"تراژیک اما قابل اجتناب" - خطر مرگ ناشی از گرما در ورزش چقدر جدی است؟

اداره هواشناسی تایید کرده است که سال 2026 گرم ترین تابستان بریتانیا بوده است و بسیاری از کشورهای دیگر در سراسر جهان نیز با گرمای شدید دست و پنجه نرم کرده اند.

روز دوشنبه، 3 آگوست، سایمونی وونیلاگی، بازیکن راگبی فیجیایی از خانه به راه افتاد تا با هم تیمی هایش تمرین کند.

پس از پایان جلسه، او به بیمارستان منتقل شد. چند روز بعد، این جوان 26 ساله جان خود را از دست داد.

باشگاه لیگ دسته دوم ژاپن کیودن ولتکس در بیانیه ای ضمن اعلام مرگ وی گفت که وونیلاگی "علائمی منطبق با گرمازدگی شدید" را در طول جلسه تمرین نشان داد و افزود: "علیرغم بهترین تلاش تیم پزشکی، وی متاسفانه درگذشت."

ژاپن، مانند بریتانیا، اروپا و بسیاری از نقاط دیگر جهان، در تابستان امسال از گرمای شدید رنج برد.

تا ظهر روزی که وونیلاگی بیمار شد، دمای هوا در فوکوکا - جایی که کیودن ولتکس در آن مستقر است - به 35 درجه سانتیگراد افزایش یافت. رطوبت هوا بیش از 75 درصد بود.

در هفته های قبل، بالاترین میزان روزانه بین 32 تا 37 درجه سانتیگراد بود. یک ماه بود که بالاترین دمای روزانه زیر 30 درجه سانتیگراد بود.

هیچ دلیل رسمی مرگ به طور عمومی منتشر نشده است، اما ارتباط پیشنهادی باشگاه بین تمرین در گرما و مرگ وونیلاگی، با توجه به افزایش دمای جهانی و افزایش دفعات روزهای بسیار گرم، باعث نگرانی شده است.

بنابراین، گرمای شدید چقدر برای ورزشکاران یک تهدید جدی است، چه اقداماتی می تواند کمک کند و آیا ادراکات در ورزش باید تغییر کند؟

انواع حوادث پزشکی مرتبط با گرما در طول رویدادهای ورزشی در سال 2026 رخ داده است.

تنیس‌بازان جاکوب منسیک و اکاترینا الکساندرووا در طول مسابقاتی که در دمای بیش از 30 درجه سانتی‌گراد برگزار می‌شد از پا درآمدند و هشت دونده مجبور شدند طی یک ماراتن در کره جنوبی در آوریل که دمای آن به 29 درجه سانتیگراد رسید به بیمارستان منتقل شوند.

تادژ پوگاکار، برنده تور دو فرانس، گرمای امسال را "خطرناک" خواند، در حالی که متیو برنان پرسید: "ما چه کار می کنیم؟" پس از اینکه دمای هوا در Vuelta a Espana به بالای 40 درجه سانتیگراد رسید و در آن پنج مرحله پیروز شد.

در جام جهانی تابستان امسال نیز در هر مسابقه استراحت های بحث برانگیز هیدراتاسیون وجود داشت که فیفا اصرار داشت که برای کمک به رفاه بازیکنان معرفی شده است.

بسیاری از ورزش‌ها - از جمله تنیس، دو و میدانی و دوچرخه‌سواری - سطوح بالقوه خطرناک گرمای شدید را با استفاده از دمای حباب مرطوب (WBGT) کنترل می‌کنند که با ارزیابی دمای هوا، رطوبت، سرعت باد، زاویه خورشید و تشعشعات خورشیدی معیاری برای سطوح استرس گرمایی ایجاد می‌کند.

اما برخی از کارشناسان معتقدند ورزشکاران به محافظت بیشتری نیاز دارند، در غیر این صورت خطر مرگ و میر بیشتر افزایش خواهد یافت.

دکتر مادلین اور، استادیار بوم‌شناسی ورزشی در دانشگاه تورنتو، می‌گوید: «ما در سال‌های اخیر شاهد افزایش تعداد رویدادهای بیماری گرما در راگبی و بسیاری از ورزش‌های دیگر در سراسر جهان بوده‌ایم.

«مردم تصور می‌کنند که قبلا چنین گرمای شدیدی را دیده‌ایم و فکر می‌کنند، خوب بود، ما جلو رفتیم، می‌توانیم دوباره آن را انجام دهیم».

"این لزوما درست نیست - موج های گرمایی که ما امروز تجربه می کنیم گرمتر از موج های گرما در دوران کودکی شما هستند، زیرا موج های گرما نسبت به حالت عادی محلی است و سطح "طبیعی" افزایش یافته است."

ماریانو ناوونه پس از سقوط در پایان یک مسابقه پنج ست که چهار ساعت و 41 دقیقه به طول انجامید و در دمای بیش از 32 درجه سانتیگراد انجام شد، توسط رقیب ماریانو ناوونه به جاکوب منسیک کمک کرد.

اگرچه الزامات هر ورزش به این معنی است که تأثیر دماهای بالا ممکن است متفاوت باشد، درخواست‌های فزاینده‌ای برای اجرای قوانین کلی در سراسر ورزش‌ها وجود دارد که در صورت شدید شدن شرایط، محافظت بیشتری از چدن ارائه می‌دهند.

Orr می‌گوید: «لیگ‌های مختلف سیاست‌های متفاوتی دارند - باید رویکرد استاندارد بیشتری وجود داشته باشد تا همه بدانند چه باید بکنند.

