دستاوردهای HIV در زیمبابوه در میان جوانان با آزمایش روبرو می شود

هراره، زیمبابوه – زمانی که Shaun Moyo در اواخر دهه 1990 پرستاری را در بیمارستان Parirenyatwa در هراره آغاز کرد، اثرات همه‌گیری HIV در بخش‌های بیمارستان و فراتر از آنها قابل مشاهده بود. او به یاد می آورد که بیماران بخش ها را پر کردند، در حالی که مراسم خاکسپاری به بخشی آشنا از زندگی روزمره تبدیل شده بود.

تقریبا سه دهه بعد، تصویر تغییر کرده است. درمان ضد رتروویروسی زندگی افراد مبتلا به HIV را متحول کرده است. کاندوم، پیشگیری قبل از قرار گرفتن در معرض (PrEP)، پیشگیری پس از مواجهه (PEP) و سایر گزینه های پیشگیری نیز به جوانان راه های بیشتری برای محافظت از خود می دهد.

اما مویو، که اکنون یک پرستار 48 ساله است که در دو بیمارستان دولتی بزرگ در هراره مشغول به کار است، نگران است که برخی از جوانان ممکن است خطرات را به طور کامل درک نکنند.

نگرانی او نشان‌دهنده چالش گسترده‌تری برای زیمبابوه است: چگونه می‌توان از پیشرفت‌هایی که به سختی به دست آمده در برابر اچ‌آی‌وی محافظت کرد و در عین حال اطمینان حاصل کرد که جوانان می‌توانند ابزارهای پیشگیری را درک کنند، می‌توانند به آنها دسترسی داشته باشند و مایل به استفاده از آنها هستند.

دکتر Misheck Ruwende، پزشک خانواده زیمبابوه ای و مدافع کاهش انگ HIV، این نگرانی را به اشتراک می گذارد. روونده در یک سخنرانی عمومی در توییتر در ماه سپتامبر و به دنبال آن الجزیره، اعضای عمومی و دیگر روزنامه نگاران محلی، هشدار داد که کشور در معرض خطر از دست دادن برخی از دستاوردهای چند دهه است.

روونده گفت: "بخش غم انگیز این است که این در زمانی اتفاق می افتد که ما بهترین گزینه ها را برای جلوگیری از HIV داریم، از آزمایش سریع، PrEP، کاندوم، PEP تا تزریقی."

او افزود: "در اواخر دهه 90 تا اوایل دهه 2000 اینطور نبود. به نظر می رسد ما اکنون در حال معکوس کردن همه این موفقیت بزرگی هستیم که در زمان های اخیر به دست آورده بودیم."

مقیاس پیشرفت زیمبابوه در ارقام ملی مشخص است. UNAIDS تخمین می زند که عفونت های جدید سالانه HIV از 79000 در سال 2010 به 15000 در سال 2023 کاهش یافته است. در بین افراد 15 تا 24 ساله، عفونت ها از 27000 به 4400 در مدت مشابه کاهش یافته است.

اما سقوط عفونت ها به معنای ناپدید شدن تهدید نیست. چالش حفظ این دستاوردها در میان جوانانی است که روابط، فشارهای اقتصادی و دسترسی نابرابر به خدمات بهداشتی دوستدار جوانان را دنبال می کنند. این یک چالش مشترک در سراسر منطقه ای است که همچنان بار سنگین HIV را به دوش می کشد.

برای مویو، تضاد بین اپیدمی که او به عنوان یک پرستار جوان شاهد آن بود و نگرش‌هایی که امروز با آن روبرو می‌شود، می‌تواند دشوار باشد.

او گفت: «دیدن جوانان امروزی که از کاندوم، ARV و داروهای PrEP برخوردارند، خشمگینم می‌کند. "در دهه 90 هر آخر هفته سفر به گورستان بود، نه عروسی."

او معتقد است که در دسترس بودن درمان موثر نحوه درک برخی از جوانان را تغییر داده است. از آنجایی که این ویروس دیگر آن حکم اعدام فوری نیست، او نگران است که برخی عواقب عفونت را دست کم بگیرند.

مویو مکالمات مربوط به پسرش و دوستانش در فیس بوک را به یاد می آورد، جایی که یکی از کامنت ها حاکی از این بود که "فشار خون بدتر از HIV است".

