در مرز نروژ و روسیه، مردم سامی با شکاف فزاینده ای روبرو هستند

در حالی که جنگ روسیه در اوکراین این مرزهای قطب شمال را تغییر می دهد، جوامع سامی برای حفظ سنت های فرامرزی تلاش می کنند.

در امتداد سواحل آبدره نایدن، در شمالی‌ترین شهرستان نروژ فینمارک، نیلز بوئین* به آن سوی آب خیره می‌شود. در افق، رودخانه Neiden در اطراف جزیره پرتگاه Skogerøya تقسیم می شود، اما در زیر سطح آن یک نعمت ماهیگیر است: صدها شاه خرچنگ.

مادربزرگ او دریا سامی بود، از یک مردم بومی ساحلی که سرزمین مادری آنها، ساپمی، در شمال نروژ، سوئد، فنلاند و شبه جزیره کولا به شدت نظامی شده روسیه امتداد دارد. در آبدره‌های فینمارک، خانواده‌های سامی دریایی نسل‌ها ماهیگیری کرده‌اند. اما این آب ها بیشتر از جریان ها و سوله ها تشریح می شوند. از زمانی که نروژ و روسیه مرزهای خود را در سال 1826 تعیین کردند، جوامع سامی در منطقه توسط یک مرز ملی تقسیم شده اند.

دویست سال بعد، این جامعه قطبی ترکیبی از سامی ها، نروژی ها، فنلاندی ها، اوکراینی ها، روس ها و کارگران فصلی بین المللی است. اکثر جمعیت سامی در نروژ زندگی می کنند و تقریبا 2 درصد در روسیه ساکن هستند.

سامی ها با حمایت از سیاست های انعطاف پذیر، از جمله توافقنامه نروژی-روسی که اجازه سفر بدون ویزا را برای کسانی که در 30 کیلومتری (18.5 مایلی) مرز زندگی می کنند، یک سبک زندگی فرامرزی ایجاد کرده اند.

با این حال، از زمان شروع جنگ تمام عیار روسیه علیه اوکراین، امنیت شروع به تشدید کرده است. غرب فینمارک را بخشی از جناح شمالی ناتو می‌داند، زیرا دقیقا در مقابل شبه‌جزیره به شدت مسلح روسیه قرار دارد. شهر مرزی کرکنس در نروژ گرفتار جنگ جاسوسی با روسیه شده است و چندین عامل روسی در حالی که سعی در جاسوسی داشتند به عنوان گردشگر و ماهیگیر دستگیر شدند.

اکنون، بوروکراسی مرزی یک واقعیت روزمره است و گله‌داری گوزن شمالی، احیای زبان و سنت‌های شکار به طور فزاینده‌ای از طریق مجوزها و مقررات هدایت می‌شود و باعث می‌شود زیرساخت‌های گسترده‌تر قطب شمال دچار شکستگی شوند.

بوئین می گوید: «من دوستانی در روسیه دارم. ما قبلا به خرید در روسیه می رفتیم و آخر هفته ها به آنجا می رفتیم.»

از زمان تهاجم همه جانبه ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه به اوکراین در فوریه 2022، این گذرگاه ها متوقف شده اند - تا حدی به عنوان نمایش همبستگی با اوکراین و تا حدی به دلیل نگرانی های ایمنی.

بوئین توضیح می دهد: «یک فرد محلی به تازگی در روسیه دستگیر شد، بنابراین مردم از عبور از مرز می ترسند. شایعات می گویند که او چیزهای غیرقانونی در ماشین خود داشته است، اما دستگیر شد و وزارت امور خارجه در نروژ تلاش کرد کاری انجام دهد، البته بسیار سخت است، زیرا ما هیچ دیپلماتی در روسیه نداریم.

اشاره او به بازداشت گزارش شده در ژوئن یک تاجر کرکنس است. وکیل جان کریستین الدن به روزنامه روزانه Verdens Gang (VG) گفت که این مرد به مدت دو ماه به اتهام "داشتن سلاح یا مهمات" در بازداشت بود. برخی از ساکنان کرکنس از این خبر متزلزل شدند، زیرا شکار تفریحی در این منطقه رایج است. آنها می ترسند به طور تصادفی از مرز روسیه با مهمات شکاری فراموش شده ای که ممکن است در ماشین هایشان باقی بماند، عبور کنند.

