تغییرات آب و هوایی گیاهان Uluṟu-Kata Tjuṯa را می کشد: صاحبان سنتی Aṉangu نگران هستند

توسط ریتا اوکای، اندی (آندریا) لی، بوید رایت، جیلن نیکلسون، نیینکو جینگو، مکالمه

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

وقتی می شنویم که تغییرات اقلیمی به محیط های طبیعی آسیب می زند، تصاویری از بالا آمدن دریاها در حال فرسایش خطوط ساحلی یا امواج گرما که دیواره مرجانی بزرگ را سفید می کند، تداعی می کند. اما بیابان ها چطور؟

در قلب قرمز استرالیا، پارک ملی Uluṟu-Kata Tjuṯa که در فهرست میراث جهانی ثبت شده، میزبان مجموعه ای دیدنی از گیاهان و حیوانات منحصر به فرد است که مورد تحسین بازدیدکنندگان از سراسر جهان است. این هفته چهل و یکمین سالگرد تحویل رسمی اولونو-کاتا تجویا به آانگو، متولیان سنتی آن است.

Aṉangu به عنوان مدیران مشترک Uluṟu-Kata Tjuṯa با پارک های استرالیا، ده ها هزار سال دانش انباشته شده را برای مراقبت از این سرزمین ها به ارمغان می آورد. اما اخیرا گیاهان محلی - و حیواناتی که به آنها وابسته هستند - در حال مرگ هستند.

Aṉangu Muṯitjulu Mala Ranger Natalie Ray توضیح می دهد: "وقتی برای نگاه کردن به اطراف بیرون می رویم، می بینیم که تعداد آنها کاهش می یابد. ما نمی دانیم در جاهای دیگر در استرالیا یا در سراسر جهان چه می گذرد، اما می توانیم گیاهان و حیوانات خود را در حال رنج ببینیم." تغییرات آب و هوایی با این مکان خاص چه می کند؟

بین سال های 2018 و 2021، شدیدترین خشکسالی ثبت شده در Uluṟu-Kata Tjuṯa رخ داد. در حالی که سوابق قبلی از خشکسالی های بسیار شدید وجود دارد - در دهه های 1880 و اواسط دهه 1950 تا اواسط دهه 60 - یک تفاوت اساسی وجود دارد. دماهای این قرن بسیار بالاتر است و امواج گرمایی طولانی‌تر، گرم‌تر و مکررتر از هر دوره دیگری در تاریخ ثبت شده بشر را به همراه دارد.

این خشکسالی های گرم خطری جدی برای گیاهان به همراه دارد. پس از موج‌های گرمای رکوردشکنی در سال‌های 2019-2020، Aṉangu شاهد مرگ و میر دسته جمعی گیاهان معمولا قوی مانند kurkaṟa یا بلوط صحرایی، Allocasuarina decaisneana، wanaṟi یا mulga، Acacia aneura، و pukaṟa یا Desert Heathhart بود.

در سال 2020، پارک های استرالیا و جامعه Aṉangu کارگاهی را برای صحبت در مورد تغییرات آب و هوایی برگزار کردند و نگرانی هایی در مورد اثرات خشکسالی گرم مطرح شد. از آن زمان، Aṉangu با دانشمندانی از Parks Australia، CSIRO و طیف وسیعی از دانشگاه ها برای تعیین اینکه چگونه تغییرات آب و هوایی بر گیاهان در Uluṟu-Kata Tjuṯa تأثیر می گذارد، کار کرده است. رنجرز Muṯitjulu Mala بخش مهمی از این مشارکت بوده است.

همانطور که انانگو، مالیا تیمای، از جامعه موتجولو گفته است، "ما در این مورد بسیار نگران هستیم... ما اینجا در کشور هستیم و می بینیم که اوضاع واقعا بد می شود."

دانشمندان و Muṯitjulu Mala Rangers با استفاده از تصویربرداری 360 درجه جدید دریافتند که خشک شدن گیاه - که با مرگ برگ ها، شاخه ها یا ریشه ها مشخص می شود - صدها کیلومتر مربع را فقط در پارک ملی Uluṟu-Kata Tjuṯa پوشانده است. Aṉangu و محققان مجموعه ای از پروژه های تحقیقاتی مرتبط را طراحی و اجرا کردند تا بفهمند آیا گونه های مختلف گیاهی بهتر از سایرین کنار می آیند یا خیر. اگر چنین است، چرا؟

پس از خشکسالی داغ، بررسی‌های دقیق در داخل کشور که با Aṉangu انجام شد، نشان داد که گونه‌های گیاهی با نرخ‌های متفاوتی از بین رفته‌اند. در حالی که 78 درصد از کورکانا زنده مانده بودند، تنها 10 درصد از پوکانا زنده مانده بودند. جدیدترین تحقیقات ما که منتشر شده است، نشان می‌دهد که چگونه گیاهان در طول خشکسالی از آب استفاده می‌کنند، ممکن است توضیح دهد که چرا برخی از گونه‌های بیابانی احتمال مرگ بیشتری نسبت به سایرین دارند.

ما متوجه شدیم که گونه‌هایی با میزان کم از بین رفتن تمایل به کاهش رشد و حفظ آب در بافت‌های خود دارند. احتمال مرگ بیشتر گونه هایی بود که در طول تابستان به استفاده از آب برای رشد ادامه دادند، استراتژی که ممکن است در خشکسالی خفیف کار کند، اما می تواند منجر به از دست دادن سریع آب و مرگ در اثر کم آبی در طول خشکسالی شدید شود.

همانطور که Aṉangu Muṯitjulu Mala Ranger مایکل سوان می گوید: "ما اینجا بوده ایم و مشاهده می کنیم و یاد می گیریم، با دانشمندان کار می کردیم، دیدیم که بسیاری از درختان ما در اینجا در حال مرگ هستند. این اتفاق در خانه ما، Uluṟu، Muṯitjulu رخ می دهد. ما باید از کشور خود مراقبت کنیم."

Aṉangu نگران این هستند که مرگ دسته جمعی گیاهان برای سرزمینشان چه معنایی دارد. هنگامی که برخی از گیاهان بومی می میرند، مسیری را برای گونه های دیگر باز می کند که اغلب با عواقب عمیقی همراه است. علف های هرز مهاجم بوفل، Cenchrus ciliaris، به سرعت در Uluṟu-Kata Tjuṯa در حال گسترش است، گونه های گیاهی بومی را از بین می برد و چاله های آبی را خفه می کند.

حیوانات وابسته به گیاهان بومی نیز گرما را احساس می‌کنند، به طوری که Aṉangu مشاهده می‌کند که مارمولک‌های مقاوم صحرا می‌میرند و پرندگانی که در طول موج‌های گرمای شدید از درختان می‌افتند.

Aṉangu از این یافته های تحقیقاتی مشترک برای اطلاع رسانی به مدیریت Uluṟu-Kata Tjuṯa تحت شرایط شدید آب و هوایی استفاده می کند. اما مشکل را نمی توان به تنهایی حل کرد: Aṉangu، دانشمندان و دولت ها باید با هم کار کنند.

همانطور که Aṉangu Muṯitjulu Mala Ranger Ray می گوید، "ما احساس می کنیم که تغییرات باید همین الان اتفاق بیفتد، که این آلودگی هوا باید به خاطر فرزندان ما و نسل های آینده متوقف شود تا کشور بتواند برای آنها نیز سالم و قوی بماند."

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.