تغییر آب و هوا ممکن است خطرات ناشی از بیماری های مرگبار منتقله از طریق جوندگان را تحت تاثیر قرار دهد

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که تغییرات در میزان بارندگی می‌تواند باعث افزایش جمعیت جوندگان و افزایش عفونت‌های بعدی شود که نشان می‌دهد چگونه تغییر آب و هوا می‌تواند پیامدهایی برای سلامت انسان داشته باشد.

این تحقیق که توسط موزه تاریخ طبیعی لندن و دانشگاه آکسفورد با همکاران دانشگاه کالج لندن و سایر موسسات رهبری می‌شود، با استفاده از تقریبا 30 سال داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط دانشگاه آنتورپ در مورد موش چند پستان ناتال (Mastomys natalensis)، یک جونده آفریقایی گسترده و میزبان اصلی ویروس Lassa، چارچوب مدل‌سازی ایجاد کرد. این مطالعه در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

زمانی که این مدل بر روی بیش از 6000 مورد ثبت شده تب لاسا در نیجریه آزمایش شد، زمان بندی فصلی شیوع بیماری را به دقت پیش بینی کرد، که نشان می دهد می تواند به دانشمندان در شناسایی دوره های افزایش خطر بیماری کمک کند.

تب لاسا یک بیماری مشترک بین جوندگان است که بومی غرب آفریقا است. انسان می تواند از طریق تماس با جوندگان آلوده یا مواد غذایی و وسایل منزل آلوده به ادرار یا مدفوع آلوده شود. موارد شدید می تواند کشنده باشد. بنابراین درک شرایط محیطی مؤثر بر این حیوانات برای شناسایی زمانی که خطر سرریز بیماری ممکن است بیشترین باشد، مهم است.

محققان با استفاده از بیش از 20000 جونده گرفته شده از تانزانیا در کنار داده‌های قرار گرفتن در معرض آب و هوا و عوامل بیماری‌زا، دریافتند که بارندگی یکی از محرک‌های اصلی جمعیت جوندگان است و شرایط مرطوب‌تر احتمالا باعث افزایش دسترسی به غذا و تحریک پرورش می‌شود.

دکتر گرگوری میلن، محقق فوق دکتری در موزه تاریخ طبیعی که این مطالعه را هدایت می کرد، گفت: "وضعیت اضطراری سیاره ای شرایطی را تغییر می دهد که در آن انسان ها، حیات وحش و عوامل بیماری زا با هم تعامل دارند. برای درک اینکه این به چه معناست برای سلامت انسان، ما نیاز به درک فرآیندهای اکولوژیکی داریم که تغییرات محیطی را به بیماری مرتبط می کند."

"تحقیق ما نشان می دهد که چگونه تغییرات در بارندگی می تواند باعث رشد جمعیت جوندگان شود و بر عفونت تاثیر بگذارد و به توضیح اینکه چرا خطر بیماری در طول زمان تغییر می کند کمک می کند. زمانی که ما این مدل را در نیجریه به کار بردیم، زمان اوج گیری در جوندگان آلوده بسیار با زمان فصلی شیوع تب لاسا در انسان مطابقت داشت."

درک اینکه چگونه تغییرات محیطی بر جمعیت حیات وحش تأثیر می گذارد برای پیش بینی خطرات بیماری مشترک بین انسان و دام در آینده ضروری است و می تواند به دانشمندان و مقامات بهداشت عمومی کمک کند تا دوره های افزایش خطر را شناسایی کنند.

کیت جونز، مدیر آزمایشگاه مردم و طبیعت UCL، گفت: "این ارزش قرار دادن اکولوژی را در مرکز تحقیقات بیماری های مشترک انسان و دام نشان می دهد. اقلیم به تنهایی نمی تواند اندازه شیوع را پیش بینی کند، اما درک فرآیندهای اکولوژیکی که شرایط محیطی، جمعیت حیات وحش و عوامل بیماری زا را به هم متصل می کند می تواند به شناسایی دوره هایی کمک کند که خطر سرریز بیشتر است."

محققان همچنین دریافتند که این ویروس می تواند در جمعیت جوندگان با انتقال از مادر به فرزندانشان باقی بماند. مدل آنها تخمین زد که تقریبا 80 درصد از حاملگی های آلوده به این شکل از انتقال منجر می شود و به زنده ماندن ویروس در بین فصل های تولید مثل کمک می کند.

تأثیر بارندگی به‌ویژه در رویداد ال نینو در سال‌های 2015 تا 2016 آشکار بود، زمانی که بارندگی شدید غیرمعمول در شرق آفریقا با افزایش پیش‌بینی‌شده جوندگان جوان و به دنبال آن افزایش حیوانات آلوده همزمان شد.

محققان سپس آزمایش کردند که آیا مدل آنها که با استفاده از داده‌های تانزانیا ساخته شده است، جایی که تب لاسا وجود ندارد اما موش چند پستاندار وجود دارد، می‌تواند به توضیح شیوع بیماری در غرب آفریقا کمک کند. آنها با استفاده از داده های آب و هوایی پنج ایالت نیجریه، پیش بینی های آن را با بیش از 6000 مورد تایید شده تب لاسا که توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های نیجریه بین سال های 2018 تا 2025 ثبت شده بود، مقایسه کردند.

پیک در جوندگان جوان آلوده تقریبا یک ماه قبل از پیک در موارد انسانی رخ می دهد. در 83 درصد مقایسه‌ها، پیک پیش‌بینی‌شده در جوندگان آلوده و پیک مشاهده‌شده در موارد انسانی در فاصله 28 روزه از یکدیگر بود.

این مدل اغلب می‌تواند زمان شیوع بیماری‌ها را پیش‌بینی کند، اما نه اندازه آنها را، که احتمالا به عوامل دیگری از جمله رفتار انسان، تماس با جوندگان و نظارت بر بیماری بستگی دارد.

تغییرات اقلیمی بخشی از یک وضعیت اضطراری سیاره‌ای گسترده‌تر است که در آن سیستم‌های طبیعی تحت فشار فزاینده‌ای ناشی از از دست دادن تنوع زیستی، تخریب زیستگاه و سایر تغییرات محیطی ناشی از انسان هستند. درک اینکه چگونه گونه ها به این فشارها پاسخ می دهند و این برای مردم چه معنایی دارد، یک حوزه تحقیقاتی مهم است.

این مطالعه بخشی از تحقیقات گسترده‌تر موزه تاریخ طبیعی و UCL را تشکیل می‌دهد که چگونه تغییرات محیطی بر تنوع زیستی تأثیر می‌گذارد و چگونه این تغییرات می‌تواند بر خطرات سلامت انسان تأثیر بگذارد.

چارچوب جدید فراتر از شناسایی ارتباط بین آب و هوا و شیوع بیماری های انسانی با بررسی فرآیندهای اکولوژیکی مرتبط با آنها است. بنابراین پیش‌بینی‌های اقلیمی آینده می‌توانند برای بررسی چگونگی تغییر شرایط محیطی در جمعیت حیات وحش، انتقال بیماری‌زا و خطرات مشترک بین انسان و دام مورد استفاده قرار گیرند.

این رویکرد همچنین می تواند فراتر از تب لاسا اعمال شود. جوندگان بیش از هر گروه دیگر از پستانداران میزبان پاتوژن های مشترک بین انسان و دام هستند و به سرعت به تغییرات محیطی پاسخ می دهند. مدل‌های مشابه می‌توانند سایر سیستم‌های پاتوژن میزبان حساس به آب و هوا را بررسی کنند، به ویژه در مواردی که داده‌های بیماری‌های انسانی کمیاب است.

با تغییر سیاره، تعیین چگونگی تأثیر آب و هوا بر جمعیت حیوانات و انتقال بیماری‌زا می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا تغییرات آینده در خطر بیماری مشترک بین انسان و دام را پیش‌بینی کرده و برای آن آماده شوند.

گرگوری سی میلن و همکاران، اکولوژی میزبان مبتنی بر آب و هوا به عنوان چارچوبی برای خطر بیماری مشترک انسان و دام: درک قابلیت انتقال در سیستم‌های ویروسی، مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (2026). DOI: 10.1073/pnas.2625913123

اطلاعات مجله: مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →

این داستان توسط موزه تاریخ طبیعی بازنشر شده است. اصل داستان را اینجا بخوانید