تعداد گردشگران روسی که از نروژ بازدید می کنند نیز کاهش یافته است و از 250000 نفر در سال 2019 به 52000 نفر در سال گذشته رسیده است.

بوئین می گوید: «قبلا مهمانان روسی داشتیم، اما الان نه. خوشبختانه برای خانواده او که یک شرکت گردشگری را اداره می کنند، 80 درصد مشتریان از آسیا یا فنلاند هستند. کسب و کار آنها نسبتا سالم ظاهر شده است، اما سایر شرکت ها به این اندازه خوش شانس نبوده اند.

بوئین می گوید: «فروشگاه های این منطقه بدون [گردشگران] روسی درآمد زیادی از دست داده اند. "چند مغازه مجبور شده اند تعطیل شوند."

در چشم‌اندازی که قرن‌ها به‌طور سنتی به هم متصل است، پراکندگی جوامع برای اقتصاد منطقه‌ای و فرهنگ سامی بسیار نگران‌کننده است. ارتباطات فرامرزی عمیقا در روان منطقه ای ریشه دارد.

برای بوئین، جنگ در اوکراین دوستی او با مردم روسیه را متوقف کرده است.

او به آرامی می‌گوید: «آنها می‌ترسند کاری اشتباه انجام دهند یا اشتباه بنویسند. او می‌گوید: «شما هرگز نمی‌دانید که اگر آنها تماس خیلی نزدیک داشته باشند، چه اتفاقی می‌افتد.

هنریک هافمن آلمانی در سال 2021 از کرکنس دیدن کرد و عاشق مناظر طبیعی و جامعه تنگ بافته آن شد. این مهاجر که تصمیم به نقل مکان دائمی گرفت، یک شرکت گردشگری به نام Kirkenes Tours را تأسیس کرد و با گله‌داران سامی و در مسیرهای پیاده‌گردی در امتداد مرز نروژ و روسیه شروع به کار کرد.

هافمن اعتراف می کند: «اولین بار عصبی بودم. من به بررسی نقشه هایم ادامه دادم تا مطمئن شوم به طور تصادفی از [مرز] رد نشده ام.»

کوهنوردانی که حواسشان پرت شده است به راحتی می توانند به اشتباه از مرز عبور کنند، زیرا مرز فقط با پست ها و مناطق جنگلی مشخص می شود.

زمین متروک به نظر می رسد، با سنگ های گرانیتی و درختان توس پراکنده پر شده است، اما به خوبی نظارت می شود. برج‌های مراقبت در افق پراکنده‌اند و دوربین‌های امنیتی در میان شاخه‌های بالای سر قرار گرفته‌اند.

هافمن به ندرت غیرنظامیان دیگری را در این مسیر می بیند، اما او شاهد افزایش تعداد گشت زنی های نظامی نروژ بوده است. وقتی پیاده روی او قطع می شود، بیشتر توسط گوزن های شمالی سامی انجام می شود.

او به گله کوچکی اشاره می کند که در دره ای سرپناه در زیر یک صخره سنگی چرا می کنند. گوزن‌های شمالی - که با علامت‌های تجاری سنتی و نشان‌های تجاری مشخص شده‌اند - حداقل یک کیلومتر (۰.۶ مایل) دورتر هستند.

خانواده‌های سامی از علائم متمایز، از جمله الگوهای از پیش تأیید شده بریده شده در گوش گوزن شمالی استفاده می‌کنند تا فورا تشخیص دهند که کدام حیوان متعلق به کدام گله است. در ماه مه و ژوئن، یک گردهمایی علامت گذاری گوساله وجود دارد، جایی که siida محلی - سازمانی از گله داران سامی که گوزن های شمالی را مدیریت می کنند - از هاسکی، ماشین های برفی و هواپیماهای بدون سرنشین برای ردیابی و گله گوزن های شمالی استفاده می کنند. این فرآیند تضمین می کند که هر گوساله به درستی شناسایی می شود. تجهیز دندانه دار یک عمل بومی باستانی است.

گله داران سامی، در کنار تخصیص سنتی، این گردآوری ها را با فناوری قرن بیست و یکم ساده کرده اند. برای سال‌ها، آنها دستگاه‌های ردیابی GPS را به گوزن‌های شمالی متصل کرده‌اند و به گله‌داران این امکان را می‌دهند تا به راحتی موقعیت دام را پیدا کنند. اما این دیگر روش قابل اعتمادی نیست، زیرا منطقه در امتداد مرز روسیه و نروژ اغلب تحت تأثیر پارازیت و جعل GPS قرار می گیرد.

هواپیماهایی که در Kirkenes فرود می‌آیند حتی تحت تأثیر این تداخل قرار گرفته‌اند و نمادهای ناوبری مسدود شده یا با داده‌های موقعیت نادرست جایگزین شده‌اند. همین اختلال می تواند ردیاب گوزن شمالی را نادرست و بی فایده کند.

اخیرا، مداخلات روسیه بنا به گزارش‌ها، ارتفاعات پایین‌تری را نیز هدف قرار داده است، و باعث می‌شود که تپه‌های اطراف کرکنس - معمولا کوهنوردان و گله‌داران گوزن شمالی - در معرض خطر گیرکردن یا جعل دستگاه GPS باشند.

هافمن، با اشاره به شهر شمالی نروژ، در فاصله 800 کیلومتری (500 مایلی) از کرکنس، می‌گوید: «این را تجربه کرده‌ام که در ترومسو هستم.

برای جلوگیری از حوادث ناگوار، او همیشه با تلفن ماهواره ای پیاده روی می کند، و بسیاری از گله داران محلی گوزن شمالی اکنون از استفاده از ردیاب های GPS اجتناب می کنند، زیرا آنها غیرقابل اعتماد شده اند.

هافمن توضیح می دهد: "اکنون، آنها بیشتر از ردیاب های GSM استفاده می کنند که به شبکه تلفن متکی هستند."

قدم زدن در مناطق مرزی در معرض Finnmark به معنای عبور از مسیرهایی با انواع بسیاری از حیات وحش است، از جمله خروس قطبی، پرنده ای سفید روشن که خود را در برف دفن می کند. اما همه برخوردهای حیوانات خوشایند نیست.

برای گله داران سامی، شکارچیان یک نگرانی فزاینده هستند. جمعیت خرس قهوه ای فینمارک به طور پیوسته در حال افزایش است و خرس ها آزادانه بین قلمرو روسیه و نروژ عبور می کنند. برخی از ساکنان بر این باورند که این افزایش می تواند با کاهش فعالیت شکار روسیه مرتبط باشد، اما از آنجایی که حفاظت از مرزها کاهش یافته است، گفتن آن دشوار است.

هافمن می گوید: «سال گذشته، مردی گاز گرفته شد. او همچنین فاش می‌کند که در یک اصطبل محلی که دوست دخترش به اسب‌سواری می‌رود، یک خرس به اسبی در محوطه‌اش حمله کرد.

حملات خرس و گرگ برای گوزن‌های شمالی که بیشتر سال را بدون مراقبت در مناطق دورافتاده قطب شمال سرگردان هستند، خطرناک است. حیوانات بزرگ، مانند خرس، به دلیل آسیب رساندن به حصارهای گوزن شمالی نیز بدنام هستند، موانعی که برای جلوگیری از سرگردانی دام به روسیه ضروری است.

برای گله‌داران، این تجاوزات احتمالی حیوانات نشان می‌دهد که کنترل مرزی که به همان اندازه توسط طبیعت وحشی و سرگردانی حیوانات شکل گرفته است، چقدر دشوار است. مقامات نروژی اکنون سرمایه گذاری زیادی برای انجام این کار انجام می دهند.

حیات وحش رومینگ از همان فیلمنامه پیروی نمی کند. در امتداد رودخانه پاسویک، مرز قابل مشاهده است، اما به ندرت ثابت می شود.

از دامنه های پوشیده از توس سمت نروژی، رودخانه یک مرز طبیعی را تشکیل می دهد و نشانگرهای رنگی به طور مساوی در امتداد آب قرار دارند تا به قایقرانان کمک کنند تا با خیال راحت در مسیر حرکت کنند.

اما در اوایل نوامبر، رودخانه یخ زده است و پلی یخی را برای حیات وحش سرگردان تشکیل می دهد - و یک نگرانی فصلی برای گله داران سامی است که می ترسند گوزن شمالی آنها به روسیه برود.

در سراسر ساپی، زمین از قبل با بخش هایی از حصار گوزن شمالی قطع شده است. این موانع که به‌طور سنتی از چوب ساخته می‌شوند، دام‌ها را از ورود به چراگاه‌های ممنوعه منع می‌کند، اما این سازه‌های دست‌ساز یک نقطه ضعف دارند: در روزهای برفی زمستان، برف‌های بزرگ کافی است تا به گوزن‌های شمالی فرصت‌طلب اجازه تقلا کنند.

در امتداد مرز، تلاش‌ها برای جلوگیری از سرگردانی دام‌ها به روسیه، با افزایش گشت‌زنی و تعمیرات توسط دامداران، تشدید شده است.

در سال 2023، پس از عبور 42 گوزن شمالی در طول هشت ماه به روسیه، نروژ اقدام به جایگزینی 7 کیلومتری (4.3 مایلی) فرسوده حصار 150 کیلومتری (93 مایلی) گوزن شمالی در امتداد مرز کرد. با این حال، برخی از دامداران سامی همچنان بدبین هستند.

اگیل کالیاینن، یک گله‌دار محلی، به بارنتز آبزرور گفت که «گوزن‌های شمالی با یا بدون جنگ از مرز عبور خواهند کرد».

بسیاری می گویند مشکل این است که همکاری فرامرزی مورد نیاز است. هافمن با لبخندی بدبینانه می گوید: «گوزن های شمالی مرزها را درک نمی کنند.

در قفسه‌های موزه Ä´vv Skolt Sámi، شاخ‌های گوزن شمالی قرار دارند که در دسته‌های چاقوی جیبی صیقل داده شده‌اند. در همان نزدیکی، فنجان های کوسکا وجود دارد که از درخت غان تراشیده شده است. این‌ها نمونه‌هایی از دوودجی، صنایع دستی سنتی سامی هستند که از طریق تکنیک‌هایی با معانی فرهنگی که برای نسل‌ها منتقل شده‌اند، ایجاد شده‌اند.

اما duodji چیزی بیش از یک نمایشگاه یا سوغات است. این بخشی از یک اقتصاد گسترده تر است که ریشه در گله داری گوزن شمالی، مواد محلی و تبادل مرزی دارد. قبل از تنش‌های ژئوپلیتیکی سال‌های اخیر، صنعتگران و مؤسسات سامی می‌توانستند به راحتی کالاها را جابجا کنند و جواهرات ساخته شده در روسیه را بفروشند و در عین حال ارتباطات خود را در سراسر منطقه حفظ کنند.

موانعی که مانع مبادلات فرهنگی و تجارت می شود، مستقیما بر پایه مادی فرهنگ سامی تأثیر می گذارد.

توسط هاکون مودنیا، مشاور سیاسی شورای پارلمانی سامی

هاکون مودنیا، مشاور سیاسی شورای پارلمانی سامی، گفت: «از لحاظ تاریخی، مرزهای ملی سامی و مناطق سکونتگاهی را تقسیم کرده است.

اما اکنون، محدودیت‌های مرزی این مبادلات را دشوارتر کرده است و بر جابجایی، فروش و نمایش کالاهای سامی تأثیر گذاشته و همکاری‌های فرهنگی گسترده‌تری را محدود کرده است. مودنیا می گوید که شورا خواستار ساده سازی آداب و رسوم و قوانین مالیات بر ارزش افزوده برای صنایع دستی سنتی سامی است. او می گوید: «موانعی که مانع مبادلات فرهنگی و تجارت می شود، مستقیما بر پایه مادی فرهنگ سامی تأثیر می گذارد.

مقامات نروژی محدودیت گسترده تر را تصدیق می کنند. به عنوان یک استفاده نسلی از منابع طبیعی، duodji به مواد خام، مانند شاخ گوزن شمالی یا درختان توس متکی است. این صنایع دستی نقش مهمی در حفظ میراث سامی ایفا می کند.

ماریوس میسفورد یوسوولد، وزیر امور خارجه نروژ در وزارت دولت محلی و توسعه منطقه‌ای، به الجزیره می‌گوید: «تحریم‌های اعمال شده بر روسیه محدودیت‌هایی ایجاد کرده است که بر توانایی مردم بومی برای حفظ همکاری‌های فرامرزی تأثیر می‌گذارد.

اشیاء دوودجی فرهنگ سامی را قابل مشاهده می‌کنند، چه دسته‌های شاخ یا کیسه‌های رهبر که با علامت گوزن شمالی گله‌دار مشخص شده‌اند. اما بخشی از فرهنگ که بیشتر توسط مرز تقسیم شده ساپمی تهدید می شود، نمی تواند در قفسه موزه نمایش داده شود. صحبت می شود.