"این شبیه رعد و برق است - اکثر مردم با این ایده آشنا هستند که وقتی رعد و برق در نزدیکی یک رویداد ورزشی وجود دارد، ما 30 دقیقه استراحت می کنیم و پس از برطرف شدن آن شروع می کنیم.

"ما به یک سیاست مشابه در مورد گرما نیاز داریم و باید آن را در همه جا اعمال کنیم - اگر جهانی باشد که وقتی به یک آستانه خاص رسیدیم، بدانیم چه اتفاقی می افتد، برای مردم راحت تر است که عقب بمانند."

یکی از چالش های بزرگ بیماری های مرتبط با گرما در ورزش متقاعد کردن ورزشکاران و مربیان آنها برای انجام بهترین کار برای سلامتی است.

کریستین دی - دبیر کل انجمن بازیکنان راگبی می گوید: "من شک ندارم که بسیاری از مربیان فکر می کنند تنظیم گرما یک مانع است."

"و برای بازیکن سخت است، اینطور نیست؟ زیرا شما نمی خواهید بازیکنی باشید که دستش را بالا می گیرد و می گوید حالشان خوب نیست، یا اینکه برای تمرین در یک روز خاص خیلی گرم است. بازیکنان گاهی اوقات نیاز به محافظت از خودشان دارند."

برای کارکنان تیم مهم است که یک شماره نظارتی داشته باشند که بدانند اگر به آن رسید، بحثی نیست، فقط بازی را متوقف کنید.

همچنین در مورد آموزش بازیکنان است که به دنبال چه علائمی برای شناسایی یکی از هم تیمی های خود هستند که در تمرینات با مشکل مواجه است.

راگبی جهانی دستورالعمل‌های گرما و کیفیت هوا را در سال 2025 به‌روزرسانی کرد، از جمله استفاده از شاخص استرس گرمایی - معیاری از 0 تا 250 که برای تعیین میزان خطرناک بودن شرایط گرم برای بازیکنان استفاده می‌شود، با مقرراتی برای توقف آب و زمان‌های نیمه‌وقت تمدید شده در سطوح کم خطر، و به طور بالقوه تعلیق یا به تعویق انداختن مسابقات در سطوح بالاتر مقیاس.

اما بازیکنان زمان بسیار بیشتری را نسبت به انجام مسابقات صرف تمرین می کنند.

دی می‌گوید: «اگر قرار است این سطح گرما به یک هنجار تبدیل شود، ما به مقررات مرکزی و حاکمیتی نیاز داریم که چگونه به باشگاه‌ها کمک می‌کنیم تا بازیکنان خود را مدیریت کنند و آنها چگونه باید به این نوع دما واکنش نشان دهند.

«شاید مواردی وجود داشته باشد که شاید نیاز باشد تمرینات از نظر زمانی محدود شود یا اصلا در آن روز در فضای باز انجام نشود.

«مسئله تلاش برای فراخوانی مردم یا ایجاد مشکلات نیست. تلاش می کند امن ترین محیط آموزشی ممکن را تضمین کند."

تا اوایل آگوست، آژانس هواشناسی ژاپن از ابتدای سال 2026 تاکنون 4727 مورد دمای "بسیار گرم" را در سراسر کشور ثبت کرده است.

پیش فصل می تواند زمان مخصوصا خطرناکی برای ورزشکاران در سراسر رشته های ورزشی باشد.

در 5 ژوئن 2026، اتحادیه فوتبال راگبی ژاپن (JRFU) هشدار داد که گرمازدگی باشگاه‌ها نگرانی فزاینده‌ای در طول تابستان است و به تیم‌ها گفت که ایمنی باید اولویت اصلی در برنامه‌ریزی اردوهای آموزشی تابستانی باشد.

گرمازدگی یک وضعیت سلامتی ناگهانی و خطرناک است که زمانی رخ می دهد که بدن بیش از حد گرم می شود و دیگر نمی تواند خود را خنک کند.

این می تواند به اندام ها آسیب برساند، روده ها سموم را آزاد کنند و به طور بالقوه در کمتر از یک ساعت کشنده باشد.

علائم شامل سرگیجه، حالت تهوع، سردرد، گیجی و گیجی است.

اور می‌گوید: گرمازدگی 100% قابل پیشگیری است، بنابراین هر مرگ یک نفر بیش از حد است.

اینطور نیست که ورزشکاران به دلیل تناسب اندام، گرما را بهتر تحمل کنند.

"و هر چه بدن بزرگتر باشد سریعتر گرم می شود، بنابراین بدن های بزرگتر نیز آسیب پذیرتر هستند. حرکت آن جرم به اطراف انرژی زیادی می خواهد.

بنابراین با وجود اینکه بله، ورزشکاران حرفه‌ای فوق‌العاده تناسب اندام دارند، اما وقتی موضوع نگرانی بدن را خنک می‌کند، این باعث نجات آنها نمی‌شود.

ورزشکاران آماتوری که به عشق بازی بازی می کنند نیز می توانند در معرض خطر باشند.

دی می‌گوید: «سطح نخبگان هر کاری که انجام می‌دهند، ما شاهد آن خواهیم بود که در سطح مردم پایین بیاید.

و به همین دلیل بسیار مهم است که سطح نخبگان هر ورزشی الگوی درستی باشد زیرا بچه‌ها، بازیکنان فردا، مطلقا هر کاری را که قهرمانانشان انجام می‌دهند کپی می‌کنند.»

چگونه هنگام ورزش در هوای گرم ایمن بمانیم؟

ترس از ایمنی در زمین های ورزشی تحت تأثیر خشکسالی