ده ها هزار نفر در حالی که حوثی های مورد حمایت ایران یمن را وارد جنگ گسترده تر می کنند، فرار می کنند

فاطما خالد، آسوشیتدپرس فاطما خالد، آسوشیتدپرس

قاهره (AP) - با نزدیک شدن شورشیان حوثی به داخل، اشراق عبدالجلیل و شوهرش از خانه خود گریختند و قبل از سوار شدن به یک شهر مجاور از میان کوه ها عبور کردند. چهار ماهه باردار بود، او از سقط جنین دیگر می ترسید.

آنها در میان حدود 125000 نفری هستند که با پیشروی شورشیان مورد حمایت ایران در سواحل دریای سرخ به سمت یک نقطه گلوگاه دریایی کلیدی فرار کرده اند. این حمله که به جنگ گسترده ایران مرتبط است، صادرات نفت عربستان را تهدید کرده، قیمت جهانی سوخت را بالا برده و بازارها را متلاطم کرده است.

این هزینه برای یمنی هایی که در آتش متقابل گرفتار شده اند بسیار بیشتر بوده است. بسیاری از آنها تنها با آنچه می توانستند حمل کنند خانه های خود را ترک کرده اند. فقیرترین کشور جهان عرب در مرحله اولیه جنگ داخلی به مرز قحطی کشیده شد که حدود 150000 نفر را کشت.

محاصره تحت رهبری عربستان سعودی، همراه با حکومت سرکوبگرانه حوثی ها و بازداشت نیروهای امدادی و سازمان ملل، زندگی را در قلمروی که اکنون در حال گسترش است و تحت کنترل شورشیان است، بدبخت کرده است. دولت یمن که تحت حمایت عربستان سعودی است، ضعیف و چندپاره، برای عقب راندن آنها تلاش کرده است.

عبدالجلیل اکنون با خانواده خود در شهر تعز در جنوب غربی پناه گرفته است، در حالی که دیگران در خیابان ها می خوابند یا چادرهای ساخته شده از پلاستیک برپا می کنند.

شوهرش، محمد ثابت، گفت که جنگ اخیر «بسیار شدید» و شدیدتر از نبردی در سال 2017 بود که او را نیز مجبور به فرار کرد. وی گفت: در نزدیکی خانه گلوله باران و ترکش خورده است.

آنها 5 کیلومتر (3 مایل) پیاده روی کردند و سپس با وسیله نقلیه حدود 60 کیلومتر (37 مایل) در جاده های کوهستانی سوار شدند.

وقتی به تعز رسیدند، یک پزشک به آنها گفت که بچه در رحم پایین تر حرکت کرده است. عبدالجلیل در بارداری قبلی در همان نقطه سقط کرد.

ثابت گفت: "همسرم از شوک گریه کرد و بسیار ترسیده بود."

اکنون آنها در خانه ای با خانواده بزرگ بسته بندی شده اند. آنها فقط می توانند دو بار در روز غذا بخورند و نگران هستند که عبدالجلیل مواد مغذی کافی برای او و نوزاد دریافت نمی کند.

ثابت همچنین نگران خواهرش است که بیش از یک ماه است قادر به تهیه داروهای دیابتش نیست. او گفت که او و دو دختر 8 و 13 ساله اش یک بیماری خونی دارند که آنها را مستعد کم خونی می کند.

جنگ داخلی به سال 2014 باز می گردد، زمانی که حوثی ها بخش اعظم شمال یمن، از جمله پایتخت، صنعا را تصرف کردند. عربستان سعودی سال بعد در حمایت از دولت بین المللی به رسمیت شناخته شده یمن مداخله کرد. آتش بس در سال 2022 تا حد زیادی درگیری ها را متوقف کرد.

در ماه ژوئیه، زمانی که حوثی‌ها حملات خود را به عربستان سعودی از سر گرفتند، خصومت‌ها دوباره آغاز شد، به گفته شورشیان تلاشی برای رفع محاصره. حملات به صنعت نفت عربستان سعودی در حالی صورت گرفت که ایالات متحده در بازگشایی تنگه هرمز تا حدی موفق بود.

به گفته دفتر بشردوستانه سازمان ملل متحد که می گوید حداقل 125000 نفر خانه های خود را ترک کرده اند، درگیری در یمن هشت غیرنظامی کشته و 32 نفر دیگر زخمی شده اند. آژانس کودکان سازمان ملل، موسوم به یونیسف، می گوید که بیش از 57000 کودک آواره شده اند.

اوبیا آچینگ، نماینده یونیسف در یمن، گفت: «این یکی از سریع‌ترین و بی‌ثبات‌ترین امواج جابه‌جایی است که یمن در سال‌های اخیر دیده است». "خانواده ها با اخطار اندک یا بدون هشدار، اغلب در شب فرار می کنند و تنها چیزی را که می توانند به دست آورند، با خود حمل می کنند."

آچینگ افزود: «وضعیت به‌ویژه نگران‌کننده است زیرا در کنار یک بحران انسانی شدید است.

قبل از جنگ اخیر، سازمان ملل هشدار داده بود که حدود 5 میلیون یمنی "بحران یا سطوح بدتر ناامنی غذایی حاد" را تجربه می کنند.

میلنا مور، از گروه بشردوستانه Prosper Global، که قبلا به عنوان مرسی کورپز شناخته می‌شد، گفت که برخی از افرادی که به تعز می‌رسند بیش از 16 ساعت پیاده‌روی کرده‌اند و خسته، کم‌آب و برخی از کودکان دچار سوءتغذیه به اردوگاه‌های آوارگی رسیده‌اند.

ایمان عبداللهی، مدیر کشوری CARE، یکی دیگر از گروه های امدادی، گفت که نیاز فوری به غذا، مراقبت های بهداشتی مادران و نوزادان، لوازم بهداشتی، توالت های خصوصی و حمایت از سلامت روان وجود دارد.

او گفت: «یک زن مجبور شد تنها لباس‌هایش را بشوید و تا خشک شدن در چادرش بماند، زیرا چیزی برای پوشیدن نداشت. زن دیگری تنها دو هفته پس از زایمان مجبور به فرار شد».

نشوان احمد سعید در حال دوختن چادر از کیسه های گندم پلاستیکی بود. او گفت که این سومین بار است که از زمان آغاز جنگ آواره می شود.

او گفت: "ما در چنین وضعیتی هستیم! نه خانه داریم، نه توالت، نه غذا و نه چیزی برای نوشیدن."

عروه احمد که با پنج فرزندش آواره شده است، گفت که او و خانواده اش برای روزها چیزی جز برنج نخوردند.

او گفت: "ما به همه چیز نیاز داریم. ما به چادر، غذا و همه چیزهای ضروری نیاز داریم، زیرا ما آواره شدیم و چیزی با خود نبردیم."

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.