قرن ها استعمار بر زبان های بومی منطقه تأثیر گذاشته است. ساپمی شامل جوامع سامی و سنت های زبانی متعددی از جمله جوامع ایناری، اسکولت و سامی های دریایی است. هر کدام دارای تفاوت های فرهنگی مشخصی هستند و در مجموع 9 زبان باقی مانده است. در ابتدا، این تعداد بیشتر بود، اما تعداد انگشت شماری از زبان ها، از جمله آکالا سامی، در حال حاضر منقرض شده اند.

تحدید حدود مرز نروژ و روسیه در سال 1826 به ویژه برای اراضی Skolt Sámi آسیب زا بود. جامعه اسکولت که در کشورهای مختلف از هم جدا شده بود با یک انشعاب ناگهانی مواجه شد.

از سال 1850 تا 1959، وضعیت بدتر شد، با سیاست های نروژی سازی، کودکان سامی مجبور شدند در مدارس دولتی به زبان نروژی آموزش ببینند. از سال 2026، گزارش های محلی نشان می دهد که کمتر از 1000 سخنران Skolt Sámi در سراسر نروژ، فنلاند و روسیه وجود دارد.

مودنیا توضیح می‌دهد: «بسته شدن مرزها و محدودیت‌ها همکاری فرامرزی و همه سامی‌ها را آسیب‌پذیرتر می‌کند،» و اشاره می‌کند که فرصت‌هایی برای گردهمایی سخنرانان از اهمیت بالایی برخوردار است.

در سال 2026، شورای پارلمان سامی از سال فرهنگ اسکولت سامی حمایت کرد و فرهنگ متمایز آن را در جامعه بومی بزرگتر جشن گرفت. اما مودنیا می‌گوید برای حفاظت و احیای جامعه باید اقدامات بیشتری انجام شود.

او می‌گوید: «پارلمان سامی قبلا اسکولت سامی را به عنوان زبان رسمی در نروژ به رسمیت شناخته است و از پارلمان نروژ نیز می‌خواهد که همین کار را انجام دهد.

برای مردمی که در امتداد این مرز زندگی می کنند، بقا از دیرباز به اشکال مراقبت متقابل بستگی دارد...

نبرد برای محافظت از زبان بخشی از تقاضای مداوم برای تغییر است. مودنیا توضیح می دهد که شورای پارلمان سامی خواهان وضعیتی است که در آن شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سامی در برنامه های اضطراری ملی حفظ شود.

او می‌گوید: «هدف اصلی شورای پارلمان سامی این است که به‌طور مداوم موانع مرزی در سراسر ساپی را از بین ببرد. اقدامات امنیتی دولتی و موانع ژئوپلیتیکی نباید به گونه ای طراحی یا اجرا شود که حقوق بومیان، قوانین بین المللی یا اعلامیه سازمان ملل متحد در مورد حقوق مردمان بومی (UNDRIP) را نقض کند.

او می‌گوید این شورا «فکر می‌کند که جوامع سامی باید به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از چارچوب دفاعی کل گنجانده شوند»، در حالی که تخصص و نمایندگی سامی باید «در انجمن‌های امنیت ملی و آمادگی اضطراری برای رسیدگی به چنین تهدیدات ترکیبی ایمن شود».

یوسولد، از وزارت دولت محلی و توسعه منطقه ای، می گوید که پارلمان سامی یک شریک گفتگوی مهم برای دولت مرکزی است.

جوزولد در پاسخ به سوالی درباره نگرانی‌های شورا، بر تعهد دولت به مشورت با گسترش فعالیت‌های دفاعی در شمال تأکید کرد. اما او به درخواست مودنیا برای به رسمیت شناختن ملی اسکولت سامی یا برای نمایندگی سامی در مجامع امنیت ملی اشاره نکرد.

او می‌گوید: «در شمال نروژ، افزایش فعالیت‌های دفاعی در نتیجه افزایش تنش‌های ناشی از جنگ غیرقانونی روسیه علیه اوکراین، با نمایندگان سامی هماهنگ می‌شود تا از توجه لازم به فرهنگ سامی و صنایع سنتی سامی اطمینان حاصل شود.»

اما برای مردمی که در امتداد این مرز زندگی می‌کنند، بقا به مدت طولانی به اشکال مراقبت متقابل بستگی دارد که در برنامه‌ریزی دفاعی یا مشورت‌های دولتی گنجانده نشده است.

