پرش به محتوای اصلی

جنگ نسل کشی غزه چگونه انتخابات اسرائیل را شکل می دهد

الجزیره۱۴۰۵ مهر ۱۹, یکشنبه، ساعت ۰۹:۰۵حدود 10 دقیقه مطالعه

انتخابات اسراییل نشان دهنده تقاضای تغییر نیست، بلکه نشان دهنده استقرار عمیق تر جنگوئیسم است که پس از 7 اکتبر رها شده است.

در حالی که اسرائیل وارد آخرین ماه قبل از انتخابات 27 اکتبر خود شده بود، نخست وزیر بنیامین نتانیاهو هشداری دلخراش برای به اشتراک گذاشتن داشت.

او در 29 سپتامبر گفت که دشمنان اسرائیل قبل از رای گیری در حال طراحی حمله به این کشور بودند. او بدون ارائه هیچ مدرکی، سپس به تداوم حملات نظامیان اسرائیلی در نوار غزه اشاره کرد، جایی که او گفت که آنها در هفته های اخیر بیش از 100 "تروریست" را کشته اند.

تحلیلگران می گویند که پیوندی که نتانیاهو - بین جنگ نسل کشی غزه که پس از حملات 7 اکتبر 2023 به رهبری حماس آغاز شد، انتخابات آتی و امنیت ملی اسرائیل - تصادفی نبود.

آنها می‌گویند که اصرار نتانیاهو بر اینکه او به تنهایی می‌تواند اسرائیلی‌ها را از طیف وسیعی از تهدیداتی که از سراسر مرزهای کشور با آن‌ها روبه‌رو هستند، ایمن کند، در مرکز مبارزات انتخاباتی مجدد او قرار دارد، حتی با وجود شکست‌های ادعایی او در جریان حمله سه سال پیش و آزادی سریع اسرا، به مخالفانش مهمات ارائه کرده است.

هنگامی که یک پرواز فلای دبی مملو از مسافران اسرائیلی در مسیر دبی به تل آویو یک روز پس از هشدار اخیر وی پس از حمله کمک خلبان خلبان با تبر در کابین خلبان، تقریبا سقوط کرد، نتانیاهو سریعا از این حادثه استفاده کرد و استدلال کرد که او هنوز مردی برای شغل اصلی کشور است.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که او در اولین رای گیری عمومی پس از حملات سال 2023، که منجر به کشته شدن 1139 نفر در اسرائیل و آغاز جنگ نسل‌کشی در نوار غزه شد، با آزمایش سختی روبرو است، جایی که اسرائیل در آن حملات بیش از 74000 فلسطینی را کشته است.

سه سال بعد، جنگ از بحث داخلی در مورد جهت گیری اسرائیل جدایی ناپذیر شده است و در عین حال تغییر سیاسی به سمت راست را تسریع می بخشد - با مواضع زمانی حاشیه ای در مورد فلسطینی ها در حال حاضر دیدگاه اصلی جریان اصلی است.

تعداد کمی بیش از وزیر مالی راست افراطی اسرائیل بزالل اسموتریچ که توسط تعدادی از کشورهای غربی تحریم شده و به خاطر زبان و سیاست های آتش زا و نژادپرستانه خود در قبال فلسطینی ها شهرت دارد، این تحول را تجسم می کنند.

اسموتریچ اواخر ماه گذشته در یکی از اظهارات تحریک‌آمیز خود به شبکه اسرائیلی Ynet گفت که ارتش اسرائیل باید «به جنگ» در کرانه باختری اشغالی رفته و «آنچه را که ما در غزه انجام دادیم، در آنجا انجام دهد».

کمتر از دو هفته بعد، موشه فیگلین، متحد انتخاباتی اسموتریچ، به آتش سوخت.

او به جروزالم پست گفت: «دشمن غزه است نه حماس». او با اشاره به حملات سال 2023 گفت: «بچه ای که فردا در غزه به دنیا می آید دقیقا همین کار را خواهد کرد.

احمد نجار، تحلیلگر سیاسی فلسطینی، گفت: اینها "نظرات سرگردان" از سوی شخصیت های حاشیه ای نیست، بلکه پیامی انتخاباتی از سوی سیاستمداران قدرت طلب است که هدف آن نشان دادن فلسطینی ها به عنوان "مردمی نه با حقوق، بلکه یک مشکل جمعیتی و امنیتی است که باید اخراج، فتح یا نابود شود".

وی افزود: واقعیت ترسناک این است که انتخابات آینده به رقابتی تبدیل می‌شود که نه بر سر این که از جان فلسطینی‌ها محافظت شود یا نه، بلکه بر سر اینکه چه کسی می‌تواند به شدت قول دهد که آن را پاک کند.

آهرون برگمن، تحلیلگر امنیتی اسرائیلی و استاد ارشد در کالج کینگ لندن، گفت: پس از 7 اکتبر، نسل جوان به ویژه به سمت راست لغزید.

او گفت نیروهایی که اسرائیل را به سمت راست می راندند، ده ها سال است که جمع شده اند.

برگمن با اشاره به جنگ خونین 19 روزه اکتبر یا جنگ اعراب و اسرائیل در سال 1973 - درگیری بین اسرائیل و ائتلاف کشورهای عربی به رهبری مصر و سوریه - به الجزیره گفت: "گرایش به سمت راست پس از جنگ یوم کیپور در سال 1973 آغاز شد، اما از 7 اکتبر به طور چشمگیری تشدید شد."

اخیرا، راست افراطی از طریق سیاست های انتخاباتی به عنوان بخشی از دولت نتانیاهو از سال 2022 جسورتر شده است - راستگراترین دولت در تاریخ اسرائیل.

یکی دیگر از اعضای برجسته کابینه در کنار اسموتریچ، وزیر امنیت ملی ایتامار بن گویر، یک تحریک کننده راست افراطی است که قبلا به تحریک نژادپرستی و حمایت از یک سازمان تروریستی محکوم شده بود.

برگمان گفت: «بزرگترین اشتباه نتانیاهو - در میان بسیاری - این بود که شخصیت هایی مانند بن گویر و اسموتریچ را وارد ائتلاف خود کرد. او با این کار آنها را به عنوان نیروهای تأثیرگذار در سیاست اسرائیل مشروعیت بخشید.»

این تحلیلگر خاطرنشان کرد که بن گویر چنان در سیستم سیاسی اسرائیل مستحکم شده است که امیدوار است وزیر دفاع بعدی اسرائیل شود.

برگمان گفت: "این دیوانگی است. اما این اسرائیل معاصر است."

تحلیلگران همچنین خاطرنشان کردند که چندین حزب در حال رقابت، از جمله آنهایی که در حال حاضر در قدرت هستند و تعدادی که ائتلاف فعلی را به چالش می کشند، همگی از اخراج فلسطینی ها از غزه به عنوان یکی از نمونه های تغییر به راست حمایت می کنند.

عمر بدار، مدیر پالتینک برای مطالعات استراتژیک، گفت که پیام‌ها از سراسر طیف سیاسی و نظامی اسرائیل در آستانه انتخابات نشان می‌دهد که برای ادامه حملات به غزه، جایی که از زمان «آتش‌بس» در سال گذشته، نزدیک به 1500 کشته کشته شده‌اند، «اجماعی» وجود دارد.

او با اشاره به آنچه رادیکالیزه شدن جامعه توصیف کرد، گفت: «آنها از تهدیدها برای کسب آرای بیشتر استفاده می کنند.

بادر اضافه کرد که با نزدیک شدن به انتخابات، رهبران اسرائیل به دنبال خنثی کردن یکدیگر هستند: «هر کسی که رادیکال‌تر باشد، احتمال بیشتری دارد که آرای بیشتری کسب کند».

همانطور که ایهاب جبارین، تحلیلگر و محقق سیاسی فلسطینی از داخل اسرائیل، می نویسد، «آنچه امروز در اسرائیل «راست» بودن به معنای اتخاذ موضع سخت گیرانه تر در مورد ادعاهای ملی، امنیت و کنترل ارضی فلسطین است.

او می‌افزاید: «در مورد امنیت و فلسطینی‌ها، بخش بزرگی از سیاست یهودی اسرائیل از قبل بر اساس فرضیاتی عمل می‌کند که یک نسل پیش به عنوان جناح راست تلقی می‌شدند: سوء ظن عمیق نسبت به یک کشور مستقل فلسطین، تحمل بالا برای کنترل طولانی‌مدت نظامی، و اصرار قوی‌تر بر حاکمیت یهودی در میان سایرین به عنوان نقطه شروع.»

ناظران و گروه های حقوق بشر می گویند که این اختلاف حتی در روند انتخابات مشهود است. یک سیاستمدار برجسته و شهروند فلسطینی اسرائیل به نام سامی ابو شحاده به دلیل اظهاراتش در مورد جنگ غزه مجبور به کناره گیری از انتخابات شده است، در حالی که رهبران راست افراطی اسرائیل علیرغم لفاظی های خشونت آمیز خود علیه فلسطینیان دست نخورده باقی مانده اند.

نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که وقایع 7 اکتبر برای اسرائیلی‌ها مهم است، آنها همچنین در مورد اینکه چه کسی مسئول شکست‌های امنیتی آن روز بوده است، سؤالاتی دارند.

همین ماه گذشته، گزارش هایی منتشر شد که نشان می داد نتانیاهو دو هشدار جداگانه درباره حمله قریب الوقوع حماس در سال 2023 از سوی عباس کامل، رئیس اطلاعات مصر، و شیخ محمد بن زاید آل نهیان، رئیس جمهور امارات متحده عربی دریافت کرده است.

دو رقیب اصلی نتانیاهو در رقابت برای نخست‌وزیری به هشدارهای ادعایی مبنی بر «نالایق» خواندن نخست‌وزیر برای ماندن در راس کشور اشاره کرده‌اند.

اما نتانیاهو پیشنهادهایی مبنی بر اینکه از قبل درباره این حمله به او هشدار داده شده بود را رد کرده است و به نظر نمی رسد که این گزارش ها تأثیر قابل توجهی بر نظرسنجی ها داشته باشد.

Mairav ​​Zonszein، تحلیلگر اسرائیلی-فلسطینی در گروه بین المللی بحران مستقر در Tel گفت، در حالی که 7 اکتبر نشان دهنده یک گسست عمیق در احساس امنیت اسرائیلی ها است، اعتماد عمومی به دولت نتانیاهو قبلا به دلیل بازنگری بحث برانگیز قضایی آن متزلزل شده بود.

با وجود این نقض اعتماد، رهبر اسرائیل حمایت خود را حفظ می کند.

زونزین به الجزیره گفت: «اسرائیلی‌ها به طور کلی هنوز نتانیاهو را به‌عنوان فردی در زمینه امنیت می‌بینند. و مهم‌تر از آن، آنها واقعا جایگزینی نمی‌بینند».

نظرسنجی ژوئن توسط Mitvim - موسسه اسرائیل برای سیاست‌های خارجی منطقه‌ای نشان داد که مردم اسرائیل از راه‌حل‌های نظامی و امنیتی دولت خود حمایت می‌کنند و حل مسئله فلسطین و پایان دادن به اشغال سرزمین‌های فلسطینی توسط اسرائیل را رد می‌کنند. این نظرسنجی گزارش داد، حتی در حالی که اسرائیل نگران انزوای بین المللی و افول جایگاه بین المللی اسرائیل از آغاز جنگ نسل کشی غزه بوده است.

با این حال، اسرائیلی‌ها به‌طور فزاینده‌ای از جنگ خسته می‌شوند، حتی اگر از استفاده از نیروی بیشتر حمایت می‌کنند. نیروهای این کشور - که در چند سال گذشته بین شش جبهه جنگ کشیده شده اند - بار سنگین این خستگی را در جامعه اسرائیل به دوش می کشند.

وزارت دفاع اسرائیل روز سه‌شنبه اعلام کرد که نزدیک به 30000 سرباز و پرسنل امنیتی پس از جنگ با آسیب‌های روانی روبرو هستند.

با این حال، اسرائیل در ماه‌های اخیر بیشتر و بیشتر در مورد دیدگاه توسعه‌طلبانه خود صحبت می‌کند و مقامات با وقاحت هدف «اسرائیل بزرگ» را بیان می‌کنند. ادعای فتح بر اساس یک آیه کتاب مقدس است (پیدایش 15: 18-21).

برای دهه‌ها، اسرائیل قوانین بین‌المللی را در اشغال مستمر سرزمین‌های فلسطین و سوریه نادیده می‌گرفت و برای حاکمیت همسایگان خود احترام چندانی قائل نبود و در سال‌های اخیر، سرزمین‌های بیشتری را در سوریه و همچنین لبنان اشغال کرد.

به گفته نجار، اقتصاددان سیاسی، «بی‌انسانی‌زدایی کامل» فلسطینی‌ها که در طول مبارزات انتخاباتی نشان داده شد، نشان می‌دهد که غزه «نه به‌عنوان یک فاجعه یا جنایتی که باید پاسخگوی آن باشد، بلکه به‌عنوان طرحی برای تکرار در جاهای دیگر به رأی‌دهندگان اسرائیلی ارائه می‌شود».

در جنوب لبنان، جایی که اسرائیل تقریبا روزانه حملات انجام می‌دهد و بخش‌های وسیعی از زمین را اشغال کرده است، ساکنان به الجزیره گفته‌اند که انتظار دارند حتی در صورت شکست نتانیاهو در انتخابات، تغییر چندانی ایجاد نشود.

رقیب اصلی سیاسی نتانیاهو، گادی آیزنکوت - رئیس حزب یاشار و رئیس سابق ستاد ارتش - پدر دکترین موسوم به ضاحیه است و به همان اندازه در مورد توسعه جنگ طلب است. این دکترین، از زمان جنگ اسرائیل با گروه لبنانی حزب‌الله در سال 2006، استفاده از نیروی عظیم، حتی علیه زیرساخت‌های غیرنظامی، را به عنوان یک عامل بازدارنده در برابر دشمنان می‌طلبد و در جنگ‌های اخیر اسرائیل، به‌ویژه در حومه جنوبی بیروت به کار گرفته شد.

اگر به آیزنکوت بود، جبهه جنگ لبنان هرگز کاهش نمی یافت: او نتانیاهو را متهم کرده است که در برابر فشارهای آمریکا برای توقف عملیات در بیروت سر فرود آورده است و تاکید کرده است که ارتش باید بتواند به حزب الله در هر نقطه از لبنان حمله کند.

زون‌زین گفت: برای اسرائیلی‌هایی که هنوز درگیر حوادث 7 اکتبر هستند، آیزنکوت می‌تواند خلأ امنیتی را که بسیاری احساس می‌کنند پر کند.

او گفت: «آنها واقعا... جهان را به نوعی بسیار خصمانه نسبت به خود می‌بینند، جهان نمی‌داند که آنها در 7 اکتبر چه گذشتند، و [بنابراین چرا] نیاز به داشتن این مناطق حائل امنیتی در لبنان، سوریه و غزه را درک نمی‌کنند.

به گفته تحلیلگران، بنابراین راه حل دو کشوری برای مناقشه اسرائیل و فلسطین مطرح نیست - و حتی در تبلیغات انتخاباتی قبل از انتخابات ظاهر نشده است.

این ایده برای اولین بار در خلال توافق اسلو بیش از 30 سال پیش ظهور کرد، که یک فرآیند مذاکره را با هدف حل و فصل مناقشه اسرائیل و فلسطین تعیین کرد و بر این باور بود که ایجاد یک کشور فلسطینی در کنار اسرائیل برای ایجاد صلح ضروری است.

اما از زمان آغاز روند اسلو در سال 1993، تعداد شهرک نشینان اسرائیلی در کرانه باختری از حدود 260000 نفر به بیش از 700000 نفر افزایش یافته است که در اعماق مناطق کرانه باختری که برای تشکیل یک کشور فلسطینی به هم پیوسته نیاز است، جاسازی شده اند.

برگمن گفت: «مفهوم راه‌حل دو کشوری در حال حاضر بی‌ربط است و احتمالا برای یک یا دو دهه دیگر، اگر نه بیشتر، همین‌طور باقی خواهد ماند». بعید است در آینده ای قابل پیش بینی به واقعیت تبدیل شود، زیرا هیچ رهبر اسرائیلی نمی تواند آن را پس از حوادث 7 اکتبر به افکار عمومی اسرائیل پیشنهاد کند.

او گفت که تنها راهی که می تواند دوباره به شهرت برسد این است که فشارهای بین المللی قابل توجهی از جمله تحریم های شدید علیه اسرائیل و انتفاضه غیرخشونت آمیز یا قیام فلسطینی ها وجود داشته باشد.

زونزاین گفت که رد صریح دولت فلسطین به سادگی بسیار "قابل قبول" شده است.

او گفت: «چندین احزاب از این دیدگاه‌ها حمایت می‌کنند، در حالی که یک حزب صهیونیست یهودی وجود ندارد که نیاز به راه‌حل دو کشوری یا فرآیند سیاسی فلسطین را سرلوحه خود قرار دهد».

در مجموع، به نظر می‌رسد که انتخابات اسرائیل کمتر به عنوان یک تقاضا برای تغییر به نظر می‌رسد تا تثبیت بیشتر جنگویسم که پس از 7 اکتبر 2023 افزایش یافت.

زونزین گفت: «حرکت بیشتر و بیشتری به سمت نیروی نظامی بیشتر، نیاز بیشتر به فشار دادن مرزها وجود دارد... از ترس زیادی که ممکن است 7 اکتبر دیگر اتفاق بیفتد».

خواندن متن کامل در الجزیرهبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

How genocidal war on Gaza is shaping Israel’s election

Israel’s election signals not a demand for change, but deeper entrenchment of the jingoism unleashed after October 7.

همه‌ی اخبار خاورمیانه