دندان شیری بیش از 300000 سال پیش ماکاک ها را در شمال آلمان قرار می دهد
یک تیم تحقیقاتی از مرکز تکامل انسان و پالئومحیط سنکنبرگ در دانشگاه توبینگن و دانشگاه لیدن در هلند، دندانی را از سایت باستان شناسی شونینگن در نیدرزاکسن بررسی کردند. این مطالعه در Quaternary Environments and Humans منتشر شد.
ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
یک تیم تحقیقاتی از مرکز تکامل انسان و پالئومحیط سنکنبرگ در دانشگاه توبینگن و دانشگاه لیدن در هلند، دندانی را از سایت باستان شناسی شونینگن در نیدرزاکسن بررسی کردند. این مطالعه در Quaternary Environments and Humans منتشر شد.
در این نشریه، محققان نشان میدهند که این نمونه یک دندان شیری از یک ماکاک جوان است که بیش از 300000 سال پیش در منطقه شونینگن زندگی میکرده است. بنابراین این دندان نمایانگر شمالی ترین شواهد این گونه پستانداران در قاره اروپا است.
ماکاک های بربری تنها گونه ماکاک موجود بومی شمال آفریقا هستند و همچنین در جبل الطارق در انتهای جنوبی اروپا یافت می شوند. سایر گونه های ماکاک در آسیا زندگی می کنند. با این حال، در طول پلیستوسن، دامنه این نخستیها در بخشهای بزرگی از جنوب و مرکز اروپا گسترش یافت، همانطور که یافتههای فسیلی از اسپانیا، ایتالیا و یونان تا آلمان و انگلیس نشان میدهد.
"دندان کوچکی که ما بررسی کردیم در طی کارزار حفاری در سال 2004 از رسوبات ساحلی دریاچه در سایت شونینگن در نیدرزاکسن بازیابی شد. این مکان به دلیل بقایای باستان شناسی و دیرینه شناسی به خوبی حفظ شده در دوران پارینه سنگی شهرت جهانی دارد و بینش هایی را در مورد محیط و شرایط آب و هوایی آن زمان ارائه می دهد." Paleoenvironment در دانشگاه توبینگن، که سرپرستی حفاری در شونینگن را بر عهده دارد.
Thijs van Kolfschoten از دانشگاه لیدن میگوید: «دندان تقریبا به طور کامل حفظ شده و کمتر از یک سانتیمتر (۰.۴ اینچ) طول دارد. "این مولر شیری یک ماکاک تقریبا 1 ساله است، گونه ای که بسیار نزدیک به ماکاک بربری مدرن است. شونینگن در حدود 1800 کیلومتری (1120 مایلی) شمال دورتر از شمالی ترین محدوده فعلی گونه قرار دارد. بنابراین، این دندان یکی از شمالی ترین بقایای ماکائوکیست های میانه و شمالی ترین ماکائوهای اروپای شرقی است."
جنس ماکاکا برای اولین بار در اواخر میوسن، حدود 16 میلیون سال پیش، احتمالا در شمال آفریقا تکامل یافت. ماکاک بربری سپس در سراسر منطقه مدیترانه و دورتر از شمال تا جایی که اکنون هلند و آلمان نامیده می شود گسترش یافت. Van Kolfschoten توضیح می دهد: "این گونه در اروپا در یک دوره زمانی بسیار طولانی گسترش یافته است. چندین بقایای ماکاک بربری حتی در انگلستان پیدا شده است."
"در شمال آلمان، حیوانات احتمالا به حد شمالی محدوده بالقوه خود رسیده بودند. دامنه ماکاک های بربری بعدا به طور چشمگیری کاهش یافت تا اینکه در آخرین عصر یخبندان در اروپا کاملا منقرض شدند. دلایل این امر شامل تغییر آب و هوا، از بین رفتن زیستگاه و احتمالا افزایش فشار از سوی گونه نخستی دیگر: انسان های اولیه بود."
Thijs van Kolfschoten و همکاران، اولین نخستی (Macaca cf. sylvanus) از شونینگن (آلمان)، محیطهای کواترنری و انسانها (2026). DOI: 10.1016/j.qeh.2026.100116
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Baby tooth places macaques in northern Germany more than 300,000 years ago
A research team from the Senckenberg Centre for Human Evolution and Palaeoenvironment at the University of Tübingen and Leiden University in the Netherlands has examined a tooth from the Schöningen archaeological site in Lower Saxony. The study was published in Quaternary Environments and Humans.