تن ها ابزار ماهیگیری و پلاستیک در سواحل سیشل در حال شستن است. ما ردیابی کردیم که از کجا می آید

نوشته الکس آلبینسکی، نوام وگت وینسنت، مکالمه

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مقادیر زیادی پلاستیک و وسایل ماهیگیری در سواحل سیشل در حال سرازیر شدن است و اکوسیستم های شکننده را از بین می برد و مشکلات اقتصادی قابل توجهی را ایجاد می کند.

کشورهای جزیره ای کوچک در حال توسعه به ویژه در برابر زباله های پلاستیکی در سواحل خود آسیب پذیر هستند. این می تواند به گردشگری و ماهیگیری در این جوامع ساحلی آسیب برساند، که برای اقتصاد آنها ضروری است. هزینه های پاکسازی می تواند بسیار زیاد باشد.

ماهی ها و سایر موجودات دریایی نیز می توانند با گیر افتادن یا بلعیدن زباله های پلاستیکی از بین بروند.

مقابله با این مشکل رو به رشد بدون دانستن اینکه این آلودگی از کجا می آید و چه کسی مسئول آن است، غیرممکن است. ما این موضوع را در مطالعه اخیر خود با استفاده از شبیه‌سازی‌ها و مشاهدات رایانه‌ای، با تمرکز بر آلودگی در غرب اقیانوس هند از ماهیگیری و کشتی‌رانی بررسی کردیم.

ما متوجه شدیم که بیشتر آلودگی احتمالا از کشتی‌های داخل یا نزدیک آب‌های سیشل ناشی می‌شود. این فرضیه کار قبلی مبنی بر اینکه پلاستیک جزیره ای عمدتا از سواحل دور به داخل می رود را به چالش می کشد.

ما می دانیم که کشتی های ماهیگیری تور و تجهیزات خود را گم می کنند و کشتی های حمل و نقل به طور غیرقانونی پلاستیک و سایر اقلام را دور می اندازند. اما برای اینکه بفهمیم کدام کشتی‌ها مسئول هستند و زباله‌های آنها به کجا ختم می‌شود، باید بدانیم کدام کشتی‌ها و قایق‌های ماهیگیری در نزدیکی سیشل فعالیت می‌کنند.

برای انجام این کار، از داده‌های ردیابی ماهواره‌ای از کشتی‌های ماهیگیری و کشتیرانی طی پنج سال، از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲، برای تخمین فعالیت در سراسر منطقه استفاده کردیم. با استفاده از این نقشه، جابجایی میلیاردها قطعه آلودگی مجازی را شبیه‌سازی کردیم و دنبال کردیم که به کجا ختم شد.

از این رو، ما نقشه‌ای ساختیم که نشان می‌دهد یک مکان شناور چقدر احتمال دارد که جزایر سیشل را در معرض خطر قرار دهد. ما این کار را جداگانه برای ماهیگیری و حمل و نقل انجام دادیم.

تحقیقات ما بر اساس فعالیت‌های ماهیگیری قبلی نشان می‌دهد که بیشتر وسایل ماهیگیری در سواحل سیشل از ماهیگیری در منطقه اقتصادی انحصاری خود می‌آیند. اینها آبهایی هستند که 200 مایل دریایی (370 کیلومتر، 230 مایل) دور از ساحل امتداد دارند، که یک ایالت کنترل انحصاری بر منابع دریایی، از جمله ماهیگیری، دارد.

این آب ها مملو از ماهی تن هستند و اقتصاد سیشل به شدت به ماهیگیری صنعتی متکی است، هم به عنوان کارفرما و هم به عنوان منبع بزرگ ارز خارجی.

این احتمال وجود دارد که بخشی از زباله ها و وسایل پلاستیکی از کشتی های اتحادیه اروپا می آید. آب‌های سیشل به شدت توسط دو نوع قایق ماهیگیری اروپایی صید می‌شوند. این تحت یک توافق طولانی مدت بین اتحادیه اروپا و سیشل است که به آنها حق ماهیگیری در اینجا را می دهد. قایق‌های کیسه‌دار با توری بزرگ بر روی ماهی‌های ماهی تن می‌چرخند، و لانگ لاین‌ها قلاب‌های طعمه‌دار را طی کیلومترها دنبال می‌کنند.

در واقع، گزارشی که به کمیسیون ماهی تن اقیانوس هند ارائه شد، نشان داد که 76 درصد از 214 دستگاه جمع‌آوری ماهی که توسط ماهیگیری ماهی تن برای جذب گله‌های ماهی در منطقه اقتصادی انحصاری سیشل استفاده می‌شد، از کشتی‌های اسپانیایی بود. این صنعت با برجای گذاشتن آسیب های زیست محیطی سود قابل توجهی دارد.

اخیرا، قرارداد ماهیگیری سیشل و اتحادیه اروپا برای سال‌های 30-2026 به مبلغ 5750000 یورو در سال (4.89 میلیون پوند) تمدید شد و به 38 کشتی ماهیگیری اتحادیه اروپا اجازه داد در این آب‌ها فعالیت کنند. گمان می‌رود که دولت سیشل برای افزایش 30 درصدی این پرداخت سالانه از اتحادیه اروپا فشار آورده است، اما بر اساس برخی گزارش‌ها، گمان می‌رود که آنها با 7 درصد تسویه حساب کرده‌اند.

با توجه به اینکه هزینه پاکسازی یک جزیره در حال حاضر به میلیون ها نفر رسیده است، توافق سیشل و اتحادیه اروپا در مقایسه با آسیب غیرمستقیم تحمیل شده به کشور ناچیز است.

حمل و نقل بین المللی مشکلات دیگری را ایجاد می کند. مطالعه ما نشان می‌دهد که بیش از ۹۰ درصد پلاستیک‌هایی که از کشتی‌رانی در سواحل سیشل جابجا می‌شوند، تنها از پنج خط عبوری از غرب اقیانوس هند می‌آیند. بنادر مبدأ و مقصد این خطوط با کشورهایی که در برچسب بطری‌های پلاستیکی در ساحل آلدابرا نام‌گذاری شده‌اند، مطابقت دارند.

زباله های خطوط کشتیرانی بین المللی نیاز به راه حل متفاوتی دارد. برخلاف ناوگان ماهی تن که تحت توافقنامه بین سیشل و اتحادیه اروپا ماهیگیری می کنند، این ترافیک بین المللی است. راه حلی برای زباله‌های پلاستیکی که از این کشتی‌ها می‌آیند، اجرای دقیق‌تر قوانین بین‌المللی موجود علیه ریختن زباله در دریا و همکاری دوجانبه بین سیشل و بسیاری از کشورهایی است که کشتی‌هایشان از این مسیرها استفاده می‌کنند.

حتی اقدامات ساده می تواند زباله ها را کاهش دهد. به عنوان مثال، حصول اطمینان از اینکه کشتی ها آب آشامیدنی سالم کافی برای کاهش استفاده از بطری های پلاستیکی را حمل می کنند، باید برخی از زباله های موجود در Aldabra را برش دهد.

هزینه واقعی پاکسازی این سطح عظیم از آلودگی پلاستیکی بر دوش کسانی که آن را آنجا رها کرده‌اند، نمی‌افتد. سیشل برای دستیابی به توافقی بهتر در مذاکرات آتی با اتحادیه اروپا، باید هزینه خسارات وارده به این کوه‌های زباله را محاسبه کند.

این باید به پاکسازی ها و ترمیم اکوسیستم های شکننده جزایر کمک کند و به حفظ آنها برای آینده کمک کند.

اطلاعات مجله: بولتن آلودگی دریایی

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.