تکامل بارها و بارها اندام تناسلی شاهین را به ابزار دفاعی تبدیل کرده است

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

ساختار تناسلی شاهین نر نجات دهنده است. حشرات شبانه با مالیدن فلس های تخصصی روی اندام تناسلی خود به قسمت هایی از شکم خود، صداهای اولتراسونیک منتشر می کنند که به طور بالقوه می تواند سیگنال های صوتی را که خفاش ها برای شکار استفاده می کنند، به هم بزند.

این شکارچیان و سیستم های دفاعی میلیون ها سال است که در یک مسابقه تسلیحاتی تکاملی قفل شده اند. هر زمان که یکی سازگار شد، دیگری باید پاسخ دهد. اما سؤالاتی در مورد اینکه این دفاعها چقدر به طور مستقل تکامل می یابند و چرا گونه های مختلف سنجاق راه های متفاوتی برای تولید اولتراسوند ایجاد کردند، باقی می ماند.

رسیدن به این موضوع شامل پروانه های زیادی بود.

Paul K. Masonick از دانشگاه فلوریدا و همکارانش پاسخ هاوکموت ها را به ضبط خفاش های مهاجم و برخورد ملایمی که برای شبیه سازی گرفتن توسط یک شکارچی طراحی شده بود، آزمایش کردند. و هر سونوگرافی تولید شده توسط حشرات را ثبت کردند.

سپس، تیم تحقیقاتی تجزیه و تحلیل دقیقی از ساختارهای تناسلی مردانه از 124 گونه انجام دادند. آنها می خواستند بفهمند که مکانیسم های مختلف تولید صدا چگونه کار می کنند و چگونه تکامل یافته اند.

برای ردیابی تاریخچه این دفاع ها، آنها همچنین روابط تکاملی بین 310 گونه شباهک را بررسی کردند.

همانطور که در مقاله منتشر شده در Proceedings of the Royal Society B گزارش شده است، دانشمندان کشف کردند که چند بار طبیعت راه حل های مختلفی برای یک مشکل ارائه کرده است.

پاسخ های صوتی ضد خفاش ممکن است به طور مستقل تا هفت بار در طول 30 میلیون سال گذشته تکامل یافته باشد. دانشمندان نوشتند: «تحلیل‌های فیلوژنتیک نشان می‌دهد که پاسخ‌های حرکتی به پژواک مکان‌یابی خفاش‌ها چندین بار به‌طور مستقل در بین ماه‌ها در حدود 30 میلیون سال گذشته تکامل یافته است».

با این حال، پروانه ها همه راه حل یکسانی را توسعه ندادند.

محققان سه مکانیسم مجزا برای تولید اولتراسوند شناسایی کردند. هر کدام شامل مالش فلس‌های ویژه تناسلی بر روی ساختار متفاوتی بر روی شکم بود: فلس‌های دیگر، خارهای ریز یا برآمدگی‌های کوچک به نام ندول.

آنها همچنین دریافتند که این سه مکانیسم انواع مختلفی از صداهای مافوق صوت را تولید می‌کنند که از نظر بلندی صدا، طول انفجارهای فردی و مدت زمانی که پروانه‌ها صرف ساختن آنها کرده‌اند، متفاوت است.

تفاوت های جالب دیگری نیز وجود داشت. هاوکموت ها با اندام های شنوایی عموما صداهایی با پتانسیل بیشتری برای تداخل با سونار خفاش تولید می کنند. "این نشان می دهد که توانایی تشخیص تماس خفاش ممکن است ارتباط نزدیکی با تولید اولتراسوند ضد خفاش با پتانسیل پارازیت داشته باشد."

اما برخی از گونه‌های بدون اندام‌های شنوایی نیز هنگام لمس، سونوگرافی انجام می‌دهند. این می تواند به جای مختل کردن سیگنال های شکار آنها، مبهوت کردن شکارچیان یا تقلید از پروانه های دیگر باشد.

توسط نویسنده ما پل آرنولد برای شما نوشته شده است، توسط گابی کلارک ویرایش شده است و توسط رابرت ایگان بررسی و بررسی شده است — این مقاله نتیجه کار دقیق انسانی است. ما برای زنده نگه داشتن روزنامه نگاری علمی مستقل به خوانندگانی مانند شما متکی هستیم. اگر این گزارش برای شما مهم است، لطفا یک کمک مالی (به ویژه ماهانه) در نظر بگیرید. به عنوان تشکر، یک حساب کاربری بدون آگهی دریافت خواهید کرد.

پل ک. ماسونیک و همکاران، تکامل مکرر بیوآکوستیک ضد خفاش در ماهورها، مجموعه مقالات انجمن سلطنتی B: علوم زیستی (2026). DOI: 10.1098/rspb.2026.2303

کارشناسی زیست شناسی از دانشگاه لندن. تهیه کننده مستند بی بی سی با تجربه سفر در جهان. مشاغل آزاد از جنوب اسپانیا. نمایه کامل →

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →