تنهایی نوجوان ممکن است جوانان را در محل کار دنبال کند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

چه اتفاقی می افتد وقتی تنهایی یک جوان را از راهرو مدرسه به محل کار تعقیب می کند؟ تحقیقات جدید نشان می دهد که احساس تنهایی در دوران نوجوانی ممکن است با خطر بیشتر اشتغال ناپایدار یا کمتر مطمئن در بزرگسالی مرتبط باشد.

این مطالعه که توسط محققان دانشگاه میشیگان، دانشگاه تگزاس و دانشگاه کره انجام شد، همچنین به نقش محافظتی بالقوه برای مدارس اشاره می‌کند: به نظر می‌رسد نوجوانانی که احساس می‌کنند بیشتر با مدارس خود ارتباط برقرار می‌کنند، کمتر احتمال دارد که ارتباط بین تنهایی و شغل نامطمئن را در آینده تجربه کنند. الگوی مشابهی برای دلبستگی همسایگی یافت نشد.

یافته‌ها مدارس را بیش از مکان‌های یادگیری دانشگاهی برجسته می‌کنند. آنها همچنین می توانند محیط های اجتماعی مهمی باشند که در آن جوانان روابط ایجاد می کنند، اعتماد به نفس پیدا می کنند و احساس تعلق پیدا می کنند - تجربیاتی که ممکن است در بزرگسالی و محل کار انجام شود.

Kyungeun Song، دانشجوی دکترای U-M در رشته مددکاری اجتماعی، گفت: "تنهایی اغلب به عنوان یک نگرانی در مورد سلامت روان در نظر گرفته می شود، اما یافته های ما نشان می دهد که دامنه بالقوه آن ممکن است بسیار گسترده تر باشد." "تجارب اجتماعی جوانان در دوران نوجوانی ممکن است پیامدهایی بر نحوه انتقال آنها به بزرگسالی، از جمله انواع شغلی که تجربه می کنند، داشته باشد."

نوجوانی یک دوره حیاتی برای توسعه مهارت های اجتماعی، اعتماد به نفس و آرزوها از طریق روابط با همسالان، مدارس و سایر نهادها است. تنهایی با سلامت روانی ضعیف تر، تحصیلات پایین تر و سلامت جسمی ضعیف تر در آینده مرتبط است. اما کمتر شناخته شده است که آیا تنهایی در دوران نوجوانی با کیفیت و ثبات اشتغال در بزرگسالی جوان نیز مرتبط است یا خیر.

سانگ و همکارانش به جای اینکه صرفا بپرسند که آیا کسی شغل دارد یا چقدر درآمد دارد، اشتغال نامطمئن را بررسی کردند، معیاری گسترده تر از امنیت و کیفیت شغلی که می تواند شامل قراردادهای ناپایدار، مزایای محدود و کنترل کمتر بر شرایط کاری باشد.

برای بررسی این رابطه، آنها داده‌های حاصل از مطالعه طولی ملی سلامت نوجوانان تا بزرگسالان را که معمولا به عنوان Add Health شناخته می‌شود، تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعه دانش‌آموزان کلاس‌های 7 تا 12 را که برای اولین بار در سال تحصیلی 95-1994 مورد بررسی قرار گرفتند، با نظرسنجی‌های بعدی در سال‌های 1996، 02-2001 و 09-2008 دنبال شد. داده ها طیف گسترده ای از عوامل اجتماعی، اقتصادی، روانی، شناختی و فیزیکی را شامل می شود که شامل خانواده، مدرسه، محله، همسالان و روابط عاشقانه شرکت کنندگان می شود.

برای این تجزیه و تحلیل، محققان بر روی شرکت‌کنندگانی متمرکز شدند که به عنوان خواهر و برادر شناخته می‌شدند، که به آن‌ها اجازه می‌داد عواملی را که برادران و خواهران در دوران رشد مشترک داشتند، از جمله جنبه‌هایی از پیشینه خانوادگی‌شان در نظر بگیرند. این تجزیه و تحلیل شامل 3703 شرکت‌کننده در نظرسنجی اولیه بود که 3105 شرکت‌کننده در نظرسنجی نهایی، زمانی که نتایج اشتغال اندازه‌گیری شد، دنبال شدند.

مقایسه خواهر و برادر نشان داد که ارتباط بین تنهایی نوجوانان و اشتغال نامطمئن حتی پس از اینکه محققان ویژگی‌های فردی و پیشینه خانوادگی مشترک را در نظر گرفتند، ادامه داشت. به عبارت دیگر، این ارتباط به طور کامل با تفاوت بین خانواده ها توضیح داده نشد.

سانگ و همکارانش سپس یک سوال متفاوت پرسیدند: آیا محیط های اجتماعی اطراف نوجوانان می تواند این رابطه را تغییر دهد؟

آنها دو شکل دلبستگی را بررسی کردند - ارتباط با مدرسه و ارتباط با محله. سانگ گفت که نتایج تفاوت بین این دو را نشان داد. به نظر می‌رسد که دلبستگی قوی‌تر به مدرسه، ارتباط بین تنهایی نوجوانان و بی‌ثباتی شغلی را تضعیف می‌کند، در حالی که دلبستگی محله‌ای همان الگو را نشان نمی‌دهد.

یک توضیح ممکن این است که مدارس و محله ها انواع مختلفی از تجربیات اجتماعی را ارائه می دهند. سانگ گفت که مدارس می توانند جوانان را با معلمان و سایر بزرگسالان حمایت کننده مرتبط کنند، فرصت هایی را برای توسعه شایستگی و اعتماد به نفس فراهم کنند، و دانش آموزان را به مسیرهای آموزشی مرتبط کنند که می تواند گذار به بزرگسالی را شکل دهد. محله‌ها همچنین می‌توانند حمایت اجتماعی و اجتماعی ارائه دهند، اما این منابع ممکن است کمتر مستقیما به مسیرهای آموزشی و نهادی مرتبط باشند که بر ورود به نیروی کار تأثیر می‌گذارند.

محققان تاکید می کنند که یافته ها نشان نمی دهد که تنهایی باعث ایجاد شغل ناپایدار می شود. تنهایی به عنوان یک تجربه ذهنی از قطع ارتباط اجتماعی به جای ارزیابی اندازه یا کیفیت شبکه اجتماعی یک فرد سنجیده شد.

این یافته ها در مجله تحقیقات در مورد نوجوانان منتشر شده است.

هیوون سون و همکاران، تنهایی نوجوانان و اشتغال نامطمئن در بزرگسالی جوان: نقش تعدیل کننده دلبستگی به مدرسه، مجله تحقیقات در مورد نوجوانی (2026). DOI: 10.1111/jora.70266

اطلاعات مجله: مجله پژوهش در مورد نوجوانی

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →