دانشمندان می گویند تغییرات آب و هوایی عامل اصلی سیل مرگبار نپال-چین بوده است

در گزارشی که روز پنجشنبه توسط گروه World Weather Attribution منتشر شد، آمده است که تغییرات آب و هوایی نقش مهمی در فاجعه مرگبار هیمالیا در ماه گذشته در نپال، نازک شدن یخچال‌های طبیعی و آب شدن یخ‌های دائمی کوه‌ها داشت که احتمالا شیب را قبل از ریزش بی‌ثبات می‌کرد. جوامعی را که در امتداد کریدور رودخانه تریشولی قرار گرفتند، کشته شدند و بیش از 1300 نفر را کشتند و بیش از 5000 ناپدید شدند." این فاجعه یک رویداد شدید آب و هوایی نبود، بلکه اثر انگشت آب و هوا بود.

بن کلارک، محقق آب و هوا در امپریال کالج لندن که در این گزارش مشارکت داشت، گفت: تغییرات در تغییرات طولانی مدت هنوز مشخص است. دانشمندان آب و هوا گفتند که در سراسر هیمالیا افزایش دما باعث عقب نشینی یخچال ها و ذوب دائمی زمین می شود که به اتصال سنگ های شکسته کوه به هم کمک می کند.

این بدان معناست که تغییرات آب و هوایی نه تنها می‌تواند خطرات آب و هوایی مانند گرما و باران شدید، بلکه پایداری خود کوه‌ها را نیز تغییر دهد - جوامعی را که در دره‌های رودخانه‌ای باریک در زیر آن متمرکز شده‌اند، تهدید کند. این تجزیه و تحلیل مشخص نکرد که آیا سقوط بدون تغییرات آب‌وهوایی اتفاق می‌افتد که عمدتا ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای در هنگام سوزاندن سوخت‌هایی مانند نفت، گاز و زغال سنگ است.

با این حال، محققان به این نتیجه رسیدند که گرمایش چندین فرآیند را تشدید کرد که باعث شد شیب در طول دهه‌ها کمتر پایدار باشد. گرم شدن زمین باعث تضعیف دامنه‌های کوه‌های مرتفع می‌شود. این گزارش نشان داد که یکی از واضح‌ترین تغییراتی که مستقیما با تغییرات اقلیمی مرتبط است، افزایش ارتفاع آستانه یخبندان است. گرمایش ارتفاعی را که در آن زمین در آن زمین 10 متر به طور مداوم یخ زده باقی می‌ماند، افزایش داده است. گزارش. این سنگ را در ارتفاعات به طور فزاینده ای در معرض دوره های طولانی تر بالای انجماد قرار می دهد، یخ های دائمی را ذوب می کند و باعث ایجاد شکاف در یخ می شود و در نهایت باعث تضعیف یخ می شود.

صخره زیر یخ. جاکوب اشتاینر، زمین شناس دانشگاه گراتس که از سال 2006 در منطقه هیمالیا کار کرده است اما نویسنده گزارش روز پنجشنبه نیست، گفت که ابزارهای نظارتی در حدود 5000 متر اکنون نشان می دهند که برخی سنگ ها و زمین دیگر در طول سال یخ زده باقی نمی مانند. گزارش همچنین نشان داد که عقب‌نشینی یخبندان یکی دیگر از نیروهای بی‌ثبات کننده است. یخچال‌های طبیعی در منطقه برای دهه‌ها با سرعتی معادل بیش از نیمی از جرم خود را از دست داده‌اند.

این گزارش نشان داد که هر سال یک متر لاغری می شود. یخچال طبیعی لانگ‌تانگ لیرونگ، واقع در منطقه‌ای که فاجعه ماه گذشته در آن رخ داد، از دهه 1990 حدود نیم کیلومتر عقب‌نشینی کرده است و صخره‌هایی را که زمانی پوشیده از یخ بود، نمایان کرد. منطقه هیمالیا دارای بیشترین حجم برف و یخ در خارج از مناطق قطبی است. بیش از 63000 یخچال طبیعی در این منطقه حداقل 10 سیستم رودخانه اصلی آسیا را تغذیه می کند و از غذا، آب، انرژی و امنیت معیشتی میلیاردها نفر پشتیبانی می کند.

با این حال، مطالعات مختلف نشان داده‌اند که حدود 78 درصد از منطقه یخچال‌های طبیعی که بین 14763 تا 19685 فوت بالاتر از سطح دریا قرار دارد، به شدت در معرض گرمایش قرار دارد. گزارش‌های سازمان ملل نشان داده است که بین سال‌های 2000 تا 2019، یخچال‌های طبیعی 267 میلیارد تن یخ را از دست داده‌اند، تقریبا 60 گرم در هر سال. با کوچک شدن یخچال‌ها، می‌توانند فشاری را که به حمایت از دیواره‌های سنگی مجاور کمک می‌کرد و در عین حال آب مذاب بیشتری تولید می‌کرد، حذف کنند. طبق تجزیه و تحلیل، هفته‌های قبل از فروپاشی 26 آگوست نیز به طور غیرعادی گرم بود.

جولای و آگوست 2026 گرم ترین ماه هایی بودند که در سطح محلی ثبت شد. فریدریک اتو، دانشمند آب و هوا در امپریال کالج لندن و یکی از نویسندگان گزارش گفت: «غیر از عوامل بالقوه زمین شناسی مانند زمین لرزه ها که باعث تضعیف سنگ بستر می شوند، همه این عوامل دیگر به دلیل تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان بدتر می شوند.