جنگ اسرائیل با لبنان چه هزینه هایی را برای جوانان مبتلا به اوتیسم و ​​ADHD به همراه داشته است

بیروت، لبنان – پس از مرگ همسرش بر اثر کووید-19 در سال 2020، لنا کویومجیان به خانه پدر و مادرش در مزرعه یاچوح، روستایی در 20 دقیقه رانندگی با بیروت نقل مکان کرد. برای لنا، پرانرژی و برون‌گرا، این حرکت دشوار بود، اما او پذیرفت که برای مراقبت از دختر 20 ساله‌اش، وانا، که اوتیستیک و غیرکلامی است، به کمک نیاز دارد.

لنا اولین بار در دو سالگی متوجه علائم دخترش شد. وانا هنوز نمی تواند به صورت شفاهی با احساسش ارتباط برقرار کند، اما مادرش تمام تلاشش را می کند تا او را درک کند.

مانند بسیاری از افراد اوتیستیک – و به طور کلی افراد دارای واگرای عصبی – وانا برای داشتن احساس خوب به یک محیط حمایتی و پایدار در کنار یک روال منظم نیاز دارد.

لبنان از اکتبر 2023 درگیر جنگ شده است، بمباران در سراسر کشور و بحران اقتصادی همچنان بر همه لبنانی ها، به ویژه افراد دارای واگرای عصبی تأثیر می گذارد.

هنگامی که اسرائیل در ماه مارس حملات خود را به جنوب لبنان به عنوان مربی کودکان دارای معلولیت تشدید کرد، لنا فهمید که این می تواند بر دختر اوتیستیک او تأثیر بگذارد.

لنا به الجزیره گفت: «هر گونه تغییر ناگهانی در روال، صداهای بلند، ترس یا عدم اطمینان می تواند اضطراب آنها را افزایش دهد و احساس ناامنی کند.

من می‌توانم این را در دخترم ببینم. از زمانی که شرایط سخت‌تر شده، او نسبت به تغییراتی که در اطرافش اتفاق می‌افتد مضطرب‌تر و حساس‌تر شده است.»

علائم اوتیسم و ​​اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) بسته به فرد و شرایط متفاوت است، اما اغلب شامل مسائل حسی و اختلالات عاطفی است. ADHD و اوتیسم اغلب با هم اتفاق می‌افتند و با هم ترکیب می‌شوند و AuDHD را ایجاد می‌کنند، جایی که ویژگی‌های هر دو بیماری قابل مشاهده است.

افراد مبتلا به این شرایط عصبی رشدی اغلب توسط جوامعی که به طور کامل آنها را درک نمی کنند، از جمله در لبنان مورد انگ قرار می گیرند.

در حالی که فشارهای ناشی از جنگ اسرائیل بر لبنان و آوارگی جمعی منجر به مشکلات روانی برای بسیاری شده است، افراد عصبی واگرا به دلیل نیاز به حمایت مداوم و روتین آسیب پذیرتر هستند.

لنا گفت: "والدین یک کودک اوتیسمی چیزی نیست که هر والدینی بتواند از عهده آن برآید. چالشی که من اغلب با آن روبرو می شوم تصمیم گیری در مورد میزان زمان و انرژی است که باید به فرزندم اختصاص دهم."

انجمن آگاهی اوتیسم لبنان (AAA) از مادر و کودک حمایت کرده است. وانا در شش سال گذشته در کلاس‌های AAA، یک موسسه غیرانتفاعی مستقر در آنتلیاس، خارج از بیروت، شرکت کرده است، که به عنوان یک مدرسه جایگزین برای جوانان اوتیسم عمل می‌کند.

اما افزایش هزینه ها در لبنان در طول جنگ باعث شده است که وانا به طور منظم در کلاس ها شرکت نکند. لنا گفت: "حتی حمل و نقل به مرکز او بسیار دشوار شد، به خصوص با افزایش چالش های مالی. گاهی اوقات، رفتن برای او غیرممکن می شد، بنابراین مجبور شد در خانه بماند."

غاده هایک مخول، که AAA را با دیگر والدین کودکان اوتیستیک در سال 2015 تأسیس کرد، گفت که این گروه تلاش های مستمری برای افزایش آگاهی در مورد این بیماری در لبنان انجام داده است.

غادا به الجزیره گفت: "بسیاری از مردم نمی دانند که اوتیسم واقعا چیست. آنها طیف آن را نمی دانند؛ چگونه می تواند از خفیف تا متوسط ​​تا شدید متفاوت باشد."

پسر غادا، آنتونی، یک مرد اوتیستیک 27 ساله آرام و غیرکلامی است که به شدت به کمک کنندگان متکی است. اگرچه او قادر به صحبت کردن نیست، اما مادرش می‌گوید زمانی که او مضطرب است مشخص است، وقتی به دلیل ناراحتی حسی درد می‌کند، دست‌هایش را روی گوش‌هایش می‌گذارد.

افراد اوتیستیک نسبت به افراد نوروتیپیک حساسیت بیشتری نسبت به صداها دارند. در طول جنگ، مردم لبنان در معرض طیف وحشتناکی از صداها قرار گرفته‌اند، از انفجار بمب‌های اسرائیلی بر روی زمین تا انفجارهای صوتی هواپیماهای جنگی که بالای سرشان پرواز می‌کنند.

غادا گفت: «بنابراین، پهپادها را همیشه [برای افراد اوتیستیک]، بمب‌ها و ارتعاش بمب‌ها را تصور کنید... همه این‌هایی که ما می‌شنیدیم، پس مطمئنا روی او تأثیر زیادی گذاشت.

پسرم به دلیل اخبار دیگر نمی تواند به تلویزیون گوش دهد. او آن را خاموش می کند و کنترل از راه دور را در می آورد. این برای او خیلی تحریک کننده است.

مادر آنتونی گفت که او تنش و اضطراب را احساس می کند، حتی اگر درک او از آنچه گفته می شود یا اتفاق می افتد محدود باشد.

غادا گفت: "[این] همه حواس، همه چیز را تحت تاثیر قرار می دهد. او دیگر نمی خواهد به استخر برود. او قبلا عاشق آب بود. و حالا دیگر نمی خواهد به استخر برود."

"نمی دانم چه چیزی تغییر کرد. چون بیرون است؟ به خاطر صدا؟ نمی دانم."

جنگ اسرائیل علیه لبنان تأثیر اقتصادی مستقیمی بر AAA و سایر سازمان‌های ارائه دهنده حمایت عصبی و روانی داشته است.

بحران اقتصادی لبنان، با تورم بالقوه 17 درصد در سال جاری، همچنین منجر به فرار مغزها از متخصصان شده است که می توانند از افراد دارای واگرای عصبی حمایت کنند.

غادا گفت: "ما به کارکنان آموزش دیده بیشتری نیاز داریم و همچنین باید کارکنانی را که از کشور خارج می شوند حفظ کنیم. بنابراین، ما باید حقوق بهتری داشته باشیم، اما نمی توانیم آن را بپردازیم، زیرا باید بار والدین را افزایش دهیم." اوضاع برای همه در طول جنگ در حالت بحران است.»

نور توکان، محقق بهداشت عمومی در Enmaeya، یک پلتفرم رسانه ای متمرکز بر توسعه پایدار، به الجزیره گفت که مراقبت از افراد مبتلا به اوتیسم یا حتی برای ADHD "بسیار هزینه ای است که از جیب خود خارج می شود."

برنامه ملی سلامت روان لبنان که در سال 2014 توسط وزارت بهداشت عمومی تأسیس شد، تلاش می کند شکاف های حمایتی ناشی از متغیرهای اقتصادی و جغرافیایی را پر کند.

دکتر ربیع الچمای، بنیانگذار و مدیر این برنامه، به الجزیره گفت که یک استراتژی ملی سلامت روان برای کودکان و نوجوانان در حال نهایی شدن است.

دکتر ربیح گفت: "مطالعات ملی در مورد اوتیسم و ​​ADHD نیز انجام شده است که شواهدی برای اطلاع رسانی به این کار ارائه می دهد. ما با چندین سازمان، به ویژه سازمان هایی که خانواده های افراد مبتلا به اوتیسم را نمایندگی می کنند، ملاقات می کنیم تا اولویت ها را درک کنیم و برای اقدامات هماهنگ بیشتر حرکت ایجاد کنیم." "جنگ این کار را دشوارتر می کند زیرا می تواند نیازهای پشتیبانی را افزایش دهد و در عین حال خدماتی را که مردم به آنها وابسته هستند مختل کند."

آوارگان بیشترین آسیب را دیده‌اند، اما همه آن‌هایی که در لبنان مدرسه و برنامه‌های روزمره آنها مختل شده است، تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.

ادهم فرج، دانشجوی 23 ساله روانشناسی در دانشگاه آمریکایی لبنانی در بیروت، که در سال 2024 مبتلا به ADHD تشخیص داده شد، گفت که وقتی کلاس هایش به دلیل جنگ آنلاین شد، او بیشتر و بیشتر در خانه ماند.

ادهم گفت: "این کمتر جذاب است، به خصوص اگر با توجه مشکل دارید. انگیزه کمتری برای بیرون رفتن دارید، بنابراین فقط از روی تخت در کلاس ها شرکت می کنید."

ادهم گفت که شدت حملات هوایی اسرائیل در لبنان، همراه با نگرانی از افزایش قیمت دارو، او را ناآرام کرده است.

ریم آجور، روانشناس و روان درمانگر در بیروت، که کارش بر روی جوانان مبتلا به اوتیسم متمرکز است، مشاهده کرده است که بسیاری از مهارت هایی که افراد واگرای عصبی قبل از جنگ آموخته بودند، اکنون در حال از بین رفتن هستند.

او گفت: «با منابع محدود موجود در لبنان و تغییر در اولویت‌های مردم، دسترسی محدودتری به درمان وجود داشته است.

ریم گفت که کلینیک او و دیگران تمام تلاش خود را می‌کنند تا با تعدیل هزینه‌های مشاوره، درمان را در دسترس نگه دارند، حتی زمانی که هزینه‌های خودشان در حال افزایش است.

با ادامه حملات اسرائیل در جنوب لبنان، که همچنان توسط نیروهای اسرائیلی اشغال شده است، نقض آتش بس ژوئن با میانجیگری ایالات متحده است، بسیاری از تأثیر آن بر کار خود در صورت بازگشت به جنگ تمام عیار بیم دارند.

ریم گفت: «نمی‌دانم چگونه می‌توانیم دوباره آن را تحمل کنیم.