دو سال پس از ترور حسن نصرالله در بیروت، حزب‌الله همچنان در تلاش برای بازسازی است.

دو سال پس از اینکه اسرائیل رهبر حزب الله حسن نصرالله را در بیروت ترور کرد، سازمانی که او برای چندین دهه شکل داد، همچنان در تلاش است تا ساختار فرماندهی، قابلیت های نظامی و جایگاه استراتژیک خود را پس از عملیاتی که به طور سیستماتیک شبکه اطراف او را متلاشی کرد، بازسازی کند. در 27 سپتامبر 2024، نصرالله یک انتخاب نهایی را انجام داد. به گفته افرادی که از نزدیک با روال او و ترتیبات امنیتی اطرافش آشنا هستند، او مکان های امن تری داشت که می توانست در آن روز برود.

با این وجود، او به یک محوطه زیرزمینی در محله ضحیه بیروت، زیر یک ساختمان مسکونی چند طبقه فرود آمد. بلافاصله پس از آن، هواپیما وارد شد. سرهنگ (مسئول) س.، که بانک هدف نیروی هوایی ارتش اسرائیل را مدیریت می کرد، گفت: "در ترور نصرالله، ما 83 بمب پرتاب کردیم."

به گفته وی، بعدها از قدرت آتش مشابهی علیه هاشم صفی الدین که به عنوان جانشین نصرالله مشخص شده بود استفاده شد. ثانیه هایی که در طی آن بمب ها ریخته شد، به زندگی مردی که برای دهه ها حزب الله و جایگاه آن را در محور ایران شکل داده بود، پایان داد. اما به یک معنا، روند فروپاشی زودتر آغاز شده بود.

دو سال بعد، این سازمان همچنان در تلاش است تا خلایی را که او پشت سر گذاشته بود پر کند. اما برای درک اینکه چرا حزب‌الله هنوز دو سال پس از ترور نصرالله در تلاش است تا جایگاه خود را بازیابد، لازم است نه تنها به پناهگاهی که زندگی او در آن به پایان رسید، بلکه به ماه‌هایی که طی آن اسرائیل تقریبا لایه به لایه، سیستمی را که توسط او به‌صورت گسترده‌ای منتشر شده بود، برچید. الاوسط، منابع لبنانی و روحانیون شیعه توضیح دادند که چگونه ترورهای اسرائیلی مدتها قبل از اینکه اسرائیل شخصا به نصرالله برسد، شروع به انزوای نصرالله کرد. اسرائیل او را فلج می کند.

زب‌الله، فرماندهان میدانی را ترور می‌کند یک روحانی آن را به زبان تقریبا وحشیانه ساده بیان می‌کند: هر بار که اسرائیل یک فرمانده میدانی را ترور می‌کرد، نصرالله «یک چشمش را از دست می‌داد که به او کمک می‌کرد به وضوح ببیند».

هر کدام یک دنیای کامل از دانش را در اختیار داشتند: انبارهای تسلیحات، ارتباطات روی زمین، روش‌های عملیات، مسیرهای حرکت، برنامه‌های عملیاتی و روابط شخصی ایجاد شده در طول سال‌ها. تقسیم‌بندی که یکی از مکانیزم‌های دفاعی اولیه حزب‌الله بود در طول جنگ به نقطه ضعف تبدیل شد. به گفته منابع لبنانی، زمانی که یک فرمانده ترور می شد، جانشین وی لزوما تمام اطلاعاتی را که فرمانده در اختیار داشت دریافت نمی کرد.

گاهی اوقات، شبکه ای که او ساخته بود همراه با او ناپدید می شد. در یک نقطه، یکی از روحانیون گفت، پهپادهای اسرائیلی که بر فراز واحدهای حزب الله می چرخیدند، بیشتر از فرماندهان تازه منصوب شده مسئول رهبری آنها در مورد آن واحدها می دانستند. تلفات انباشته به اتاق های عملیات حزب الله نیز نفوذ کرد. منابع لبنانی هرج و مرج، تصمیم گیری بداهه و این احساس را توصیف کردند که سازمان از روی وحشت و سوء ظن و نه از طریق یک زنجیره فرماندهی منظم عمل می کند. نصرالله با این وجود همچنان به قوانین قدیمی بازی اعتقاد داشت. علی الامین، روزنامه نگار لبنانی گفت:

رهبر حزب‌الله همچنان متقاعد شده بود که این سازمان از قدرت بازدارندگی کافی برای جلوگیری از آغاز یک جنگ گسترده اسرائیل برخوردار است. نصرالله حتی زمانی که فرماندهان میدانی از او خواستند که پس از تماشای اسرائیل در حال شکار یک به یک همکاران خود به جنگ همه جانبه برود، نصرالله نپذیرفت. او دفاع را انتخاب کرد. اما این محدوده دفاعی به طور پیوسته در اطراف او بسته می‌شد. بر اساس گزارش‌ها، نصرالله ابتدا در ژانویه 2024 و پس از ترور صالح العاروری و بعدا تاویل، شروع به شک کرد که نفوذ اسرائیل بسیار عمیق‌تر از آن چیزی است که او تصور می‌کرد. او انتظار هیچ ترور را نداشت.

پس از آن، منابع لبنانی گفتند، نصرالله ساکت شد. حزب الله شروع به بررسی شبکه های ارتباطی خود و جستجوی رخنه کرد. با ادامه ترورها، سوء ظن افزایش یافت و سازمان به طور فزاینده ای به سمت درون گرایش پیدا کرد. نصرالله پس از حمله پیجر به "شخص دیگری" تبدیل شد و سپس حمله پیجر رخ داد. وفیق صفا، یکی از نزدیکان نصرالله، در ماه ژوئن گفت که وقتی با نصرالله آن روز صحبت کرد، صدای مرد دیگری را در صدایش نشنید.

با تمام آنچه که حزب الله در طول 40 سال از سر گذرانده است، همه آن ها را در یک طرف قرار دهید و پیجرها را در طرف دیگر. این یک رویداد کاملا متفاوت بود.» به گفته صفا، یکی از اشتباهات اطرافیان نصرالله نشان دادن تصاویر به او بود. او زخم‌ها را دید، تعداد تلفات را شنید و برای تحمل آنچه می‌دید تلاش کرد.» صفا گفت: «او تبدیل به فردی دیگر شد. طبق گفته صفا، نصرالله تقریبا غذا خوردن را متوقف کرد. به مدت تقریبا 24 ساعت، او عمدتا آب می‌نوشید. صفا می‌گوید برای او پایان دنیا بود.

ما باید واقع بین باشیم: این یک نفوذ اطلاعاتی بود و اسرائیل مستحق آن است. ما این را قبول داریم. نصرالله برای دریافت به روز رسانی تماس نگرفته بود. او از قبل می دانست چه اتفاقی دارد می افتد. در عوض، برای اطمینان دادن به صفا تماس گرفته بود.» به او گفتم: «مهم این است که دست نگه دارید». نصرالله پاسخ داد: «خدا به من آرامش می‌دهد.» صفا گفت: «از آن لحظه، نصرالله دیگر همان نصرالله نبود.» از زمان جنگ دوم لبنان، تصویر تقریبا افسانه‌ای از نصرالله در اسرائیل به وجود آمده بود: او در زیر زمین زندگی می‌کرد، در پناهگاهی مخفی شده بود.

می ترسد خود را افشا کند و سازمان را از فضاهای زیرزمینی اداره کند. S. گفت که واقعیت بسیار پیچیده‌تر است.» او گفت: «ما برای مدت طولانی از نصرالله پیروی کردیم. ما آپارتمان‌های او، خانه همسرش، مکان‌های اضطراری و مکان‌هایی که در آن مخفی شده بود را می‌شناختیم.» به گفته این افسر، دوره‌هایی بوده که نصرالله اصلا در زیر زمین زندگی نمی‌کرده است. او گاهی در یک پنت‌هاوس در طبقه هشتم یک ساختمان مسکونی در ضاحیه می‌ماند، جایی که یک آسانسور مخصوص به او اجازه می‌داد به سرعت به یک فضای حفاظت‌شده برسد.

افسر گفت، "اما در عمل، او همیشه زیرزمینی نبود." افسر گفت، برای کسانی که قصد ترور او را داشتند، این تفاوت چندانی نداشت." در هر سنگری که وارد می شد، او را می کشتیم. ما برای هر ساختمان و هر سنگر نقشه های حمله مرتبطی داشتیم." افسر گفت، روزی که او کشته شد، نصرالله گزینه های حفاظت شده بیشتری در اختیار داشت. با این وجود، او تصمیم گرفت به محوطه ای برود که داستانش در آنجا به پایان رسید. خود اعتصاب چند ثانیه طول کشید. برنامه ریزی پیرامون آن بسیار بیشتر طول کشید.

گفت که قبل از عملیات، او به دنبال تعیین مدت زمان طول می کشد تا یک تیم نجات حرفه ای به افرادی که در یک محل تخریب در آن مقیاس گرفتار شده اند، برسد. او از فرمانده یگان امداد فرماندهی جبهه داخلی سوال کرد و پاسخ دریافت کرد: حدود شش ساعت. او گفت که این پاسخ منجر به تصمیم دیگری شد.

ما می‌خواستیم مطمئن شویم که نصرالله می‌میرد، اگر نه بر اثر اصابت مستقیم، بلکه در اثر از دست دادن خون یا خفگی به دلیل کمبود اکسیژن.» پس از اعتصاب، ارتش اسرائیل یک موتورسیکلت را مشاهده کرد که به محل حادثه رسید و افرادی که سعی داشتند از طریق یک محور نزدیک نزدیک شوند. بعدا یک بولدوزر برای پاکسازی آوار وارد شد. زده شد. بعد از آن بولدوزر دیگری وارد شد. آن هم ویران شد. «سومین بولدوزر هرگز نیامد.

با این حال، در همان زمان، او قبلا فهمیده بود که رهبری سازمان خود به یک هدف تبدیل شده است. نصرالله معتقد بود که اسرائیل به دلیل آنچه در مورد توانایی‌های حزب‌الله می‌دانست، جنگی گسترده را آغاز نخواهد کرد. او معتقد بود که بازدارندگی هنوز وجود دارد. در عمل، اسرائیل به او رسید در حالی که به طور همزمان بخش‌های زیادی از ساختار فرماندهی و قابلیت‌های موشکی را که او سال‌ها برای ساختن آن وقت صرف کرده بود مورد حمله قرار داد.

صفا گفت: «او نمی‌توانست مناظر حمله پیجر را تحمل کند، و نه آسیبی که به قدرت نظامی حزب‌الله در طول سال‌ها ایجاد کرده بود و همینطور ناپدید شد. او همچنین 15 ماهی را که هنوز در پیش داشتیم و آنچه در سوریه رخ داد را تحمل نمی کرد.» روز بعد از ترور، روحانی لبنانی که با الشرق الاوسط مصاحبه کرد گفت که حامیان حزب الله زمان بردند تا از شوک خلاص شوند.

رقابت جدیدی بر سر آنچه از حزب الله پس از او باقی مانده بود آغاز شد. هاشم صفی الدین، برادر همسر نصرالله و مردی که به عنوان جانشین طبیعی او شناخته می شد، چند روز بعد کشته شد. نعیم قاسم در نهایت منصوب شد. مقامات دفاعی اسرائیل می گویند که "کفش های نصرالله چند سایز برای پای نعیم قاسم بزرگ است." به گفته آنها، او نتوانسته است حزب الله را به قدرتی که در آستانه عملیات تیرهای شمال در اختیار داشت، بازگرداند. اما حتی اگر یک رهبر کاریزماتیک تر و باتجربه تر مسئولیت را بر عهده می گرفت، وظیفه ای که در انتظار او بود کاملا متفاوت بود. حزب الله تقریبا همه چیز را از دست داد.

رهبری ارشد امنیتی و سیاسی آن در طول جنگ. از جمله شخصیت‌های برجسته، فواد شکر، معروف به «سید محسن» و هیثم علی طباطبایی بودند. سیستم‌های فرماندهی و کنترل سازمان از بالاترین سطوح رهبری تا رده‌های تاکتیکی آسیب دیدند و ارزیابی‌های اسرائیل حاکی از آن است که بین یک سوم تا نیمی از نیروی انسانی عملیاتی حزب‌الله هدف قرار داده شده است. درست است، اما او اکنون سازمانی را رهبری می کند که مجبور به بازسازی بسیار بیشتر از زنجیره فرماندهی خود شده است. در هفته های اخیر، حزب الله ضربه دیگری را متحمل شد:

خط الراس علی طاهر. این سایت یک مجموعه استراتژیک متعلق به نیروی بدر حزب الله بود که در طول حدود دو دهه ساخته شد و قرار بود به عنوان یک منطقه دفاعی و تهاجمی قابل توجه باشد. شبکه تونل در آنجا، که قرار بود مزیت نظامی قابل توجهی به حزب الله بدهد، به دست ارتش اسرائیل افتاد و توسط نیروهای مهندسی رزمی نابود شد. این قطعه دیگری بود که از سیستمی حذف شد که برای سال ها به عنوان بخشی از عمق استراتژیک حزب الله تلقی می شد. اما آسیبی که حزب الله با آن مواجه می شود دیگر فقط نظامی نیست.

این سازمان همچنین دورانی را سپری می‌کند که چارچوب‌های سیاسی پیرامون آن در حال ضعیف شدن است. ایران، طبق ارزیابی‌های اسرائیل، اخیرا به حزب‌الله فشار آورده است. دولت لبنان در حال انجام مذاکرات مستقیم با اسرائیل است. نبیه بری، یکی از قدرتمندترین شخصیت‌های نظام سیاسی لبنان و مردی که مدت‌ها به ساختار سیاسی حزب‌الله نزدیک بود، گفت که این تماس‌ها را منتفی نمی‌داند. حزب‌الله این اظهارات را یک سیلی به صورت تلقی می‌کند. مشکل دیگری در آن سوی مرزها در انتظار است: دولت سوریه به رهبری احمد الشراع.

. حزب‌الله در آنجا نیز کارهای ناتمامی دارد و ارزیابی‌های اسرائیل نشان می‌دهد که دیر یا زود، این لایحه ممکن است سررسید شود. نتیجه سازمانی است که خود را از لحاظ نظامی ضعیف‌تر، بیشتر در معرض نفوذ اطلاعاتی، تحت فشار سیاسی بیشتر و کمتر مطمئن است که ایران از آن حمایت می‌کند. بر حزب الله آویزان است.

اما تصویر واضح‌تر است: نصرالله رفته است، یک نسل کامل از فرماندهان رفته‌اند، بخش‌هایی از زیرساخت‌هایی که او ساخته است پاک شده است، و سازمانی که او پشت سر گذاشته است هنوز در تلاش است تا بفهمد حزب‌الله بدون مردی که حزب‌الله بود چگونه به نظر می‌رسد.