جنگ یمن جاده ها و بنادر را مختل کرده و بحران انسانی را عمیق تر می کند

تعز، یمن - در اواسط سپتامبر، محمد صدای گلوله باران و تیراندازی را در فاصله روستای خود در منطقه جبل حبشی تعز شنید. روز بعد، درگیری شدت گرفته بود و صداها نزدیک تر می شد.

پس از چهار سال آرامش، بازگشت یمن به خشونت به جبل حبشی رسید، جایی که شورشیان حوثی در حال تلاش برای پیشروی در مناطق تحت کنترل دولت هستند. این جنگ باعث ترس غیرنظامیان مانند محمد 39 ساله از جابجایی در خانه ها و مزارع خود شده است.

محمد به زودی با همسر و فرزندش از روستای خود گریخت و به شهر تعز رفت. اما تعز، یکی از بزرگترین شهرهای یمن، خود در معرض تهدید حوثی‌ها قرار دارد، زیرا در اکثریت جنگ 12 ساله این کشور در خط مقدم بین دولت یمن و حوثی‌ها حضور داشته است.

محمد حداقل نزد یکی از بستگان خود پناه گرفته است، اما هزاران نفر دیگر که از حومه شهر به تعز رسیده اند اکنون در اردوگاه های آوارگان به سر می برند.

محمد به الجزیره گفت: "من خوش شانس هستم که یکی از اقوام دارم که حتی به طور موقت می تواند مرا در خود جای دهد. من نمی توانم زندگی در کمپ های شلوغ و فاقد دسترسی به غذا، مراقبت های بهداشتی و بهداشتی را تحمل کنم."

محمد بخشی از موج آوارگی در تعز و سایر مناطق تحت تأثیر درگیری یمن است که فشار بر خدمات بشردوستانه را افزایش می دهد.

این موج زمانی آغاز شد که حوثی‌ها در ماه سپتامبر به سرعت پیشروی کردند و تمام سواحل دریای سرخ یمن را تصرف کردند و کنترل خود را بر تنگه باب المندب، یک مسیر حیاتی کشتیرانی بین‌المللی، محکم کردند.

از آنجایی که جاده ها و عملیات بندری تحت تاثیر جنگ قرار گرفته اند، کمک رسانی به هزاران یمنی ساکن در کمپ های آوارگان موقت اکنون به نگرانی شدید دولت و گروه های بشردوستانه تبدیل شده است.

سازمان ملل در 22 سپتامبر اعلام کرد که آوارگان داخلی ناشی از جنگ اخیر ممکن است به بیش از 230000 نفر برسد، علاوه بر بیش از 5.2 میلیون نفر که قبلا در داخل یمن آواره شده بودند.

محمد رادمان، هماهنگ کننده آوارگان با واحد اجرایی مدیریت کمپ بیجاشدگان داخلی در ولسوالی جبل حبشی، در چند روز گذشته از چندین کمپ آوارگان بازدید کرده است.

رادمان به الجزیره گفت: «بسته شدن جاده‌ها باعث رنج‌های انسانی غیرقابل توصیف در تعز و جاهای دیگر شده است که درگیری‌ها شروع شده است. جاده های بسته... گاهی اوقات به معنای مرگ غیرنظامیان است.

وی یادآور شد: قبل از تشدید درگیری ها، کمک ها و اقلام ضروری به راحتی می توانست به تعز برسد.

رادمان افزود: اکنون سفر خطرناک است، مسافران باید از جاده‌های جایگزین سخت و کوهستانی عبور کنند. در نتیجه، حجم کمک‌های بشردوستانه به نیازمندان کاهش یافته است و این باعث تشدید رنج مردم، به‌ویژه آوارگان شده است.»

عبدالرحمن 34 ساله دو هفته پیش از منطقه الوضیه استان تعز آواره شد. او امروز در شهر تعز است، اما می‌خواهد به خانه‌اش برگردد و دارایی‌هایش را به دست آورد.

عبدالرحمن به الجزیره گفت: "اگر جاده ها مانند قبل از جنگ باز بود، من به خانه خود در الوضیه می رفتم تا تشک هایم را بیاورم و سیلندرهای گاز پخت و پز را بیاورم. اکنون مطمئن نیستم که بتوانم سالم برگردم. این واقعیت بازگشت ما را به مناطق خود دشوار می کند."

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در یمن هفته گذشته اعلام کرد که عملیات های بشردوستانه در این کشور با محدودیت های شدید مواجه است. این نهاد سازمان ملل چندین عامل را ذکر کرد که ارسال کمک های نجات دهنده را محدود و کند می کند، از جمله خطوط مقدم فعال، محدودیت های حرکتی، اختلالات مخابراتی، و جاده ها و زیرساخت های آسیب دیده.

علی عثمان، یک فعال بشردوستانه در تعز که در روزهای اخیر از اردوگاه ها بازدید کرده است، گفت که آوارگی باعث "بدبختی واقعی" شده است.

عثمان به الجزیره گفت: «بیشتر این خانواده ها با چیزی جز لباس هایی که پوشیده بودند، فرار کردند؛ آنها از مرگ فرار کردند. "بسیاری با هم زندگی می کنند و چادرهای مشترک دارند."

عثمان مشکلات دیگری از جمله بار خانواده‌هایی که از اقوام آواره‌شده میزبانی می‌کنند و محدودیت‌های رفت‌وآمد به دلیل جنگ را برشمرد.

عثمان گفت: «جاده ها مسدود یا ناامن هستند و به همین دلیل اردوگاه های آوارگان منزوی می شوند. سازمان‌های بشردوستانه نمی‌توانند به اردوگاه‌ها برسند، و بنابراین ممکن است کمک‌ها اصلا به آوارگان نرسد؛ مردم در اردوگاه‌ها در میان هرج و مرج جنگ به‌طور نادیده و بی‌توجهی از آنها رنج می‌برند.»

با بسته شدن یا ناامن شدن جاده ها، هزینه حمل و نقل غذا، لوازم پزشکی و مواد سرپناه افزایش می یابد.

عثمان افزود: "ارائه کمک های بشردوستانه به طور فزاینده ای چالش برانگیز می شود - یا ممکن است به طور کلی به دریافت کنندگان مورد نظر نرسد."

سازمان بین المللی مهاجرت تخمین می زند که بیش از 22 میلیون یمنی، تقریبا نیمی از جمعیت، نیاز فوری به کمک های بشردوستانه دارند.

به گفته رادمان، قبل از جنگ و تسلط حوثی ها بر شهر و بندر موکا، یک کامیون حدود سه ساعت طول می کشد تا از موکا به شهر تعز سفر کند.

او گفت: "اکنون جاده موکا - تعز بسته شده است. و سفر از تعز به عدن به شش ساعت یا بیشتر نیاز دارد. قبل از درگیری جاری، همان سفر حدود دو ساعت طول می کشید."

درگیری مجدد بر جریان کالاهای تجاری به یمن نیز تأثیر می گذارد و نگرانی ها در مورد در دسترس بودن مواد غذایی و قیمت ها را افزایش می دهد.

وفیق صالح، محقق اقتصادی و مدیر اجرایی مرکز مطالعات یمن-خلیج تعز، به الجزیره گفت که تصرف اخیر حوثی‌ها بر موکا و حملات پراکنده گروه شورشی به کشتی‌ها در دریای سرخ منجر به کاهش تعداد کشتی‌های ورودی به بنادر یمن شد.

صالح گفت: «کشور نزدیک به 90 درصد از کالاهای غذایی خود به واردات وابسته است. "بنابراین، کاهش مقدار واردات و کمک ها وضعیت انسانی در کشور را بدتر می کند. این به تنهایی به آوارگان اخیر آسیب نمی رساند. تاثیر آن به جوامع دیگر خواهد رسید."

گزارش سازمان ملل نشان داد که واردات گندم و آرد در ماه اوت - قبل از جنگ اخیر در دریای سرخ - به شدت کاهش یافت - 48 درصد ماه به ماه و 32 درصد کمتر از میانگین سه ساله. در همین حال، این گزارش نشان داد که واردات سوخت حتی بیشتر از این کاهش یافته است - کاهش 67 درصدی نسبت به جولای و 89 درصدی کمتر از میانگین های تاریخی، بدون اینکه بنزین یا گازوئیلی به بنادر شمالی برسد.

بندر موکا منبع مهم درآمد دولت بود و یک خط تامین حیاتی برای غذا و کمک بود.

صالح گفت: «از آنجایی که [بندر موکا] همچنان خارج از عملیات است، عواقب آن بر وضعیت انسانی کاملا واضح است، به ویژه در مناطقی که قبلا به آن وابسته بودند».

در 23 سپتامبر، سازمان‌های بین‌المللی بشردوستانه، توسعه و جامعه مدنی هشدار دادند که بحران انسانی در یمن در حال بدتر شدن است و از رهبران جهانی شرکت‌کننده در مجمع عمومی سازمان ملل خواستند تا اقدامی فوری برای حفاظت از کمک‌های بشردوستانه و اطمینان از ارسال آن، حفظ خدمات ضروری و حمایت از روند صلح جامع به رهبری یمن انجام دهند.

اما در میدانی در یمن، درگیری هیچ نشانه‌ای از فروکش نشان نمی‌دهد، و در عوض اگر حوثی‌ها کمپین خود را برای تصرف قلمرو بیشتر در تعز ادامه دهند، یا اگر دولت با ضدحمله خود پیش برود، این پتانسیل را دارد که بیشتر تشدید شود.

بنابراین، بحران آوارگی احتمالا بدتر خواهد شد، حتی اگر گروه‌های بشردوستانه برای برآوردن نیازهای رو به رشد تلاش کنند.

محمد پس از فرار از جبل حبشی گفت که یک هفته پیش در شهر تعز به عنوان یک فرد آواره ثبت شده است. اما او در حال مبارزه است.

او گفت: "من هیچ کمکی دریافت نکرده ام و نمی دانم که آیا کمکی دریافت خواهم کرد." "دریایی از آوارگان وجود دارد."