هافمن می خندد: "مردم فکر می کنند اینجا چیزی نیست." رودخانه پاسویک در پشت خط درخت ناپدید می شود و گستره ای موج دار از صخره های صاف آشکار می شود. یک مکعب چوبی تیره در افق ظاهر می شود.

این ساختمان که در پس زمینه ای از دامنه تپه های گرانیتی قرار گرفته است، یک پناهگاه تفریحی است، یکی از فضاهای عمومی کوچک که برای دسترسی به چشم انداز مرزی دورافتاده در تمام طول سال طراحی شده است. به پیاده‌روها، کوهنوردان، خانواده‌ها و گله‌داران به طور یکسان مکانی برای گرم کردن و پناه گرفتن از آب و هوا ارائه می‌دهد.

در داخل، آتشی آماده برای افروختن نشسته است. در زمستان، مردم محلی قبل از ترک، یک کنده اضافی اضافه می کنند و پناهگاه را برای بازدیدکننده بعدی گرم می کنند. در گوشه‌ای دیگر، پشته‌ای از کتاب‌های کودکان شروع یک کتابخانه اجتماعی را تشکیل می‌دهد.

در درون این دیوارها، به راحتی می توان فراموش کرد که شمالی ترین مرز زمینی ناتو در یک پیاده روی کوتاه است. یک طرف پناهگاه یک پنجره از کف تا سقف است. مناظر زیبا هستند: تپه ها و شکاف های سنگی فلفلی، غوطه ور شدن و غواصی به سمت افقی مه آلود. از این نیمکت گرم، طبیعت جاذبه ستاره ای است و نشانگرهای رنگ آمیزی شده مرز فراموش شده ایستاده اند.

در سراسر شبه جزیره وارنگر، عزم برای حفظ زندگی روزمره وجود دارد. با فاصله چند کیلومتری از مرز، بزرگترین شهر آن، کرکنس، به یک پایگاه چندفرهنگی قطب شمال تبدیل شده است.

در امتداد بندر، گردشگران به پیاده شدن از کشتی‌های دریایی Hurtigruten ادامه می‌دهند و با برنامه‌های ساعتی خود از پیاده‌روی‌های مرزی و تورهای قایق، نوید کسب‌وکار محلی را می‌دهند.

جمع آوری گوزن های شمالی از یک تقویم فصلی پیروی می کند، نه برنامه های سیاسی. کشتی‌های اقیانوسی به جمع‌آوری تورهای ماهی قطب شمال و سبدهای شاه خرچنگ ادامه می‌دهند، در حالی که در امتداد رودخانه نایدن، ماهیگیران سامی برای فصل ماهی قزل آلا برمی‌گردند. در Kirkenes، یک پیاده‌روی ساده به سوپرمارکت جوکر می‌تواند با مکالمات متحرک به زبان‌های سامی، نروژی، فنلاندی، سوئدی، آلمانی، انگلیسی یا روسی قطع شود.

بوئین اذعان می کند: «ما از اینکه افرادی از اوکراین در کرکنس در کنار مردم روسیه در کرکنس زندگی می کنند بسیار شگفت زده شدیم. فکر می‌کردم شاید درگیری بین این افراد بیشتر شود، اما اینجا نه.»

در حالی که بسیاری از ساکنان ممکن است از تصمیم پناهندگان اوکراینی برای اسکان در نزدیکی مرز روسیه شگفت زده شده باشند، بوئین می گوید که این امر منطقی است. او می افزاید: «از آنجایی که آنها روسی صحبت می کنند، کار در اینجا برای آنها راحت تر است.

در فوریه 2026، بارنتز اسپکتاکل، جشنواره هنری سالانه، دویستمین سالگرد مرز روسیه و نروژ را جشن گرفت. کرکنز در آثار هنری خلاقانه و نمایش‌های فرهنگی فوران کرد، اما مضمون «مرز از ما گذشت».

برای جوامع سامی، ارتباط با این مناظر هم پیش از جنگ جاری و هم مرزهای 200 ساله است. قبل از هر دو یک جامعه قطبی وجود داشت، و در سراسر ساپمی، عزم فزاینده ای وجود دارد که سفت کردن مرزها آن را از بین نخواهد برد.

*Nils Boine یک نام مستعار برای محافظت از هویت مردی با میراث سامی دریایی است که در نزدیکی Neiden زندگی می کند و مرتبا از مرز عبور می کند.