جنبش آب و هوا خارج از ایده های بزرگ است

روزی که دولت بایدن اولین قانون مهم آب و هوایی در تاریخ ایالات متحده را جشن گرفت، هوا بسیار عالی بود. چمنزار جنوبی کاخ سفید، به رنگ سبز روی میز بیلیارد، زیر آسمانی امتداد یافته است. بن بیچی، که به عنوان دستیار ویژه پرزیدنت بایدن خدمت کرد و به نظارت بر اجرای قانون کمک می کرد، به من گفت که "به نظر می رسد طلوع یک دوره جدید است." قانون کاهش تورم سال 2022 قرار بود صدها میلیارد دلار سرمایه گذاری فدرال را به برنامه های انرژی پاک ارائه دهد و برای کسانی که در واشنگتن مهمانی می کردند، این قانون یک گام بزرگ بود.

یک هدف طولانی مدت: طرحی برای آینده آمریکا که به واقعیت های تغییرات آب و هوایی می پردازد.

چهار سال بعد، کنگره جمهوری خواه عمدتا IRA را منحل کرده است، فروش خودروهای برقی در رکود است، و دولت ترامپ در حال تسریع توسعه نفت و گاز و در عین حال حذف حفاظت از محیط زیست است. بیچی گفت که جنبش آب و هوای ایالات متحده "در حال حاضر یک دوره نارسایی را تجربه می کند." این موضوع را سبک جلوه می دهد. به نظر می رسد متحدان دیرینه در حزب دمکرات در حال از دست دادن علاقه خود هستند. شرکت‌های آمریکایی پس از دادن تعهدات بزرگ برای سبزتر شدن، همه طرفداران آب و هوا را دارند. حمایت بشردوستانه بسیار ضعیف شده است.

در همین حال، این سیاره در مسیری قرار دارد که از 1.5 درجه سانتیگراد افزایش متوسط ​​دمای جهانی عبور کند، آستانه ای که از زمان توافق پاریس به عنوان خط روشن خطر در نظر گرفته شده است.

رهبران آب و هوا به دنبال ارائه یک نگرش آرام و ادامه دار هستند. مایکل برون، رئیس سابق کلاب سیرا و مدیر عامل صندوق بریک پاک، به من گفت: «من این لحظه در زمان را فقط یک لحظه در زمان توصیف می کنم. مدافعان اصرار دارند که این فقط یک جزر و مد است، که تفاوت چندانی با دوره های گذشته ندارد، زمانی که آب و هوا به حاشیه گفتگوهای سیاسی لغزید.

با این حال، شکی نیست که این نارسایی واقعی است. من با بیش از ده ها رهبر اقلیم در بخش های دانشگاهی، حمایتی و بشردوستانه صحبت کردم که به روش های مختلف به من گفتند که جنبش آب و هوای آمریکا مطمئن نیست که از اینجا به کجا برود. فعالان اقلیم که خیلی زود پس از صعود به چنین ارتفاعات به چنین پایین‌هایی فرورفته‌اند، در تلاشند تا ایده بزرگ بعدی جنبش را بیابند - راهی که آنها را از بیابان سیاسی بازگرداند. اما در حال حاضر آنها گم شده اند.

***

اگر قانون کاهش تورم توانست یکی از آرام‌ترین و گیج‌کننده‌ترین قوانین تاریخ آمریکا باشد، همچنین نشان‌دهنده یک پیشرفت واقعی برای اقدام اقلیمی است، فرصتی برای شروع دوباره سازمان‌دهی اقتصاد ایالات متحده حول اهداف اقلیمی.

پیش از این، جنبش آب و هوا به طور کلی دارای دو رشته استراتژیک بود. اولی بر سیاست تمرکز داشت: فشار برای توافق‌های بین‌المللی (مانند پروتکل کیوتو، که هرگز تصویب نشد) و قوانین ملی که انتشار گازهای گلخانه‌ای را محدود می‌کرد (مانند لایحه سقف و تجارت در دوران اوباما که در سنا به پایان رسید). مدافعان در سال 2015 با امضای توافقنامه پاریس واضح ترین پیروزی خود را به دست آوردند - اگرچه امضاکنندگان این توافقنامه نتوانسته اند به اهداف عالی این توافق دست یابند.

راهبرد دوم حمله مستقیم به سوخت های فسیلی همراه با موسسات مالی که آنها را پذیره نویسی می کردند، بود. جنبش چند پیروزی داشت: خط لوله Keystone XL از بین رفت. صدها کالج و کلیسا در ایالات متحده از شرکت های سوخت فسیلی جدا شده اند. کارخانه های زغال سنگ در سراسر کشور برای تعطیلی برنامه ریزی شده بودند.

سپس طرح جدید سبز و چشم انداز آن از رنسانس تولید آمریکایی آمد. پس از از هم پاشیدگی اجماع نئولیبرالی ها مبنی بر اینکه بازارها می توانند انتشار کربن را مدیریت کنند، طرفداران و متحدان آنها در حزب دمکرات این ایده را پشت سر گذاشتند که بهترین راه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ساختن چیزهایی است: مزارع خورشیدی، کارخانه های خودروهای برقی، راه آهن پرسرعت. تکنوکراتیک بود، مطمئنا، اما در عین حال جسورانه، بازگشتی به دوران FDR بود. تحت سیاست صنعتی، دست نامرئی بازار در دستکش محکمی از اولویت بندی فدرال محصور می شود.

قانون کاهش تورم که اکنون کاهش یافته است، نسخه بدبینانه و تا حدی کمتر جسورانه این جاه طلبی بود.

امروزه، نظریه اصلی تغییر مانند همیشه باقی مانده است: سوخت های فسیلی را به گور برگردانید و انتقال به انرژی های تجدیدپذیر را که با سرعت و مقیاس مشخص می شود، هدایت کنید. اما در درون جنبش، اجماع کمی در مورد چگونگی انجام این کار وجود دارد. جنبش آب و هوا فاقد پیشنهادهای هوشمندانه است - برنامه‌های سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاری در سطح دولتی، مدرن‌سازی شبکه، قوانینی که آلاینده‌ها بپردازند، سرمایه‌گذاری‌های بیشتر در سازگاری با تغییرات اقلیمی. چیزی که فاقد آن است حمایتی است که به همان اندازه مصمم و گسترده است.

این همیشه پاشنه آشیل جنبش آب و هوا بوده است، حتی در نقطه اعتصابات مدارس الهام گرفته از گرتا تونبرگ و راهپیمایی‌های گسترده در سال‌های منتهی به همه‌گیری. تغییرات اقلیمی در مورد آنچه نظرسنجی‌های افکار عمومی «برجستگی» می‌نامند، امتیاز خوبی کسب نمی‌کند. اکثریت آمریکایی ها نگران تغییرات آب و هوایی هستند. در واقع، تعداد افرادی که می گویند نگران هستند نزدیک به بالاترین حد خود است. اما وقتی از آنها خواسته شد که تغییرات آب و هوایی را در میان مسائل دیگر مانند هزینه زندگی، مهاجرت و مراقبت های بهداشتی رتبه بندی کنند، معلوم می شود که اکثر آمریکایی ها خیلی نگران نیستند.

این یک مانع ساختاری است. برای دهه‌ها، طرفداران آب و هوا تلاش‌های خود را بر روی ایده‌آل‌های بزرگ مسئولیت نسلی، همبستگی بین‌المللی و مراقبت از سایر گونه‌ها متمرکز کرده‌اند. اگرچه ممکن است آن ایده‌آل‌ها الهام‌بخش به نظر برسند - چگونه این را بیان کنیم؟ - چکیده بنابراین، رهبران جنبش آب و هوا، در جستجوی راهی برای ارتباط با آمریکایی‌ها و نگرانی‌های فوری آنها، به دنبال موجی سیاسی برای موج‌سواری هستند.

***

مفهومی که بیش از همه درباره یک بنر اکشن اقلیمی صحبت می شود همان موضوعی است که به نظر می رسد همه درباره آن صحبت می کنند: مقرون به صرفه بودن. در این زمینه، جنبش آب و هوا متحد جدیدی دارد - اقتصاد. پیت میسمیت، رئیس اتحادیه رای دهندگان حفاظت از محیط زیست، به من گفت: "در همین یک دهه پیش، "باد و خورشید ارزان تر نبودند. دوره. توقف کامل". دلایل زیادی برای انجام آن وجود داشت، اما مقرون به صرفه نبود. اکنون ذخیره‌سازی باتری خورشیدی به ارزان‌ترین شکل تولید انرژی جدید و همچنین سریع‌ترین شکل برای ساخت تبدیل شده است.

علیرغم حملات پرزیدنت ترامپ به نیروگاه بادی، بیش از 90 درصد ظرفیت برق جدیدی که در سال 2025 در ایالات متحده آنلاین شد، از انرژی های تجدیدپذیر بود.

این واقعیت تکنولوژیکی و بازار به این معنی است که مدافعان می توانند برای اولین بار استدلال کنند که انتقال انرژی پاک نه تنها برای سیاره زمین، بلکه برای کتاب های جیبی نیز خوب است. این امر به ویژه در شرایطی صادق است که جنگ ترامپ علیه ایران هزینه های انرژی خانوار را افزایش می دهد. امید در میان طرفداران این است که انرژی خورشیدی، باتری‌ها و باد می‌توانند از رمزگذاری لیبرال به کدگذاری ساده ارزان‌تر تبدیل شوند - همانطور که بیل مک کیبن دوست دارد بگوید، هزینه انرژی در مقابل کل مواد غذایی انرژی است.

این تاکید بر انرژی ارزان و پاک بیشتر یک استراتژی پیام رسانی است، اما پتانسیل واقعی به عنوان سیاست دارد. گروه‌های زیست‌محیطی از استدلال پاکیزه به‌عنوان ارزان برای فشار دادن به کمیسیون‌های خدمات عمومی برای تأیید پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر استفاده کرده‌اند و دموکرات‌ها در کنگره قوانینی مانند قانون کمک به لایحه‌های انرژی را ارائه کرده‌اند که به دنبال استفاده از استدلال مقرون‌به‌صرفه برای احیای بخش‌هایی از IRA محکوم به فنا است.

اما برخی از هواداران آب و هوا هشدار می دهند، معمولا غیرقابل ثبت، که فریاد زدن در مورد ارزان بودن انرژی پاک خطر بیش از حد امیدوارکننده ای دارد. حتی استقبال کامل از انرژی‌های تجدیدپذیر در بخش آب و برق، بعید است در کوتاه‌مدت صورت‌حساب‌های ماهانه اکثر آمریکایی‌ها را کاهش دهد و صرفا افزایش پیش‌بینی‌شده در هزینه‌ها را کاهش خواهد داد. "فلات هزینه" یک فروش سیاسی سخت است، و نظرسنجی اخیر نشان می دهد که پیام پاک به عنوان ارزان در حال شکستن نیست.

بنابراین بسیاری از حامیان آب و هوا به دنبال این هستند که آینده انرژی پاک را به نگرانی‌های پوپولیستی در مورد هوش مصنوعی، که باعث رشد تقاضای انرژی در ایالات متحده می‌شود و در صورتی که آن را از دست ندهید، به‌طور قابل توجهی نامحبوب است.

برخی از رهبران آب و هوا فکر می کنند رونق هوش مصنوعی می تواند راهی برای تضمین گذار به انرژی های تجدیدپذیر باشد. جان پودستا، مشاور سه رئیس‌جمهور دموکرات آخر و یک قهرمان دیرینه اقدامات اقلیمی، به من گفت: «ما هیپرمقیاس‌کننده‌ها را وادار می‌کنیم تا هزینه آن را بپردازند، و این چیزی است که فکر می‌کنم احتمالا با نامزدهای ریاست‌جمهوری دموکرات مواجه خواهد شد. BeYONCE مخفف ترسناک این ایده است - انرژی پاک خود را بیاورید.

یک مفهوم موازی این است که غول‌های هوش مصنوعی را مجبور کنیم تا با پرداخت هزینه ارتقای انرژی خانگی، هجوم برق خود را جبران کنند - قرار دادن پمپ‌های حرارتی در هر خانه در ازای اجازه ساخت مراکز داده.

اما این در نهایت جنبش آب و هوا را به یکی از کم محبوب ترین صنایع در آمریکا متحد می کند. جامعه ای که سازماندهی می کند تا یک مرکز داده هوش مصنوعی را به دلیل تأثیر آن بر مناظر محلی یا ویژگی روستایی منطقه متوقف کند، بعید است که موقعیت خود را تغییر دهد زیرا تأسیسات هوش مصنوعی با یک مزرعه خورشیدی غول پیکر عرضه می شود. و برای فعالان اقلیم رادیکال تر، تصور راحت بودن با برادران هوش مصنوعی پرچم های قرمز بزرگی را برمی انگیزد.

Aru Shiney-Ajay، مدیر اجرایی جنبش Sunrise، گروه اقلیم تحت رهبری جوانان که به محبوبیت Green New Deal کمک کرد، این ایده را مطرح کرد که به چالش کشیدن ساخت هوش مصنوعی می‌تواند یک هدف سیاسی باشد. او علاقه کمتری به استفاده از رونق هوش مصنوعی برای ساخت انرژی های تجدیدپذیر - à la Podesta - دارد تا اینکه بخواهد ببیند آیا ضدیت با غول های فناوری می تواند با ضدیت با غول های نفتی ازدواج کند. او به من گفت: «این اساسا یک سؤال این است که آیا شرکت‌ها می‌توانند زمین و هوا و آب اطراف ما را کنترل کنند یا نه، یا اینکه مردم عادی به آن دسترسی دارند یا خیر.

لیا استوکس، استاد علوم سیاسی در دانشگاه کالیفرنیا سانتا باربارا و نویسنده کتاب جدید موج کربن، همچنین یک طرح بانکی سیاسی را پیشنهاد کرد که هزینه های بالای انرژی و ضربه مرکز داده را به خشم ناشی از فساد دولت ترامپ مرتبط می کند. سرخوردگی از نخبگان و پوپولیسم «بیرون انداختن» می‌تواند، در تئوری، برخی از مردم را به تمرکز بر سودجویی و نفوذ سیاسی عظیم شرکت‌های نفت و گاز سوق دهد.

استوکس به من گفت: «مردم شرکت‌های سوخت فسیلی را دوست ندارند. برای یک فرد عادی کاملا شهودی است که بفهمد آن افراد سود می‌برند و میلیاردها دلار به دست می‌آورند در حالی که بقیه آمریکا حتی نمی‌توانند قبض انرژی خود را بپردازند.»

***

رهبران آب و هوا که من با آنها صحبت کردم معتقدند که آمریکایی ها این روزها به طور متفاوتی درباره تغییرات آب و هوایی فکر می کنند. آنها درک واضح‌تری دارند که این امر به افزایش دردناک هزینه‌های مواد غذایی کمک می‌کند و شروع به تأثیر مستقیم بر با ارزش‌ترین دارایی برخی از خانواده‌ها – خانه‌شان می‌کند. از آنجایی که صاحبان خانه در مناطق آسیب‌خیز کالیفرنیا، فلوریدا و لوئیزیانا برای دریافت بیمه مشکل‌تر هستند.

برخی از حامیان آب و هوا معتقدند زمان آن فرا رسیده است که از یک جنبش اخلاقی محور به جنبشی با محوریت شرایط مادی مردم چرخش کنیم - برای اولین بار تغییرات آب و هوایی را به عنوان یک موضوع میز آشپزخانه تغییر دهیم. ابیگیل دیلن، رئیس Earthjustice، یک سازمان غیرانتفاعی حقوق محیط زیست، به من گفت: "شما هرگز افراد بیشتری را تجربه نکرده اید که تغییرات آب و هوایی را به عنوان یک واقعیت، نه به عنوان یک مشکل آینده تجربه می کنند." "مردم واقعی سر میزهای آشپزخانه در مورد گرمای شدید، آب و هوای شدید، بحران بیمه صحبت می کنند."

بدون شک صحبت واقعی در میان مردم واقعی برای هر جنبش سیاسی ضروری است. آن نیز ناکافی است. اگر پیام اقلیمی با مقرون به صرفه بودن انرژی یا بحران بیمه در حال جوشیدن یا تأثیرات دود آتش‌سوزی بر سلامتی آغاز شود، باید به هدف نهایی محدود کردن آلودگی کربنی دست یابد، چه از طریق استراتژی سمت عرضه برای توقف پروژه‌های نفت و گاز آینده یا از طریق تاکتیک سمت تقاضا برای نصب پنل‌های خورشیدی بیشتر که به خودروهای برقی متصل هستند. شاید این پل خیلی دور است؟

بهترین ایده های جنبش آب و هوا این روزها چیزی بیشتر از بازی های ارتباطی نیست. این حرکت دارای انبوهی از کاغذهای سفید است که به اندازه کافی بزرگ است که عملا سوخت دیگ یک نیروگاه را تامین کند. اما تقریبا 40 سال پس از هشدار جیمز هنسن، دانشمند ناسا به کنگره در مورد خطرات گرمایش جهانی، ناهماهنگی بی‌رحمانه‌ای بین تعداد آمریکایی‌هایی که تغییرات اقلیمی برای آنها اولویت شماره 1 است و مقیاس وظیفه در دست اجرا وجود دارد.

همه جنبش‌های سیاسی دوران رونق و رکود را پشت سر می‌گذارند، و حتی لحظات رکود می‌تواند زمان مناسبی برای آزمایش و بینش باشد. در این مورد، بیچی، مقام سابق دولت بایدن، دوست دارد (بدون مقدار کم خودشناسی کنایه آمیز) از توصیه میلتون فریدمن، بنیادگرای تندرو بازار آزاد، برای ادامه توسعه جایگزین برای سیاست های مورد علاقه، «تا زمانی که غیرممکن سیاسی به امری اجتناب ناپذیر سیاسی تبدیل شود» نقل قول کند.

هر چند اجتناب ناپذیر، ممکن است زمان بسیار زیادی طول بکشد، و پرداختن به تغییرات آب و هوایی، به طرز بدنامی، یک آزمایش زمان‌دار است. علیرغم بسیاری از ایده های درخشان، تنها چیزی که جنبش آب و هوا ندارد زمان است.