در MAGA هیچ شکافی وجود ندارد

با نزدیک شدن به انتخابات میان دوره ای، ما چیزهای زیادی در مورد «شکاف» در ائتلاف «آمریکا را دوباره بزرگ کن» (MAGA) می شنویم، که باعث شد دونالد ترامپ در سال 2024 به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده انتخاب شود. من تراژدی MAGA را کمی متفاوت می فهمم: نه به عنوان انشعاب، بلکه به عنوان امتناع بهترین اعضای آن ائتلاف از کنار گذاشتن همبستگی بین ما.

من این امتیاز را داشتم که در سال 2024 به گرد هم آمدن این ائتلاف کمک کنم. این مجموعه‌ای از گروه‌هایی بود که به طور سنتی در برابر یکدیگر قرار می‌گرفتند: محافظه‌کاران اجتماعی، طرفداران زندگی، مسیحیان متدین، مسلمانان مؤمن، کوئکرهای متدین، چپ‌های ناراضی، رای‌دهندگان جوانی که برای اولین بار رای‌دهی می‌کردند - همگی پشت یک نامزدی جمهوری‌خواه گرد هم آمده بودند.

ما با هم تاریخ را ساختیم و دستوری اخلاقی بر اساس نگرانی انسانی برای هزینه‌های انسانی مرزهای بی‌نظم، جنگ‌افروزی بی‌فکر در خارج از کشور و سیاست‌گرایی طبقه حاکم ارائه کردیم که به سندیکای جفری اپستین اجازه داده بود بدون مجازات بمانند، در حالی که حیثیت اولیه «حداقل‌ترین برادران ما» نادیده گرفته شد.

در آخرین مرحله کمپین، من از کلیساهای مسیحیان سوری در پنسیلوانیا بازدید کردم و با آمریکایی‌هایی ملاقات کردم که خانواده‌هایشان شخصا از آنچه سیاست خارجی واشنگتن می‌توانست انجام دهد متحمل بدترین آسیب‌ها شده بودند. در آن جوامع، درباره غزه، صلح و وعده های ترامپ صحبت کردیم.

این تکه تکه‌ای معجزه‌آسا، درهم و برهم و همه‌آمریکایی از مردمی که در سال 2024 از ترامپ حمایت کردند، زمانی که باور مشترک خود را در انتخاب رئیس‌جمهوری که سیاست‌های غیرانسانی تشکیلات واشنگتن را در هم می‌شکند، کشف کردند، واقعا مردمی شدند.

امروز، آن ائتلاف به طرز قابل توجهی دست نخورده باقی مانده است. آنچه در عوض اتفاق می افتد این است که تلاشی هماهنگ برای بازتعریف چیستی MAGA وجود دارد.

در هفته‌های پس از آغاز جنگ فاجعه‌بار آمریکا و اسرائیل علیه ایران، ترامپ اعلام کرد «من MAGA هستم» و اصرار داشت که ایدئولوژی نئومحافظه‌کاران بدنامی مانند مارک لوین را در این برند بگنجاند.

در نتیجه، MAGA اکنون به ابزار بی‌پرده همان نخبگان تشنه جنگ تبدیل شده است که ائتلاف اصلی قصد سرنگونی آن را داشت. این برند اکنون در آستانه نابودی در نوامبر امسال است. با این حال، این چیزی درباره خوبی و قدرت جنبشی که در سال 2024 پشت سر ترامپ ایستاده بود، نمی گوید.

شاید یکی از عوامل اصلی که این روند تخریب MAGA را هدایت می کند، تصمیم برای حمایت، حمایت مالی و حفاظت از اسرائیل به هر قیمتی باشد، زیرا اسرائیل در غزه نسل کشی می کند و جنایات مختلف دیگر در خاورمیانه انجام می دهد.

و روز انتخابات 2026 اولین باری است که خشم اخلاقی عمومی به طور کامل احساس می شود. اما، به طرز شگفت‌آوری، این همان موضوعی است که قدرتمندترین سیاستمداران ما پیش از انتخابات میان‌دوره به آن اشاره کرده‌اند.

همین چند روز پیش، نیویورک تایمز گزارش داد که دیوید میلشتاین، مشاور ارشد مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل و پسرخوانده لوین، بارها گزارش های سفارت را درباره خشونت اسرائیل علیه فلسطینیان در غزه و کرانه باختری سرکوب یا بازنویسی کرد. گفته می شود که میلشتاین حتی از انتشار گزارش در مورد کشتار فلسطینی های آمریکایی توسط شهرک نشینان و نیروهای امنیتی اسرائیل جلوگیری کرده است. با این وجود، او همچنان موقعیت خود را حفظ کرده است.

من این را به عنوان یک محافظه کار آمریکایی و یک کاتولیک می نویسم. اما در زمانی که واشنگتن اقتدار اخلاقی آمریکا را صرف محافظت از دولت اسرائیل در برابر مسئولیت‌پذیری می‌کند و در عین حال زندگی فلسطینی‌ها را قابل مذاکره می‌داند، هم عمیق‌ترین اعتقادات من و هم میهن‌پرستی‌ام ایجاب می‌کند که در مقابل برخی از پر سر و صداترین «وطن‌پرست‌ها» و «مسیحیان محافظه‌کار» بایستم. نه به این دلیل که اکنون آنچه را که آنها ادعا می کنند را رد می کنم، بلکه به این دلیل که هنوز آن را پذیرفته ام.

نظرسنجی ماه آوریل توسط Pew Research نشان داد که 57 درصد از جمهوری‌خواهان و مستقل‌های 18 تا 49 ساله با گرایش جمهوری‌خواهان به اسرائیل نگاهی نامطلوب دارند. محافظه کاران جوان مانند بقیه فیلم های دلخراش نسل کشی غزه را تماشا کرده اند. رهبران جدید خودخوانده امروز MAGA - جنبشی که به جوانان یاد داد به روایت های رسمی بی اعتماد شوند - نمی توانند معقولانه انتظار داشته باشند که آنها از سوال پرسیدن دست بردارند.

به خصوص نه زمانی که هنوز تعداد زیادی از شخصیت های برجسته وجود دارند که تمامیت خود را حفظ کرده اند و همچنان پرچم ائتلاف اصلی را دارند.

جو کنت، رئیس سابق مبارزه با تروریسم ترامپ، شجاعانه به خاطر جنگ ایران استعفا داد و علنا فشار اسرائیل و لابی گری را که به تحقق آن کمک کرد، توصیف کرد. تولسی گابارد، مدیر سابق اطلاعات ملی آمریکا، شجاعانه ثبت کرد که ایران سلاح هسته‌ای نمی‌سازد و توانایی غنی‌سازی خود را از زمان جنگ 12 روزه سال 2025 بازسازی نکرده است، و این ادعای «تهدید قریب‌الوقوع هسته‌ای» را که برای توجیه جنگ در سال جاری مورد استفاده قرار گرفت، زیر پا گذاشت.

مارجوری تیلور گرین، نماینده سابق کنگره و توماس ماسی، نماینده کنگره در برابر نسل کشی غزه و سرپوش گذاشتن بر اپشتاین ایستادند. ترامپ و حامیان طبقه کمک کننده از برنامه جدید نئومحافظه کاری او، آنها را به هم زدند: گرین استعفا داد و ماسی پس از یک کمپین چند میلیون دلاری برای برکناری او، انتخابات مقدماتی خود را از دست داد.

کری پرژین بولر، فعال محافظه‌کار، از مخالفت مسیحیان با خشونت اسرائیل در غزه و ایدئولوژی متعصبانه صهیونیسم دفاع کرد. او بهایی پرداخت و کرسی خود را در کمیسیون آزادی مذهبی ترامپ از دست داد، اما ثابت کرد که یک رهبر واقعی در جنبش ماست.

مفسران محافظه‌کار تاکر کارلسون و الکس جونز به طور مشابه از پلتفرم‌های تاثیرگذار خود برای ایستادگی در برابر ترامپ در مورد جنگ ایران و علیه حمایت ایالات متحده از سوء استفاده اسرائیل از فلسطینی‌ها استفاده کردند.

اکنون همین صداها خونریزی و وعده های شکسته را محکوم می کنند. از غزه، لبنان و کرانه باختری گرفته تا ایران، ترامپ حسن نیت آنها را هدر داده است.

این رهبران سیاسی و فرهنگی نمایانگر آینده ای هستند که این ائتلاف هنوز در پیش دارد. نامزدهایی که در نهایت از آنها حمایت می کنند - یا خودشان، در صورت کاندیداتوری - به راحتی برای رای دهندگان قابل تشخیص خواهند بود. و من و میلیون ها نفر دیگر پشت سر آنها خواهیم بود.

ضرب و شتم رای دهندگانی که دولت ترامپ به حمایت آنها خیانت کرده است، دقیقا عواقبی را به همراه خواهد داشت که انتظار دارید. ائتلاف اصلی MAGA یک حزب جمهوری خواه را که سیاست هایی را که جنبش قصد نابودی آن را در تمام مدت داشت پذیرفته است، نابود خواهد کرد. در روز انتخابات، خشم اخلاقی ائتلاف کاملا احساس خواهد شد.

با صحبت از "شکاف" در جنبش ما گمراه نشوید. وقتی "ماگا" جدید سقوط می کند، به دلیل فروپاشی ائتلاف ما نخواهد بود. به این دلیل است که ائتلاف ما همچنان قوی است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.