جوبی سرنی، بازیگر، کارگردان و صداپیشگی Pillsbury Doughboy در ۷۸ سالگی درگذشت.

جوبی سرنی که صداپیشه بازیگوش Pillsbury Doughboy در آگهی‌های تبلیغاتی بود و در فیلم‌هایی مانند Somewhere in Time، My Best Friend’s Wedding و Road to Perdition ظاهر شد، درگذشت. او 78 سال داشت.

خانواده اش اعلام کردند سرنی در گریسلیک، ایلینوی زندگی می کرد و در 30 اکتبر درگذشت. او با بیماری آلزایمر مبارزه کرده بود.

برای بیش از 30 سال، سرنی مالک و اداره کننده سرنی/استودیوی ضبط خلاق آمریکایی در محله ریور نورث شیکاگو بود. شرکت او هزاران پروژه از جمله تبلیغات، ویژگی ها و کتاب های صوتی را تکمیل کرد. داستان های مرتبط تلویزیون توکی اسمیت، مدل برتر باند و بازیگر «227»، درگذشت در 74 فیلم دانی دانگان، صدای اصلی بامبی، در سن 92 سالگی درگذشت

یکی از بهترین دستاوردهای او کارگردانی یک تولید صوتی 98 ساعته دراماتیزه شده از نسخه جدید کینگ جیمز نسخه کتاب مقدس به نام «کلام وعده» بود که بیش از 500 بازیگر از جمله جیم کاویزل در نقش عیسی، ماریسا تومی در نقش مریم مجدلیه، ریچارد دریفوس در نقش موزس، گری سینیس در نقش ژوزف جوبرا، گری سینیز در نقش ژوزف جوبرا، جیم کاویزل در نقش عیسی، ماریسا تومی در نقش موسی، گری سینیز در نقش ژوزف جوبرا. نوح، لوک پری در نقش یهودا و مارسیا گی هاردن در نقش استر.

سرنی جانشین پل فریس و جف برگمن به عنوان صداپیشگی Pillsbury Doughboy شاد شرکت Pillsbury شد که وقتی شکمش را می زدند می خندید (او تا حدود سال 2020 در نقش شخصیت دوست داشتنی Poppin Fresh بازی می کرد).

او در مصاحبه ای در سال 2007 گفت: "من در طول سال ها مراحلی را پشت سر گذاشته ام." "گاهی اوقات [پیلزبری] یک مدیر اجرایی جدید می‌گیرد. یکی از پسرها گفت: "می‌دانی، من همیشه از صدای Doughboy متنفر بودم. و این تو هستی. من تمام تلاشم را می‌کنم که اجازه ندهم Doughboy دیگر حرف بزند."

"این حدود هفت سال پیش بود. آن مرد شغل خود را از دست داد. او سال بعد اخراج شد و یک طبقه کامل از مردم با او اخراج شدند. و سپس سال بعد من دو برابر بیشتر صحبت کردم تا آن را جبران کنم."

او همچنین بدون دیالوگ "The Cheer Man" (همچنین به عنوان "Silent Demonstrator" شناخته می شود) را در تبلیغات شوینده Cheer Procter & Gamble به تصویر کشید و "هزاران بار" به عنوان حشرات در نقاط Raid کشته شد.

سرنی در 5 دسامبر 1947 در سیسرو، ایلینوی به دنیا آمد. والدین او، جو و بی، نام های خود را برای نام کوچک پسرشان ترکیب کردند.

سرنی در سال 1966 از دبیرستان مورتون ایست سیسرو فارغ التحصیل شد، سپس مدرک لیسانس خود را در رشته سخنرانی و نمایش از دانشگاه والپارایسو - که قصد داشت وارد حوزه علمیه شود - و کارشناسی ارشد خود را در رشته تئاتر از دانشگاه نورث وسترن گرفت.

در دهه 1970، او به The Second City پیوست تا در صحنه اصلی خود در شیکاگو و برای شرکت تور ملی خود عملکرد بهتری داشته باشد.

او در فیلم Somewhere in Time (1980) یک کارمند میز، در My Best Friend’s Wedding (1997) یک خیاط و در Road to Perdition (2002) نقش یک بانکدار را بازی کرد.

سرنی متشخص همچنین در فیلم‌های Rent-a-Cop (1987)، Mo' Money (1992)، عشق و اکشن در شیکاگو (1999)، Novocaine (2001) و Legally Blonde 2: Red, White & Blonde (2003) و در قسمت‌های Lady Blue و Hocagoly روی صفحه نمایش ظاهر شد.

سرنی یک ستون هفتگی برای مجله اسکرین به نام «ماجراجویی در تبلیغات» نوشت، تا دهه 60 زندگی‌اش با کارت‌خوانی رانندگی کرد و یک کلکسیونر مدل قطار مشتاق بود.

بازماندگان عبارتند از همسر 56 ساله او، آیلین. پسران تیم و پاتریک؛ عروس های آندریا و لیلی؛ و نوه های آرچر و کلئو.

او یک بار گفت: "من خوش شانس هستم، هر روز آدم متفاوتی می شوم، و در نهایت خوشحالم که تصمیم غیرمسئولانه خود برای تفریح ​​را حفظ کردم." "این به من اجازه می دهد تا همیشه شاد زندگی کنم ... هر روز."