"دروغ های ظالمانه": چگونه رای دهندگان اسرائیلی از تحریم های غرب شانه خالی می کنند

سیاستمداران اسرائیلی به تحریم‌های کشورهایی از جمله بریتانیا، فرانسه و کانادا علیه شهرک‌های غیرقانونی این کشور در کرانه باختری اشغالی با خشم خودپسندانه واکنش نشان دادند. تحلیلگران به الجزیره می گویند، اما آنچه که آخرین نمونه از انزوای بین المللی اسرائیل است که به واسطه رفتارش با مردم فلسطین به وجود آمده است، تأثیری در تحت تأثیر قرار دادن رأی دهندگان در آستانه انتخابات اکتبر نداشته است.

گیدئون سار اسرائیلی در پاسخ به اتهام اد میلیبند وزیر خارجه بریتانیا مبنی بر پاکسازی قومیتی کرانه باختری اشغالی توسط اسرائیل، همتای خود را به نشر "دروغ های ظالمانه" و تلاش برای مداخله در انتخابات از طریق فشار خارجی متهم کرد.

آیزاک هرتزوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل نیز این اقدامات را محکوم کرد و آنها را «دخالت فاحش در انتخابات دموکراتیک» اسرائیل خواند.

اما، در واقعیت، اکثریت اسرائیلی‌های یهودی از جنگ نسل‌کشی کشورشان در غزه و اشغال کرانه باختری حمایت کرده‌اند.

یک نظرسنجی در ماه اوت که در حالی منتشر شد که تعداد کشته‌شدگان فلسطینی در کرانه باختری امسال به 76 نفر رسیده بود، نشان داد که بیش از نیمی از اسرائیلی‌های یهودی از حفظ شهرک‌های غیرقانونی به عنوان بخشی از هرگونه توافق آینده در مورد یک کشور فلسطینی حمایت می‌کنند، در حالی که نزدیک به 40 درصد از الحاق این سرزمین برخلاف قوانین بین‌المللی حمایت می‌کنند.

اوری گلدبرگ، تحلیلگر سیاسی اسرائیلی، گفت: «مردم به غیرقانونی بودن شهرک‌ها اهمیتی نمی‌دهند.

گلدبرگ با اشاره به ارجاعات وزیر خارجه بریتانیا به میراث یهودی خود هنگام اعلام توقف تجارت با پایگاه های غیرقانونی اسرائیل، گفت: «اد میلیبند در هنگام اعلام این اقدامات، احساسات قابل ستایشی را ابراز کرد. اما ما در مرحله‌ای هستیم که اسرائیلی‌ها حتی علاقه‌ای به حقیقت ندارند، آنقدر که احساساتشان هستند.»

بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل با خطر جدی شکست وارد انتخابات می شود و بسیاری از نظرسنجی ها پیش بینی می کنند که ائتلافی از احزاب مخالف وی می تواند اکثریت پارلمان اسرائیل را به دست آورد.

اما تحلیلگران گفتند که مسائلی مانند تحریم های مربوط به حل و فصل نخواهد بود که آرای او را از دست بدهد.

مایکل کوپلو، افسر ارشد سیاست در انجمن سیاست اسرائیل، گفت که حمایت عمومی از "دولت و بلوک های اپوزیسیون بسیار سخت شده است، و هیچ کس قرار نیست به خاطر تحریم های ناشی از [شهرک ها] از یک طرف به طرف دیگر تغییر کند." وی افزود که بعید است تحریم ها به اندازه «کارنامه این دولت و احساسات مرتبط با آن نسبت به نتانیاهو» برای رای دهندگان سنگین باشد.

یهودا شنهاو شهربانی، جامعه شناس اسرائیلی، گفت: «وقتی از مردم پرسیدند چه چیزی رای آنها را تعیین می کند، امنیت در اولویت قرار گرفت.

وی افزود: «من فکر می کنم چندین مکانیسم به طور همزمان وجود دارد.

اول، او گفت، عادی سازی شهرک ها است. در گفتمان عمومی اسرائیل، کرانه باختری اشغالی به طور فزاینده ای با نام کتاب مقدس «یهوده و سامره» نامیده می شود - تغییری که به گفته او در حال نهادینه شدن است.

شنهاو شهربانی گفت: «دوم، تحریم‌های خارجی لزوما به هزینه‌های سیاسی داخلی تبدیل نمی‌شود. و شاید مهم‌تر از همه، فشارهای خارجی از نظر سیاسی می‌تواند به جای [تغییر چگونگی درک موضوع] در روایت موجود اسرائیل [از یهودستیزی] جذب شود.»

هیچ یک از برجسته ترین سیاستمداران اسرائیل از دولت به دلیل حمایتش از شهرک ها در مخالفت با محکومیت بین المللی انتقاد نکرده اند. یایر لاپید، نخست وزیر سابق و یکی از مخالفان اصلی نتانیاهو، در عوض، خشم خود را بر کشورهای محکوم کننده اسرائیل متمرکز کرده است. وی گفت: تحمیل تحریم و تحریم اسرائیل یک اشتباه بزرگ است. این یک سیاست اشتباه و خطرناک است، در زمان اشتباه و به دلایل اشتباه.

یکی دیگر از رقبای اصلی نتانیاهو، گادی آیزنکوت - که در مانیفست حزب یاشار او به کرانه باختری و غزه اشاره ای نشده است - از صحبت مستقیم در مورد تحریم ها خودداری کرده است. نتانیاهو همچنین علیرغم اینکه حزب لیکود برای چندین دهه از گسترش شهرک سازی حمایت کرده است، هنوز به طور علنی درباره تحریم ها اظهار نظر نکرده است.

دالیا شیندلین، یک نظرسنجی و پژوهشگر افکار عمومی مستقر در تل آویو، گفت: «تحریم ها به نتانیاهو آسیب خاصی وارد نکرده است، حداقل نه تا آنجا که ما می توانیم از نظر تأثیر مستقیم بر ... نظرسنجی ها ببینیم.

در عوض، تمرکز بر سایر عناصر یک چرخه انتخاباتی پر حادثه، از جمله ظهور رقبای جدید نتانیاهو در سمت راست بوده است.

شیندلین گفت: «ما هیچ واکنش واقعی از تحریم‌ها مشاهده نمی‌کنیم. درعوض، این فقط از طریق آنچه که مردم قبلا درباره او فکر می‌کنند فیلتر می‌شود – منتقدان او حتی بیشتر از او بدشان می‌آید، و حامیانش اساسا می‌گویند، «خب، دنیا هر چه باشد از ما متنفر است».