در اولشکی تحت اشغال روسیه، اوکراینی ها با گرسنگی، هواپیماهای بدون سرنشین و مین های زمینی مواجه می شوند

کیف، اوکراین - ورا گلیاوا در روز چهل و یکمین سالگرد ازدواجش زندگی و مرگ همسرش را به یاد آورد.

در ماه مارس، یک پهپاد روسی به صف نان در شهر اولشکی در جنوب اوکراین سقوط کرد و چندین نفر را کشت و سرهی گولیایف، راننده 63 ساله بازنشسته را زخمی کرد.

این شهر در منطقه خرسون بیش از چهار سال بود که اشغال شده بود و 2000 نفر از ساکنان آن دو سال و نیم گذشته را بدون برق، آب لوله کشی، گاز طبیعی یا مراقبت های بهداشتی سپری کردند.

گولیایف ها که در سال 1985 در عروسی دوستانشان با هم آشنا شده بودند، در خانه کوچکی که خودشان ساخته بودند زندگی می کردند. آنها حتی پس از فرار فرزندانشان به مناطق تحت کنترل کیف، تمایلی به خروج نداشتند.

آنها یک ارکیده، یک تکه سبزیجات، پنج مرغ، یک چاه آب و یک ژنراتور برق داشتند که با گاز گران قیمتی که گهگاه از واسطه ها می خریدند کار می کرد.

گولیوا، معلم بازنشسته مدرسه باشکوه 64 ساله، به الجزیره گفت: «تقریبا هرگز از خانه خارج نشدم. شوهر گهگاه برای خرید نان بیرون می رفت.

حمله به خط نان او را با زخم های عمیق جمجمه برجای گذاشت. او سعی کرد او را به بیمارستانی در 80 کیلومتری شهر اسکادوفسک برساند، اما به دلیل برخورد آمبولانس با مین زمینی در جاده ناکام ماند.

چند روز بعد، تلاش دوم نتیجه داد - اما گولیایف در بیمارستان درگذشت.

او بقایای او را پیدا کرد، سوزانده شد و با خاکسترش به خانه بازگشت.

او اکنون با عروس و دو نوه‌اش در غرب اوکراین زندگی می‌کند و پسرش با نیروهای روسیه می‌جنگد.

گولیاوا تمام عکس های خانوادگی، دوستان و همسایگان خود را به جا گذاشت - که چندین نفر از آنها مرده اند.

گولیوا در مورد کمبود مواد غذایی که شهر را تحت تعقیب قرار داده است، گفت: "مردم تمام غذاهایی را که ذخیره کرده بودند خوردند. مردم از گرسنگی می میرند."

او پس از چهار دهه تدریس در مدرسه ابتدایی که در کودکی تحصیل کرده بود، هنوز نمی تواند بفهمد که چگونه مردم می توانند دیگران را بکشند.

برخی از ساکنان با آنچه که کشاورزی کرده اند، ذخیره کرده اند یا در آپارتمان ها یا خانه های متروکه یافته اند، زنده می مانند. برخی دیگر سعی می کنند برای خرید غذا به نزدیکترین خواربارفروشی در روستای همسایه رادنسک در 20 کیلومتری (12.4 مایل) برسند.

یکی از ساکنان شهر که از شهر گریخته اما همچنان با برخی از ساکنان در تماس است، به الجزیره گفت که مردم توسط هواپیماهای بدون سرنشین یا مین های روسی کشته شده اند. اجساد رها شده در فضای باز توسط سگ های وحشی خورده می شود.

تنها در روز پنجشنبه چهار کشته برجای گذاشت. هنگامی که آنها سعی داشتند به رادنسک برسند، دو نفر کشته و دو نفر مجروح شدند و با چرخ دستی و دوچرخه به عقب آورده شدند.

دیمیترو لوبینتس، بازرس حقوق بشر اوکراین، روز شنبه در تلگرام نوشت: «انتخابی که روسیه هر روز برای ساکنان غیرنظامی می‌گذارد: بمانید و از گرسنگی بمیرید، ترک کنید و در معرض خطر انفجار مین باشید».

مقامات اروپایی گفتند که وضعیت اولشکی ثابت می کند که کیف نباید تسلیم خواسته های مسکو برای واگذاری اراضی خود شود.

کاجا کالاس، نماینده عالی سیاست خارجی و امنیت اتحادیه اروپا در 28 سپتامبر گفت: "وقتی کسی می گوید: "چرا آنها فقط این سرزمین ها را رها نمی کنند؟" خیلی ساده به نظر می رسد. درست است؟ اما در واقعیت، این درباره مردمی است که در آن سرزمین ها آسیب خواهند دید."

مسکو که هدف قرار دادن غیرنظامیان در طول جنگ را رد کرده است، فاجعه انسانی را پذیرفته اما کیف را مقصر دانسته است.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین در 20 سپتامبر ادعا کرد: «در واقع مشکلاتی برای تحویل غذا و داروهای پزشکی وجود دارد [زیرا] رژیم کیف به معنای واقعی کلمه هر کاری انجام می‌دهد تا این تحویل‌ها را خنثی کند.»

شخصیت های طرفدار روسیه در مناطق اشغالی ادعای او را تایید می کنند.

یک زن ناشناس طرفدار روسیه که یک کانال تلگرامی در زندگی در اولشکی را اداره می کند، در 28 سپتامبر نوشت: "کسانی که می خواستند بروند، آنجا را ترک کردند. هیچ کس در اینجا نگهداری نمی شود." او ادعا کرد: "متاسفانه محلی ها از صحبت کردن در مقابل دوربین می ترسند" زیرا اقوام خود را در طرف اوکراینی دارند. سالمندان زیر گلوله باران اوکراین زندگی می کنند اما از صحبت کردن می ترسند.

ادعاهای او با آنچه مقامات اوکراینی می گویند بسیار متفاوت است.

به گفته تتیانا خاساننکو، شهردار اولشکی، که به منطقه تحت کنترل کیف گریخت، اما ارتباط دائمی با ساکنان باقی مانده دارد، اکثر ساکنان اولشکی یک بار در روز غذا می خورند.

او ساکنان باقی مانده را سپر انسانی برای روسیه توصیف کرد.

برخی برای حفظ خود ماکارونی های قدیمی و خشک یافته اند. بعضی ها هر چه که در کنار خانه هایشان رشد کنند می خورند. و برخی به خرفه معمولی متوسل می شوند - یک علف هرز آبکی که تقریبا فاقد پروتئین است و می توان آن را به صورت خام خورد.

حسننکو به الجزیره گفت: «نه آرد، نه گوشت، نه روغن، نه شکر و نه نمک وجود دارد. "چیزی نیست."

او گفت که سربازان روسی تهدیدی دائمی در این شهر هستند که هیچ اداره غیرنظامی کارآمدی ندارد.

آنها بدون اجازه به خانه های باقی مانده نقل مکان می کنند و ساکنان را مجبور می کنند به آنها غذا بدهند و الکل پیدا کنند.

حسننکو مدعی شد: «آنها اغلب مواد مخدر مصرف می کنند. "اما آنها مسلح هستند. آنها تهدید می کنند."

اولشکی در حدود 10 کیلومتری (6 مایلی) غرب پایتخت منطقه، خرسون است، اما روس ها پل 1400 متری (1530 یاردی) را بر روی رودخانه دنیپرو، یکی از بزرگترین اروپا، در نوامبر 2022 هنگام عقب نشینی از شهر منفجر کردند.

تحویل غذا و دارو خطرناک و پیچیده است.

آخرین تلاش‌ها برای رساندن محموله‌های نجات‌دهنده به اولشکی در اتومبیل‌ها توسط مین‌های زمینی و حملات هواپیماهای بدون سرنشین کوتاه شد.

اوکراین موفق شده چندین تن غذا را با هواپیماهای بدون سرنشین به پرواز درآورد، اما بازیابی آن پیچیده است.

اکثر بازماندگان خانه‌ها و ساختمان‌های آپارتمانی آسیب‌دیده از جنگ را ترک کرده‌اند تا به ساختمان‌هایی که کم و بیش سالم مانده‌اند نقل مکان کنند.

حسننکو گفت و حتی اگر برخی از افراد موفق به شارژ تلفن همراه خود شوند و با طرف اوکراینی تماس بگیرند، "موقعیت جغرافیایی دقیقی ارائه نمی دهند زیرا می ترسند".

او گفت: «زیرا اگر مواد غذایی کم شود، سربازان روسی آنها را مجازات خواهند کرد.

با آگاهی از مصیبت روزانه ساکنان باقیمانده، کسانی که فرار کردند با گناه عذاب می‌شوند.

گولیوا گفت: «با دانستن این که چنین چیزی در کشور ما در حال وقوع است، از زندگی لذت نمی برید. "این یک تراژدی بزرگ است."