دختر نانسی مایرز خانه‌ای به شیک فیلم‌های مادرش می‌سازد: داخل بازسازی بورلی هیل

نانسی مایرز، فیلمساز کهنه کار، نامی برای افراد مورد علاقه دست و پا کرده است و از خانه هایی دعوت می کند که در بسیاری از فیلم های او بازی می کنند. به خانه ساحلی بادی همپتونز در Something’s Gotta Give، استعمار کلاسیک در پدر عروس، براون استون رویایی بروکلین در کارآموز، کتاب داستان کلبه انگلیسی و خانه مدرن مدیترانه ای در سن مارینو در The Holiday فکر کنید.

نام او مترادف با روکش‌های سفید آسان و آشپزخانه‌هایی با جزایر بزرگ در مرکز شده است، که جرقه‌ای بر اکوسیستم کاملی از هشتگ‌های اینستاگرام و TikTok و انفجاری از جستجوهای Pinterest برای «خانه‌های نانسی مایر» زده است. داستان های مرتبط شیوه زندگی 37 کارگزار املاک و مستغلات برتر لس آنجلس در سال 2026 اخبار عمارت مالیبوی نیکلاس کیج که توسط گودال عظیم در میان فرسایش ساحل آسیب دیده است

اکنون آنی مایرز شایر، دخترش با نویسنده و کارگردان چارلز شایر، اشتیاق مشابهی به سرپرستی در خانه به ارث برده است. Meyers-Shyer که خود را «اینفلوئنسر تصادفی» معرفی می‌کند، حساب اینستاگرام ThisOakHouse@ را در سال 2023 راه‌اندازی کرد تا پیشرفت در بازسازی و دکوراسیون دو ساله یک خانه خانوادگی متعلق به دوران جرارد کولورد در بورلی هیلز را مستند کند و از آن زمان تاکنون نزدیک به یک چهارم میلیون دنبال کننده داشته است.

(درباره شجره نامه هالیوود صحبت کنید: هریسون فورد، ریس ویترسپون و دین مارتین همگی در خانه های کولورد زندگی کرده اند، و معمار معروف گاراژ جری والد، تهیه کننده معروف، را به مهمانسرایی برای آدری هپبورن تبدیل کرد.) چشم سینمای خانوادگی مایرز شایر، عکاسی و توجه آسان به جزئیات و سبک بودن او آشکار می شود. از زیبایی شناسی استقبال می کند، نه به ذکر تمایل به مواد طبیعی.

در مورد توانایی او در کارگردانی یک تیم بصری که شامل معماران کارن پاتمن و برایان کاوینگتون، طراح داخلی مایک موزر، و طراحان منظر پاتریشیا بنر و کریس کامینگز است، اثبات در پودینگ است.

مایرز شایر با هالیوود ریپورتر در زیر گفتگو می کند.

چگونه می‌گویید که بزرگ شدن در اطراف خانه‌های افسانه‌ای روی صفحه مادرتان جرقه‌ای برای علایق طراحی و واژگان بصری شما ایجاد کرده است؟

از دوران جوانی به طراحی علاقه داشتم و همین باعث شد تا سال ها در زمینه مد فعالیت کنم. و من با والدینی بزرگ شدم که ذوق بصری واقعی داشتند. می‌رفتم صحنه‌ها و می‌دانستم که خانه‌ها درباره شخصیت‌هایی که در آنجا زندگی می‌کردند به شما چه می‌گفتند. خانه پدر عروس در مورد خانواده بنکس بسیار می گوید. سپس به مکنزی‌ها، خانواده‌های زن و شوهر می‌روید، و آنها دوبرمن‌ها را دارند و در یک عمارت زندگی می‌کنند و این چیز دیگری می‌گوید. والدینم صفحات مجلات را پاره می کردند و کتاب های بزرگ پر از ایده می ساختند. آنها توضیح می دادند که چرا باید رنگ اتاق را تغییر دهند.

فقط با اسمز، با حضور در آنجا، تحت تأثیر قرار گرفتم. این بخشی از زندگی من بود که پدر و مادرم هر دو ذوق و چشمانی فوق العاده داشتند. به روشی مشابه، خانه من داستان من را روایت می کند. می بینید که من دو بچه دارم، عتیقه جات را دوست دارم و در هر اتاقی گیاهان دارم. علایق من در کتاب هایم منعکس شده است. شما می توانید بگویید هنرمندان مورد علاقه من چه کسانی هستند. وقتی به خانه ای می روید و فکر می کنید "هر کسی می تواند اینجا زندگی کند" عجیب است، می دانید؟

با توجه به بازی شما در فیلم‌های The Parent Trap و The Father of the Bride، آن صحنه‌های خانگی را به شیوه‌ای منحصربه‌فرد تجربه کردید. خاطرات برجسته یا مجموعه مورد علاقه؟

نه، من در آنها بازی نکردم! من کامواهای کوچک ساختم. من سر صحنه فیلمبرداری بودم و پدر و مادرم می‌گفتند: "لباس بپوش و در راهرو قدم بزن! [نقش او یک دختر گل در فیلم پدر عروس بود]. برای آنها، این عکسی از مجموعه برای خاطره بود. مجموعه مورد علاقه مطلق من، بدون شک، در فیلم جدید مادرم [برادران وارنر پاریس پارامونت با بازی پنه‌لوپه کروز] با بازی پنلوپه کروز به پایان رسید. چمدان و در آن خانه زندگی نمی‌کنم، من هم به خاطر می‌آورم که در خانه کامرون دیاز در «تعطیلات» بودم و فکر می‌کردم: «این باور نکردنی است!»

مادرتان در مقدمه کتاب به شما اشاره می‌کند که چگونه می‌توانید یک دستمال کاغذی L.L Bean پر از نمونه تهیه کنید تا با او صحبت کنید. آن بحث ها چگونه بود؟

برای هر کسی که روی یک پروژه کار می‌کند، داشتن کسی که به سلیقه‌اش اعتماد دارید و می‌توانید از او ایده بگیرید، بسیار ارزشمند است. من کارشناس داخلی خودم را دارم، بنابراین احمق خواهم بود که نظر او را در مورد چیزها نپرسم! من می‌توانم بگویم 99.99 درصد مواقع او آنچه را که به او ارائه می‌کردم دوست داشت. ما هم تراز بودیم چند بار، او کمک کرد تا من را جدا کنم، می دانید؟ ما در خانواده مان این کار را برای یکدیگر انجام می دهیم. این رابطه بین مادرم و خواهرم [فیلمساز در حال ظهور، هالی مایرز شایر (باز هم در خانه، گودریچ)] و من است. آن جلسات سرگرم کننده بود. او واقعا با من این کار را انجام داد.

زیبایی شناسی طراحی خود را چگونه توصیف می کنید؟

پیدا کردن کلمات سخت است. من زمان زیادی را در خانه می گذرانم. من در خانه کار می کنم. من تقریبا تمام روز در خانه هستم. من می دانم چه چیزی برای چشم من خوب است: فضاهای هماهنگ با رنگ های آرام. من نمی خواهم با رنگ های روشن یا الگوهای زیاد زندگی کنم. وقتی با بچه‌هایم در مورد دوستی صحبت می‌کنم، می‌گویم: «به سمت دوستانی بروید که احساس گرمی دارند!» این همان احساسی است که من در مورد انتخاب های زیبایی شناختی خود دارم. من احتمالا سلیقه کلاسیک دارم، اما این می تواند به معنای خیلی چیزها باشد. من و شوهرم و دو پسرمان آدم های شیکی نیستیم. من یک فرش سیزال در اتاق نشیمن دارم.

ما می‌خواهیم به گونه‌ای زندگی کنیم که به نظر آسان و معتبر باشد و این همان خط واقعی اینستاگرام من است.

رسانه‌های اجتماعی درباره کمال زیبایی‌شناختی بسیار هستند، با این حال فلسفه شما در مورد خویشتن‌داری، پتینه قدیمی، ناقص بودن اشیای عتیقه است. آیا با مستندسازی این روند به صورت عمومی، تصمیماتی اتخاذ کردید که زیبا به نظر می رسید اما شاید نتوانید با آن زندگی کنید؟

در دنیای اینستاگرام و پینترست، وقتی هر بار که گوشی خود را باز می‌کنید، از تصاویر زیبایی تغذیه می‌شوید، می‌تواند چالش برانگیز باشد. بنابراین من چند سوال راهنما داشتم که وقتی احساس کردم تحت تاثیر قرار می‌گیرم مدام به آن‌ها برمی‌گشتم: آیا این انتخابی است که من هنوز ۱۰ سال دیگر دوستش خواهم داشت؟ کابینت های سبز رنگ زرق و برق دار را روی گوشی خود می بینید و فکر می کنید به آنها نیاز دارید. طراح شگفت‌انگیز من، مایک موزر، می‌گوید: "من فکر می‌کنم این روندی است که در دراز مدت آن را دوست نخواهید داشت." من در جستجوی چیزهایی بودم که همیشه در آزمون زمان مقاومت می کنند.

آیا تا به حال از این سوال پرسیده اید که در مورد افشای منابع خود تا این حد علنی هستید؟

از اون قسمت لذت بردم زیبایی و مد شفافیت زیادی دارد. شما به معنای واقعی کلمه می دانید چه کسی کانسیلر فلانی را می سازد. اما در مورد فضای داخلی هرگز اینطور نبوده است. می‌خواستم تمام اطلاعاتی را که در سفرم یاد می‌گرفتم، پس از رفتن به محوطه‌های مرمر یا فهمیدن اینکه چرا عرض‌های مختلف تخته باعث می‌شود یک طبقه معتبرتر به نظر برسد، به اشتراک بگذارم. اطلاعاتی که ای کاش به آنها دسترسی داشتم. طرف دیگر این است که من کمی وسواس دارم، بنابراین می توانم بفهمم بهترین کاشی مترو چیست، بنابراین شما مجبور نیستید.

من عاشق قانون شما در مورد داشتن حداقل یک قطعه عتیقه در هر اتاق هستم و همچنین آثار هنری زیادی دارید. عناصری که به اتاق روح می بخشد.

این قطعات به ساخت یک اتاق کمک می کنند. آنها نباید عتیقه های گران قیمت 1stDibs باشند. این می تواند چیزی باشد که در اتاق زیر شیروانی پدربزرگ و مادربزرگ خود پیدا کرده اید یا یک خرده کوچک از بازار کثیف فروشی. این ایده این است که این اشیا قبل از اینکه در خانه شما زندگی کنند، زندگی داشته اند. بنابراین وقتی وارد می‌شوند، یک پتینه و حسی را به همراه می‌آورند که قطعه‌ای که به تازگی ساخته شده است، هرگز نمی‌تواند داشته باشد. مثل نیاز به یک روح قدیمی در مقابل یک روح جدید است. در مورد هنر هم همینطور است. من ترجیح می دهم یک اثر هنری اصیل از یک هنرمند بی نام داشته باشم تا چاپ ماتیس. خیلی جالب تره

خیلی جالب است که آبرنگ بئاتریس ویتنی ون نس بالای شومینه شما در خانه پدر عروس ظاهر شد. آن داستان چیست؟

در خانه کودکی من بود و پدر و مادرم آن را برای تنظیم آوردند. وقتی پدرم از دنیا رفت، آن را به من واگذار کرد. رویه کیک عروسی پدر عروس را هم در خانه دارم!

گفتی احساس می‌کنی سنگ نگاره پیکاسو در گوشه اتاق نشیمن، آن هم از پدرت، به خانه خوشامد می‌گوید، به‌عنوان اولین چیزی که وقتی وارد در می‌شوی. آیا پدر شما آثار خاصی روی خانه دارد؟

بدون شک. بعد از اینکه او رفت، من و خواهرم به خانه اش رفتیم، جایی که او یک دیوار گالری با هنر بسیار داشت. من نقاشی‌ها و مجسمه‌های او را تقریبا در همه اتاق‌ها و جا خودکارش را روی میز کارم با یکی از خودکارهایش در آن دارم. آن قطعات پرمعنی ترین هستند. مثل این است که اندکی از ذات او در این نزدیکی باشد. من عاشق نشستن زیر نقاشی اتاق نشیمنم هستم که در کودکی زیر آن می نشستم. بابام سلیقه خوبی داشت او خانه بسیار باحالی داشت، مجموعه های زیادی داشت و بسیار احساساتی بود. ما همچنین این فیلمنامه های صحافی شگفت انگیز را با تمام یادداشت های او در آنها داریم.

خوب، پدر و مادرم وقتی من بزرگ شدم ضرب المثل معروفی داشتند که تا به حال هرگز با آن ارتباط نداشتم. این نمایشنامه‌نویس انگلیسی، نوئل کوارد، «کار سرگرم‌کننده‌تر از سرگرمی است» بود.