تلویزیون های هنری از قبل عالی به نظر می رسند، اما مانیتورهای هنری کجا هستند؟

این هفته، ال‌جی از من دعوت کرد که به جدیدترین تلویزیون Canvas خود خیره شوم، صفحه‌های مینی ال‌ای‌دی با نمایشگرهای مات که در CES 2026 معرفی شدند. مشخص شد که ال‌جی در تلاش است تا همکاری خود را با موزه هنر متروپولیتن در شهر نیویورک ترویج دهد، جایی که - اگر برای اشتراک LG Gallery + پرداخت کنید - به نمایش اسلایدهایی از نقاشی‌های منتخب که در موزه مشهور نشان داده شده‌اند دسترسی خواهید داشت. The Met قراردادهای مشابه و مداومی با سامسونگ برای فروشگاه هنر سامسونگ دارد که در سری رقیبش The Frame قابل استفاده است.

با توجه به تعداد زیادی از ضربه‌های The Frame، من در این فکر فرو رفته‌ام: صفحه نمایش برای من کجاست؟ من در یک آپارتمان کوچک در بروکلین زندگی می‌کنم و دیوارهایم از قبل با آثار هنرمندان شایسته پوشیده شده است. اما آیا من هم نمی‌خواهم کوربه‌ها یا مانه‌های مورد علاقه‌ام را از دیوارم آویزان کنم؟ من نمی توانم یک صفحه نمایش 55 یا 65 اینچی را در آپارتمان خود قرار دهم. حتی اگر می‌توانستم، با معضل مستاجر دست و پنجه نرم می‌کردم که دیوارم را سوراخ کنم یا نه و احتمالا مورد خشم صاحبخانه قرار می‌گرفتم.

یکی از همکارانم به من گفت که یک تلویزیون فریم کارکرده خریده بودند و یک سال تمام آن را در جعبه اش گذاشته بودند و نگران این بودند که کجا و چگونه آن را در محل اقامت خود در بروکلین آویزان کنند.

تلویزیون های هنری با نور لبه حتی بهترین فرمت برای نمایش این آثار نیستند. ال‌جی کلاس رقص ادگار دگا را در تلویزیون ۶۵ اینچی خود (عرض ۴۹ اینچ و ارتفاع حدود ۳۰ اینچ) به نمایش گذاشت. نقاشی واقعی فقط در حدود 32 در 30 اینچ بدون قاب است. فراموش نکنیم که اکثر بوم‌های هنری کلاسیک با نسبت تصویر مربعی 4:3 وجود دارند که با نسبت تصویر 16:9 کاملا متفاوت از اکثر تلویزیون‌های منظره هستند.

چیزی که ما در واقع به آن نیاز داریم یک صفحه نمایش کم مصرف است که به طور خاص برای این نوع آثار هنری ساخته شده است، چیزی که فضای یا قدرت زیادی را اشغال نمی کند و بهتر می تواند با مقیاس واقعی آثار هنری مطابقت داشته باشد. اولین فیلمسازی که در واقع یک صفحه نمایش سبک زندگی را اختراع می کند که برای افراد با فضای کمتر ساخته شده است، صفحه نمایش آنها را زینت دیوارهای من می بیند.