درون جعبه کشتار: یمنی‌هایی که در موکا تحت کنترل حوثی‌ها ماندند

نبیل از بالکن خود شاهد عبور ستونی از آوارگان در سحرگاه 10 سپتامبر، ساعاتی قبل از ورود نیروهای حوثی به موکا، شهری در یمن در دریای سرخ بود.

او گفت: "مردم ترسیده بودند. ترس همه جا را فرا گرفته بود."

نبیل، یک کارگر روزانه 40 ساله، به آنها نپیوست. او هنوز در یاختول، روستایی در شمال موکا، در کنار اقوام خود زندگی می کند که هیچ یک از آنها خانه های خود را ترک نکرده اند.

او گفت: «آوارگی تحقیر و بی خانمانی است. "من هیچ کار اشتباهی انجام نداده ام، بنابراین چیزی برای ترسیدن ندارم و به هیچ طرفی تعلق ندارم."

هفته‌ها پس از اینکه حوثی‌ها موکا را از نیروهای وفادار به دولت شناخته‌شده بین‌المللی یمن گرفتند، هزاران غیرنظامی در این منطقه باقی مانده‌اند. حوثی ها - گروهی مسلح که از سپتامبر 2014 کنترل بسیاری از مناطق شمالی یمن، از جمله صنعا، پایتخت را در دست دارند - بیش از یک دهه است که در جنگ داخلی که ائتلاف نظامی به رهبری عربستان سعودی را به همراه داشته است، با دولت می جنگند. هیچ کس نمی داند چند نفر در موکا باقی مانده اند، اما طبق آخرین سرشماری یمن در سال 2004، این شهر دارای 62500 نفر ساکن بود.

دولت موکا را یک منطقه نظامی اعلام کرده و مدعی شده است که حوثی ها ساکنان را مجبور کرده اند در حمایت از این گروه تظاهرات کنند یا به صفوف آن بپیوندند.

ساکنانی که با الجزیره مصاحبه کردند تظاهرات اجباری را توصیف نکردند، اما یکی که خواست نامش فاش نشود به دلیل ترس از امنیت خود گفت که سه نفر از همسایگانش توسط حوثی ها استخدام و مسلح شده اند. آنها اکنون در خط مقدم مبارزه با نیروهای دولتی هستند.

او گفت: «امروز همسرم از زنی که به خانه ما آمده بود شنید که یک وانت مسلح حوثی‌ها مدام به خانه‌شان می‌آمد و می‌خواست پسرانش را استخدام کند، اما او نپذیرفت. "من این افراد را می شناسم. آنها همسایه های ما هستند. یکی از پسران او حتی خودش در این مورد با من صحبت کرد."

بندر موکا در حدود 75 کیلومتری (45 مایلی) شمال تنگه باب المندب قرار دارد، یک نقطه توقف برای کشتیرانی دریای سرخ که حوثی ها از اواخر سال 2023 بارها آن را هدف قرار داده اند.

پس از بازپس گیری موکا توسط نیروهای همسو با دولت در سال 2017، این شهر به پناهگاه یمنی هایی تبدیل شد که از قلمرو تحت کنترل حوثی ها فرار می کردند.

این در اوایل سپتامبر تغییر کرد، زمانی که جنگ به سمت ساحل حرکت کرد و خانواده ها به سمت عدن، تعز و لاهیج گریختند. بسیاری قبلا یک بار از حکومت حوثی ها فرار کرده بودند.

در شامگاه 10 سپتامبر، دولت موکا و اطراف آن را "جعبه کشتار"، منطقه ضربتی اعلام کرد و هشدار داد که هر جنبش حوثی در آنجا با قدرت آتش در دسترس مواجه خواهد شد. حملات از روز بعد آغاز شد.

اکنون ساکنان می گویند که ترک موکا تقریبا غیرممکن است. فواد، یک داروساز 27 ساله، گفت: «پس از اعلام جعبه کشتار، دولت جاده قدیمی البره را باز کرد تا مردم بتوانند آنجا را ترک کنند.

برخی از آنها خارج شدند، برخی توسط حوثی ها ممانعت شدند و برخی از ترس از سختی آوارگی در خانه ماندند.

حوثی ها منع آمد و شد شبانه را در شهر وضع کرده اند. نبیل گفت که قیمت ها افزایش یافته است و قطع برق مکرر افزایش یافته است.

او گفت: «یک روز کار به سختی کفاف بنزین و ناهار را می دهد. "بچه ها دیگر به مدرسه نمی روند."

کلاس های درس تا حد زیادی خالی می ماند. منصور، معلم یک مدرسه متوسطه دولتی که توانایی فرار با خانواده هفت نفره اش را نداشت، گفت: «والدین و دانش آموزان از گلوله باران یا پرتاب شدن پسرانشان به خط مقدم می ترسند.

او گفت: "من معلم هستم. کاری با سیاست ندارم." "در پایان، ما فقط یک بار می میریم."

برای ام خالد، زنی 60 ساله که شوهرش معلول و در بستر بیماری است، ترک موکا هرگز یک گزینه نبود. او گفت: "من به کجا فرار کنم؟ به وضعیت من نگاه کنید."

او گفت: "اکنون آنها فرار کرده اند و ما گم شده ایم." خواربارفروش محلی اعطای اعتبار را متوقف کرده است و خانواده با یک کیسه آرد که توسط یک گروه کمکی قبل از تصاحب توزیع شده زنده می مانند. وی افزود: یکی ماهی می آورد، یکی ماست می آورد و بقیه اش به خداست.

غیرنظامیان نیز در "منطقه کشتار" کشته شده اند.

به گفته محمود العتمی، خبرنگار شبکه خبری الحدث عربستان که بستگانش جان باختند، پیش از سحر 22 سپتامبر، بمب گذاری در خانه ای در موکا باعث کشته شدن شش عضو یک خانواده شد.

رسانه های حوثی حملات هوایی عربستان را مقصر دانستند. عربستان سعودی علنا اظهار نظری نکرده است.

سرهنگ عبدالباسط البحر، معاون هدایت اخلاقی فرماندهی نظامی تعز، گفت که جعبه کشتار جنگجویان حوثی را هدف قرار می دهد.

او گفت: «جعبه کشتار برای کشتن شبه نظامیان است، نه غیرنظامیان. در این بیانیه از غیرنظامیان خواسته نشده است که منطقه جعبه کشتار را ترک کنند، بلکه از آنها خواسته شده است که در خانه های خود بمانند و از پادگان ها، مواضع و تجمعات نظامی شبه نظامیان دور باشند.

سلطان محمود، مدیر منصوب شده از سوی دولت در منطقه موکا، گفت که هیچ مسیری برای خروج از شهر کاملا امن نیست زیرا او حوثی ها را به هدف قرار دادن غیرنظامیان متهم کرد.

مراقبت های بهداشتی تقریبا سقوط کرده است. در روزی که نیروهای حوثی وارد شهر شدند، پزشکان بدون مرز، که با نام اختصاری فرانسوی MSF نیز شناخته می‌شود، اعلام کردند که تقریبا تمام مراکز بهداشتی به جز بیمارستان عمومی موکا از کار افتاده‌اند. پزشکان بدون مرز به روزنامه نشنال گفتند که این عمدتا به این دلیل بود که کارکنان فرار کرده بودند، اگرچه حدود 30 کارمند بهداشت در آنجا مانده بودند.

ساکنان گفتند که شرایط در موکا از آن زمان بدتر شده است.

نبیل گفت: «پزشکانی که از سوی سازمان‌ها حقوق می‌گرفتند، به دلیل نداشتن حقوق دست از کار کشیده‌اند. فواد گفت که حوثی‌ها بیمارستان‌ها را تحت محاصره امنیتی قرار داده‌اند و برخی تجهیزات پزشکی به صنعا منتقل شده‌اند.

کمک ها به سختی به کسانی که مانده اند رسیده است. نجیب السعدی، رئیس واحد اجرایی دولت برای کمپ های آوارگان، گفت که واحد او نمی تواند به نیازمندان دسترسی پیدا کند.

او با متهم کردن حوثی‌ها به ممانعت از فعالیت‌های بشردوستانه، گفت: «مطمئن است که خانواده‌هایی وجود دارند که به دلیل فقر نتوانستند فرار کنند. کمیته بین المللی صلیب سرخ از اظهار نظر در این باره خودداری کرد.

در یختول، نبیل گفت که او را ترک نمی کند، حتی اگر درگیری شدت بگیرد. او گفت: «اول، پول یک مانع است. "و خانه غارت می شود."

این داستان با همکاری شرکت Egab منتشر شده است.