خنده، آه و جیغ قوانین نانوشته اجتماعی را در زندگی روزمره آشکار می کند
در کنار کلمات، انسان ها گنجینه ای از ابزارهای غیرکلامی برای کمک به بیان خود دارند. ما می خندیم، آه می کشیم و نفس نفس می زنیم تا احساسات خود را بدون بر زبان آوردن یک کلمه بیان کنیم. چیزی که محققان را برای سال‌ها شگفت‌زده کرده است این است که چگونه ما به ندرت به این فکر می‌کنیم که چگونه می‌دانیم کدام صدا در کدام موقعیت قرار دارد. آیا قوانین نانوشته اجتماعی می تواند این صداهای غیرکلامی روزمره را هدایت کند؟
در کنار کلمات، انسان ها گنجینه ای از ابزارهای غیرکلامی برای کمک به بیان خود دارند. ما می خندیم، آه می کشیم و نفس نفس می زنیم تا احساسات خود را بدون بر زبان آوردن یک کلمه بیان کنیم. چیزی که محققان را برای سال‌ها شگفت‌زده کرده است این است که چگونه ما به ندرت به این فکر می‌کنیم که چگونه می‌دانیم کدام صدا در کدام موقعیت قرار دارد. آیا قوانین نانوشته اجتماعی می تواند این صداهای غیرکلامی روزمره را هدایت کند؟
متن اصلی (انگلیسی)
Laughter, sighs and screams reveal unwritten social rules in everyday life
Alongside words, humans have a treasure trove of nonverbal tools to help express themselves. We chuckle, sigh and gasp to communicate our feelings without uttering a word. What has amazed researchers for ages is how we rarely stop to think about how we know which sound belongs in which situation. Could unwritten social rules guide these everyday nonverbal sounds?