جوانان در مراکش بر سر اینکه آیا سیاست می تواند تغییراتی را با نزدیک شدن به انتخابات ایجاد کند یا خیر، اختلاف دارند

در رقابت های انتخاباتی مراکش، مراسم تشییع جنازه روستایی تبدیل به یک ایستگاه غیرمنتظره تبلیغاتی برای کاندیداهایی شده است که هدف آنها جلب مشارکت رای دهندگان جوان ناامید است.

سیدی موسی ال مجدوب، مراکش -- مراسم تشییع جنازه یک زن مسن در روستاهای مراکش به نقطه ای بعید برای نامزدهایی تبدیل شد که سعی می کردند رای دهندگان جوان ناامید را پیش از انتخابات پارلمانی چهارشنبه انگیزه دهند.

مبارزات جوانان مراکشی برای یافتن شغل و فرصت، اعتراضات تحت رهبری ژنرال Z در سال گذشته و موج مهاجرت به سئوتا اسپانیا در تابستان امسال را برانگیخت. کاندیداهایی مانند یاسین موژان نگرانی‌های جوانان را محور کمپین انتخاباتی روز چهارشنبه می‌دانند.

موجان به آسوشیتدپرس در سیدی موسی المجدوب، در حدود 80 کیلومتری (50 مایلی) پایتخت، رباط، به آسوشیتدپرس گفت: «من قبلا برای موکلانم در دادگاه ادعا می‌کردم، و اکنون زمان آن فرا رسیده است که از مراکشی‌ها در پارلمان دفاع کنم. "جوانان می توانند سیاست انجام دهند."

این وکیل 28 ساله هفته گذشته برای تشییع جنازه به سیدی موسی المجدوب، زادگاه یکی از نامزدهای لیست حزب خود آمد. نامزدها تسلیت گفتند، به شکایات گوش دادند - و بی سر و صدا درخواست رای دادند.

برخی از عزاداران از وعده ها و توجه آنها استقبال کردند، در حالی که برخی دیگر تردید داشتند.

موژان یکی از جوانترین نامزدهای انتخابات است که با جنبش دموکراتیک و اجتماعی، یک حزب طرفدار تشکیلات، شرکت می کند. او دو فرزند کوچک دارد.

رای دهندگان مراکشی از میان 7288 نامزد از 27 حزب سیاسی که برای 395 کرسی مجلس نمایندگان رقابت می کنند، انتخاب خواهند کرد و نخست وزیر بعدی از حزبی خواهد بود که بیشترین کرسی ها را به دست آورد.

این رای گیری اولین رای پس از تظاهرات مرگبار به رهبری جوانان تقریبا یک سال پیش و تلاش گسترده برای عبور از مرزهای مراکش به قلمرو اسپانیایی سئوتا خواهد بود.

طبق مصاحبه آسوشیتدپرس با خانواده و دوستانشان، جوان مراکشی در میان ده ها نفری بودند که در تلاش برای رسیدن به سئوتا جان خود را از دست دادند، از جمله یک کارگر کارخانه که به دنبال شغل بهتری برای پرداخت قبوض پزشکی مادرش بود، یک فوتبالیست در حال مبارزه و یک دانش آموز دبیرستانی که آرزوی آینده ای بهتر را داشت.

دولت بعدی تحت توجه جهانیان قرار خواهد گرفت زیرا بر میلیاردها دلار پروژه های زیرساختی و توسعه نظارت خواهد کرد، زیرا مراکش برای میزبانی مشترک جام جهانی فوتبال 2030 آماده می شود.

اما با چالش‌های داخلی فوری‌تری مواجه خواهد شد: رسیدگی به تورم و بیکاری، و نشان دادن به جوانان مراکشی که دگرگونی اقتصادی کشور می‌تواند به درآمدهای بالاتر و بهبود خدمات عمومی تبدیل شود.

مراکش صنعت خودروسازی و هوانوردی بزرگی را توسعه داده است و شبکه ریلی پرسرعت آن در حال گسترش است. بندر Tanger Med به یک مرکز بزرگ کانتینری جهانی تبدیل شده است.

بانک جهانی انتظار دارد تولید ناخالص داخلی مراکش امسال 4.2 درصد افزایش یابد، اما این رشد شغل کافی ایجاد نکرده است.

این شکاف به ویژه برای جوانان شدید است. آمارهای رسمی بیکاری مراکش را ۱۳ درصد در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد، اما این نرخ در میان افراد ۱۵ تا ۲۴ ساله ۳۷ درصد بود، در حالی که بیکاری در میان فارغ‌التحصیلان تحصیلات عالی ۱۹ درصد بود.

یاسین حسنایی، یک مرد بیکار 28 ساله اهل سیدی موسی المجدوب، گفت: "سیاستمداران به ما اهمیت نمی دهند. آنها فقط به فکر منافع خود هستند." آنها از طبقات اجتماعی بالاتر از ما می آیند.»

افراد 18 تا 24 ساله تقریبا 12 درصد از جمعیت کشور را تشکیل می دهند، اما تنها 4 درصد از 15.8 میلیون رای دهنده ثبت نام شده آن را تشکیل می دهند. رسیدن به سن 18 سالگی به طور خودکار شهروندان را در فهرست های انتخاباتی قرار نمی دهد. آنها باید فعالانه برای رای دادن ثبت نام کنند.

برای جوانان مراکشی که با AP مصاحبه کرده اند، ناامیدی کمتر مربوط به ایدئولوژی سیاسی است تا دغدغه های روزمره: یافتن شغل، تامین هزینه های زندگی مناسب و دسترسی به مدارس، بیمارستان ها و زیرساخت های فعال. این همان نارضایتی های مهاجران در سئوتا و معترضان ژنرال Z است.

حسن چلاویی، 32 ساله دیگ‌ساز اهل همین روستا، برای بچه‌های روستایش اتوبوس مدرسه می‌خواهد. او گفت که آنها باید هر روز حدود 10 کیلومتر (6 مایل) - در آفتاب، باران و سرما - پیاده روی کنند تا به مدرسه برسند.

او گفت که سال ها شاهد ماندن همان چهره های سیاسی در قدرت بوده است. او گفت: «مردم تغییر نکردند، اما ما خواهان تغییر هستیم.

مراکش یک پادشاهی مشروطه است که در آن پادشاه محمد ششم اختیارات گسترده ای از جمله تصمیمات کلیدی در سیاست خارجی، امنیت ملی و امور استراتژیک را حفظ می کند. قانون اساسی همچنین به پادشاه این اختیار را می دهد که از حزبی که بیشترین کرسی ها را در انتخابات پارلمانی به دست می آورد، رئیس دولت را تعیین کند.

استیون هوفنر، رئیس دفتر رباط در اندیشکده آلمانی Konrad Adenauer Stiftung، می گوید: «قدرت سیاسی در سلطنت به شدت متمرکز است و جوانان به طور گسترده ای احزاب را بی پاسخ می دانند.

در نتیجه، بسیاری از جوانان نه رای می‌دهند و نه در احزاب شرکت می‌کنند و اغلب به فقدان دانش سیاسی، بی‌علاقگی و ارتباطات ضعیف نخبگان سیاسی اشاره می‌کنند.»

با این حال، برخی از جوانان مراکشی می‌گویند که رای‌دهی ارزش قائل هستند، به این امید که بتواند بر تصمیم‌گیری‌ها در مورد موضوعاتی مانند حداقل دستمزد، استخدام در بخش دولتی و قوانین خانواده تأثیر بگذارد.

هنگامی که سال گذشته تظاهرات به رهبری ژنرال Z در سراسر مراکش آغاز شد، تظاهرکنندگان جوان انتقاد خود را بر دولت و احزاب سیاسی که مسئول مراقبت‌های بهداشتی و آموزشی ضعیف می‌دانند، متمرکز کردند تا کاخ سلطنتی.

آنها پادشاه را به نظارت بر اصلاحات فراخواندند و سلطنت را به عنوان لنگر ثبات در نظر گرفتند. این آنها را از تظاهرات بزرگتر بهار عربی در دهه 2010 متمایز کرد که خواستار محدودیت در اختیارات پادشاه و پارلمان قوی تر بود.

موجان گفت که برای دفاع از معترضانی که در تظاهرات ژنرال Z دستگیر شده بودند، داوطلب شد.

موژان گفت: «آنها همان خواسته هایی را داشتند که ما قصد داریم در برنامه حزب خود به آنها بپردازیم: مدارس بهتر، بیمارستان ها، مسکن و محیطی بهتر. "آنها ادعاهای معتبری هستند."

تضمین نامزدی حزب او کار آسانی نبود. موژان که در محافل سیاسی ثابت نشده و ناشناخته است، گفت که برای جلب نظر رهبران احزاب شکاک مجبور به تماس های تلفنی بی امان شده است.

او اکنون با اجرای یک کمپین کم‌هزینه تلاش می‌کند وارد مجلسی شود که میانگین سنی قانون‌گذاران در آن 53 سال است.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده