حتی در دوران NIL، ورزش‌های دانشگاهی در مقابل دانشجویان ورزشکار قرار می‌گیرند - اکنون عدم شفافیت آنها را از «بازار منصفانه» بازمی‌دارد.

ورزش های دانشگاهی در حال رونق هستند - و ورزشکاران کالج مانند حرفه ای ها درآمد دارند. پنج سال پس از اینکه NCAA راه را برای جبران نام، تصویر و شباهت (NIL) باز کرد، ورزشکاران کالج می‌توانند از مدارس، اهداکنندگان، گروه‌ها، برندها و مخاطبان خود درآمد کسب کنند. اما انقلاب NIL تنها چیزی را که برای آن طراحی شده بود برطرف نمی کند: عدم پرداخت عادلانه برای دانشجویان ورزشکار.

مخاطرات دوران NIL به O'Bannon v. NCAA برمی گردد، پرونده مهمی که این فرض را به چالش می کشد که دانش آموزان ورزشکار می توانند ارزش تجاری برای مدارس خود ایجاد کنند در حالی که هیچ غرامتی دریافت نمی کنند. این دادخواست در نهایت نشان داد که قوانین تحت نظارت ضد انحصار قرار دارند، و مدار نهم محدودیت‌های مربوط به غرامت ورزشکاران را بسیار محدودکننده تشخیص داد و در را برای سیستمی باز کرد که به دانشجویان ورزشکار اجازه می‌دهد از خود درآمدزایی کنند.

هنگامی که قوانین NIL در سال 2021 تغییر کرد، وعده اولیه ساده بود - ورزشکاران دانش آموز در نهایت اجازه کسب درآمد از هویت خود را خواهند داشت.

اما به گفته بلیک لارنس، مدافع سابق فوتبال کالج و یکی از بنیانگذاران شرکت فناوری NIL Opendorse، بازاری که پس از آن دنبال شد، بازاری بسیار پیچیده است که با یک بازار منصفانه فاصله زیادی دارد.

لارنس به فورچون گفت: «اطلاعات برای ایجاد یک بازار منصفانه ضروری است. این امر دانشجویان ورزشکار را وادار کرد تا درآمد خود را به حداکثر برسانند، زیرا یک واسطه حرفه ای وجود ندارد، که به نوبه خود باعث شد اهداکنندگان شروع به جمع آوری پول کنند، مارک ها شروع به امضای قرارداد با ورزشکاران کردند و طرفداران شروع به خرید پیراهن کردند. و داده‌های Opendorse نشان می‌دهد که بازار سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها در حال گسترش است.

بلیک لارنس، یکی از بنیانگذاران شرکت فناوری NIL Opendorse به فورچون گفت: «اطلاعات برای ایجاد یک بازار منصفانه ضروری است. لارنس گفت 67 درصد از غرامت مدرسه که توسط این شرکت پیگیری می شود به ورزشکاران بدون نماینده تعلق می گیرد. به عبارت دیگر، حدود دو سوم از ورزشکارانی که غرامت دریافت می کنند، نمایندگی حرفه ای ندارند که به آنها کمک کند ارزش خود را تعیین کنند. و این شکاف اطلاعاتی باعث شده تا بازیکنان راه‌هایی برای به حداکثر رساندن پرداخت خود بیابند.

به گفته لارنس، امروز NIL فقط یک نگاه اجمالی است از آنچه که ورزشکاران متوجه می شوند که دانستن بازار می تواند به اندازه شرکت در آن خوب باشد، ارزشمند است.

برخی از بازیکنان غرامت را به دست خود گرفته اند. طبق گزارشی از وال استریت ژورنال، بازیکنان فوتبال کالج از طریق چت های گروهی غیررسمی و رسانه های اجتماعی برای مذاکره در مورد قراردادها با یکدیگر ارتباط برقرار کرده اند. در این گزارش اشاره شد که ضربه زننده ها اطلاعاتی را در مورد آنچه بازیکنان قابل مقایسه می ساختند به اشتراک گذاشتند تا درک بهتری از آنچه می توانند درخواست کنند به آنها بدهد.

طبق گزارش ژورنال، مسابقات شروع در مدارس Power Four در این فصل به طور متوسط ​​​​225000 دلار است که نسبت به سال قبل 60.9٪ افزایش یافته است، در حالی که برخی از آنها تا 600،000 دلار دریافت می کنند.

