حتی جنگل های مرتفع در سوئیس هم اکنون به دلیل خشکسالی های مکرر ضعیف شده اند و خطرات طبیعی را خطرناک تر می کند.

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

دانشمندان نشان داده اند که به دلیل گرم شدن کره زمین، جنگل های سوئیس اکنون در نقطه اوج قرار دارند که خشکسالی تابستانی بر تحمل و انعطاف پذیری درختان غالب است. این برای مردم دره ها بد است زیرا جنگل ها اولین خط دفاعی خود را در برابر بهمن، ریزش سنگ، رانش زمین و سیل تشکیل می دهند.

دکتر استل نویر، محقق دانشگاه علوم کاربردی برن و اولین نویسنده یک مطالعه جدید در مرزهای جنگل‌ها و تغییرات جهانی، گفت: «در اینجا ما نشان می‌دهیم که دیگر درست نیست، همانطور که تا همین اواخر بود، اینکه درختانی که در بالاترین ارتفاعات رشد می‌کنند عمدتا در برابر بدترین تأثیر خشکسالی تابستانی محافظت می‌شوند.

حتی در ارتفاع 2200 متری (7220 فوت)، تعداد درختان در هر توده به دلیل کاهش یا مرگ درختان بزرگ و غالب به ویژه کاهش می یابد.

حتی قبل از اینکه تغییرات آب و هوایی احساس شود، جنگل ها در برابر خشکسالی تابستانی آسیب پذیر بودند. از نظر تاریخی، جنگل‌های موجود در کمربندهای گیاهی کم ارتفاع مانند کمربند «کولین» (بین ۲۸۲ متر (۹۲۵ فوت) و ۱۱۸۴ متر (۳۸۸۰ فوت) بالاتر از سطح دریا) و کمربند «کوهستانی» (۶۰۰ متر (۱۹۷۰ فوت) تا ۱۶۴۸ متر بالاترین (۵ فوت) بودند. دمای سرد و پوشش طولانی مدت برف خاک را مرطوب نگه داشته و تقاضای درختان برای آب را در مرتفع ترین کمربند "زیربالپ" بین 1235 متر (4050 فوت) تا 2219 متر (7280 فوت) محدود کرده است.

درختان زیر آلپ نیز می توانند از خشکسالی رنج ببرند، اما قبلا تصور می شد که دمای بالاتر به دلیل گرم شدن زمین باعث رشد خالص آنها شده و به بهبود سریعتر آنها کمک می کند. با این حال، طی دهه‌های اخیر، گرم شدن سریع در ارتفاعات متوسط ​​و بلند، درختان را تشنه‌تر کرده است. در عین حال، کاهش بارندگی و عقب‌نشینی یخچال‌ها باعث کاهش آب در خاک شده و خشکسالی‌ها را بیشتر می‌کند.

نویر و همکارانش می‌خواستند بدانند که آیا ارتفاعی که در آن تنش خشکسالی معمولا در جنگل‌های حفاظتی سوئیس ایجاد می‌شود، طی چهار دهه گذشته تغییر کرده است و آیا این بر انعطاف‌پذیری تاج پوشش و آرایش توده‌های جنگلی تأثیر می‌گذارد یا خیر. آنها رکوردهای جمع آوری شده بین سال های 1983 و 2022 توسط فهرست ملی جنگل های سوئیس (NFI) را تجزیه و تحلیل کردند، که همه غرفه ها را در یک شبکه سراسری فهرست می کند.

جنگل بانان به طور منظم قطر در ارتفاع سینه همه درختان را در صدها قطعه نماینده 200 متر مربع اندازه گیری کردند. نویر و همکارانش بر روی توده های جنگلی حفاظتی منحصرا در مناطقی تمرکز کردند که توسط آتش سوزی آسیب ندیده بودند یا تحت مداخلاتی مانند قطع درختان انتخابی قرار نگرفته بودند. برای هر یک از پنج دوره زمانی در NFI، آنها به 891 تا 1543 درخت در ارتفاعات بین 282 متر (925 فوت) و 2219 متر (7280 فوت) نگاه کردند.

نتایج نشان داد که درصد کاهش توده ها در طول زمان در هر کمربند به ویژه در ارتفاعات پایین تر افزایش می یابد. بیشترین کاهش در کمربند کولاین بود، جایی که سهم پایه های محافظ طبقه بندی شده به عنوان "کاهش" از 11.1% در سال 1983 به 30.4% تا سال 2022 افزایش یافت. در کمربند کوهستانی پایین، از 17.4% به 21.4% رسید اما در حدود 10.8% در ارتفاع بالاتر ثابت ماند.

در مرتفع‌ترین کمربندها، «پایین‌تر زیربالا» (1208 متر (3960 فوت) تا 1897 متر (6220 فوت)) و «Subalpine Super» (1752 متر (5750 فوت) تا 2219 متر (7280 فوت) که پایین‌ترین درصد آن است. 10.3% و 15.3% از اواسط دهه 1990 تا اوایل دهه 2000 قبل از افزایش شدید به 18.8% در سالهای پس از آن.

تراکم درختان در تمام کمربندها با گذشت زمان کاهش یافت. همانطور که انتظار می‌رفت، توده‌های رو به کاهش معمولا بالاترین شاخص‌های خشکسالی و قوی‌ترین افت را در سطح پایه درخت نشان می‌دهند که نشان‌دهنده تنش خشکی شدیدتر و کاهش پوشش درخت است. اما پیوند قوی تاریخی بین ارتفاعات بالاتر و تنش کم‌تر خشکسالی پس از سال 2017 دیگر قابل مشاهده نبود.

نویسندگان به این نتیجه رسیدند که ترکیب توده‌ها در جنگل‌های محافظ سوئیس با گذشت زمان تغییر کرد زیرا خشکسالی به طور انتخابی بزرگترین و آسیب‌پذیرترین درختان را حتی در بالاترین ارتفاع از بین برد. در نتیجه، به نظر می‌رسد که توده‌های امروزی دارای گونه‌های درختی انعطاف‌پذیرتر و کلاس‌های اندازه هستند، اگرچه ممکن است زمانی که خشکسالی‌ها به‌طور متوالی اتفاق می‌افتد، ضعیف شوند.

نویر و همکارانش بر این باورند که نه تنها در سوئیس، بلکه در سراسر رشته‌کوه‌های اروپایی، نیاز مبرمی به استراتژی‌های جنگلداری سازگار وجود دارد.

نویر گفت: "سوالات باز حیاتی بر این است که ترکیب گونه‌های جنگلی چگونه سریع تغییر می‌کند و چگونه جنگل‌بانان می‌توانند با ترویج توده‌های چندلایه و متنوع جنگل‌ها را انعطاف‌پذیرتر کنند. انتظار می‌رود مطالعه پیگیری مداوم ما داده‌های مکانی عملی برای کمک به جنگل‌بانان در دستیابی به این هدف به دست آورد."

تأثیر چهار دهه خشکسالی بر جنگل‌های محافظ سوئیس: یک شیب ارتفاعی در حال از بین رفتن، مرزها در جنگل‌ها و تغییرات جهانی (2026). DOI: 10.3389/ffgc.2026.1933304

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →