تحقیقات حیات وحش قطب شمال با رشد رقابت ژئوپلیتیکی آسیب می بیند
از آنجایی که کشورهای قطب شمال به طور فزاینده ای بر امنیت ملی و شکار مواد معدنی کمیاب متمرکز شده اند، تحقیقات مربوط به حیات وحش در حال افزایش است. دانشمندان می گویند که سقوط در حمایت از نظارت بر حیات وحش بی سابقه است و در حالی رخ می دهد که گرم شدن هوا به طور چشمگیری زندگی در شمال دور را تغییر می دهد. در E360 بیشتر بخوانید →
یک خرس قطبی روی یخ دریا در اقیانوس منجمد شمالی. Sebnem Coskun / Anadolu از طریق Getty Images
دههها پیش، یکی از بزرگترین زیرجمعیتهای اردکهای تودرتو در جهان تابستانهای خود را در جزیره کوچک میتیویک، نزدیک دهانه خلیج هادسون میگذراندند. اما با افزایش نگرانی ها، در دهه 1990، به دلیل کاهش شدید آنها در سطح جهانی، دولت کانادا یک ایستگاه تحقیقاتی ابتدایی در نزدیکی جزیره به امید جلوگیری از فروپاشی راه اندازی کرد.
این سرمایه گذاری متوسط سود زیادی در 30 سال آینده به همراه داشت زیرا شرکای اینوئیت از جزیره ساوتهمپتون مجاور، که به شکار عیدهای معمولی و شاه برای غذا و پر میپرداختند، با دانشمندانی از سراسر جهان برای حل معمای محل سپری کردن زمستانهای پرندگان و علل، و رفع زوال اولیهشان، کار کردند. ماهها در این زمینه، محققان همچنین بینشهای مهمی در مورد چگونگی تأثیر تغییرات آب و هوا، بیماری، کاهش یخ دریا و خرسهای قطبی بر جمعیت پرندگان به دست آوردند.
به همان اندازه که ایستگاه تحقیقاتی پیشگام موفق بود، اما اداره محیط زیست و تغییرات آب و هوای کانادا آن را در سال 2024 بی سر و صدا تعطیل کرد. در آن زمان، تعداد حشره های تودرتو دوباره سقوط کرده بود، از 8000 جفت به تنها چند صد.
امروزه تحقیقات فدرال تنها در سه مورد از 14 پناهگاه پرندگان مهاجر در قطب شمال ادامه دارد. صدها تلاش دیگر تحقیقاتی حیات وحش در دنیای اطراف قطبی، از جمله در گرینلند و ایالات متحده، نیز در سال های اخیر بسته شده است.
مانند بسیاری از آژانسها و برنامههای دیگری که توسط محیطزیست و تغییرات اقلیمی کانادا اداره میشوند، خدمات حیاتوحش کانادا از هزینههای بالای انجام تحقیقات در قطب شمال، افزایش احتمال برخورد خرسهای قطبی با کاهش یخهای دریا، و مجموعهای از کاهش بودجه متضرر شده است. در جدیدترین ضربه، دولت کانادا در سال 2025 متعهد شد که نیروی کار محیط زیست و تغییرات آب و هوا را تا 10 درصد کاهش دهد.
به گفته لری هینزمن، کارشناس تغییرات قطب شمال در دانشگاه آلاسکا، فیربنکس، در گذشته، بودجه برای نظارت بر حیات وحش در قطب شمال اغلب باید با ارتباط آن با توسعه نفت و گاز و اینکه چگونه جادهها، خطوط لوله و چاههای نفت بر حیواناتی مانند کاریبوهای مهاجر تأثیر میگذارند توجیه میشد. اما از آنجایی که جستجو برای نفت و گاز قطب شمال در اواخر دهه 2000 شروع به کاهش یافت، به دلیل قیمت پایین گاز طبیعی و پیشرفتها در فرکینگ برای نفت و گاز که باعث تولید جدید در جنوب شد، تغییرات آب و هوایی به یک اولویت تبدیل شد.
