تعداد سارها در حال کاهش است - ما در حال بررسی هستیم که آیا نمایشگر زمزمه تماشایی آنها نیز تغییر می کند
هر پاییز، از مراکز شهر گرفته تا تالاب‌ها، زمزمه‌های سار انبوهی از تماشاگران را به خود جذب می‌کنند. هزاران پرنده آسمان را پر می کنند و همزمان با غروب خورشید در امواج خارق العاده ای می پیچند و می چرخند. یک گله کامل مانند یک حرکت می کند و اشکالی را ایجاد می کند که به همان سرعتی که ظاهر می شوند تغییر می کنند و حل می شوند.
نوشته آدام هارت، آن گودناف، مکالمه
این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
هر پاییز، از مراکز شهر گرفته تا تالاب‌ها، زمزمه‌های سار انبوهی از تماشاگران را به خود جذب می‌کنند. هزاران پرنده آسمان را پر می کنند و همزمان با غروب خورشید در امواج خارق العاده ای می پیچند و می چرخند. یک گله کامل مانند یک حرکت می کند و اشکالی را ایجاد می کند که به همان سرعتی که ظاهر می شوند تغییر می کنند و حل می شوند.
اما جمعیت سارهای مولد بریتانیا در دهه های اخیر به طور چشمگیری کاهش یافته است، در حالی که تغییرات آب و هوا، مهاجرت و زیستگاه زندگی بسیاری از پرندگان را تغییر داده است. آیا این تغییرات گسترده‌تر می‌تواند بر زمزمه‌ها نیز تأثیر بگذارد؟ با تکرار یک نظرسنجی بزرگ شهروندی که 12 سال پیش انجام دادیم، امیدواریم بفهمیم که آیا این نمایشگرهای دیدنی در اندازه، زمان یا مکان تغییر می کنند یا خیر.
طبق گزارش Trust for Ornithology بریتانیا، جمعیت سارهای مولد در بریتانیا بین سال‌های 1995 تا 2024 به میزان 61 درصد کاهش یافت. این بخشی از یک الگوی گسترده‌تر کاهش پرندگان است: شاخص جمعیت پرندگان در زمین‌های کشاورزی بریتانیا از سال 1970 تا کنون 62 درصد کاهش یافته است که نقش مهمی در تشدید مزرعه داشته است.
اما این لزوما به این معنی نیست که زمزمه های فردی کوچکتر می شوند. تغییرات در محل تجمع پرندگان، زمان رسیدن و نحوه رفتار آنها می تواند بر نمایش هایی که هر زمستان می بینیم تأثیر بگذارد.
تغییرات آب و هوایی همچنین ممکن است در تغییر الگوها و زمان‌بندی نمایش‌های زمزمه نقش داشته باشد. جمعیت سار زمستانی بریتانیا شامل تعداد زیادی پرنده است که از قاره اروپا وارد می شوند. همانطور که شرایط زمستانی تغییر می کند، ممکن است الگوهای مهاجرت آنها نیز تغییر کند که به طور بالقوه بر زمان، مکان و اندازه سوفل ها تأثیر می گذارد. تغییرات در دسترس بودن مواد غذایی و زیستگاه‌ها نیز می‌تواند مهم باشد.
پروژه اولیه علم شهروندی ما در سال 2014 آغاز شد. با همکاری با انجمن سلطنتی زیست شناسی، ما از قدرت مردم برای ضبط سوفل ها بین سال های 2014 تا 2016 بهره بردیم. دانشمندان شهروند داوطلب بیش از 3000 مشاهدات را ارائه کردند که به اندازه، مدت و مکان زمزمه ها، به علاوه وجود هر پرنده ای اشاره کردند. مشاهدات از 23 کشور مجموعه داده های غیرمعمول بزرگی را ارائه کرد.
در آن زمان، سوال اصلی ما این نبود که آیا زمزمه ها در حال تغییر هستند یا خیر، بلکه این بود که چرا اصلا اتفاق افتاده است. در طول 20 سال گذشته، دانشمندان پیشرفت قابل توجهی در درک چگونگی هماهنگ کردن حرکات هزاران پرنده داشته اند و هر یک به همسایگان خود برای ایجاد آن الگوهای خارق العاده پاسخ می دهند. اما چرا سارها در وهله اول در چنین تشکل های تماشایی جمع می شوند؟
یکی از توضیح ها این بود که نمایش ها به جذب پرندگان به محل های جمعی کمک کردند، جایی که تجمع در تعداد زیاد ممکن است گرما را ایجاد کند. مورد دیگر این بود که زمزمه ها به محافظت از سارها در برابر شکارچیانی مانند شاهین شاهین و گنجشک کمک می کرد. حرکت با هم در یک گله متراکم و دائما در حال تغییر می‌تواند تشخیص یک پرنده خاص را برای شکارچی سخت‌تر کند، در حالی که چشمان بیشتری برای تشخیص خطر نزدیک می‌کند.
یافته‌های ما که در سال 2017 منتشر شد، پشتیبانی قوی از این توضیح دوری از شکارچیان ارائه کرد. وقتی شکارچیان در آنجا حضور داشتند، سوفل‌ها بزرگ‌تر می‌شدند، به‌ویژه زمانی که به گله نزدیک می‌شدند یا به آن حمله می‌کردند. اگرچه ما نمی‌توانیم علت و معلول را به تنهایی از این مشاهدات مشخص کنیم، شواهد نشان می‌دهد که اجتناب از شکارچیان دلیل اصلی این نمایش‌های دیدنی است، و جذب پرندگان به یک اتاق گرم جمعی در شب‌های سرد یک عامل ثانویه است.
تحقیقات ما همچنین یک الگوی فصلی را در اندازه و مدت زمان سوفل نشان داد، با طول روز مرتبط با مدت زمان نمایش. دوازده سال بعد، ما در حال بررسی این هستیم که آیا این الگوها تداوم داشته اند یا خیر، و آیا روابط بین زمزمه ها، شکارچیان و دما ثابت می ماند یا خیر.
بار دیگر از عموم مردم کمک می خواهیم. با ثبت مکان و زمان مشاهده زمزمه، تعداد پرندگان، مدت زمان ماندگاری نمایش ها و حضور شکارچیان، ناظران می توانند به ما کمک کنند تا بررسی کنیم که آیا این رفتار خارق العاده در حال تغییر است یا خیر.
زمزمه سار فقط جشنی برای چشم ها نیست. همانطور که پرندگان در بالای سر خود جارو می کنند، می توانید صدای هجوم هزاران بال را بشنوید. و یک تجربه حسی دیگر نیز وجود دارد: بارانی از فضولات سار. به نوعی، حتی این به این موقعیت می افزاید، اگرچه توصیه می کنیم چتر بگیرید.
آن ای. گودناف و همکاران، گله پرندگان با هم: بینش هایی درباره رفتار زمزمه سار با استفاده از دانش شهروندی، PLOS ONE (2017) آشکار شد. DOI: 10.1371/journal.pone.0179277
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
Starling numbers are declining—we're investigating whether their spectacular murmuration displays are changing too
Every autumn, from city centers to wetlands, starling murmurations attract crowds of spectators. Thousands of birds fill the sky, twisting and turning in extraordinary waves as the sun sets. An entire flock moves as one, creating shapes that shift and dissolve as quickly as they appear.