دعوا بر سر مشاغل فولادی کانادا

همیلتون، انتاریو، کانادا – چلسی مستیج شنیده بود که ممکن است در Stelco اخراج شود، بنابراین تصمیم گرفت از برخی از روزهای تعطیلات خود استفاده کند. او با سگ جدیدش بهترین استفاده را می کرد که به او زنگ زدند که دیگر سر کار نیاید.

این مرد 34 ساله سال ها تلاش کرده بود تا وارد صنعت فولاد مردانه شود تا اینکه سرانجام حدود سه سال پیش در کارخانه همیلتون این شرکت مشغول به کار شد.

او به عنوان یک کارگر عمومی در بخش نورد سرد شروع به کار کرد، بعدا برای کار با جرثقیل ها و شیفت کاری در کوره های کک آموزش دید.

کار طاقت‌فرسا و از نظر فیزیکی سخت بود، اما مستیج به این روال و جامعه نزدیک از همکارانی که برای خانواده‌اش در نظر گرفته بود، علاقه مند شد. زمانی که او عکس‌های خود را با الجزیره به اشتراک گذاشت، همه در لباس‌های محافظ در کارخانه، به شوخی گفت که تقریبا هیچ عکسی در خارج از محل کار ندارد.

Masteij فکر می کرد که ممکن است تا زمان بازنشستگی در Stelco بماند. در عوض، او در 9 اکتبر اخراج شد.

خبر به شدت شنیده شد و او بیشتر دو هفته بعد را در خواب گذراند.

او به الجزیره گفت: "من در یک آشفتگی کامل بودم." "من یه جورایی افسرده بودم."

اکنون، مستیج به جای شیفت کاری 12 ساعته، بیشتر وقت خود را در خانه می گذراند و در حین دریافت بیمه کار، از هزینه هایش کم می کند.

Masteij در میان صدها کارگر فولادی کانادایی است که پس از آن که مالک آمریکایی Stelco، Cleveland-Cliffs، در اواخر سپتامبر اعلام کرد که به طور موقت بخش‌هایی از فعالیت‌های خود در همیلتون و نانتیکوک، انتاریو را تعطیل می‌کند، با اخراج مواجه می‌شوند.

استلکو علت این اقدام را تعرفه‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده می‌داند که می‌گوید فروش فولاد کانادا به مشتریان آمریکایی را سخت‌تر کرده است و رقابت فولاد ارزان‌تر خارجی که وارد کانادا می‌شود.

اما مقامات دولتی و کارگران کارخانه، از جمله مستیج، قانع نشده اند که تمام ماجرا همین است.

مستیج گفت: «در حال حاضر، دروغ های زیادی در مورد آنچه اتفاق افتاده است، در جریان است.

در حالی که تعرفه های ایالات متحده به صنعت فولاد کانادا لطمه زده است، اتحادیه نمایندگان کارگران Stelco این سوال را مطرح می کند که آیا کلیولند-کلیف از شرایط دشوار بازار برای تامین منافع تجاری خود استفاده می کند و کارگران کانادایی بهای آن را می پردازند.

ران ولز، رئیس United Steelworkers Local 1005 که در دفتر همیلتون با الجزیره صحبت می‌کرد، گفت: «همه می‌دانند که از ما به عنوان پیاده استفاده می‌شود، که این اخراج‌ها ضروری نبود.

در ژوئن 2025، ترامپ تعرفه واردات فولاد و آلومینیوم از جمله از کانادا را دو برابر کرد و به 50 درصد رساند و این تعرفه را برای خریداران آمریکایی گران‌تر کرد.

بر اساس گزارش Stelco، صادرات فولاد نورد سرد و روکش شده کانادا به ایالات متحده - که برای ساخت همه چیز از خودرو گرفته تا مصالح ساختمانی استفاده می شود - در سه ماهه دوم سال 2026 در مقایسه با میانگین سه ماهه قبل از جنگ تجاری، 58 درصد کاهش یافت.

کالین مانگ، استادیار اقتصاد در دانشگاه مک مستر در همیلتون گفت، اما تقاضا در کانادا نیز کاهش یافته است، جایی که صنعت خودرو، یکی از خریداران عمده فولاد نورد سرد تولید شده در کارخانه همیلتون، نیز به شدت از تعرفه های ترامپ آسیب دیده است.

مانگ به الجزیره گفت: «وقتی آنها می گویند که تقاضای کمتری برای محصول تولید شده از کارخانه همیلتون وجود دارد، درست است.

اما این تنها تعرفه های ترامپ نیست که کلیولند-کلیف مسبب مشکلات Stelco می شود.

مدیر عامل شرکت لورنکو گونکالوز در طی تماسی با درآمد ماه جولای هشدار داد که این شرکت ممکن است تولید خود را در کانادا کاهش دهد مگر اینکه اتاوا برای محافظت از صنعت فولاد خود در برابر واردات اقدامات بیشتری انجام دهد.

او گفت: «و این پیامدهایی برای اشتغال در کانادا خواهد داشت، اما تأثیر مالی مثبتی بر استلکو و کلیولند-کلیف خواهد داشت».

این اولین باری بود که ولز شنید که ممکن است مشاغل در معرض خطر باشند. بعدا اتحادیه پیشنهاد داد به لابی کلیولند-کلیفز در اتاوا برای حمایت های قوی تر در برابر واردات فولاد خارجی کمک کند، زیرا معتقد بود که کارگران کانادایی ممکن است نفوذ بیشتری بر دولت داشته باشند.

ولز گفت: «آنها هرگز پیشنهاد ما را قبول نکردند.

در عوض، تماس بعدی خبر اخراج را آورد.

از روز شنبه، 175 کارگر در کارخانه همیلتون Stelco اخطار اخراج دریافت کردند، با کاهش اعلام شده انتظار می رود تا 500 کارگر در آنجا و در Nanticoke تحت تاثیر قرار گیرد.

اواخر ماه گذشته، حدود 30 نفر در یک جلسه اطلاعاتی که اتحادیه در همیلتون ترتیب داده بود، شرکت کردند، جایی که آنها می توانستند در مورد بیمه اشتغال و فرصت های بازآموزی بیاموزند.

بسیاری از عدم شفافیت در مورد اینکه تعطیلی تا چه زمانی ادامه خواهد داشت، ناامید شدند.

برخی از آنها پرسیدند که مزایای آنها با دستمزدشان چگونه است، در حالی که برخی دیگر متعجب بودند که آیا واجد شرایط دریافت کل مبلغ هستند یا خیر.

برای کارگرانی که دهه‌ها را در Stelco گذرانده بودند، چشم‌انداز دلهره‌آور دیگری نیز وجود داشت: مجبور بودند برای اولین بار در عصر دیجیتال به دنبال کار بگردند، و با نزدیک شدن به بازنشستگی برای شغل با متقاضیان جوان‌تر رقابت کنند.

برخی در حال حاضر به فکر رفتن به غرب برای یافتن کار هستند.

ولز با توصیف آنچه که از اعضا شنیده بود، گفت: «گرفتن این تصمیمات برای آنها سخت است. "آیا من خانواده ام را ترک می کنم، به غرب می روم، کمی پول به دست می آورم؟ زیرا آنها نمی دانند این مدت چقدر طول خواهد کشید."

Masteij نگران این است که چه معنایی برای همیلتون می‌تواند داشته باشد، شهری که نسل‌های خانواده در آن در فولادسازی کار کرده‌اند، صنعتی که هویت آن را برای بیش از یک قرن شکل داده است.

او گفت: "من یک دختر شهر فولاد هستم و نمی توانم شهر را بدون تولید فولاد تصور کنم." "ما در حال از دست دادن تاجران هستیم."

اما از آنجایی که کارگران با معنای اخراج‌ها برای خانواده‌ها و شهرشان دست و پنجه نرم می‌کنند، اتحادیه یک سوال دیگر می‌پرسد: آیا اصلا این اخراج‌ها باید اتفاق می‌افتد - و این تنها نیست.

این شرکت آمریکایی مورد انتقاد دولت کانادا قرار گرفته است و دولت کانادا را تهدید به اقدام قانونی کرده و آن را متهم به زیر پا گذاشتن وعده هایش در هنگام خرید Stelco در سال 2024 کرده است.

اینها شامل حفظ حداقل تعداد مشاغل اتحادیه شده و اکثر مشاغل غیر اتحادیه در کانادا و فشار برای سیاست های تجاری است که به نفع صنایع فولاد در کانادا و ایالات متحده باشد.

کلیولند کلیفز نقض این توافق را رد می کند و می گوید انتظار دارد به تعهدات استخدامی خود در سال جاری عمل کند. همچنین تاکید می‌کند که اخراج‌ها برای تضمین بقای Stelco در میان تعرفه‌های آمریکا، تقاضای ضعیف‌تر و رقابت فولاد ارزان‌تر خارجی مورد نیاز است.

اما اتحادیه و دولت به عملکرد مالی اخیر Stelco اشاره می کنند. در اوایل این ماه، Goncalves قوی ترین سه ماهه شرکت از زمان خرید را گزارش کرد.

ملانی جولی، وزیر صنعت کانادا، با اشاره به درآمدهای این شرکت به شبکه تلویزیونی عمومی کانادا گفت: "آقای گونکالوز قربانی نیست." "او هرگز این همه پول در نیاورده است."

کارشناسان همچنین ادعای Goncalves مبنی بر اینکه فولادسازان کانادایی به دلیل "بهمن واردات" با مشکل مواجه هستند را به چالش کشیده اند.

مانگ خاطرنشان می‌کند که تقریبا 80 درصد واردات فولاد نورد سرد کانادا از ایالات متحده و نیمی از فولاد گالوانیزه و رنگ‌شده وارد این کشور می‌شود.

او گفت: «چیزی که او سعی دارد مردم را با آن بفروشد، این ایده است که همه این فولادهای اروپایی یا آسیایی وارد کانادا می شود. "این چیزها از کشور خودش می آید."

اتحادیه و دولت همچنین این سوال را مطرح کرده‌اند که چرا گونکالوز برای حمایت‌های قوی‌تر در کانادا در برابر فولاد خارجی تلاش می‌کند، او همچنین از تعرفه‌های ترامپ بر فولاد کانادا حمایت می‌کند.

در شهادت قانونگذاران آمریکایی در ژانویه، گونکالوز استدلال کرد که هیچ کشوری، از جمله کانادا، نباید از تعرفه های فولادی معاف شود. او سال گذشته در مصاحبه ای با پولیتیکو گفت که از تعرفه های 50 درصدی واردات فولاد "بسیار خوشحال" است و افزود: "من اثر انگشت خود را روی این 50 درصد دارم."

برای ولز، طنز ماجرا این است که گونکالوز به ایجاد همان شرایطی کمک کرد که کلیولند-کلیف اکنون مسئول اخراج‌ها می‌داند. او معتقد است که این شرکت از کارگران کانادایی برای تحت فشار قرار دادن اتاوا برای اعمال محدودیت‌های بیشتر بر فولاد خارجی استفاده می‌کند و در عین حال به ترامپ کمک می‌کند تا استدلال کند که تعرفه‌هایش کارساز هستند.

مانگ توضیح داد که چرا موضع به ظاهر متناقض گونکالوز ممکن است برای کلیولند-کلیف منطقی باشد.

مانگ می‌گوید: «او می‌خواهد موانع تجاری در هر دو کشور وجود داشته باشد تا بازارهای داخلی آنها را از یکدیگر و همچنین سایر نقاط جهان مسدود کند تا شرکت‌های او در هر کشور بتوانند در بازارهای داخلی خود سود ببرند.»

Cleveland-Cliffs تحت فشار فزاینده ای از سوی اتاوا قرار گرفته است که از 22 اکتبر به این شرکت 15 روز مهلت داد تا به تعهدات خود در قبال کارگران کانادایی عمل کند در غیر این صورت با پیگرد قانونی مواجه خواهد شد.

در میان آن فشار، به نظر می‌رسد اظهاراتی که گونکالوز در اواخر ماه گذشته به سی‌بی‌سی ارائه کرد، از سوء ظن اتحادیه حمایت می‌کند که اخراج‌ها ارتباط کمتری با شرایط سخت بازار دارد و بیشتر به منافع تجاری کلیولند-کلیفز مربوط می‌شود.

وی در پاسخ به این سوال که چرا علیرغم وعده هایش مبنی بر حمایت از کارگران و حمایت از صنعت فولاد کانادا در زمانی که کلیولند-کلیفز Stelco را خرید، از تعرفه ها بر فولاد کانادا حمایت کرد، گفت: "من Stelco را خریدم زیرا دیگر نمی توانستم استتلکو را در بازار آمریکا به ضرر شرکت خودم هجوم بیاورم."

این اعتراف توجه جولی را به خود جلب کرد، او گفت که اگر گونکالوز به این معنی باشد که Stelco را خریداری کرده است تا فعالیت های کانادایی خود را بیکار نگه دارد، این اظهارات می تواند پرونده دولت را علیه کلیولند-کلیف تقویت کند. او افزود که اتاوا می تواند شرکت را مجبور به فروش دارایی های کانادایی خود کند.

در 6 نوامبر، زمانی که مهلت 15 روزه اتاوا به پایان رسید، جولی از اداره رقابت کانادا خواست تا در مورد خرید سال 2024 تحقیق کند و اینکه آیا رفتار شرکت قانون رقابت کانادا را نقض می کند یا خیر.

او در بیانیه ای گفت: "اگر مذاکرات و خرید با نیت بد انجام شده باشد، کانادایی ها شایسته دانستن آن هستند. شرکت باید با عواقب آن روبرو شود."

Cleveland-Cliffs معتقد است که به تعهدات خود تحت قانون سرمایه گذاری کانادا عمل کرده است.

گونکالوز احتمال فروش اجباری را رد کرده است، اما پیشنهاد کرده است که ممکن است خود Stelco را ظرف یک سال بفروشد.

او به سی‌بی‌سی گفت: «بعد از مدتی که شرکت را اداره کنیم، شرکت را می‌فروشم، و حالا که می‌دانم در کانادا شخص غیر ارادی هستم، این کار را انجام خواهم داد.

او اواخر ماه گذشته در بیانیه‌ای به خبرگزاری کانادایی پرس گفت که امیدوار است کارگران اخراج شده را قبل از کریسمس بازگرداند.

او گفت: «این به مشتریان کانادایی بستگی دارد که فولاد کانادایی ساخت شرکت Stelco را بخرند.

الجزیره برای اظهار نظر در مورد اتهامات اتحادیه و اظهارات گونکالوز با کلیولند کلیفز تماس گرفت.

برای مستیج، حتی در حالی که منتظر شنیدن فراخوان شدنش است، در حال آماده شدن برای این احتمال است که دوران حضورش در استلکو به پایان برسد. سن پایین او به این معنی است که او یکی از آخرین کسانی خواهد بود که دوباره فراخوانده می شود.

مستیج قصد دارد از زمانی که واجد شرایط بیمه شغلی است برای شرکت در یک برنامه آموزشی تجهیزات سنگین استفاده کند، به این امید که دریچه‌ها را به روی فرصت‌های دیگر باز کند و به او چیزی بدهد که روی آن تمرکز کند. این آموزش همچنین می تواند به او کمک کند در صورت بازگشت به Stelco، چیزی که هنوز هم به آن امیدوار است.

برای ولز، آنچه به ویژه ناامیدکننده است این است که با توجه به سال‌ها تلاش و فداکاری‌هایی که بسیاری در شغل خود انجام داده‌اند، چگونه با کارگران رفتار می‌کند.

او گفت: "این پر زرق و برق نیست. شما در شیفت ها، شب ها، روزها، در سرما و گرما کار می کنید." اعضای ما غذای کریسمس را با خانواده یا بازی‌های هاکی بچه‌هایشان را از دست می‌دهند، زیرا از آنها انتظار می‌رود که کار کنند.»

ولز افزود: «و به همین دلیل است که این امر به ویژه سخت است زیرا این وفاداری بازپرداخت نمی شود. "در واقع در حال سوء استفاده است، اگر چیزی باشد."

او نگران است که یک نبرد حقوقی طولانی چه معنایی برای آن کارگران دارد.

او گفت: «اعضای ما زمان زیادی ندارند. ما امیدواریم که همه چیز در اسرع وقت حل شود.»