به گفته هینزمن، کاهش دور قطبی فعلی در بودجه، فقط به دلیل افزایش هزینه ها نیست. این امر ناشی از تغییر اولویتهای دولتها، این بار از تغییرات آب و هوایی به مسائل امنیت ملی و جستجوی مواد معدنی کمیاب است. به گفته مرکز علوم و امور بینالملل بلفر مدرسه هاروارد، تنشهای ژئوپلیتیکی کار شورای قطب شمال را نیز تضعیف میکند، سازمانی بینالمللی متشکل از هشت کشور قطب شمال که نقش کلیدی در نظارت بر تغییرات محیطی در منطقه دارد.
اولی اشتاینر، تکنسین حیات وحش، یک شاه ادری را که قبل از توقف تحقیقات در سال 2024 در جزیره میتیویک توری شده است، نشان میدهد. گرانت گیلکریست
تحقیقات در آلاسکا از تعلیق صدها همکاری مبتنی بر آب و هوا با روسیه در پی تهاجم روسیه به اوکراین و بسته شدن کنسرسیوم تحقیقات قطب شمال ایالات متحده در سال گذشته پس از حذف کمک های مالی توسط بنیاد ملی علوم آسیب جدی دیده است. بین سالهای 2021 تا 2024، تعداد انتشارات تحقیقاتی ایالات متحده در مورد تغییرات آب و هوایی در گرینلند 32 درصد کاهش یافت. و در ماه ژوئیه، موسسه منابع طبیعی گرینلند، مرکز تحقیقات زیست محیطی پیشرو در منطقه، به طور موقت هرگونه همکاری جدید با ایالات متحده را متوقف کرد.
شرکای زمانی که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا تهدید کرد جزیره را تصرف می کند.
هینزمن میگوید: «همیشه در حمایت از پایش زیستمحیطی در قطب شمال، نوسانهایی وجود داشته است. اما آنچه اکنون میبینیم بیسابقه است. دلخراش است زیرا ما بیش از هر زمان دیگری باید بدانیم چگونه به گرم شدن قطب شمال که تقریبا بر همه جنبههای زندگی تأثیر میگذارد، واکنش نشان دهیم.»
کاهش تحقیقات در قطب شمال در زمانی اتفاق میافتد که حداقل 96 گونه پستاندار و پرنده در قطب شمال و زیر قطب شمال ممکن است با مهاجرت در اوایل سال و سفر به مناطق دورتر، گاهی اوقات در جهتهای جدید، به زمستانهای گرمتر، ذوب زودتر برفهای بهاری و تغییرات عمیق چشمانداز واکنش نشان دهند.
اما دهها مطالعه نشان دادهاند که این سفرها همیشه به غذای بیشتر منجر نمیشوند. و اغلب پرندگان را در معرض انگل ها و پاتوژن های اضافی قرار می دهند و آنها را در معرض خطر بیشتری برای شکار قرار می دهند. مهاجرتهای جدید همچنین در زمانی اتفاق میافتد که مکانهای توقف حیاتی - مانند دریای سالتون، در کالیفرنیا - به دلیل خشکسالی و توسعه به شدت تخریب میشوند.
خرس های قطبی و عیدورها از جمله حیوانات زیادی هستند که به نظر می رسد با گرم شدن سریع محیط های دریایی شمالی، از بالتیک تا اقیانوس منجمد شمالی تا ساحل شرقی، از نیوفاندلند تا مین، دست و پنجه نرم می کنند. اما بدون محققین در این زمینه، پیشبینی چگونگی و یا اینکه این گونهها ممکن است سازگار شوند، دشوار است.
زمانی که ایدرها افول مرموز جهانی خود را در دهه 1990 آغاز کردند، وضعیت بسیار متفاوت بود. سپس، محققانی که در میتیویک، در پناهگاه پرندگان مهاجر خلیج شرقی، که بعدها پناهگاه پرندگان مهاجر قاقساوقتوق نامیده شد، کار میکردند، فرستندههای ماهوارهای را در شکم آیدورها کاشتند و فهمیدند کجا زمستانگذرانی میکنند. این یافته ها منجر به قوانین سختگیرانه تری در مورد شکار عید در کانادا و گرینلند شد که به طور چشمگیری تعداد عید را افزایش داد.
