در افغانستان، نوازندگان از ممنوعیت موسیقی سرپیچی می کنند تا سنت ها را زنده نگه دارند

موسیقی برای پنج سال در افغانستان ممنوع شده است و طالبان حاکم تنها به آهنگ های مذهبی اجازه می دهد

کابل، افغانستان -- زمانی بود که موسیقی بسیاری از خیابان‌های کابل را پر می‌کرد، از کافه‌ها و رستوران‌ها بیرون می‌آمد، در کوچه‌هایی که منطقه موسیقی پایتخت افغانستان را تشکیل می‌دادند، از خانه‌ها بیرون می‌آمد.

از سال 2022، پخش یا گوش دادن به موسیقی به طور رسمی در سراسر افغانستان ممنوع شده است. طالبانی که در سال 2021 قدرت را به دست گرفتند، با ممنوعیت اعمال شده توسط پلیس اخلاقی ترسناک وزارت امر به معروف و نهی از منکر، هر چیزی جز موسیقی مذهبی - شعارهای آوازی بدون همراه - را ممنوع کرده اند.

سیف‌الاسلام خیبر، سخنگوی این وزارتخانه، گفت: «موسیقی در اسلام حرام است» و افزود که «وسیله‌ای برای شادی شیطان است» و «اغلب منجر به رذایل مختلف دیگری می‌شود». او گفت: "هیچ کس مجاز به گوش دادن به موسیقی یا ضبط آهنگ و آهنگسازی نیست."

بسیاری از نوازندگان و نوازندگان پس از تصرف از کشور گریختند. کسانی که باقی مانده بودند، آلات خود را به خارج فرستادند یا پنهان کردند تا آنها را از شکستن توسط مقامات نجات دهند.

مغازه های موسیقی در کوچک خرابات، محله شهر قدیمی کابل که بسیاری از نوازندگان در آن زندگی می کردند، اکنون اجناس دیگر، از مواد غذایی و مواد غذایی گرفته تا لباس و کالاهای خانگی را می فروشند. هر چیزی جز آلات موسیقی.

در سراسر افغانستان، نوازندگان یک شبه معیشت خود را از دست دادند.

با این حال برای بسیاری، موسیقی در خون آنها است. نسل‌ها در میان خانواده‌های آن‌ها جریان داشته است و فکر اینکه دیگر هرگز بازی نکنند غیرقابل تحمل است. هر از چند گاهی برخی سازهای خود را بیرون می آورند و مخفیانه می نوازند. ضربه زدن به در می تواند به معنای خطر باشد. با این حال، آنها بازی می کنند.

در خانه‌ای کوچک در خیابانی باریک، یک نوازنده سه رباب چوبی حکاکی‌شده با دست را بیرون می‌آورد، ساز سنتی مانند عود که بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ موسیقی افغانستان است. با برداشتن یکی، قبل از شروع بازی، آن را برای لحظه ای در دامان خود نگه می دارد.

صدای پر طنین و گرم رباب اتاق کوچک را پر کرده است.

او می گوید: «تا زمانی که زنده هستم، به بازی ادامه خواهم داد. "شاید در خفا این کار را انجام دهم، اما نمی گذارم (رباب) سکوت کند، این فرهنگ ماست، سنت های افغانستان که نباید خاموش شوند، باید احیا شوند و من برای آن مبارزه خواهم کرد."

در بخشی دیگر از کابل، یک خواننده عزم رباب‌نواز را تکرار می‌کند.

این خواننده گفت: "در حال حاضر ممکن است موسیقی آشکارا اجرا نشود، اما هیچ کس نمی تواند آن را از قلب ما پاک کند." "چه در خفا و چه در رویاهایمان، ما همچنان به آواز خواندن و نواختن موسیقی خود ادامه خواهیم داد."

هر دو از ترس دستگیری به شرط ناشناس ماندن صحبت کردند.

قبل از تصاحب، این خواننده در کنسرت ها و جشن ها اجرا کرده بود. او نیز سازهای خود را پنهان کرده است: رباب، هارمونیوم، فلوت، تبله - طبل سنتی افغانی - و کیبورد.

او گفت: «روزی که آلات موسیقی‌ام را به خانه آوردم و آنها را با برزنت پوشاندم، انگار زنده زیر آن پوشش دفن شده‌ام، انگار مرده‌ام. "موسیقی به من زندگی داد؛ برای من شهرت و شناخت به ارمغان آورد. بدون موسیقی، یک هنرمند مانند جسد بی روح است."

گاهی در برابر آلات پنهان خود می ایستد و می گریست. "از سازهایم طلب بخشش می کنم و توضیح می دهم که دیگر نمی توانم آنها را بنوازم."

رباب نواز در مدرسه ای موسیقی تدریس می کرد و همچنین صاحب یک مغازه آلات موسیقی سنتی بود. پسر و نوه نوازندگان، مغازه و موسیقی کسب و کار خانوادگی او بود.

اما پس از تصاحب، او تا جایی که می توانست سازها را بسته بندی کرد و به خارج از کشور فرستاد. دیگران را پنهان کرد. مغازه موسیقی تعطیل شد

از دست دادن کسب و کار ضربه سنگینی بود. نه تنها از نظر مالی، بلکه از نظر عاطفی نیز مخصوصا برای پدرش. چندی بعد پدرش بر اثر سکته قلبی درگذشت. این نوازنده معتقد است از دست دادن مغازه چیزی بود که او هرگز از آن خلاص نشد.

به نوبه خود، این خواننده دو سال را بیکار گذراند تا اینکه دوستان به او کمک کنند تا یک تجارت کوچک راه اندازی کند.

هنگامی که ممنوعیت موسیقی برای اولین بار اعمال شد، چند اجرا زیرزمینی ادامه یافت. هم خواننده و هم نوازنده رباب در برخی برنامه اجرا کردند.

این خواننده گفت: «وضعیت روز به روز سخت‌تر می‌شد و ماموران دولتی فعالانه در جستجوی افرادی مانند من بودند تا آنها را دستگیر کنند. او چهار سال است که در یک گردهمایی مخفی اجرا نکرده است. "خطر بسیار زیاد است و من نمی خواهم در زندان به سر ببرم. من فرزندان خردسال دارم."

این نوازنده رباب گفت که پس از آنکه یکی از حاضران عکس گرفت و برای مقامات فرستاد، به گردهمایی ای که وی در آن برپا کرده بود، توسط پلیس فضیلت مورد حمله قرار گرفت. بسیاری از شرکت کنندگان دستگیر شدند، اما او موفق شد از دستش فرار کند. او از آن زمان در یک گردهمایی مخفی اجرا نکرده است.

نوازنده رباب نوازندگی را از پدرش آموخت - نوعی هنر که نسل‌ها به نسل‌ها منتقل شده است.

با وجود خطرات، او می گوید که آموزش پسر بزرگش را آغاز خواهد کرد.

او گفت: «این میراثی از پدرم است و من می‌خواهم این میراث ادامه پیدا کند. از پدربزرگم به پدرم، از پدرم به من و از من به پسرم و... این سنت باید ادامه یابد.

برای خواننده، موسیقی چنان با فرهنگ و هویت افغانی عجین شده است که معتقد است هرگز نمی توان آن را به طور واقعی ساکت کرد.

او گفت: "هیچ کس نمی تواند موسیقی را از جامعه افغانستان جدا کند." "آنها به اندازه ناخن از گوشت جدا شدنی نیستند."

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده