ترامپ فکر می کند اوکراین به رئیس جمهور جدید نیاز دارد. چه کسی می تواند جایگزین زلنسکی شود؟

کیف، اوکراین – کاخ سفید خواهان خروج ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا روز شنبه به خبرنگاران گفت: «فکر می‌کنم وقت آن رسیده است که اوکراین رئیس‌جمهور جدیدی پیدا کند.

اگرچه دوره پنج ساله ریاست جمهوری زلنسکی در سال 2024 به پایان رسید، قانون اساسی و حکومت نظامی اوکراین به او تمدید زمان جنگ را می دهد. بسیاری از اوکراینی ها خواهان تجدید تشکیلات سیاسی خود هستند، اما تمایلی به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری قبل از پایان جنگ چهار و نیم ساله ندارند.

در پاسخ به اظهارات ترامپ، زلنسکی پیشنهاد داد در صورتی که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه آتش بس 60 روزه را تضمین کند، رای گیری شود.

با این حال، اگر انتخابات در آینده نزدیک برگزار شود، چه کسی می تواند با زلنسکی رقابت کند؟

ایگار تیشکویچ، تحلیلگر مستقر در کیف، به الجزیره گفت: «اگر انتخابات سریع برگزار شود، یکی از [فرماندهان] نظامی سابق محتمل ترین رقیب زلنسکی است.

او گفت که در همین حال، سنگین وزنان سیاسی قدیمی مانند ویکتور پوروشنکو، رئیس جمهور سابق، که در انتخابات ریاست جمهوری 2019 به زلنسکی باخت، و یولیا تیموشنکو، نخست وزیر سابق، که به دلیل فساد تحت بازجویی قرار دارد، شانسی ندارند.

ژنرال ارشد سابق و سفیر فعلی اوکراین در بریتانیا در صدر فهرست رقبای زلنسکی قرار دارد.

ولودیمیر فسنکو، رئیس اندیشکده پنتا مستقر در کیف، به الجزیره گفت: «حداقل از سال 2023، و به ویژه از سال 2024، پس از استعفای او، محتمل ترین جایگزین برای زلنسکی، خطرناک ترین رقیب او که می تواند او را در انتخابات شکست دهد، والری زالوژنی است.

بر اساس نظرسنجی 8 اکتبر توسط گروه ریتینگ، یک نظرسنجی مستقر در کیف، تقریبا دو سوم اوکراینی ها - 64 درصد - به او اعتماد دارند و تنها 25 درصد به او «بی اعتمادی» ندارند.

این اعتماد ریشه در پیروزی های نظامی او در سال 2022 دارد.

زالوژنی پس از دفاع از کیف در هفته های اولیه تهاجم تمام عیار روسیه در سال 2022، حملات متقابلی را رهبری کرد که 40 درصد از خاک تحت کنترل روسیه را به اوکراین بازگرداند.

او در سال 2023 پس از یک ضدحمله تابستانی که مدت‌ها پیش‌بینی می‌شد نتیجه‌ای نداشت، اخراج شد.

زالوژنی در مورد فوری ترین مسائل پس از جنگ، مردی مرموز باقی می ماند.

تنومند و با ابهت، این مرد 53 ساله عمدا کم حرف است و باعث می شود افکار عمومی در مورد احیای اقتصادی اوکراین، بحران جمعیتی فلج کننده یا فشار برای پیوستن به اتحادیه اروپا حدس بزنند.

او در برنامه‌های گفتگو شرکت نمی‌کند، به سختی با روزنامه‌نگاران صحبت می‌کند و گهگاه نظراتی را با تحلیل‌های دقیق مشکلات مربوط به جنگ و اظهارات کلی درباره تامین صلح پایدار و تضمین‌های امنیتی از سوی شرکای غربی اوکراین منتشر می‌کند.

این کمدین سابق در سال 2019 با 73 درصد آرا انتخاب شد که بالاترین نتیجه در تاریخ اوکراین پس از شوروی است.

علیرغم مجموعه ای از رسوایی های فساد در حلقه داخلی او، این مرد 48 ساله به اندازه ای محبوب است که در یک دوره ریاست جمهوری نوسان دیگری داشته باشد.

بر اساس نظرسنجی گروه ریتینگ، بیش از نیمی از اوکراینی ها - 53 درصد - به او اعتماد دارند، اگرچه 40 درصد به او اعتماد ندارند.

با این حال، خصومت مجدد ترامپ ممکن است دوباره به نفع زلنسکی باشد.

پس از درگیری او با ترامپ در فوریه 2025 در دفتر بیضی شکل، میزان محبوبیت زلنسکی به بالاترین میزان در زمان جنگ یعنی 67 درصد رسید.

با این حال، زلنسکی ممکن است شانس خود را با سیاست های انتصاب خود از بین برده باشد.

تیشکویچ تحلیلگر گفت: «او با شعار بازگرداندن قدرت، انتخاب شایسته ترین و نه قابل اعتمادترین وزرا یا مشاوران به قدرت رسید».

سپهبد کایرلو بودانوف دومین رهبر نظامی محبوب و کاریزماتیک است که شانس رئیس جمهور شدن اوکراین را دارد.

این افسر ارشد اطلاعاتی نظامی 40 ساله در ژانویه به عنوان رئیس دولت زلنسکی منصوب شد.

بودانوف عملیات های جسورانه ای را علیه روسیه رهبری کرد، از جمله حمله به کریمه الحاق شده به روسیه در سال 2016 برای کار گذاشتن مواد منفجره در یک فرودگاه نظامی.

در سال 2020، زلنسکی او را به عنوان رئیس اداره اطلاعات وزارت دفاع (GUR) منصوب کرد که به یک سرویس نیروهای ویژه تهاجمی و مبتنی بر فناوری تبدیل شد.

حملات پهپادهای دریایی GUR به ناوگان دریای سیاه روسیه آسیب رساند و آن را مجبور به عقب نشینی از کریمه الحاق شده به بندر نووروسیسک روسیه کرد.

بر اساس نظرسنجی گروه ریتینگ، 53 درصد اوکراینی ها به بودانوف اعتماد دارند و 31 درصد به او بی اعتماد هستند.

فدوروف با 35 سالگی جوانترین فرد در لیست روسای جمهور بالقوه است. او پس از انتصاب زلنسکی به عنوان وزیر تحول دیجیتال در سال 2019 به شهرت رسید و توانست به طور اساسی رویه های بوروکراتیک را در این کشور آلوده به فساد ساده کند. وزارت او Diia را راه‌اندازی کرد، اپلیکیشنی برای گوشی‌های هوشمند که به کاربران اجازه می‌دهد به بیش از 100 سرویس دولتی آنلاین دسترسی داشته باشند.

در ژانویه، زلنسکی فدوروف را که سابقه نظامی صفر داشت، به عنوان وزیر دفاع مسئول لجستیک، بودجه، اصلاحات، اقدامات ضدفساد و معاملات برای تأمین کمک یا وام های چند میلیارد دلاری غرب منصوب کرد.

فدوروف با شفاف‌تر کردن تسلیحات جدید، مواد غذایی و تجهیزات پزشکی، طرح‌های فساد را سرکوب کرد.

او تعداد پهپادهایی را که مسیرهای تدارکاتی روسیه را فلج کردند، انبارهای تسلیحات و سوخت، پالایشگاه‌های نفت و سیستم‌های دفاع هوایی را نابود کردند، افزایش داد.

او همچنین تعداد ربات های زمینی را برای تامین غذا و مهمات و نجات سربازان مجروح افزایش داد.

اما این اصلاحات باعث عصبانیت اولکساندر سیرسکی، فرمانده کل قوا شد که بنا به گزارش ها، در ماه ژوئیه برکناری فدوروف را تحت فشار قرار داد.

بر اساس نظرسنجی‌های گروه ریتینگ، حامیان فدوروف هفته‌ها در سراسر اوکراین تجمع کردند، در حالی که محبوبیت او از 35 درصد در ژوئن به 65 درصد در جولای افزایش یافت.

با این حال، او در ماه اوت حرکتی نامطلوب انجام داد و گفت که اوکراین باید انتخابات ریاست جمهوری برگزار کند، و موافقت فعلی او 38 درصد است.

لیست پنج نفر اول با یوهنی خمارا، ژنرالی که جایگزین فدوروف به عنوان وزیر دفاع شد، به پایان می رسد.

او که تا زمان انتصابش در ژوئیه نسبتا ناشناخته بود، مورد اعتماد 29 درصد اوکراینی ها و بی اعتمادی 16 درصد است.

او یک مقام اطلاعاتی شغلی با مشخصات عمومی پایین بود، اما بر اساس این نظرسنجی، 43 درصد دیگر از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی نمی‌دانستند او کیست.

شماره های شش و هفت در فهرست عبارتند از آندری سیبیها، وزیر امور خارجه، دیپلمات حرفه ای که از حمایت مهم ترکیه و لهستان و رئیس جمهور سابق پوروشنکو برخوردار شده است.

هر دو مورد اعتماد 24 درصد اوکراینی ها هستند.

اما پوروشنکو که در سال 2014 با یک بلیت مبارزه با فساد به قدرت رسید اما درگیر یک رسوایی اختلاس با قطعات یدکی تجهیزات نظامی گران قیمت شد، از محبوبیت پایینی برخوردار است - 70 درصد از شرکت کنندگان در نظرسنجی به او اعتماد ندارند.