دنیس والش: ورزش هیچ فیلتری ندارد، بهترین و بدترین طبیعت انسان در اینجا نیز مطرح است
آیا ورزش قانون اخلاقی دارد؟ بدون سوال بیهوده لطفا
درست قبل از شروع فصل لیگ برتر، سرکوب جدیدی برای شعارهای به اصطلاح تراژدی در زمین های فوتبال اعلام شد. این سه سال پس از آن اتفاق افتاد که دادستانی تاج در بریتانیا هشدار داد که شعارهای تراژدی ممکن است منجر به پیگرد قانونی شود. 9 نفر به خاطر این تخلف در بازی لیورپول-منچستر سیتی در اواخر همان فصل دستگیر شدند. با این حال، این تمرین ادامه دارد.
بنابراین، آهنگهایی درباره فاجعه هوایی مونیخ، مرگ دو هوادار لیدز در استانبول 26 سال پیش، هیلزبورو و آتشسوزی شهر برادفورد، شعارهایی درباره گری اسپید که در اثر خودکشی جان خود را از دست داد و کودکدوست جیمی ساویل - که اهل لیدز بود اما هیچ ارتباطی با باشگاه فوتبال نداشت - همچنان در گوشه و کنار بریتانیا شنیده میشود. این فقط گزیدهای از کارهای زشتی است که پخشکنندههای میزبان در طول مسابقات زنده بیصدا میکنند.
این فقط یک مشکل بریتانیا نیست. هفته گذشته، در لیگ طرفداری عربستان، روبن نئوس، ملی پوش پرتغالی، در مورد دوست فقید خود، دیوگو جوتا، که تابستان گذشته در یک تصادف رانندگی کشته شد، شعارهایی داده شد. تصویری از Neves که جوتا را در آغوش گرفته است روی یکی از پاهای Neves خالکوبی شده است.
ماه گذشته، در MLS، دور تورگمن، مهاجم اسرائیلی با انقلاب نیوانگلند، در یک بازی خارج از خانه مقابل سی اف مونترال در کبک مورد شعارهای مرگ بر اسرائیل قرار گرفت. هر دو باشگاه به محکومیت هواداران پیوستند.
یک سال پیش از آن، زمانی که شایعه شد تورگمن از مکابی تل آویو به گلاسکو رنجرز می رود، گروهی از هواداران رنجرز نامه ای سرگشاده به مدیر اجرایی رنجرز نوشتند و از باشگاه خواستند در واکنش به نسل کشی غزه از چنین حرکتی خودداری کند. شاید صدایشان شنیده شد.
در فوتبال اسرائیل شعارهای نژادپرستانه در حال افزایش است. در فصل قبل، Kick It Out Israel 367 مورد از شعارهای نژادپرستانه در مسابقات لیگ برتر اسرائیل را ثبت کرد. بیشترین تعداد، 118، در بازی های مکابی تل آویو مشاهده شد. اتحادیه فوتبال اسرائیل گفت این یک مشکل جهانی فوتبال است.
و بنابراین، دایره باطل می چرخد.
شعارهای تراژدی و شعارهای نژادپرستانه و شعارهای همجنسگرا هراسی در لیست بلندبالای رفتارهای سمی هستند که قسم میخوریم هیچ ربطی به ورزش ندارند. وقتی ورزش را رمانتیک می کنیم، کاری که هر بار که برنده شدن نزدیک خانه است انجام می دهیم، آن را به عنوان فضایی مرتفع به تصویر می کشیم. نه پاک، بلکه پر از خوبی؛ نه از دنیا طلاق، بلکه در عین حال جای دیگری. نوعی محفظه مورچه ای برای خرد کردن وجود روزانه و دره اشک های ما.
اما، البته، هیچ فیلتری وجود ندارد. هر چیزی که جامعه را آلوده می کند در جوی آب ورزش ظاهر می شود. جداسازی هایی که سعی می کنیم اعمال کنیم کشش ندارند. برای راحتی ما کمک هزینه می کنیم. به طور طبیعی نه به عنوان یک اصل. به عنوان مثال، پول عربستانی که حامی مالی برهم زننده لیگ گلف LIV بود، بازی مردان را ترک میکند، اما بازی زنان برای ماندن پول عربستان مستاصل است. در تور بانوان اروپایی که پول نقدی ندارد، سعودی ها حامی پنج رویداد هستند که یکی از آنها با تور LPGA در ایالات متحده تحریم شده است.
این تورنمنت ها با فاصله زیادی پردرآمدترین مسابقات در اروپا هستند.
در بازی مردان، پول عربستان به عنوان یک پروژه شستشوی ورزشی برای رژیمی با سابقه حقوق بشری وحشتناک محکوم شد. گریم مک داول به دلیل پیوستن به LIV به طور گسترده مورد سرزنش قرار گرفت و شین لوری چند سال پیش به دلیل بازی در تورنمنت بین المللی عربستان سعودی مورد انتقاد قرار گرفت.
اما در دادگاه افکار عمومی به زنان گلف باز ما یک پاس رایگان داده شده است تا کفش های خود را با پول عربستان پر کنند. هدف اصلی عربستان سعودی از حمایت از رویدادهای زنان با انگیزه آنها از تأسیس LIV بود، فقط مقیاس آن متفاوت بود. به عنوان دوستداران گلف، ما با یکی از طرحهای شستشوی ورزشی مخالفت کردیم و روی دیگری چشم پوشیدیم.
Malachy Clerkin: گلف LIV باید یک داستان هشدار دهنده برای سایر ورزش ها باشد - اما ما نفس خود را حبس نمی کنیم
ورزش ظرفی است برای انواع همه چیز. هنگامی که جف بزوس در تابستان سهام باشگاه را خرید، خشم در میان یک حوزه از طرفداران لیورپول به وجود آمد، درست همانطور که پنج سال پیش صندوق سرمایه گذاری عمومی عربستان 80 درصد از باشگاه آنها را خریداری کرد، از سوی هواداران نیوکاسل عقب نشینی کرد. جیم رتکلیف، مردی که دیدگاههای زنندهای در مورد مهاجرت ابراز کرده است، مالک نزدیک به یک سوم منچستریونایتد است.
کانر اوکالاگان: چرا تصمیم گرفتم پس از 50 سال از لیورپول کنار بکشم
همه آن استادیوم ها هنوز پر هستند. آمار تماشای تلویزیون در معرض تهدید نیست. ممکن است تعداد اندکی از مخالفان وظیفه شناسی دور شده باشند، اما بقیه بینی خود را نگه داشته اند، یا به احتمال زیاد، دیگر فکری به حال خود نمی کنند. آیا تور دو فرانس را در تابستان امسال تماشا کردید، سریع ترین دوره این مسابقه در تاریخ آن؟ به نظرتون تمیزه؟ آیا در حالی که صفحه تلویزیون مملو از نماهای دیدنی از حومه شهر فرانسه و دوچرخه سواران طوفانی بود که از کنار آن چشمک می زنند، به آن توجه کردید؟ یا از اینکه با سرعت و استقامت سرگرم می شوید و سطح را خراش نمی دهید خوشحال بودید؟ ورزش
آن مجوز را می دهد. اینجوری ترجیح میده بدون سوال بیهوده، لطفا.
بنابراین، در حالی که هر ورزشی قوانینی دارد، ورزش قوانین اخلاقی ندارد. چرا روسیه توسط یوفا و فیفا تحریم شده است، اما اسرائیل نه؟ چرا روسیه تنها پس از حمله به اوکراین در سال 2022 توسط جامعه جهانی ورزش طرد شد، اما پس از حمله آنها به کریمه در سال 2014 نه؟ چه کسی تصمیم گرفت که یکی از آن رویدادها آستانه لازم را برآورده نکند؟ آستانه چیست؟ چه کسی چنین می گوید؟
برای سالها، جامعه جهانی ورزش - برای استفاده از این اصطلاح به عنوان یک جمع سست و نامنسجم - به آزار و شکنجه جامعه اویغور در سینکیانگ توسط چین پرداخته است. ایالات متحده و استرالیا در اعتراض به رفتار چین با اویغورها از اعزام دیپلماتها به بازیهای المپیک زمستانی 2021 پکن خودداری کردند، اما از خروج ورزشکاران خودداری کردند. ژست بی ارزشی بود
دور پرتز، کاپیتان اسرائیل میگوید بازیکنان ایرلندی باید از اسرائیل دیدن کنند، سپس «میتوانند قضاوت کنند و فکر کنند».
ورزش نخبگان جدا از هیچ چیز نیست: نه از سیاست، نه از تجارت، نه از فساد، نه از توهین شرکای شرکتی و طمع آنها، نه از برخورد دوگانه دیپلماسی بین المللی، نه از معادل اخلاقی، نه از بهترین و بدترین طبیعت انسانی.
آن باغ عدن است و آن مار است.
متن اصلی (انگلیسی)
Denis Walsh: Sport has no filters, the best and worst of human nature are at play here too
Does sport has a moral code? No awkward questions please