دهلی برای تظاهرات بیشتر علیه رئیس انتخابات در بحبوحه سرکوب آماده می شود

دهلی نو، هند – راهول گاندی، رهبر اصلی اپوزیسیون هند به خیابان‌های دهلی نو بازگشت و ده‌ها تن از اعضای پارلمان خواستار استعفای رئیس انتخابات شدند و اعتراض‌ها در حال افزایش است.

گاندی، وارث بانفوذترین سلسله سیاسی هند، به دنبال تبدیل قیام تابستانی جوانان به چالشی گسترده تر برای سلطه ده ساله نخست وزیر نارندرا مودی بر سیاست هند است و دولت ملی گرای هندو را تحت فشار فزاینده قرار می دهد.

گاندی در یک کنفرانس مطبوعاتی در روز دوشنبه گفت که دولت مودی پایتخت را "به زندان" انداخته است.

جنبش "سوسک" به رهبری جوانان که در ماه ژوئیه وزیر آموزش و پرورش را اخراج کرد، همچنین تهدید کرده است که اگر اجازه تجمع در Jantar Mantar در مرکز دهلی را نداشته باشد، روز سه شنبه اعتراض خواهد کرد.

هزاران دانشجو از سازمان های چپ به حزب کنگره گاندی می پیوندند، دیگر نیروهای مخالف و حزب سوسک جانتا (CJP) هستند. در حالی که دولت برای اعتراضات بیشتر آماده می شود، نیروهای امنیتی هر روز هزاران دانش آموز را بازداشت می کنند، با اتهامات خشونت در زندان که فضای ترس را در پایتخت ایجاد کرده است.

کمیسیون انتخابات هند، یک نهاد ظاهرا خودمختار که وظیفه نظارت بر بزرگترین رای دهندگان جهان را بر عهده دارد، پس از افشای افشاگری ها مبنی بر اینکه رئیس آن، گینش کومار، مکررا نگرانی های مطرح شده توسط دو کمیسیون انتخابات دیگر در مورد یکپارچگی تغییرات در پایگاه داده رأی دهندگان را رد می کند، مورد انتقاد قرار گرفته است.

برای ماه‌ها، احزاب اپوزیسیون هند استدلال می‌کردند که کمیسیون انتخابات به خطر افتاده است و به دستور حزب هندو بهاراتیا جاناتا (BJP) برای منافع انتخاباتی خود، انتخابات را خراب می‌کنند. BJP این اتهامات را رد می کند.

از ژوئن سال گذشته، کمیسیون در حال بازنگری و به روز رسانی فهرست رأی دهندگان در سراسر ایالت بوده است. از آن زمان تاکنون بیش از 130 میلیون نام حذف شده است که به گفته منتقدان به طور نامتناسبی اقلیت ها و سایر گروه های آسیب پذیر در هند را از حق رای محروم کرده است.

گاندی خواستار محاکمه رئیس کمیسیون انتخابات به اتهام خیانت شده است. او با اشاره به کومار در نشست مطبوعاتی روز دوشنبه خود گفت: "ما به شما رحم نمی کنیم."

سیاستمداران اپوزیسیون ادعا می کنند که تظاهرات اعتراضی رهبران از جمله گاندی با خشونت و خشونت وحشیانه مواجه شده است، همانطور که در فیلم هایی که نشان می دهد آنها بازداشت شده اند.

گاندی با اشاره به تظاهرات روز شنبه گفت: «[ معترضان] با عشق در قلب خود آمدند، نه با نفرت یا خشم. آنها هم توسط پلیس و هم توسط افراد بی جی پی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

او در X نوشت: "نارندرا مودی... نمی تواند صدای هند را خاموش کند. این ترسوها نمی توانند ما را بترسانند. آنها باید کنار بروند."

تحلیلگران می گویند که شرایط این بار با تظاهرات تابستانی که تظاهرکنندگان تحت رهبری CJP خواستار استعفای دارمندرا پرادان وزیر آموزش وقت شدند، کاملا متفاوت است.

عاصم علی، یک تحلیلگر سیاسی در دهلی نو، به الجزیره گفت که بسیج مخالفان گسترده تر متوقف نخواهد شد، اما بعید است که دولت مودی عقب نشینی کند.

او گفت: «سرکوب دانشجویان این بار نشان می‌دهد که این بار برای معترضان جوان سخت‌تر خواهد بود و دانشجویان نمی‌توانند روزانه مورد ضرب و شتم و به خشونت کشیده شوند.» در ادامه، احزاب اپوزیسیون چهره اصلی اعتراضات هستند و باید از جلو رهبری کنند.»

علی گفت: از سال 1975، زمانی که ایندیرا گاندی، نخست وزیر وقت، وضعیت اضطراری ملی را به تعلیق درآورد و آزادی های مدنی را به حالت تعلیق درآورد، «هند شاهد رشد سیاست مدنی بیشتر به جریان اصلی بود، جایی که به احزاب مخالف اجازه داده شد».

وی افزود که پس از پنج دهه، "این دستاوردهای دموکراتیک ناپدید شده اند - و هیچ محدودیتی برای این دولت توسط نهادهای مستقل وجود ندارد."

رشید کیدوای، یک تحلیلگر سیاسی، گفت که او دهلی نو را در مرکز "چند گردهمایی بزرگ سیاسی مخالفان، که در مناطق نزدیک پارلمان برگزار شد و میزبان صدها هزار نفر بود" دیده است، زمانی که پلیس برخلاف سرکوب‌های امسال دخالت نکرد.

کیدوایی گفت که بازداشت خشونت آمیز نمایندگان مجلس به ویژه نگران کننده است.

او افزود: «ما شاهد تغییر بزرگی نسبت به زمانی هستیم که سیاستمداران نسبت به مخالفت‌ها مدارا می‌کردند.

با استقرار بی سابقه امنیتی در مرکز دهلی نو که برای جلوگیری از اعتراض طراحی شده است، رهبران جوانان به تاکتیک های جدید روی آورده اند.

نها بورا، رئیس انجمن دانشجویان سراسر هند (AISA)، یک گروه جناح چپ وابسته به حزب کمونیست هند، اغلب پلیس دهلی را فریب داده است تا اعتراضات را برگزار کند.

بورا، دانشجوی فوق دکترای تئاتر، به دلیل سخنرانی های آتشین خود در اعتراضات ژوئیه به شهرت ملی رسید و به چهره اصلی جنبش Gen Z تبدیل شد که سیاست ملی گرای هندو مودی را به چالش می کشد.

آدیتی تاکور، یک دانشجوی 23 ساله در پایتخت، اعلان‌ها را برای همه پست‌های بورا در رسانه‌های اجتماعی فعال کرده است. او به الجزیره گفت: «یک فراخوان برای اعتراض می‌تواند در هر زمان و هر مکان مطرح شود.

بورا تا 30 دقیقه قبل از اینکه از بازداشت توسط پلیس جلوگیری کند، زمان و مکان اعتراض خود را فاش نمی کند. به حامیان او از طریق رسانه های اجتماعی هشدار داده می شود که در مکانی مشخص در پایتخت به او بپیوندند.

روز یکشنبه، او یک خیابان شلوغ در نزدیکی مرکز دهلی را انتخاب کرد - و توانست از موانع متعددی بپرد تا به خیابان پارلمان که به شدت محافظت شده بود، برسد، قبل از اینکه تعقیب شود و به داخل یک ون پلیس کشیده شود.

او با خنده به الجزیره گفت حتی تاکور هم نتوانست او را بگیرد. او گفت: "این زمان‌های چریکی است، اما مسالمت‌آمیز. اگر دولت با ما سرکوب کند، ما نیز باید خود را وفق دهیم." "این یک تعقیب گربه و موش هر روز سرگرم کننده است. من درگیر آن هستم."

کنگره تحت رهبری گاندی نیز اقدامات مشابهی را اتخاذ می کند، تجمعات فلش در مکان های اعلام نشده برگزار می شود، سپس از دست پلیس فرار می کند.

یکی از ویژگی‌های بارز تظاهرات ژوئیه - نقطه عطفی برای امتیازات کشتی از طرف دولت - شوخ طبعی ژنرال Z در مواجهه با خشونت پلیس بود.

تحلیلگران می گویند که اکنون معترضان برای رویارویی جدی تری آماده هستند، حتی اگر تظاهرات مسالمت آمیز باقی بماند.

عاصم علی گفت: «ما شاهد هستیم که این طنز این بار بیشتر به خشم تبدیل می شود.

بزرگترین چالش برای دولت اختلال در مرکز دهلی نو است که به گفته علی، دولت نمی تواند به صورت روزانه اجازه دهد. این منطقه محل استقرار اکثر دفاتر دولت فدرال و همچنین یک مرکز تجاری بزرگ است.

معترضان هم این را می دانند و این به آنها اهرمی می دهد.

علی گفت: «ما شاهد هستیم که این جنبش به یک جنبش بزرگ‌تر ضد دولتی و ضد مودی تبدیل می‌شود.