یعنی تا اینکه دوباره به دلیل بیماری و شکار خرس قطبی سقوط کردند. در سال 2005، گرانت گیلکریست، بنیانگذار ایستگاه تحقیقاتی، و همکارانش شیوع وبا پرندگان را شناسایی کردند - که در قطب شمال نادر است و احتمالا با گرم شدن کره زمین مرتبط است - که باعث مرگ 3000 ماده لانه ساز در سال 2006 و حدود نیمی از جمعیت در هشت فصلی که در کلنی منتشر می شود، می کشد.
پس از تهدید پرزیدنت ترامپ به حمله به گرینلند، سربازان آمریکایی در ماه فوریه در نزدیکی فیربنکس، آلاسکا، در هوای سرد آموزش میدهند. ویکتور جی بلو/ بلومبرگ از طریق گتی ایماژ
گیلکریست نیز در آنجا حضور داشت تا شاهد این باشد که چگونه یخ های دریا که به دلیل تغییرات آب و هوایی به وجود آمده اند، خرس های قطبی را مجبور به ورود به خشکی درست زمانی که آیدورها روی تخم های خود نشسته بودند، نشان داد. او گفت: «خرسها مانند گاوهای در حال چرا بودند که با آرامش در یک مرتع حرکت میکردند و هر وقت گرسنه بودند برای تغذیه [از تخمها] توقف میکردند». و شاهماهیهای شاهماهی که نمیتوانند به زور میل را از لانهاش بیرون کنند، یاد گرفتند تخمهایی را بخورند که خرسها در زمانی که عیدها دور بودند، از دست داده بودند.
جنیفر پروونچر، دانشمند سرویس حیات وحش کانادا و همکارانش دریافتند که حتی اگر عیدهای لانهسازی شده در میتیویک میزبان جوامع وسیعتر از حد انتظار از کرمها و فلوکهای گوارشی هستند که از گرم شدن دما سود میبرند، انگلها قرار گرفتن اردکها در معرض آلایندهها و سرب را کاهش میدهند. به نظر می رسد که انگل ها آلاینده ها را از بافت های عصاره جذب و پاک می کنند.
این مهم است زیرا جیوه و سرب که از ذوب یخهای دائمی در بسیاری از مناطق قطب شمال خارج میشوند، میتوانند منجر به نارسایی تولید مثل در اردکها شوند و میتوانند برای انسانهایی که برای غذا به اردکها متکی هستند مضر باشند. اینوئیت ها نسبت به جمعیت عمومی کانادا دارای سطوح بالاتری از جیوه هستند.
محققان دیگر دریافتند که عیدها، مانند برخی دیگر از حیواناتی که در معرض بیماری های کشنده قرار دارند، در نهایت در برابر وبا پرندگان مصونیت پیدا کردند.
گیلکریست، که میگوید تردیدی ندارد که بیشتر آنچه محققان Mitivik کشف کردهاند در سایر نقاط قطب شمال اتفاق میافتد، گفت: «اگر ما آنجا نبودیم، هرگز نمیتوانستیم هیچ یک از اینها را مستند کنیم.
در گذشته، شکارچیان بومی تغییرات چشمگیری را در قطب شمال کانادا گزارش کرده اند، مانند کاهش شدید تعداد مرغ عاج. حرکت اورکاها به منطقه و کشتن نهنگ های ناروال و کمان. و خرس های گریزلی مهاجرت به شمال، جفت گیری با خرس های قطبی و تولید هیبرید. اما تقریبا غیرممکن است که بگوییم در مناطق وسیعی که برای شکارچیان اینوئیت بسیار دور هستند، بدون اینکه دانشمندان در این زمینه قرار بگیرند، چه می گذرد. در قطب شمال کانادا، تقریبا 150000 نفر در منطقه ای زندگی می کنند که تقریبا نصف وسعت 48 ایالت پایین است.
تنها کسری از این افراد در بالای دایره قطب شمال زندگی می کنند.
محیط زیست و تغییرات آب و هوایی کانادا به سوالات مربوط به کاهش بودجه و توقف تحقیقات در میتیویک پاسخ نداد. در بیانیه ای، این وزارتخانه گفت که "متعهد به حفظ بلندمدت تنوع زیستی و فراوانی است" و خاطرنشان کرد که کارشناسان در حال کار بر روی برنامه های تحقیقاتی جدید با دولت های منطقه ای و سازمان های بومی، و با فناوری های جدید برای کمک به ردیابی و درک پرندگان و سایر حیوانات، از جمله خرس های قطبی هستند.
با این حال، اندرو دروچر، دانشمند دانشگاه آلبرتا که در 40 سال گذشته تحقیقاتی را روی خرسهای قطبی در نروژ، کانادا و آلاسکا انجام داده است، خاطرنشان میکند که حمایت از تحقیقات خرسهای قطبی در کانادا به پایینترین حد خود رسیده است. او میگوید که تعیین وضعیت زندگی خرسهای قطبی در کانادا - که محل زندگی 13 نفر از 19 جمعیت خرس قطبی جهان است - به دلیل کمبود بودجه دولتی، اگر نگوییم غیرممکن، به طور فزایندهای دشوار میشود.
ایدرز پس از شیوع وبا پرندگان در جزیره میتیویک مرده پیدا شد. به گیلکریست گرانت
او میگوید: «ما تقریبا هرگونه تحقیقی فراتر از نظارت طولانیمدت در خلیج وسترن هادسون و پروژهای در خلیج جیمز» را که توسط یک بنیاد خصوصی تأمین میشود، متوقف کردهایم. اکنون تقریبا هیچ تحقیق دیگری در مورد خرس های قطبی در کانادا وجود ندارد.
مارک مالوری، پرنده شناس، 12 سال را صرف انجام تحقیقات در مکان های لانه سازی پرندگان مهاجر در سراسر قطب شمال کانادا کرد، اما او این شغل را برای یک صندلی تحقیقاتی در دانشگاه آکادیا ترک کرد تا حدی به دلیل هزینه بالای انجام تحقیقات در مناطق قطبی و تلاش بی پایان برای تأمین بودجه ثابت.
مالوری هنوز هم علاقه زیادی به آنچه در قطب شمال میگذرد، دارد، اما سالهای فعالیت او در این زمینه و بهعنوان سردبیر مشترک مجله Arctic Science به او چشمانداز وسیعتری در مورد چالشهایی که دانشمندان در تلاش برای کشف چگونگی تاثیر گرم شدن آب و هوا بر حیات وحش با آنها مواجه هستند، داده است.
او میگوید: «هیچ دانشمند معتبری انکار نمیکند که سرمایهگذاری کافی برای پایش بلندمدت انجام نشده است. اما مشکل بزرگتر این نیست که برای انجام آنچه میدانیم انجام شود کافی نیست... آیا واقعا فکر میکنیم 10 یا 20 سال دیگر دادهها نشان میدهند که محدوده شمال کوچک میشود، یا اندازه کلاچ کاهش مییابد، یا گونههای لاغرتر چیزی را در ذهن سیاستمداران یا مردم تغییر میدهد؟»
گیلکریست از ناامیدی مالوری از دولت هایی که از اقدام در مورد تغییرات آب و هوایی امتناع می کنند، قدردانی می کند، اما او - مانند بسیاری از محققان قطب شمال - همچنان معتقد است که نظارت طولانی مدت با شرکای Inuit ضروری است. او گفت: "کسی باید همچنان در طبیعت باشد و حیات وحش و محیط طبیعی را زیر نظر بگیرد و تغییراتی را که اتفاق میافتد یا رخ نمیدهد، کمی کند."
او نمیداند که آیا آیدورهای جزیره میتیویک سرانجام برمیگردند یا مناطق امنتری برای لانهسازی پیدا کردهاند. به دلیل هزینههای بالای کار در Qaqsauqtuuq و افزایش احتمال برخورد با خرسهای قطبی، گیلکریست اکنون تحقیقات خود را بر روی سایتی در جزیره بافین متمرکز کرده است، جایی که کار کردن در آن ارزانتر است و خرسهای کمتری در آن وجود دارد.
متن اصلی (انگلیسی)
Arctic Wildlife Research Suffers as Geopolitical Competition Grows
With Arctic nations increasingly focused on national security and the hunt for rare minerals, wildlife research is taking a hit. Scientists say the collapse in support for wildlife monitoring is unprecedented and comes as warming dramatically reshapes life in the Far North. Read more on E360 →