مشاهدات او شواهد شخصی و نه علمی دال بر تغییر نگرش در میان جوانان است. اما آنها به یک کار دشوار بهداشت عمومی اشاره می کنند: توضیح اینکه چرا پیشگیری همچنان مهم است، حتی اگر درمان HIV را به یک بیماری مزمن قابل کنترل برای بسیاری تبدیل کرده است.

این نگرانی به زیمبابوه محدود نمی شود. UNAIDS تخمین زد که 210000 دختر نوجوان و زن جوان 15 تا 24 ساله در سراسر جهان در سال 2023 به HIV مبتلا شدند. حدود 160000 مورد از این عفونت ها در جنوب صحرای آفریقا بود، در حالی که نزدیک به 60 درصد از کل جهان در شرق و جنوب آفریقا رخ داده است.

آفریقای جنوبی، همسایه زیمبابوه، مقیاس تداوم اپیدمی در منطقه را نشان می دهد. UNAIDS تخمین زده است که 7.7 میلیون نفر در سال 2023 در آنجا با HIV زندگی می کردند.

داده های استان گوتنگ نیز به نگرانی در مورد عفونت های مقاربتی اشاره دارد. بین آوریل و دسامبر 2023، 167109 مرد به مراکز بهداشتی عمومی در استان مراجعه کردند و 67400 نفر برای سندرم اورتریت مردانه (MUS) که با عفونت های مقاربتی مرتبط است، تحت درمان قرار گرفتند. اداره بهداشت استان گزارش داد که بروز MUS از 12 درصد در سال 2020 به 15 درصد در سال 2023 افزایش یافته است. این وضعیت به خودی خود معیاری برای سنجش عفونت HIV نیست.

برای دکتر لیندا گیل بککر، پزشک و دانشمند اچ آی وی آفریقای جنوبی و یکی از نویسندگان گزارش کارآزمایی بالینی PURPOSE 1، این پاسخ باید پیشرفت های علمی را با پیام های پیشگیری که برای جوانان صحبت می کند ترکیب کند.

کارآزمایی فاز 3 لنکاپاویر، یک داروی تزریقی پیشگیری از HIV را که دو بار در سال تجویز می‌شود، مورد بررسی قرار داد. در تجزیه و تحلیل اولیه، هیچ یک از 2134 زنی که این دارو را دریافت کردند، به HIV مبتلا نشدند.

نتایج پتانسیل پیشگیری طولانی‌مدت را برجسته کرد، اما بکر استدلال می‌کند که پیشرفت‌های پزشکی باید با ارتباطاتی که با جوانان طنین‌انداز می‌شود مطابقت داشته باشد.

او گفت: «کوبیدن بر طبل قدیمی درباره وحشت HIV، و فریاد زدن برای جوانان در مورد کاندوم، لزوما این کار را قطع نمی‌کند.»

او معتقد است که تلاش‌های پیشگیری باید فراتر از پیام‌های مبتنی بر ترس حرکت کند و به جوانان اطلاعات دقیق، خدمات در دسترس و آزادی تصمیم‌گیری آگاهانه بدون قضاوت بدهد.

این کار در میان فشارهای مالی دشوارتر شده است. UNAIDS در مارس 2025 گزارش داد که اختلال در برنامه های HIV با بودجه ایالات متحده در زیمبابوه بر خدمات جمعیت کلیدی، از جمله دسترسی به PrEP، آزمایش و مشاوره تأثیر گذاشته است.

Bekker همچنین نگرانی هایی را در مورد اینکه آیا اطلاعات پیشگیری از راه هایی که آنها مرتبط می دانند به دست جوانان می رسد یا خیر، ابراز کرده است. جزوه‌های سنتی و هشدارها در مورد پرهیز یا وفاداری ممکن است کسانی را که قبلا در مورد رابطه جنسی و روابط تصمیم می‌گیرند، درگیر نکنند.

او استدلال می کند که کارکنان بهداشت عمومی باید واقعیت های جوانان را تصدیق کنند و اطلاعات عملی در مورد کاهش خطر، از جمله از طریق PrEP، ارائه دهند. خدمات همچنین باید برای نوجوانان باشد و به جوانان اجازه می‌دهد بدون اینکه احساس کنند مورد قضاوت قرار می‌گیرند، سؤال بپرسند و کمک بخواهند.

در هراره، آنجلا گوتو، مربی 23 ساله، این پیام را فراتر از کلینیک می برد.

او با همکاری شهرداری هراره، وزارت بهداشت، سازمان های غیردولتی و کلیساها، به سازماندهی خدمات بهداشتی پاپ آپ در بازارها، مراکز حمل و نقل، محوطه دانشگاه و رویدادهای ورزشی کمک می کند. این مکان‌هایی هستند که جوانان قبلا از آن بازدید می‌کردند و اطلاعات و خدمات را به آنها نزدیک‌تر می‌کردند تا اینکه انتظار داشته باشند در یک مرکز بهداشتی رسمی حرکت کنند.

گوتو می گوید که تمایز مهم است. برای برخی از جوانان، درخواست آزمایش HIV یا غربالگری عفونت مقاربتی در کلینیک می تواند ترسناک باشد. ترس از قضاوت یا برخورد خشن توسط کارکنان بهداشتی می تواند آنها را از درخواست کمک منصرف کند.

در کلینیک‌های پاپ‌آپ، جوانان می‌توانند به کیت‌ها و کاندوم‌های خودآزمایش HIV دسترسی داشته باشند، در حالی که کارکنان بهداشتی سیار برای PrEP و سایر خدمات ارجاع می‌دهند. مربیان همتا می توانند کمک کنند که این مکالمات کمتر دلهره آور شود و به جوانان فرصتی بدهند تا در محیطی که احساس راحتی بیشتری دارند، سؤال بپرسند.

گوتو گفت: «این در مورد صحبت کردن به زبان جوانان، از بین بردن انگ HIV است.

کار او نشان دهنده این است که در دسترس قرار دادن خدمات پیشگیری کافی نیست. آنها همچنین باید قابل دسترس، محرمانه و پاسخگو به نگرانی هایی باشند که جوانان با خود به همراه دارند.

مقامات بهداشتی زیمبابوه می گویند که آنها همچنین در تلاش هستند تا پیشگیری و درمان را به جوامع نزدیکتر کنند.

دکتر اینوسنت هوو، افسر پزشکی استانی در استان کلانشهر هراره، به خبرنگاران، از جمله الجزیره، در نشست ماه اوت گفت که مقابله با HIV در میان جوانان زیمبابوه یک اولویت فوری است.

دولت خدماتی از جمله PrEP، PEP، آزمایش و درمان HIV و همچنین غربالگری و درمان عفونت های مقاربتی و سل را غیرمتمرکز می کند.

هوو همچنین به کامیون‌های مراقبت‌های بهداشتی سیار اشاره کرد که برای دسترسی به مردم در مناطقی که دسترسی به امکانات بهداشتی مرسوم دشوار است، از جمله جوامع غیررسمی معدن و سایت‌های دورافتاده معدن طلا استفاده می‌شود.

چنین اطلاع رسانی می تواند به افرادی کمک کند که کار، دوری از کلینیک ها یا شرایط مالی ویزیت منظم آنها را دشوار می کند. اما تأثیر آن به این بستگی دارد که آیا خدمات به طور مداوم در دسترس هستند و به کسانی که بیشتر نیاز دارند دسترسی پیدا می کنند.

برای جوانان، دسترسی بیشتر از آگاهی از وجود آزمایش PrEP یا HIV است. به این معناست که می‌توانید بدون هزینه‌های گزاف، سفرهای طولانی یا ترس از انگ، خدمات دریافت کنید.

بونگانی، که قصد دارد در ماه ژانویه به عنوان یک مربی همتا از طریق برنامه وزارت بهداشت داوطلب شود، می‌خواهد به اطلاعات پیشگیری برای نسل خود در دسترس‌تر کمک کند.

او گفت: "نسل من با بهترین مجموعه ابزارهای پیشگیری از اچ آی وی متولد شد. اگر مرگ و میر ناشی از ایدز به دلیل رفتارهای بی پروا ما بازگشتی چشمگیر داشته باشد، یک تراژدی خواهد بود."