اما حتی با رشد پررونق ورزش های دانشگاهی، بازار به شفافیت مالی لازم برای صادقانه نگه داشتن پرداخت تبدیل نشده است. به گفته لارنس، کل بسته اقتصادی یک ورزشکار می تواند شامل پرداخت های مدرسه، پول جمعی، معاملات برند و سایر ترتیبات تجاری باشد. اما هیچ پایگاه داده متمرکز به سبک NFL وجود ندارد که شامل هر قرارداد کالج باشد.

لارنس گفت ورزش حرفه‌ای با قراردادهای تاریخی که به آسانی در دسترس تیم‌ها و آژانس‌ها قرار می‌گیرد، نگاهی به وضعیت مالی باید داشته باشد تا به هر دو طرف در هنگام مذاکره اطلاعات بدهد. اما ورزش دانشگاهی فاقد این سیستم است. اما هنوز راه هایی برای به حداکثر رساندن جبران NIL وجود دارد.

رسانه های اجتماعی شما را به یک "ناهنجاری" تبدیل می کنند

شناسایی بزرگترین معاملات NIL نسبتا آسان است. یک کوارتربک که در بین بهترین بازیکنان کشور قرار دارد و میلیون ها فالوور دارد، بدیهی است که ارزش تجاری بالایی خواهد داشت. اما بازیکنی که در این ورزش استثنایی است اما شهرت ندارد داستان متفاوتی است.

لارنس پتانسیل کسب درآمد برای ورزشکاران کالج را به عنوان ترکیبی از دو عامل توصیف می کند - توانایی ورزشی و دسترسی به رسانه های اجتماعی.

او گفت: "اگر در ورزش خود خوب باشید و روابط اجتماعی خوبی داشته باشید، پتانسیل درآمد بالایی دارید." و این چیزی را ایجاد می کند که او آن را یک ورزشکار «ناهنجاری» می نامد - کسی که توانایی های ورزشی و بازاری بودن آنها ترکیب می شود تا آنها را به طور قابل توجهی ارزشمندتر از آنچه که هر یک از ویژگی ها به تنهایی نشان می دهد.

رئیس Opendorse به لیوی دان، ژیمناست سابق LSU و تأثیرگذار رسانه‌های اجتماعی و برنده جایزه Heisman و بازیکن فعلی NFL Travis Hunter به عنوان نمونه‌هایی از "ناهنجاری" اشاره کرد.

لارنس گفت که هانتر یک نسخه افراطی از این مدل را نشان می دهد زیرا مخاطبانش می توانند ارزش خود را حفظ کنند حتی اگر دیگر هرگز فوتبال بازی نکند.

او توضیح داد: «تراویس هانتر می‌تواند فردا فوتبال را متوقف کند و هرگز مجبور به یافتن یک شغل واقعی نشود، زیرا او مخاطبانی ساخته است که تا آخر عمر او را دنبال می‌کنند.»

ماموران می توانند پرده را بلند کنند

لارنس گفت که نمایندگی در حال تبدیل شدن به یکی از بزرگترین عوامل در تضمین یک معامله "خوب" NIL است زیرا یک نماینده که با چندین ورزشکار کار می کند می تواند اطلاعات را در مدارس و مذاکرات جمع آوری کند. این می تواند به یک نماینده دید وسیعی از بازار بدهد و از آن اطلاعات برای مذاکره با بالاترین معامله برای مشتریان خود استفاده کند.

او گفت: "یک نماینده خوب فردی است که اطلاعاتی داشته باشد که بتواند به ورزشکار کمک کند تا تصمیمی آگاهانه تر بگیرد." مخرج مشترک بر روی اهرم می افتد.

لارنس خاطرنشان کرد: فرض کنید یک مدیر کل به یک ورزشکار 50000 دلار در سال پیشنهاد می کند تا برای تیم خود بازی کند. ممکن است این پول بیشتر از آن چیزی باشد که آن بچه در زندگی خود شنیده است. والدین آنها حتی ممکن است فکر کنند که این یک نتیجه تغییر دهنده زندگی است. چیزی که آنها نمی دانند بازیکنی است که دقیقا در کنار آنها بازی می کند و یک نماینده دارد که با یک قرارداد 500000 دلاری در سال برای همان پست مذاکره می کند. اکنون این عدم تقارن اطلاعاتی است."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد