جشنواره انیمیشن AniNation اولین دهه فعالیت خود را در سینماتک اورشلیم جشن می گیرد.

اگر شما هم مانند من از افراد قدیمی هستید و به طور غریزی کلمه "انیمیشن" را با رهبران صنعتی مانند دیزنی یا هانا-باربرا پیشگام سابق کارتون های شهرت تام و جری مرتبط می کنید، بازدید از جشنواره انیمیشن AniNation امسال که در اورشلیم Cinematheque برگزار می شود، باید در فاصله زمانی 3 نوامبر به شما کمک کند. سوال. شلومی اشتاینر یوسف، مدیر هنری، که اکنون در پنجمین دوره حضور خود در جشنواره است، مبانی سبکی، ژانر، فرهنگی، موضوعی و فلسفی متعددی را در قالب برنامه ای ارائه کرده است که همه نوع را پوشش می دهد.

از سلیقه ها، گرایش ها و گروه های سنی. نسخه امسال همچنین اولین دهه تلاش های سرگرم کننده جشنواره را به پایان می رساند. باید گفت که بد نیست در اینجا برای هر گونه سرمایه گذاری فرهنگی اقدام کنیم. او به عنوان یک هنرمند، کارگردان و انیماتور مستقل که تمایل دارد در کار خود به طیف التقاطی از رشته‌ها بپردازد، خودش در انبوه کنش خلاق است. انتخاب‌های کیوریتوری او به درستی توسط تجربه حرفه‌ای فراگیر او تقویت شد. این برنامه شش روزه یک امر بسیار متنوع است.

آیتم های انتخابی از سراسر منظر جغرافیایی و فرهنگی وجود دارد، از جمله یک اثر طنز جذاب فرانسوی به نام جیم کویین، با خط داستانی تا حدودی پوچ و در عین حال تفکر برانگیز که بر شیوع ویروسی در پاریس تمرکز دارد که مردان همجنس گرا را به دگرجنس گرا تبدیل می کند. و Peleliu: Guernica of Paradise که بر اساس یک سری مانگای ژاپنی ساخته شده است، در روزهای رو به پایان جنگ جهانی دوم می گذرد و سوالات عمیقی را در مورد ارزش زندگی، اخلاقیات و چگونگی جان سالم به در بردن از خشونت شدید ایجاد می کند.

این البته به شرایط وجودی خود ما در اینجا اشاره دارد و باید برای بینندگان غذای زیادی برای فکر کردن بگذارد. همچنین اشاره ای به قدرت هنر و ارائه بصری وجود دارد. یک افسر ژاپنی در فیلم می گوید: "کمیک ها هنر تخیل داستان های تخیلی هستند." برنامه سفر جشنواره شامل چندین تلاش تمام عیار با محتوای جذاب، جذاب و سرگرم کننده است.

علاوه بر موارد فوق، چیزی شبیه به یک فیلم روانگردان از کارگردان اسپانیایی آلبرتو وازکز به نام دکورادو وجود دارد. اگر بخواهید، یک شخصیت اصلی را به شکل یک موش میانسال بیکار تصور کنید که دنیای اطراف خود را به عنوان یک مجموعه تئاتر مصنوعی بررسی می کند. وقتی او سعی می کند فاجعه هایی را که در مسیر یافتن حقیقت خود با آنها روبرو می شود، درک کند، همه چیز از بد به بدتر می رود.

نه دقیقا سفید برفی و هفت رفیق کوچکش. جالب اینجاست که مسیر خود اشتاینر یوسف 41 ساله به درون فعالیت های درونی حوزه انیمیشن توسط یک کلاسیک همیشه محبوب و کاملا لذیذ ایجاد شد که مدت ها قبل از اینکه او حتی در چشمان والدینش چشمک بزند، جرقه زد. خوشایند، ممکن است اضافه کنم. این یک مقدمه درجه یک بود.

ساخته والت دیزنی پروداکشن در سال 1967 منتشر شد، آخرین ویژگی تولید شده توسط خود دیزنی، و قدرت ماندگاری خود را در طول سال ها ثابت کرده است، علیرغم اینکه با استفاده از ابزارهای تکنولوژیکی قدیمی ساخته شده است. قبل از آوردن اسلحه های بزرگ تکنولوژیک.

یکی از این پروژه‌ها نامه‌ای به خوک نوشته تال کانتور است که نامزد دریافت جایزه اسکار در بخش فیلم‌های انیمیشن کوتاه در سال 2024 بود. اگر از روشی که فناوری توانایی‌های خوب قدیمی انسان را در اختیار می‌گیرد، میانبرهای منظمی برای نتایج ارائه می‌دهد و به‌سرورانه از "آزار و اذیت" ذهنی کانتر برای به کار انداختن تلاش‌هایتان بسیار ناراحت هستید، روند خلاقانه دلگرم کننده و دلگرم کننده است. این انیماتور و فیلمساز 30 ساله متولد اورشلیم از قلم موها و کاغذهای اولیه برای ایجاد خط پایه برای شخصیت ها و صحنه های فیلم استفاده کرد.

فیلمی که به هولوکاست اشاره کرد و نوری نابخشودنی بر توانایی ما در ابراز همدردی و همدلی و نحوه رفتار ما با جهان اطرافمان تابید. و علیرغم حمایت های مضحک و کوچکی که آنها از سوی دولت دریافت می کنند. او می گوید: «هر سال، من به آنچه ما [در جامعه انیمیشن اسرائیلی] موفق به انجام آن می شویم، و آنچه می توانم در برنامه AniNation نشان دهم، بسیار افتخار می کنم.

"این باور را التماس می کند که مردم همچنان به خلق چنین آثار بدیع و دقیقی در اینجا ادامه می دهند." گام های صنعت محلی با وجود همه موانعی که باید از آن عبور کرد، همه چیز به خوبی پیش می رود." مشکلات زیادی وجود دارد.» به طور طبیعی، این شامل جنبه مالی نیز می شود، اگرچه اشتاینر یوسف آن را شخصی نمی داند.

او می‌گوید: «اینجا برای بیشتر حوزه‌های فرهنگ همین‌طور است.» در مورد رشته‌ی حرفه‌ای خودش، او می‌گوید که این امر تا حدی ناشی از ناآگاهی ساده است تا هر نوع بدخواهی، فی نفسه. «آنها [اعلام می‌کنند که به آنها کمک می‌کنند] فقط نمی‌دانند چگونه با انیمیشن ارتباط برقرار کنند، از جمله حمایت از جشنواره. این مثل سینما نیست.

بله، انیمیشن روی پرده‌ها نیز نمایش داده می‌شود، اما متفاوت است، و نیاز به رویکرد متفاوتی دارد.» اوضاع نیز آسان‌تر نمی‌شود: «من اخیرا در جلسه‌ای با همه اتحادیه‌های [بخش فرهنگی] در کنست شرکت کردم که از کاهش بودجه مطلع شدیم.» برش می دهد؟ مطمئنا چیز زیادی برای بریدن باقی نمانده است. او با جاذبه ای متناسب خاطرنشان می کند: «هرچه بود اکنون کاهش خواهد یافت». این بخشی از آن است.

کیک فرهنگی در هر صورت کوچک است.» اشتاینر یوسف و هنرمندان اسرائیلی همکارش فقط می‌توانند با حسادت به کمکی که همتایان خود در سایر کشورهای OECD برای تلاش‌های خلاقانه‌شان می‌گیرند، نگاه کنند. دولت و طبیعتا مردم کاملا پشت آن هستند و شهروندان مالیات فرهنگ می پردازند و از این کار خوشحال هستند. این پول در فرهنگ سرمایه‌گذاری می‌شود و به انتشار فرهنگ فرانسه در سراسر جهان کمک می‌کند.» حالا یک فکر وجود دارد.

شاید تلاش بیشتر برای انتشار کلمه هنری اسراییل در خارج از کشور ممکن است سودمند باشد و تفاوتی در نحوه ارتباط مردم در جاهای دیگر با ما ایجاد کند. در هر صورت، به نظر نمی رسد سیاستمداران در این زمینه پیشرفت زیادی داشته باشند، پس چرا به هنرمندان ما فرصتی نمی دهیم؟ همچنین تصور نادرستی درباره هزینه های مالی لازم برای به ثمر رساندن کامل آثار انیمیشن وجود دارد.

شاید بتوان فکر کرد که در غیاب بازیگران واقعی انسانی و با توجه به فرآیند تولید و کارگردانی که عمدتا به کمک فناوری درگیر است، چیدمان یک فیلم کارتونی از نظر لجستیکی بسیار ساده‌تر و از نظر مالی کاربرپسندتر است. اشتاینر یوسف مرا روشن می‌کند. «افراد زیادی درگیر هستند.

برای دیدن آن فقط باید به طول تیتراژ پایان یک فیلم انیمیشن نگاه کنید.» من تصحیح شده‌ام. شناخت از خارج خوشبختانه، کلمه انیمیشن اسرائیلی فراتر از سواحل ما می‌رسد و به طرز شگفت‌انگیزی در این زمان‌های پر فشار سیاسی، گروهی از حرفه‌ای‌ها در حال پرواز هستند تا بخشی از دانش و تخصص خود را به جشنواره ارائه دهند. «گروهی 14 نفره از این جشنواره می‌آیند – 13 نفر از لس‌آنجلس و یک نفر از Yoinef. آنها می آیند تا درباره انیمیشن های اسرائیلی بیشتر بدانند.

آنها همچنین به عنوان هیئت داوران مسابقه خدمت خواهند کرد.» که به مسابقه فیلم های کوتاه اشاره دارد، با آثار نمایش داده شده در روز اول برنامه. اعضای گروه ورودی همچنین کلاس های کارشناسی ارشد، از جمله یکی از تارا استرانگ، صداپیشه مشهور کانادایی-آمریکایی را ارائه خواهند کرد. اشتاینر یوسف می‌گوید: «او به خاطر صداپیشگی‌اش در انیمیشن، وب‌سایت‌ها و بازی‌های ویدیویی مشهور است. استرانگ مخاطبانش را در مورد آنچه که برای ابداع برخی از شخصیت‌های نمادینش از Hello Kitty، The Powerpuff Girls، و My Little Pony انجام شد، روشن می‌کند.

در واقع، هر هنرمند یا، اجازه دهید با آن روبرو شویم، هر کسی که مایل است این روزها به اینجا سفر کند، بدون شک با سرپیچی از انواع آتش و گوگرد ناشناس یا آنلاین که راه خود را از طریق رسانه های اجتماعی ارسال می کند، اتفاقی خوشایند است. چیزی که به نظر می رسد پیشنهادهای انیمیشن را از فیلم هایی با بازیگران واقعی متمایز می کند، ظرفیت بینندگان و بازیگران اصلی داستان است. که ممکن است برای فرمت معمولی کمی نزدیک به استخوان در نظر گرفته شود.

اشتاینر یوسف برداشتی چپ‌گرا از آن دارد. او می‌خندد: «در طول زمان، انیمیشن ابزاری برای انتقال پیام‌هایی فراهم کرده است که می‌توان آن‌ها را خراب‌کننده دانست. این احتمالا به خاطر تصویر ظاهرا بی‌گناه آن است.» اگر به شخصیت دیزنی‌مانندی که توسط شخصیت‌های دوست‌داشتنی مانند میکی ماوس، سیندرلا یا پوکاهونتاس تجسم شده است، فکر کنیم، آن نمایه عمومی کاملا منطقی است. اما در جدول زمانی این هنر نیز چهره‌های سفید غیر زنبق وجود دارند، مانند فریتز گربه، گربه‌سانی همنام از فیلم‌های رادیکال، مواد مخدر و سیاست‌گرایی در سال 1972.

این تقریبا تا آنجایی است که می توانید از موجودات قابل قبول اجتماعی که به راحتی با خروجی کارتونی شناسایی می شوند فاصله بگیرید. این فقط یک امر آمریکایی نیست. انیمیشن همچنین از جبهه ظاهرا غیرتهدیدکننده خود در جاهای دیگر برای دور زدن سختگیری‌های سیاسی یا آداب معاشرت استفاده کرده است. اشتاینر یوسف می‌گوید: «در رژیم‌های اتحاد جماهیر شوروی، آثار فوق‌العاده‌ای وجود داشت که توانستند درجه‌ای از انتقاد از سرکوب را مطرح کنند. او گفت: «آنها از این موضوع فرار کردند زیرا مقامات این فیلم ها را به عنوان فیلم هایی که برای کودکان ساخته شده بودند، می دانستند.

آنها این را در نظر نگرفتند.» در پایان، به گفته هنچوی جشنواره، تمام تولیدات فیلم دارای نوعی زیرمتن است. البته در مورد انیمیشن، همراه با عنصر سرگرمی هم همین‌طور است.» سهم Natalie Rissin، Ve'az Me At (و پس، تو کی هستی؟) در AniNation نمونه‌ای در این زمینه است.

این یک سرمایه‌گذاری غیرسیاسی است، اگرچه می‌توان آن را سیاسی با یک p کوچک تعبیر کرد، که داستان مستند مانند مادر خود ریسین را روایت می‌کند که مادر خود ریسین که در سن 56 سالگی از نقش سنتی خانه‌داری خود صرف نظر کرد و مهماندار هواپیما شد. این اساسا تصویری است که به سن بلوغ می‌رسد، البته از مرحله عادی تغییر بازی در نوجوانی گذشته است. «جالب است که او به عنوان یک ارائه‌دهنده خدمات، آزادی پیدا می‌کند.

او باید یونیفورم بپوشد و به یک روال عادی پایبند باشد، اما هنوز معنای جدیدی در زندگی خود پیدا می کند.» ارائه دیدگاهی متفاوت از درگیری منطقه ای Boh Niftor Et Zeh Echat Uletamid (بیایید این یک بار برای همیشه حل کنیم)، اثر Shalev Ben Elya و Michael Jacob Buchstav، یکی دیگر از تلاش های بومی است که ارزش توجه دارد. این یک فیلم چند دقیقه ای است.

علیرغم این مدت کوتاه، بن الیا و بوخستاو از فرمت حداکثر استفاده را می‌کنند و موضوع دائما داغ یافتن راه‌حلی برای درگیری‌های منطقه‌ای ما را مطرح می‌کنند. سازندگان فیلم به طرز ماهرانه‌ای با پرسش از جوانان عرب و یهودیان که این موضوع را حل می‌کنند، این معضل ابدی را روشن می‌کنند. پاسخ‌های آن‌ها به‌عنوان حرکاتی در یک بازی شطرنج ارائه می‌شود، که هر کدام جرقه‌ای یک حرکت متقابل را ایجاد می‌کند، زیرا «بازیکنان» برای مزیت تعیین‌کننده جستجو می‌کنند. AniNation نه تنها طیف التقاطی از موضوعات را پوشش می‌دهد، بلکه آثاری از فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان را نیز جمع‌آوری می‌کند.

علاوه بر فیلم های برخی از استعدادهای امیدوار کننده خودمان، مواردی از بریتانیا، ایالات متحده، چین، فرانسه، ژاپن و آلمان نیز وجود دارد. این فیلم شامل یک فیلم 100 ساله به نام ماجراهای شاهزاده آخمد، ساخته لوته راینیگر است. این یک جواهر تاریخی واقعی است و قدیمی ترین فیلم بلند انیمیشنی است که باقی مانده است.

نمایش با موسیقی زنده توسط ایتامار شلومو کوهن، تهیه کننده دی جی همراه خواهد بود. مشارکت بریتانیایی شامل مجموعه ای شگفت انگیز از Aardman Animations است که پنجاهمین سالگرد رهبران مشهور بازار را با مجموعه ای از فیلم های ساخته شده توسط نیک پارک، خالق والاس و گرومیت، برنده اسکار، جشن می گیرد. هر کسی که بیش از 40 سال سن داشته باشد، ممکن است کاپر شلوار اشتباه را به یاد بیاورد که در سال 1993 مخاطبان را در سراسر جهان با این جفت ماجراجوی دوست داشتنی آشنا کرد.

این همچنین باعث شد تا کارگردان نیک پارک به خاطر مشکلاتش اسکار را دریافت کند. این در سه قسمت از اولین آثار پارک منتشر شده، که شامل A Grand Day Out و A Close Shave نیز می شود، به چشم می خورد. اسلات Aardman medley با نام Cinema Stitch در تاریخ 6 نوامبر با همکاری The Crafts Club مستقر در اورشلیم برگزار می‌شود. قبل از نمایش، کارگاه‌های صنایع دستی و دایره بافندگی به مدت یک ساعت برگزار می‌شود و مشتریان تشویق می‌شوند فیلم‌ها را با بافتنی‌ها، نمد، نمد، طرح‌های خلاقانه، کتاب‌های به اشتراک‌گذاشته‌شده و یا هر کتابی به اشتراک بگذارند. ریتم ساخت در حالی که watc

این همراهی عملی با سرگرمی های روی صفحه نقره ای به سادگی لذت بخش به نظر می رسد و فضای اسکله را با یک محیط تجربه ای بی نظیر آغشته می کند. در حقیقت، یک حوزه مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی/تکنولوژیکی در مقابل پدیده محسوس واقعیت ملموس وجود دارد که پویایی جزر و مد وجود دارد تا کل برنامه های سرگرم کننده و سرگرم کننده جشنواره، که از برنامه های سرگرم کننده و جذاب جشنواره برخوردار است. تابلوی سبک و موضوعی. ده سال پس از تولد آن، می توان منصفانه گفت که جشنواره AniNation واقعا چیزی برای همه ارائه می دهد.برای بلیت و اطلاعات بیشتر: jer-cin.org.il/en