جان مک فی: برخورد در آمریکای وحشی. همینگوی هیچ چیز نمی داند. نود و دو: زندگی در زمین های فوتبال

John McPhee: Encounters in Wild America (کتابخانه آمریکا، 44.99 یورو)

مجموعه ای از نویسنده ای چیره دست در دنیای طبیعت که موضوعات غیرداستانی خود را با دست یک رمان نویس می سازد. مک فی چهار شاهکار رپورتاژ آرام را با نثر شفاف و چشمی عینی خلق کرد: از سرگردانی با شگفتی در یک بیابان نزدیک که به طور نامتجانس در کنار بزرگراه شریانی اصلی شهر قرار دارد. درک همدلانه سازندگان قایق رانی با استفاده از روش های سرخپوستان آمریکایی؛ شجاعانه در بخش‌هایی از آلاسکا پرسه می‌زنید، جایی که احتمال ملاقات با خرس به اندازه معدنچیان طلا و تله‌گذاران خز وجود دارد.

مک‌فی که در جستجوی دنباله‌های کنجکاوی خود درخشان است، مکان‌ها و زندگی‌های درهم تنیده را باز می‌کند: Encounters with the Archdruid در سال 1971 در چارچوب‌بندی بهترین استفاده از منابع ما، اکنون بیش از همیشه مرتبط است. برای طرفداران ریچل کارسون، راجر دیکین و ثورو.

همینگوی هیچ چیز نمی داند اثر آرتور درون، ترجمه هانا لالیو (نشر جانتار، 14.99 پوند)

عنوان سرنخی در مورد این موضوع است: جنگ، از دیدگاه نزدیک نویسنده ای که پس از تهاجم روسیه در سال 2022 برای ارتش اوکراین داوطلب شد. (Dron' سال گذشته از خدمت خارج شد). در اینجا خبری از جنگ نویسی باشکوه یا مفهومی از قهرمانی نیست، زیرا درون زندگی در خط مقدم را در طیفی از ژاکت‌ها (به جای داستان) به سبکی برهنه‌شده روایت می‌کند که به اندازه بیگ ارنی مدیون ریموند کارور است.

انسانیت و دل در نوشته وجود دارد و طنز سرنوشت‌ساز و سیاه نیز کم نیست، همانطور که درون سربازی خود و خفه کردن شهروندان اوکراینی را با جنگی توصیف می‌کند که ممکن است گاهی اوقات احساس شود که فراموش می‌شود. صدای جدید امیدوار کننده با ترجمه عالی هانا لالیو.

نود و دو: زندگی در زمین های فوتبال نوشته الیور هولت (کوئرکوس، 22 پوند)

این عنوان ممکن است باعث شود فکر کنید این یک سفر فوتبالی با فرمت و باکس است. درعوض، این یک خاطرات جدی و بدون تزئین از زندگی دنبال و کار در این ورزش است: بخشی از لذت حضور در مسابقات در زمین های مختلف، و حساب مرثیه ای در مورد اینکه چگونه بازی تغییر کرده است. برخی چیزها برای بهتر شدن، برخی برای بدتر. بسیاری از کتاب‌های فوتبال به شاعر مورد علاقه، ادوارد توماس، اشاره نمی‌کنند، اما الیور هولت، روزنامه‌نگار، همواره به عنوان یکی از بهترین ورزش‌نویسان نسل خود، متفاوت بوده است.

هولت نیز با محبت به تجارت خود نگاه می کند. چگونه روزنامه‌نگاری مجبور است خود را با پوشش بازی زیبا که دیگر سوت پایانی ندارد، دوباره اختراع کند. او که یک اهل مانکونی است، یک موضوع داستانی دوست‌داشتنی درباره مادرش نیز ارائه می‌کند: امیلی بیشاپ کوری.