ضد صهیونیستی را تأیید کنند.

این گزارش اظهارات ضد صهیونیستی را به عنوان اظهاراتی که حاوی لفاظی هایی است که حق اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی انکار می کند یا اسرائیل، اسرائیل، اسرائیل، صهیونیسم یا صهیونیست ها را اهریمنی می کند و مشروعیت می بخشد. آموزش کلاس نیز به طور مشابه تحت تأثیر قرار گرفت، زیرا دوره های تدریس شده توسط اساتیدی که از تحریم های دانشگاهی حمایت می کردند، میانگین 78 درصد از نویسندگان مورد نیاز را بایکوت کردند. 17 درصد در دوره‌هایی که توسط مربیانی تدریس می‌شود که از تحریم حمایت نمی‌کردند. یهودی‌ستیزی پس از 7 اکتبر تشدید شد این فصل همچنین چگونگی تشدید پویایی را بررسی می‌کند.

در حملات تروریستی حماس در 7 اکتبر 2023، زمانی که فعالیت‌های انفرادی اساتید از طریق بخش‌های دانشکده عدالت در فلسطین (FJP) به شبکه‌های سازمان‌یافته تبدیل شد. تحقیقات AMCHA نشان داد که پردیس‌هایی که دارای تحریم‌های آکادمیک از قبل موجود بودند به‌طور قابل‌توجهی احتمال بیشتری برای ایجاد فصل‌های FJP داشتند. در جایی که گروه‌های FJP حضور داشتند، احتمال حمله فیزیکی به دانشجویان یهودی بیش از هفت برابر بیشتر، تهدیدهای خشونت‌آمیز حدود 3.4 برابر بیشتر بود، و اعتراض‌ها و اردوگاه‌های دانشگاه به طور قابل‌توجهی طولانی‌تر به طول انجامید.

متولیان، والدین و سیاستگذاران این خطرات سازمانی را ارزیابی می‌کنند، این تحقیق بر فشارسنج دانشکده ضدصهیونیستی تأکید می‌کند، ابزاری که معیارهای عینی، از جمله تعداد اعضای هیئت علمی، حضور FJP، سطوح فعالیت فصل، و بیانیه‌های دپارتمان را جمع‌آوری می‌کند تا پردیس‌ها را در مقیاسی از ناچیز تا شدید رتبه‌بندی کند. یهودستیزی، با فعالیت های سازمان یافته هیئت علمی که اثرات آن را تقویت می کند و بعد هیئت علمی را قابل مشاهده می کند که دانشگاه ها برای سال ها نادیده گرفته اند.

توصیه‌هایی برای مقابله با یهودستیزی دانشگاه برای رسیدگی به این چالش‌ها، راسمن-بنجامین توصیه‌های خاصی را برای رهبران نهادی و دولتی بیان می‌کند. اولا، مدیران مدارس باید تدابیر قوی و مکانیزم‌های اجرایی برای جلوگیری از استفاده اساتید از پست‌های دانشگاهی و وابستگی‌های دپارتمان برای ترویج فعالیت‌های با انگیزه سیاسی که دانشجویان و همکاران قانون‌گذار فدرال را هدف قرار می‌دهند، در نظر بگیرند، ایجاد کنند. قانون پیشگام تگزاس در سال 2023 که کالج‌های دولتی را از اجرای تحریم آکادمیک منع می‌کند.

ثالثا، در غیاب اقدام رسمی، ذینفعان دانشگاه باید فعالانه رهبران را برای پایان دادن به سیاسی شدن واحدهای دانشگاهی تحت فشار قرار دهند و از جامعه دانشگاه در برابر سوء استفاده با انگیزه سیاسی از موقعیت‌های دانشگاهی محافظت کنند. یهودی ستیزی عمدتا به عنوان یک مشکل فعالیت دانشجویی یا حوادث منفرد است، در حالی که یکی از تأثیرگذارترین نیروها اطلاعات بسیار کمتری دریافت کرده است.

کوچک." او اضافه می کند، "7 اکتبر این مشکل را ایجاد نکرد. این مشکلی را آشکار کرد که سال‌ها در داخل دانشگاه‌های ما ایجاد شده بود و اعضای هیئت علمی نقش مهمی را ایفا می‌کردند و عمدتا نادیده گرفته می‌شدند. در سراسر مطالعه پس از مطالعه، حمایت هیئت علمی از BDS آکادمیک به عنوان یک شاخص فوق‌العاده مهم از یهودستیزی ظاهر می‌شود – و شواهد نشان می‌دهد که تأثیر آن می‌تواند از تک تک اساتید به کلاس‌های درس، گروه‌ها، شبکه‌های هیئت علمی سازمان‌یافته و محیط گسترده‌تر پردیس برسد.