خانواده های فیلیپینی عزیزان خود را در روز همه مقدسین نزدیک نگه می دارند

لوریتا سانتوس با پیوستن به هزاران نفر در مانیل برای ادای احترام به عزیزانش در روز همه مقدسین، خاطرات پدرش را گرامی می دارد.

مانیلا، فیلیپین - پدرش ممکن است دیگر با او نباشد، اما لوریتا سانتوس خاطراتی را که آنها به اشتراک گذاشته اند را در قلب خود نگه می دارد.

او در میان هزاران فیلیپینی بود که روز یکشنبه برای بازدید از قبر عزیزانشان به گورستان‌های سراسر مانیل هجوم آوردند و روز همه مقدسین را گرامی داشتند.

برای نسل‌ها، سنتی که در محلی به نام Undas شناخته می‌شود، خانواده‌ها را گرد هم می‌آورد تا مردگان خود را به یاد و احترام بگذارند. این نام از کلمه اسپانیایی "honras" به معنای "افتخار" گرفته شده است.

سانتوس که از محل استراحت پدرش و سه بستگان دیگر بازدید کرد، گفت: «فقط به این دلیل که آنها درگذشته اند به این معنی نیست که ما باید آنها را فراموش کنیم.

خانواده او این مناسبت را با تقدیم گل و شمع جشن می گیرند. آنها با هم نماز می خوانند و میان وعده ها را تقسیم می کنند.

این بازدیدها فرصتی برای به اشتراک گذاشتن داستان هایی در مورد کسانی است که درگذشته اند. سانتوس با علاقه به یاد می آورد که چگونه پدرش هر روز به فرزندان و نوه هایش هدایای کوچک می داد.

سانتوس با زیارت قبر بستگانش بزرگ شد، حتی در خارج از روز همه مقدسین. حالا او به بچه هایش یاد می دهد که همین کار را انجام دهند.

سانتوس گفت: «ما این را به فرزندانمان می‌دهیم تا مطمئن شویم که از این سنت آگاه هستند، تا اگر اتفاقی برای ما افتاد، بدانند چه باید بکنند.

Undas که شامل روز همه مقدسین و روز همه روح‌ها، 1 و 2 نوامبر است، ریشه در آئین‌های کاتولیک دارد، اما همچنین شامل باورها و آداب و رسومی است که قبل از استعمار اسپانیایی‌ها وجود داشته است.

نستور کاسترو، مدرس مردم‌شناسی در دانشگاه دیلیمان فیلیپین، گفت: «سنت بسیار طولانی پرستش اجداد در فیلیپین وجود دارد.

مدت ها قبل از ورود اسپانیایی ها، فیلیپینی ها ارواح اجدادی معروف به آنیتو را با تقدیم غذا و سایر هدایا به مردگان گرامی داشتند. کاسترو توضیح داد که این شیوه‌ها به تاریخ خاصی مرتبط نبودند، بلکه بخشی از سنت گسترده‌تر احترام به اجداد را تشکیل می‌دادند.

این سنت پس از ورود اسپانیایی ها در سال 1565 و معرفی کاتولیک و آداب مذهبی جدید، که ممکن است برخی از آنها از مکزیک آمده باشد، تکامل یافت.

این دو کشور روابط تاریخی دارند که به دوران استعمار اسپانیا برمی‌گردد، زمانی که تجارت گالون مانیل-آکاپولکو قرن‌ها آنها را به هم متصل کرد. امروزه نیز آداب و رسوم مشابهی برای تکریم درگذشتگان و یاد عزیزان دارند.

در مکزیک، بسیاری از خانواده‌ها با گذراندن یک روز یا شب بر سر مزار آن‌ها یا برپایی محراب در خانه، به عزیزان درگذشته خود احترام می‌گذارند. این یک موقعیت شاد پر از گل همیشه بهار، موسیقی و غذا است.

آداب و رسوم مشابهی در کشورهای دیگر با سنت های قوی کاتولیک از جمله بولیوی، لهستان و مجارستان مشاهده می شود، جایی که خانواده ها برای ادای احترام به مردگان خود با گل، شمع و دعا جمع می شوند.

کاسترو گفت: در فرهنگ فیلیپینی، مرگ نه تنها زمانی برای احترام به کسانی است که درگذشته اند، بلکه موقعیتی است که خانواده ها را دور هم جمع می کند.

او افزود که در طول مراسم تشییع جنازه، خانواده ها منتظر می مانند تا بستگانی که در دور زندگی می کنند قبل از دفن عزیزانشان برسند. "آن زمانی است که دیدارهای خانوادگی رخ می دهد. این یک رویداد الزام آور است."

این حس با هم بودن به Undas نیز گسترش می یابد. کیک های برنجی چسبناک اغلب برای این مناسبت به اشتراک گذاشته می شود، که نماد پیوند بین اقوام از طریق بافت چسبنده آنها است.

کاسترو گفت: «این رویدادها روابط خویشاوندی را تقویت و تقویت می کند.

برای مایک ماماریل، کارمند 42 ساله تعمیر و نگهداری مدرسه، بازدید از قبر والدینش یک رسم است که از پدربزرگ و مادربزرگش منتقل شده است. او گفت که برای بازدید سالانه وقت می گذارد، هرچند به ندرت فرصت دیگری برای رفتن پیدا می کند.

این گردهمایی ها همچنین فرصتی برای یادآوری خاطرات مادر و پدرش، از جمله لحظات سبک تر دوران کودکی او است.

ماماریل گفت: «ما همیشه در مورد اینکه کدام یک از ما بیشتر مورد سرزنش قرار گرفته است صحبت می کنیم.

پوشش مذهبی آسوشیتدپرس از طریق همکاری AP با The Conversation US، با تأمین مالی از Lilly Endowment Inc پشتیبانی می‌شود. AP تنها مسئول این محتوا است.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده